Goedemiddag lieve allemaal
Langs deze weg wil ik u laten weten
Dat ik ga stoppen met mijn blogje
Zo af en toe kom ik nog wel eens op bezoek
Zodra ik weer wat meer tijd heb
Op dit moment kom ik tijd te kort

Ik laat mijn blogje gewoon staan
Ik zal er zo af en toe een gedichtje op zetten

Ik wil u graag bedanken voor de lieve vriendschappen
Voor de steun en kracht

Ik wens u allen alle goeds toe

Lieve groetjes van Marianne xxx

Vriendschap zit in kleine dingen
Die je niet tot wedervriendschap dwingen
Aan een goede vriendschap komt geen eind
Waar ter wereld je ook bent
Vriendschap is een kostbaar kleinood
Dat met je meegaat tot in de dood
En heb je echte vriendschap gevonden
Legt ze een pleister op vele wonden
Daarom is het fijn om goede vrienden te zijn

Vriendschap

Vriendschap is zwijgen niets zeggen
Maar een arm om schouders leggen
Vriendschap is in iemands leven
Vreugde en verdriet mee beleven
Vriendschap is niets vragen
Maar gewoon helpen dragen
Vriendschap is gauw even bellen
Om laatste nieuwtjes te vertellen
Vriendschap is durven tonen
Welke gevoelens er in je wonen
Vriendschap is durven delen in iemands geluk
En dan bidden ga toch nooit stuk

Voor altijd in mijn hart

Jouw stem nooit meer horen
Jouw gezicht nooit meer zien
Je warmte nooit meer om me heen hebben
Ik voel dat je bij me bent
Je zit in mijn hart
Jij bent mijn beschermengel
Ik mis je

Geluk is als een vlinder
Hoe meer je er op jaagt
Hoe verder hij zich van jou verwijdert
Maar als je rustig blijft zitten
En je aandacht aan andere dingen besteedt
Komt hij vanzelf op je schouder zitten

Mooie ogen
Die mooie ogen
Die mooie ogen van jou
Die mooie ogen die ik wel vertrouw


Die mooie ogen stralen als de zon
De warmte vang ik op en geniet
Want ooit komt er een dag
Dan zie ik die ogen niet

Welke kleur hebben die ogen
Ik zou het niet eens weten
Want de kleur zegt me niets
Maar die ogen met die glimlach
Dat is wat ik zie

Laat me stralen
Ze draait zich om
Maar kijkt me niet aan
Ik zie haar blauwe ogen

Maar ze ziet mij niet staan
Dan richt haar blik op mij
Ze zet een stap in mijn richting
Ik kijk achter me en opzij

Maar ze pakt mijn hand
En legt die in de hare
Ze opent hem
En laat een lichtje stralen

Mijn woorden
De letters op perkament
Zullen mijn woorden maken
Mijn verhaal op geschreven
Het weet mij te raken
En laat het mij weer even beleven

Nu staat het op perkament
Met letters
Mijn woorden beschreven

Ik moet weer kunnen vertrouwen
Want juist op dit moment
Weet ik dat ik moet kunnen bouwen
Op een vriendin die mij echt kent

Zoveel mensen op een afdeling bij elkaar
Even wat persoonlijke aandacht een klein gebaar
Daar hebben de mensen behoefte aan
Dan pas heb je alles voldaan

Dan pas heb je alle zorg gegeven
Wat extra aandacht doet mensen opleven
Helaas is daar te weinig tijd voor
We werken de hele dag door

Altijd bezig maar te weinig tijd voor aandacht
Maar juist dat geeft de mensen kracht
Even iemand die tijd voor je heeft
Iemand die jou wat warmte en liefde geeft

Even niet het gevoel van eenzaamheid
Daarom is het zo belangrijk wat extra tijd
Je wordt er soms moedeloos van
Omdat je weet dat het financieel gewoon niet kan

Je doet je best en meer kan je niet doen
Soms wordt je beloont met een lach of een zoen
Zo voel je je toch gewaardeerd om wat je doet
En niet omdat het moet

Maar omdat je graag mensen helpen wil
Je geeft alles
Zorg en aandacht als èèn geheel

Voel jij je ook wel eens machteloos
Als een bewoner verdrietig is of boos
En je komt er maar niet achter waarom
Begrijp ik het niet of ben ik nu zo dom

Voel jij je ook wel eens verdrietig
Als een bewoner waaraan je bent gehecht
Steeds verder achteruit gaat
En tenslotte niets meer zegt

Voel jij je ook wel eens opstandig
Als er weer iemand komt klagen over iets
Wat voor je gevoel zo belangrijk is
Dat het bij al het andere valt in het niets

Voel jij je ook wel eens belazerd
Als je weer die dienst niet krijgt waar je om hebt gevraagd
En je toch maar weer ja hebt gezegd
Omdat het anders ten koste van de bewoners gaat

Voel jij je ook wel eens optimistisch
Als het een dag lekker gaat
En alle aandacht kunt geven
Waar de bewoner steeds om vraagt

Voel jij je ook wel eens pessimistisch
Als je in de kranten leest
Dat de politiek wel alle problemen begrijpt
Maar een verhoging van de ziekenfonds premie vreest

Voel jij je achteraf wel eens gebruikt
Als je iets moet doen wat je niet mag of wil
Maar omdat er niemand anders is
Sta je er even niet bij stil

Voel jij je ook wel eens warm
Als een bewoner geniet van jou arm
Die je om haar heen geslagen hebt bedoeld
Om haar te troosten zodat ze zich veilig voelt

Voel jij je ook wel eens koud
Als iedereen tegen je snauwt
De bewoners collega's terwijl niemand merkt
Dat je al zeven dagen hebt gewerkt

Voel jij je ook wel eens miskend
Als je je benen uit je lijf hebt gerend
Als mede door jou inzet 
Je kunt zeggen we hebben het weer gered
Maar er is niemand die dank je wel tegen je zegt

Voel jij je ook wel eens een tevreden mens
Als je na je dienst naar buiten gaat
Dat lijkt me een fijn gevoel een wens
Zodat je de volgende dag weer naast de bewoner staat