Gisteren zondag is mijn vader in zijn slaap overleden op 88 jarige leeftijd. Het zal dus een tijdje stiller zijn op mijn blog,tot ik de draad weer opneem.
Spreken met vader
Vader, wij hebben u begraven en de grond erkend zacht om te slapen,zacht om te vergeten Zand dat vervloeit en water, ongeweten, Herinnering en droefheid voormaals onbekend.
Gij zult niet eenzaam zijn, maar slapen slapen Met sterren en 's avonds een onblusbaar vuur En rond uw eiland het traagstromend water De bomen wuiven tijdeloos en ieder uur.
Gij zult niet eenzaam zijn.De bloemen en de kruiden werden maar even in hun bloei gestuit En elke lente loopt de wingerd uit Wanneer de jonge wind keert van het zuiden.
Gij zult niet eenzaam zijn: de nachtegaal zal fluiten
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
