Falco
Inhoud blog
  • Falco's terugblik deel 1 / 2
  • Falco's terugblik deel 2 / 2
  • Falco's kerstboodschap 2017
  • Falco's Sinterklaas
  • Falco's herfst in 't Oosten
  • Falco's boomzaagdag
  • Falco en het vreemde weer
  • Excuus van Falco deel 1 / 2
  • Excuus van Falco deel 2 / 2
  • Falco de Tuintam deel 1 / 2
  • Falco de Tuintam deel 2 / 2
  • Falco heeft geen tantes meer
  • Falco 1 jaar
  • Falco en de sneeuw deel 1 / 2
  • Falco en de sneeuw deel 2 / 2
  • Falco's 'foute' kerstverhaal deel 1 / 2
  • Falco's 'foute' kerstverhaal deel 2 / 2
  • Falco's eerste (puberale) herfst deel 1 / 2
  • Falco's eerste (puberale) herfst deel 2 / 2
  • Falco en de schoolkinderen
  • Falco in de Regge deel 1 / 2
  • Falco in de Regge deel 2 / 2
  • Falco's rasdag deel 1 / 2
  • Falco's rasdag deel 2 / 2
  • Falco's wolventanden: hoezo een Tamaskan?
  • Falco in Laag Zuthem deel 1 / 2
  • Falco in Laag Zuthem deel 2 / 2
  • Falco's eigenaardigheden
  • Falco in de dierentuin deel 1 / 2
  • Falco in de dierentuin deel 2 / 2
    Zoeken in blog

    27-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kom je op dit blog voor het eerst, maak dan eerst even kennis met Falco
         voor kennismaking met Falco

    27-01-2016, 00:00 Geschreven door Falco de Tamaskan
    Reageren (6)


    31-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco's terugblik deel 1 / 2

    Beste allemaal,
     
    Momenteel zit ik in oorlogsgebied. Misschien wel een aanval van Noord-Korea. Over de berg en in de weilanden rondom wordt geschoten. Ik zie exploderende melkbussen, waaruit met vliegende vaart voetballen schieten en racepony’s. Die vliegen, net als die voetballen, maar dan laag om zo, denk ik, het geluid proberen voor te zijn. De belegering houdt nog wel even stand tot middernacht. Dan hakt men de tijd door. Er is dan opeens weer een ander jaar. Vreemde gewoonte, want volgens mij verandert er niks.
















    Costa is nog even vervelend als altijd.


















    Blijft erg inhalig.
                               














    Mijn bewakings-CAO is niet aangepast. Ik sta nog steeds op flex-loon.














    En de krul zit ook nog in mijn staart.



    Als er opeens vannacht een ander jaar is, moet je alles van het oude jaar nog eens goed liggen doorkauwen.

















    Al kauwende schiet dan als vuurwerk het hele jaar aan je voorbij.
















    Je moet dan zeker niet denken aan Roos, die overal met haar neusgaten bij wil zijn. En haar manen weigert te kammen. Neem extensions, meid, dan lukt die selfie vast beter.


















    Ook niet aan het aanmatigende gesis van een luchtballon, die in het afgeknipte jaar je avondrust verstoort.















    Of aan Kaytie, die zachtjes een poepje laat, dan de andere kant onschuldig uitkijkt en mij in een walm van verrotting zet. Ik denk, dat er sjoemelsoftware in haar zit.

















    #ikook (niet te verwarren met ik kook, alhoewel het bijna zo ver met me was) sloeg ook op mij het afgelopen jaar. Costa probeerde mij in een zeer onflatteus badpak te verleiden en ik was daar nog helemaal niet aan toe.

    Ik probeerde mij zo genderneutraal als mogelijk op te stellen om niet getraumatiseerd te raken en een psychiater nodig te hebben, want die zijn er niet genoeg.















    Het lukte me niet altijd goed om een trauma te voorkomen. Ik werd er hieperdepiep van.










    Ook die Fipronil-eieren hebben me niet lekker gezeten. Ze konden onmogelijk uit de ei-tunnels van onze kippen komen, maar wie weet wat voor troep er in hun kippenvoer zit. Ik eet graag een vers, warm, net gelegd eitje en daar moet ik geen gekke gedachtes bij krijgen. Voor hetzelfde geld zit er arsenicum of abrikozenpit in de dooier of, spaar me, in mijn vleesmaal Hepatitus E. 


    Ik kan er de meest bizarre complottheorieën over verzinnen, die dan weer nepnieuws worden. Trump heeft bijvoorbeeld getwitterd om gif in Hollandse aardbeien te doen, omdat Lubach Holland “great” heeft genoemd. Jullie zien het: ik hou alles in de gaten, doe aan researchjournalistiek.
















    Ondanks dat de stand van de bomen hier niet zal veranderen,












    Costa en ik met onze strijd door zullen gaan,












    de botten nog net zo lekker zullen smaken,












    Kaytie naar muizen zal blijven zoeken,











    ik haar daarin zal blijven steunen,

















    de visite me altijd zal willen knuffelen (help...),















    er weer een lentezonnetje zal komen,


    31-12-2017, 21:13 Geschreven door Falco de Tamaskan
    Reageren (0)


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco's terugblik deel 2 / 2















    het weer zomer zal worden, 
     
















    daarna weer herfst,                 

















    en daarna weer winter,           

    geloof ik, dat ik me niet zo druk ga maken, als het straks opeens 2018 word. Ik krijg toch wel op tijd te eten. Ik hoop natuurlijk wel, dat alles zo lekker blijft voortkabbelen. Ook voor jullie natuurlijk. Vandaar dat ik even mijn gedachtes wilde delen.
    Het moet dan maar, maar ik meen het wel als oprechte wolfhond: een heppiedepeppie nieuwjaar!
     
    Poot van Falco

    31-12-2017, 21:12 Geschreven door Falco de Tamaskan
    Reageren (0)


    26-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco's kerstboodschap 2017

    Beste allemaal,
     
    Ook als wolfhond heb je je momenten.
    Die moet je niet uitvlakken, maar koesteren.
    Door de kersttoespraak van de Grote Koning ben ik vanmiddag op zoek gegaan naar een groter wei.

     









    Ik heb namelijk het hele jaar gezocht naar een breder ik door veel te eten en dat schijnt niet goed te zijn.
    Je schijnt ook aan anderen te moeten denken.
    Daarom heb ik de Kong met Costa gedeeld.



     



    Het was wel een uurtje scheuren en trekken, maar het is mij gelukt. In één keer heb ik aan de wens van de Grote Koning voldaan. Minder breed geworden door alle inspanning en in een groter wei (het koninklijk huis schijnt soms woorden eigenaardig uit te spreken).
    Ik heb Costa gevraagd volgende week even te bellen met Eikenhorst. Er lopen daar twee pauwen los rond, die ik graag wat opjaag. Schijnt koninklijk te zijn en je hebt er meer aan dan die Fipronil-loze kippen hier.

    Ik heb met twee gespitste oren (ik kan niet op tegen die lange lellen van Costa) naar WA geluisterd. Hij kwam met een kerstboodschap. Mijn vrouwtje doet die altijd bij Albert Heijn en ik op het bospad. Wij hebben nu een Appie-kerstboom staan.
















    Hij staat boven op de bench van Kaytie, die af en toe benauwd naar boven kijkt, of-ie niet door het dak zakt.

    Op de Eikenhorst hebben ze die dus niet. Kennelijk uitgeleend aan de Windsors.













    Ik heb dus ogenblikken van bezinning. Gisteren vloog daardoor zomaar een kersttoespraak door mijn kop.

    Dat heb ik gewoon in me. Noem het instinct.
     
    Gezond bijna twee jaar worden en dat met die hele rotzooi hier samen mogen vieren is een allemachtig groot geschenk. Ik ben heel dankbaar, dat ik dat dit jaar heb mogen beleven. Niet net als de meeste honden kijk ik aan het einde van het jaar terug op de vele mooie momenten, dat ik botten tussen mijn kiezen kreeg, oud-ijzer boeren uit stond te blaffen, met Kaytie op muizenjacht ging en met Costa Formule-1 races hield. Ik kijk ook terug op momenten van verdriet en gemis. Want die waren er voor mijn twee vrouwen en mij zeker ook, wanneer er een muis ontsnapte, een bot werd ontvreemd, een Kong door midden ging of dat de bazin een pestbui had. Ook vergeet ik niet die twee keren, dat mijn wijfjes loops waren en ik niet voor kindekes mocht zorgdragen.
    Ik denk ook terug aan de ontreddering, die ik zag in de tuin na een hevige storm en ik de takken niet allemaal in korte tijd kon wegslepen.


     









    Dit zijn nu donkere dagen, maar ik heb geen beschutting thuis nodig, als ik buiten lekker bezig ben met Yoga tussen de blaadjes.

    Even niets anders aan de kop dan straks staat er weer een bak eten voor me klaar en ga ik kijken naar de Top 20 leukste dierenmissers.
    De buitenwereld roert zich toch wel achter de ruiten. Dat komt omdat mijn bazin vetbollen, pindakaaspotten en pinda’s neer hangt en zo veel ellende in de vogelwereld weet te voorkomen.
    Ik noem dit een moedige aanzet tot o.a. de wederopbouw van de merel.
     
    Ik heb mij vandaag afgevraagd ‘wie ben ik’. Nou, gewoon, een Tamaskan, een mix van diverse soorten, dus eigenlijk is mijn vraag ‘wie zijn wij?’
    Er zitten heel veel verschillen in mij. Soms wil ik een slee trekken, soms wil ik bij de Vereniging Duitse Herders, soms wil ik huilen als een wolf.
    Bij het trekken van een slee moet ik samenwerken met mede-trekkers en kan ik me niet terugtrekken. Bij een vereniging zou een verbindende functie aanwezig zijn, die aan het aftakelen is en als ik huil als een wolf leg ik geen contacten met bijvoorbeeld een geit.
    Over geiten gesproken, het afgelopen jaar heb ik me reuze vermaakt met onze eigen geit Josephine.













    Zij legt zeker geen verbindende functies tussen haar keuteltjes, die er uitkomen als ware zij gedraaid in een gehaktmolen.


    Onze communicatie via de buiten-Wifi geeft fantastische duo-concerten van gemekker en geblaf. Dit geeft vast bij de buren open vensters. Wij twitteren daar niet bitter over.
     
    Ik ben heel nieuwsgierig naar de wereld achter de hekken hier. Ik kan mij natuurlijk als vrijwilliger opgeven bij de stichting Hulphond. Ik ben alleen bang, dat ik teveel gemeenschappelijks zoek door veel te hard tegen iedereen op te springen.
    Kan beter solliciteren bij de Vrouwen van Nu. Met mijn wolfsklauwen breien ze zo een foute kersttrui. Hoef ik ook niet te vrezen voor #MeToo. Ik val net als de geit op jongere blaadjes.
     
    Op de vraag ‘wie ben ik’ zoek ik maar geen antwoord. Ik ben al breed genoeg en lig, speel, loop al in een ‘groter wei’.














     
    Door overreding heb ik poot voor poot hier terrein gewonnen. Zo ben ik in die grotere wei terecht gekomen, waar eerst alleen de pony’s en de geit liepen.

    Ik zal proberen ze komend jaar met rust te laten, want laat er geen misverstand over bestaan, dat we bij elkaar horen en ook zonder Wifi met elkaar verbonden zijn.
     
    Ik ben als puppy geboren in een sluiswachtershuisje en leef nu in een groter verband. En daar moet ik het maar mee doen.
     
    Ik wens jullie allen, waar jullie je ook bevinden en hoe jullie persoonlijke omstandigheden ook zijn, een heel prettig 2018!
     
     
    Falco


    26-12-2017, 00:00 Geschreven door Falco de Tamaskan
    Reageren (0)


    04-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco's Sinterklaas

    Beste allemaal,
     
    Er leeft bij mijn bazin een raar feest: Sinterklaas.
    Normaal heb ik mijn oren gericht naar voren, achter en beneden, maar nu moet ik ook nog omhoog kijken. Er kan namelijk een Piet door de schoorsteen naar beneden komen donderen.
    Er is hier in huis echter een probleem: er zijn twee schoorstenen.



                                                               1 en    
                                                          


     

      2 

    Ik heb slechts één neus en daarvan mijn beklag gedaan.
    Mijn bazin heeft een oplossing gezocht en gevonden.










    Eergisteren stond er opeens in onze relax-oranje kamer een schoorsteenschacht. Piet had zeker geluidloze straalaandrijving (ideetje voor Lelystad?), want ik heb helemaal niet gehoord, dat er ‘s nachts een pakjeslanding heeft plaats gevonden.

    Het ergste is nog, dat Kaytie het kennelijk wel heeft gehoord. Ik heb nu van beschaamd vertrouwen een deuk in mijn neus gekregen. Ook heb ik niet kunnen zien, wat iedereen bezig houdt, namelijk of Piet de juiste kleur wel op had.
    In schoorsteen 1 had ik de roet laten zitten en in schoorsteen 2 had ik groene Slimey gestopt. Ik kan je wel verzekeren, dat ík toen wel groen op had.




    Er was een pak voor mij, een pak voor Costa en een pakje voor Kaytie. Bij nader inzien geloof ik toch, dat Piet-Welke-Kleur-Dan-Ook toch door de roetschoorsteen is gekomen. Die pakken bovenop en voor het gat konden er helemaal niet doorheen! en ik vond de vloer ook niet meer zo schoon als een avond daarvoor. Mijn neus rook dwars door het papier en de troep er omheen, dat er iets eetbaars in zat. Geen angst dus voor gebreide sokken, mutsen en  kerstverlichtingshalsbanden. Tegenwoordig word je als hond nauwelijks meer in je waarde gelaten.
    Er zijn zelfs loopbanden voor ons, als we obesitas hebben doordat de baas te lui is om met het dikke lijf in de regen naar buiten te gaan.
    Enfin, we hebben, schrik niet, twee dagen van die heerlijk riekende pakjes af moeten blijven, alvorens de aanval mocht beginnen. We zijn ons volledig te buiten gegaan.



     




















    Overheerlijk, die troep. Vernielzucht schuilt




        nu eenmaal in ons honden.






































    Het vergt wel wat van je energie. We waren total-loss.               

                   

    Piet heeft de vuilniszak met onze snippers echter niet meer opgehaald. Net zo slecht opgevoed als wij, denk ik.


    Groeten van Falco


    04-12-2017, 12:57 Geschreven door Falco de Tamaskan
    Reageren (0)


    20-10-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco's herfst in 't Oosten

    Beste volgers,
     
    De seizoenen vliegen hier voorbij en de bladeren ook. Ik word met de dag ouder. Ik zie ze hier nu al weer voor de tweede keer in mijn leven vliegen.
     
    Vanochtend ben ik eerst begonnen met eikels rapen. Dat doe ik de laatste weken iedere dag trouw na mijn vleesontbijt en verplichte plas- en je-weet-wel gang.














    De eikels vallen en daar wacht ik op. Hoor ik “plok”, dan snel ik naar de getroffen plek, neem de eikel tussen mijn tanden en breng hem, waar-ie wezen moet: in het eikelkrat.

















    Dit is mijn oogst van hedenochtend. ‘t Is wel effe buffelen, maar dan heb je ook wat. Het is een eikel-mastjaar, maar vlaggen mag ik er niet tegen.






    Kaytie haalt vervolgens de doppen eraf. Stom werk, maar ze moet ook wat te doen hebben. Al die eikels worden geregeld weggebracht naar van die luie stinkvarkens hier vlakbij. Die zitten in een Ecozorgboerderij en weten niet, dat ze als zoethoudertje mijn eikels krijgen om na een half jaar grotendeels als karbonades in een pan te gaan liggen looizuren. Ik doe dus best nuttig werk om de nodige essence aan de daaruit voortvloeiende maaltijden te geven.


















    Na gedane eikelarbeid is het goed rusten. We hebben hier herfstwellness. Je steekt daartoe je poten en buik geheel in het bladerdeeg en denkt daarbij slechts aan niets.



     











    Als de zon dan ook nog op je kop wil schijnen is het welbevinden compleet.
    Als het aan de overheid ligt is het vanaf 2019 de bedoeling, dat ook mijn kop eronder gaat. Dan komen hier namelijk te laag prijsvechters overheen.

















    Costa moet altijd bezig zijn en kan het niet laten om mij weer in beweging te zetten. Het is af en toe gewoon een nare meid. Ze gunt niemand rust. Die klacht hoor ik hier meer.


     











    Ze wil altijd met me vechten om de Kong of bal tegen elke prijs. Ik denk, dat zij beter op haar plaats is bij Vliegveld Lelystad. Kan ze die Kong’s tegen de benen van die piloten aandouwen, zodat ze niet wegkomen.










    Ze doet het ook goed in het kruiwagenvervoer. Kan zo een reisbureau beginnen. Heel goedkoop. Die vakantiegangers zijn bovendien zeker een jaar weg, als ze in een resort in Turkije willen zitten. Scheelt in de vervoersbewegingen en doen geen aanslag op de infrastructuur. All inclusive en wij houden het hier stil.











    Ze kan met haar hele voorkomen zo het nieuwe kabinet in. Ideeën gestroomlijnd, alles opgepoetst, fel in de redevoering en zo druk, dat ze binnen vier jaar helemaal grijs is. Met haar instelling is het best mogelijk, dat ze voortijdig wordt afgezet. Stuur ik haar gewoon door naar Catalonië.




















    Ik pas dan wel op haar Kong en haar bankrekening. Een winkelhaak in de eerste en een gat in de tweede is vast niet te voorkomen.
















    Helaas moet ik voorlopig mijn bladerhopen met haar delen.


    Ik leg me er gewoon bij neer.


    Alleen is maar alleen.



















    Wordt het me allemaal te veel, dan meld ik mij bij de eekhoornopvang. Met deze staart laten ze me vast wel binnen.
     


    Groeten van Falco

    20-10-2017, 16:05 Geschreven door Falco de Tamaskan
    Reageren (0)


    25-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco's boomzaagdag

    Beste allemaal,
     
    Voor je rust moet je hier absoluut niet gaan wonen. Ik ben wel eens jaloers op een benchhond, die maar twee bomen nodig heeft: één om tegen aan te piesen en één om onder te poepen.
    Vandaag was het boomzaag- en veel herriedag.


     
    Met deze boom is het allemaal begonnen.












    Een lariks, die de geest had gegeven. Hij was wel meer dan dertig meter hoog. Paste kennelijk niet meer in de groep en ja, dat weet je, dan moet je er uit.



     











    Ze weten hier erg van wanten. Groot materieel rukte uit. Het leek wel de Zwarte Cross. ‘t Ging wel niet zo hard,




    maar het liet z’n sporen wel na.



    ‘t Schijnt in de wereld van mijn bazin zo te zijn, dat als je het ene weer goed maakt, het andere fout gaat.


    Het werd voor mij een hele dag “bench-hangen”. Was ik buiten geweest namelijk, dan had ik zulke sporen over mijn rug kunnen krijgen en dan maak ik een verkeerde indruk.
    Ik ben nergens bang voor en daar was mijn bazin juist zo bang voor. Heel ingewikkeld allemaal.
















    Enfin, vanachter het raam kon ik zien, dat er af en toe een vent in de boom hing.


    Met een kattenbak er onder. Altijd handig als je nodig moet.














    En opeens stond de boom er niet meer. Ik zal hem missen. Ik kon altijd zo onopvallend achter hem zitten om wat te laten vallen.



    Aan het eind van de middag mocht ik pas buiten gaan kijken, wat ze in de tuin en in mijn ziel hadden aangericht.















    Even dacht ik, dat Kaytie onder een boom was verpletterd. Was heel goed geweest voor de muizenstand.
    Muizen verlaten een zinkend schip en blijven beslist niet zitten onder een vallende boom. Kaytie kan nog niet mee doen aan
    " De Slimste Hond ", denk ik.
     

















    Het neerhalen van een enkele tak had een ware ravage aan gericht op mijn speelveld.
















    Ik wist niet wat ik zag. Het was opeens wel heel snel herfst.
















    Dus ben ik meteen op onderzoek uit gegaan. ‘t Rook lekker vers. Ik ben gek op hout.
















    Met de kracht van 125 kilo per vierkante centimeter heb ik een stuk eiken gehakseld.
    Die kracht heb ik van mijn wolvenkant.
     













    Ik heb de veerkracht van de boom nog gemeten. ‘t Kon slechter. 




     













    Daarna heb ik het spel oerwoudje gedaan.



     














    Bungeegejumpt op de grond. 





















    Verstoppertje gespeeld.
















    Mij verdekt opgesteld.























    M’n toilet gedaan.



















    En liggen peinzen, dat het leven hier zo slecht nog niet is.




















    Ik zie namelijk tussen de bomen het bos weer. Gelukkig heb ik er meer dan twee.



    Poot van Falco



    25-07-2017, 00:00 Geschreven door Falco de Tamaskan
    Reageren (0)


    25-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco en het vreemde weer

    Beste Bloggers,
     
    Donderdagavond ontstond hier boven in de lucht iets heel vreemds.

     
    Er hingen ineens darmachtig gevormde watten boven mijn wolvenkop.















    Ik moest snel naar binnen van de bazin. Ze heeft de touwtjes soms goed in handen. (Denkt ze) De 25% wolf die in mij zat vond het ook verstandig om een schuilplaats op te zoeken.
     


     









    Het was trouwens daarvoor al de hele dag knap heet buiten. De krul van mijn staart kon ik er af en toe niet eens meer in houden.


    Zeker niet, toen ik ook nog een ganzennek moest opeten. In mijn staart zat toen waarschijnlijk die 25% Duitse herder.


     




    Vreemd, hoor, als je zo’n mengelmoes in je hebt. Het kan dan alle kanten op gaan. Die 50% poolhond in me had het met de hitte best moeilijk. Dat werd dus veel hijgen, weinig rennen en rustig liggen.


    Ik heb me maar getroost door te beseffen, dat rennen voor een slee waarschijnlijk ook veel gehijg geeft, al is het bar koud.


     


    Uit die vreemde wolkengezwellen boven het dak kwam, nadat we veilig binnen waren, een enorm donker geluid. Kaytie schrok zich lam. Ze begon te hijgen en te trillen. Dat verschijnsel had ik nog nooit eerder bij die meid gezien. Costa en ik bleven (natuurlijk) kalm en zaten haar met stomme verbazing aan te kijken.


    Tussen het lawaai en ons zat toch een dak. Niks dus om je druk over te maken. Kaytie had daar kennelijk andere ideeën over.

    Door de ramen in de woonkamer was te zien, dat iemand, denk ik, druk bezig was met een lasergun. Dat ding moet zeker enige malen van grote hoogte op de grond zijn gevallen, want het gedreun was zeer heftig. Het knetterde zelfs. Zeker de stekker van het apparaat er niet op tijd uitgetrokken.
















    Ik kon me niet herinneren, dat er op ons weerbord buiten iets stond over extra licht en veel gedreun.



    Toen alles achter de rug was bleek het touwtje allen maar nat. We hebben dus gewoon een flinke bui regen gehad. De brandlucht, die van de Lemelerberg kwam, zal wel een andere oorzaak hebben gehad.
    Ik heb toch maar een eigen ontwerp voor een completer weerbord gemaakt:

    Staart droog
    Staart nat
    Staart slingert
    Staart wit
    Staart stijf
    Staart zonder krul
    Staart in brand
    Staart weg  
    zon of ik ben pas wakker
    regen of ik heb gezwommen
    wind of er komt een bekende aan
    sneeuw of de verf was nog nat
    vorst of ik zie een vijand
    erg heet of ik krijg op m’n donder
    ingeslagen bliksem of te dicht bij barbecue
    dat zou erg zijn

    Bij nader inzien is het wel ongemakkelijk om dat bord met eigen staart op te hangen.
















    Na het rare weer heb ik mijn speeltjes gecontroleerd op eventuele schade. Dat moet namelijk voor de verzekering. Mijn voetbal was niet heftiger aan flarden dan toen Costa hem had gemold.
     



     













    Ook de muizenluchten zaten nog in de houtwal.

















    Ik heb Kaytie geadviseerd even rust te nemen op het bankje. Kon ze zien, dat de wereld echt niet veranderd was.
















    De kevers zaten nog in de buxus.















    Dat was jammer.
















    De vissen nog in de vijver. De stand van het vijverwater houd ik trouwens bij. Is die te hoog, dan drink ik, is die te laag, dan weet ik ook wat mij te doen staat.




















    Er lagen wel overal takjes op de paden. Die heb ik vakkundig weggeknauwd. Transport met klef weer is niet aan te bevelen.




















    De planten waren ook niet meer te droog. Die konden er weer een dagje tegen.




















    De greppels stonden niet vol water. Geen koe trouwens te zien. Communicatie met de buren was dus uitgesloten.

















    Dus: sein meester! De verzekeringsmaatschappij kan weer blij zijn. We zijn er allemaal heelhuids doorheen gerold!



    Poot van Falco!


    25-06-2017, 15:52 Geschreven door Falco de Tamaskan
    Reageren (0)


    18-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Excuus van Falco deel 1 / 2

    Beste Bloggers,
     
    Ja, het is inderdaad een tijd geleden, dat ik iets van me heb laten horen en nee, ik maak niet veel mee wat het vertellen waard is.
    Ik kan namelijk ook niet alles gaan vertellen. Dan krijgen jullie waarschijnlijk een verkeerd beeld van mij en dat kan ik mijn ras niet aan doen.
    Het zou mensen kunnen afschrikken om een puppy aan te schaffen als ik bijvoorbeeld vertel, dat ik iedere morgen eerst naar de schuur loop om te kijken wat voor weer het wordt.










     
    Vandaag hing het touwtje droog. Dan weet ik, dat ik me niet erg hoef in te spannen.
     
    Handig zo’n weermeter. Hebben ze hier allemaal. Hoef ik niet eerst naar Buienradar te kijken. Ik doe net als de boeren hier. Kijk naar het touwtje en dan naar de lucht. Door die twee te combineren word ik een aardige weerwolf.


    Vanochtend heb ik met Costa sporen gevolgd richting rattenval. Ik kan eigenlijk niet vertellen, dat ik gisteren samen met Kaytie een hele grote bruine rat in de val zag en dat wij hem beiden op weg naar de hemel wilden helpen.
    Onze begeleidingspassie daarin is dan niet te stoppen, ook niet als de bazin er tussen komt. Die krijst dan harder dan die rat.


    Heel dom. Op de één of andere wijze stimuleert dat onze instincten. Helaas werd de kooi met een giek verwijderd, rat verdronken (of dat soms hartelijk is) en in de groene kliko geworpen. Hoop, dat Petrus daarin ook spreekuur heeft.
    Dit kan ik toch eigenlijk niet in mijn blog vertellen?












    Ook niet, dat ik bij het achterna zitten van die rat een avond daarvoor een plant een andere vormgeving heb gegeven.


    Nu is het een padbedekker geworden. Falco’s grote tuinverbouwing zou mij goed kunnen gebruiken.

    Moeder Marie vond dit ook al niet goed.













    Moet ik verhalen over haar uiterlijk bij het zien van een ineens zeer luchtig varken?



    Had ik slechts mijn Kong op laten stuiteren. “Plok” en de speklaag bleek te dun.
















    Waarom krijg ik dan zo’n ding? (Bij onheil kijk ik doodgemoedereerd opeens een andere kant op. Noemen ze strategie)















    Moet ik dan ook gaan vertellen, dat ik altijd op muizenjacht ben? Kaytie helpt ze met één kaakklem tot de hemelpoort. Ik speel liever met ze en rol er als een deegroller overheen.



    Doe ik ook met jonge vogels. Hap ik liefdevol uit de lucht, als ze vliegles krijgen. Wij krijgen hier in Overijssel in de nabije toekomst veel overlast door vliegveld Lelystad. Dan is het toch prima, dat ik hier het luchtruim controleer?
    Helaas blijken die jonge vogels niet tegen mijn gebit te kunnen en van de binnenkant van mijn bek schijnen ze veel stress te krijgen. Als ik ze dan een likje geef en er over heen rol kunnen ze zo als pannenkoek in de pan. Moet ik dat dan ook gaan vertellen?

    Gisteren vloog-ie nog.
     
    Ik noem dit gedrag spelbederf.














    Van de jonge kwarteltjes Speedy en Concalez blijf ik af. Die zijn eigen. Bovendien hebben ze scherpe bewaking van pa en moe. Geert Wilders kan daar jaloers op zijn, want ze zijn heel betrouwbaar. 




     


















    Moet ik ook vertellen, dat ik de geit altijd haar hok in jaag?



     












    Moet ze dat geitenpaleis ook maar niet af tuigen. Hier is geen renovatie meer mogelijk, slechts wederopbouw.

















    Ze zijn hier altijd bezig. Nu weer met de beukenhagen. Is het dan zo gek, dat wij honden ons hier zelf lopen te vermaken?
















    Kaytie ondermijnt banken met haar zoektocht naar ongedierte. Volgens mij niet erg. Hoef je niet meer op te staan, glij je er zo weer aan één kant vanaf.


















    Costa gebruikt banken als loerplaats. Ze loert dan op mij. Moet ik dan gaan vertellen, dat ze altijd met de bal op mij inbeukt?




     





    Dat geloer op mij doet ze overal. Ik kom misschien in aanmerking voor plaatsing op de lijst van bedreigde diersoorten. (Subsidiemogelijkheden!)





    Sta ik te plassen, begluurt ze me ook. Doe ik er gewoon extra lang over.
















    Ik moet van haar de bal ook altijd pakken. Dat noemen ze ‘samen optrekken’. Wacht maar. In een familie-opstelling komt zij er zeker niet goed uit.
















    Sinds ik groot ben wil ze Kaytie verdrijven. Ze vindt me kennelijk de moeite waard om voor me te vechten. Met z’n 3-en buiten is er dus niet meer bij. Zeer stom van haar. Nu kan ze af en toe jaloers door het raam naar ons staan kijken.
     
















    Hoe wij huishouden in de voortuin.




















    Ik heb al tegen Kaytie gezegd, dat zij in de leer moet bij die stierenvechter en goed uitkijken moet gaan leren bij die stokstaartjes. Die dingen hangen hier niet voor niets aan de muur.


    18-06-2017, 16:01 Geschreven door Falco de Tamaskan
    Reageren (0)


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Excuus van Falco deel 2 / 2














    Enfin, ik kan Costa wel aan. Ze durft in ieder geval van mij niets af te pakken.
















    Als ik haar zat ben, ga ik er gewoon bij liggen. Een knappe, die mij dan overeind krijgt.















    Jullie zien: weinig nieuws hier.



     













    Het wordt vandaag heel heet. Gelukkig is er water.















    Ik moet de bak wel delen met Costa, dat mag. Ik hoop nog altijd op een romance, ondanks al die ruwe dates.
     

    Ik geef de helft van mijn kinderen wel Ritalin.




















    Als het nog warmer wordt ga ik lekker tukken onder de airco in huis. De ene keer met Kaytie,


















    de andere keer met Costa.
         


    Ik zal maar niet vertellen, dat ik dan soms zachte scheetjes laat, die niet zouden misruiken in een varkensstal.



     






    Vanuit hier de groeten, ook van Costa


     



















    en van Kaytie




















    en van de tuin!
     


    18-06-2017, 16:01 Geschreven door Falco de Tamaskan
    Reageren (0)




    Archief per week
  • 25/12-31/12 2017
  • 04/12-10/12 2017
  • 16/10-22/10 2017
  • 24/07-30/07 2017
  • 19/06-25/06 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 20/02-26/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 02/01-08/01 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 14/11-20/11 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 29/08-04/09 2016
  • 15/08-21/08 2016
  • 08/08-14/08 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 25/01-31/01 2016

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.nl - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jou eigen blog!