Falco
Inhoud blog
  • Falco en de verkiezingen deel 1 / 2
  • Falco en de verkiezingen deel 2 / 2
  • Falco en de slipjacht deel 1 / 3
  • Falco en de slipjacht deel 2 / 3
  • Falco en de slipjacht deel 3 / 3
  • Falco en het klimaat
  • Falco's Opmaat naar Kerst deel 1 / 2
  • Falco's Opmaat naar Kerst deel 2 / 2
  • Falco's eerste plechtig(geit)
  • Falco's zondagochtend
  • Falco en de droogte deel 1 / 2
  • Falco en de droogte deel 2 / 2
  • Falco en de hitte
  • Falco en de balfanate deel 1 / 2
  • Falco en de balfanate deel 2 / 2
  • Falco: "Ook Tamaskan"
  • Falco's bankwereld deel 1 / 2
  • Falco's bankwereld deel 2 / 2
  • Falco en de clichés
  • Falco's terugblik deel 1 / 2
  • Falco's terugblik deel 2 / 2
  • Falco's kerstboodschap 2017
  • Falco's Sinterklaas
  • Falco's herfst in 't Oosten
  • Falco's boomzaagdag
  • Falco en het vreemde weer
  • Excuus van Falco deel 1 / 2
  • Excuus van Falco deel 2 / 2
  • Falco de Tuintam deel 1 / 2
  • Falco de Tuintam deel 2 / 2
    Zoeken in blog

    27-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kom je op dit blog voor het eerst, maak dan eerst even kennis met Falco

       voor kennismaking met Falco

    27-01-2016, 00:00 Geschreven door Falco de Tamaskan


    17-03-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco en de verkiezingen deel 1 / 2


    Beste boeren, burgers en buitenlui,











    Vanochtend ben ik heel vroeg opgestaan. Het was een hele goede morgen om met het CDA te spreken, winderig, fris en vooral nat. Bij het eerste miezerige zonnestraaltje heb ik geprobeerd de verkiezingslijsten door te nemen. Te weinig lichtpunten en te kleine lettertjes.




     











    Kies voor doen, zegt de VVD, dus ben ik naar buiten uitgeweken.
    Wat een lellen van vellen. De wind kreeg er vat op. We hebben geen windmolen op het terrein om die wind weg te kunnen vangen.















    Dan de poten er maar op.       


















    Voor een totaalvisie had ik de stemwijzer geraadpleegd. Daar was ik geen Kong mee opgeschoten.










    Overal is geld voor nodig, plannen realiseren zichzelf niet (VVD), dus ik ben maar begonnen met graven. Je weet maar nooit, wat er in de grond zit, Als ik doorgraaf heb ik een tunnel tot Nieuw-Zeeland en kan ik misschien kerkgangers redden. Misschien een zinloze onderneming, want van de PVV en het Forum voor Democratie moeten ze toch weer terug.














    Dan maar even aanpakken (D66) en de waterstand inspecteren. Volgens mij is die zeker niet te laag meer, want het water zakt hier niet meer weg. Men klaagt zich suf over tekorten. Vergeten wordt, dat de natuur zichzelf herstelt. We doen hartstikke ons best om alles te verpesten. Wij denken aan morgen. Dus doen wij vandaag. (D66)

















    Moet je eens kijken, hoe schitterend de natuur hier is.




     












    Het mos is het gras aan het verslaan, als wij ons er maar niet mee bemoeien.
     















    De benzinedampen vellen de bomen niet. Dat doen de natuurorganisaties wel met de vernietigende actie hei voor bomen.


















    Ik vel ook wel eens een boom, als ik er zin in heb. Dat heet echter verantwoord bosbeheer.









    De PvdD wil de jacht verbieden. 











    Niet nodig. Alles wat eetbaar langs rent zie ik en vang ik op.

















    Dat is wel eens flink aanpoten. Zeker met harde wind tegen.















    Ik ben nu eenmaal van de totaalvisie (FvD): beschouwen, overpeinzen en vooral “zeker zijn”. (PvdA)















    Zo ben ik heel zeker, dat de sociale woningbouw op dit terrein prima in orde is en niet uitgebouwd hoeft te worden. Wel sta ik wat meer openheid voor. De doorstroming zou dan gewaarborgd zijn en mijn voedselaanbod welkom gevarieerder. 
















    Het plaatselijke zorgstelsel is hier ook prima in orde. De duiven hebben de beschikking over een zorgkruk en een tiny house.












    Ook is er altijd schoon drinkwater, niet vervuild door medicijnen, want die geven wij hier niet.


















    Met mijn imponeergedrag zorg ik, dat slechteriken buiten de deur blijven.













    Met behulp van slogans weer ik een slecht milieu. Althans dat denk ik. Zo denken al die partijen er waarschijnlijk ook over.



    17-03-2019, 16:58 Geschreven door Falco de Tamaskan


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco en de verkiezingen deel 2 / 2


    Door de stemwijzer te raadplegen zie ik helaas door de bomen mijn bos niet meer en toch moet ik stemmen.

     













    Ik ben ontstemd.                      















    Ik gooi woensdag een hondenkoekkie op het stembiljet en zie wel waar die uitkomt. Ik ga met mijn bal toch wel een mooie toekomst tegemoet. Ik word immers nooit 50+. Komt het koekkie op een stomme partij, dan gooi ik wel overnieuw. 

















    Al zou alles naar de knoppen gaan, hier zitten ze alweer met voldoende water en in schone lucht.













    Veel wijsheid dus met stemmen en trap er niet in (in die plassen dan..)



    Poot van Falco


    17-03-2019, 16:55 Geschreven door Falco de Tamaskan


    18-02-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco en de slipjacht deel 1 / 3

    Hallo allemaal,
     
    Afgelopen zaterdag ging mijn bazin naar een slipjacht. (Never a dull moment) Daar had ik nog nooit van gehoord. Ik ga namelijk altijd zonder slip op jacht. Uitsluitend in mijn vel en dan ook nog als ik er goed in zit. Mijn vriendinnen zijn nu loops en ik zie ze gruwelijk worstelen met een slip. Ik was dus erg nieuwsgierig, hoe zo’n pikante jacht er uit ziet, maar mocht wel mee onder de voorwaarde, dat ik in de auto bleef zitten. Ik kan nu eenmaal niet beloven niet naar paarden te blaffen en geen strijd aan te gaan met tig honden, die op me afkomen. Ook is het moeilijk om me niet bij snel jagende honden aan te sluiten.














    Ik zat dus undercover op de achterbank. Kon vanachter mijn raam gelukkig alles goed bekijken.



     










    Het verzamelpunt was op het parkeerterrein van een restaurant. Voor niemand kennelijk een brug te ver.






















    Ik werd vrijwel direct begluurd vanuit een grote wagen.




    Dubbeldeks.









    De sterke geur van honden werd geen strobreed in de weg gelegd. Daar stonden ze op. Zat ik toch maar comfortabel op mijn autobank. Ik vroeg me af of die honden allemaal straks hun slip nog moesten gaan aantrekken. Zo te bespeuren zat alles nog uitsluitend in eigen vacht.














    Aan de andere kant werd ik begluurd door een wit paard.



    Ik denk, dat ze me niet zo aantrekkelijk vond. Ze keek nogal wild naar me.




     










    Even verderop stond een zwart paard met een heel vreemd lijf. Had zijn voorbenen wel heel hoog zitten.

















    Er werd druk achterwaarts uitgeparkeerd. Best moeilijk voor die paarden zo zonder zijspiegels.
     
     














    Vermoedelijk kwam dit beest net uit bed. Hij had z’n deken nog om.
















    In de trailers was druk gepoept.















    Die verrukkelijke paardenvijgen werden onderaan het hek weg gecamoufleerd. Het leek me inderdaad teveel voor een poepzak en niet te doen om dat daarna in die kleine kontzak te doen. Ik had ze ook wel willen opruimen. Best in voor vrijwilligerswerk.





















    Van de zenuwen stond er een paard te plassen. De wind had er even vat op, maar het bereik was te kort om de voorbenen te halen.


















    De dekens werden weggehaald, de paarden opgezadeld, van het juiste tuig voorzien en het feest kon beginnen.

















    De mannen op de paarden hadden nagenoeg allemaal een rood jasje aangetrokken. Het was net alsof ze in een sprookje reden. Ook hadden ze zwarte pannen op hun hoofd gezet. Waarschijnlijk inductie om onderweg een eitje te kunnen bakken.

















    Het spannendste voor mij was het uitladen van de honden. Achtentwintig stuks zwartbruin. Of ze er veel zin in hadden was tegenstrijdig vast te stellen. Veel pit om vooruit te komen, maar ze lieten de oren erg hangen.
     




     



    Vier ruiters te paard met zwepen tot op de grond moesten de meute in toom houden. Bleken het BLOEDHONDEN te zijn.

    Ik had te vroeg medelijdende gedachten over die zwepen. Bleek, dat ze nooit geslagen werden. De zwepen werden alleen maar als aanwijzers gebruikt. Door elke dag te trainen reageerden de honden op de wijze van bewegen en vasthouden van de zwepen. Zeer subtiele opvoeding. Zal bij mij niet lukken.




     











    Nog fit als hoentjes (daarom probeerden ze waarschijnlijk ook het water in te springen) gingen ze op weg naar de eerste run van zeven kilometer.
     

















    Althans, nadat de laatste hond de oever weer had bereikt.
















    Heel misselijkmakend idee, dat ik niet mee mocht doen, al was het een vossenjacht. Reevlees past nou eenmaal beter in mijn bek.




    18-02-2019, 16:21 Geschreven door Falco de Tamaskan


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco en de slipjacht deel 2 / 3










    Er waren twee paarden, die vooruit draafden met iets achter hun kont aan. Een lap aan een touwtje. Daar hadden ze een flesje vossengeur over uitgegoten. Bleek die Swiffer, die ze voortsleurden, dé slip te zijn. Was ik daarvoor op de achterbank beland? Nepvos, nepslip. Bleek ik in fakenews te zijn getrapt.





     






    Toen die nepvossenslip het spoor had getrokken moesten de honden dat spoor gaan volgen en de paarden gingen daar dan weer achteraan.
     
    Compleet gestoord, die hele karavaan. De honden sjeesden slingerend en heel gemakkelijk over de weidegronden luid en diep blaffend hun neus achterna. Waren vast in de waan, dat het om een echte vos ging. Je reinste misleiding.
















    Die linksvoor was de leider: Hillman. Had een ambtsketting om. Dat noemen ze onderscheidend. Een paar meter achter hem rende een hond met een joekel van een bult op zijn nek. Die was, denk ik, topzwaar, want hij helde nogal voorover.




     









    Bij de eerste sloot werd druk gefierljept. Zonder stok ging dat ijzingwekkend goed, al moet ik erbij zeggen, dat de slootjes smal waren. De landeigenaren hadden wel hun vee van de weiden gehaald en gedeeltes van de afrasteringen verwijderd om een omgekeerde shutdown te voorkomen.
     





     












    Na de eerste run werd een grote flapoor van het veld gedragen. Had zijn poten kennelijk overspeeld. Een hele hijs voor die vrouwen.
     















    Na een korte pauze ging men vol goede moed de tweede run in. Ik vroeg me af, of er wel eens een hond de lucht was ingevlogen na een trap van een paard. Knap staaltje samenwerking. Ik hou wel van mijn shetlanders, maar ga echt niet tussen hun hoeven bivakkeren. Hun hoeven zitten mij te los.


















    De aanblik van de jacht was om te kwijlen. En ik maar zitten in die auto. Kwijlend dus.



















    De meute kon na afloop van de run zo de sloot in. Dat was een goede coolingdown.


















    En passant werd er nog een kleimasker genomen.
















    Een ruiter werd op zijn paard getild na een pitstop. Hij had een hoofdstel naar de knoppen geholpen. Er stonden geen keukentrapjes langs de weg. Blokker miste hiermee een gerichte reclame-kans.














    Ook voor wat betreft die pannen.

















    De hele carnavalsoptocht vertrok na de tweede run naar een boerenschuur om te laven De honden gingen achter hekken. Ze waren moe. Soms was er geen kop of kont meer te ontdekken.
















    Dat kwam vooral door die ruime vellen. Verkeerde beginopname bij de fok, denk ik.

















    Eén hond repeteerde nog even de tweede run. (Hij had beter een slip kunnen aantrekken).

















    In een hoekje zat een soortgenoot de run op een andere manier nog even door te nemen


















    Hillman was nog fris. De littekens op zijn neus en kop bewezen zijn pogingen om de leider te blijven.














    Stapelvoordeel was er in overvloed.


















    De paarden mochten ook rusten. Sommige waren volgens de laatste mode gekleed.


    18-02-2019, 16:21 Geschreven door Falco de Tamaskan


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco en de slipjacht deel 3 / 3












    Een vorkheftruck bood ter ondersteuning enige uitkomst bij, denk ik, wel een erg moe paard.















    Her en der lagen ruiters. Een waar slagveld. Of ze waren bezig in hun pannetje een eitje te bakken in de zon.

















    In de schuur werd gedronken en gegeten en gepraat. 

















    De laatste run zat er aan te komen.
















    Het was even wachten naast en op elkaar.
















    Met witte wijn in de benen gaat alles niet meer zo snel.















    De honden waren eerder bij de finish na de derde run dan de paarden. Het spektakelstuk van de middag kon beginnen.
















    De meute werd op een hoopje gedreven via lichte zweepaanwijzingen.















    Er werd een hele emmer met pens op de wei gegooid. (Waarom zat ik toch nog steeds op die rottige achterbank)














    De honden mochten alleen maar kijken, kijken, nog eens kijken en beslist niet aankomen. Er moest eerst nog een ruiter, die voor het eerst mee had gedaan een stuk pens adellijk over de wangen worden gestreken. Traditie noemen ze dat. Of gewoon slipfolklore. Of gewoon heel lekker.














    Na kort hoorngeschal dook de meute op de dis. Grauwen, grommen, trekken. Het ging allemaal vrij ordentelijk. Ik had er zeker een robbertje om gevochten.


















    De pannen gingen allemaal omhoog om de organisatoren te eren en te bedanken.















    Toen ging het richting stamppot.



















    Thuis wachtte mij ander voer. Mijn wolvenneus rook echter een blijde vriendin, die graag met mij zonder slip op stap wilde. Daar laat ik graag mijn voer voor staan. 



     Poot van Falco



    18-02-2019, 16:20 Geschreven door Falco de Tamaskan


    03-02-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco en het klimaat

    Beste allemaal,
     
    We hebben vandaag de dag de bek vol van het klimaat. ik probeer mijn poot er op te leggen.













    Ik sta heel dicht bij de natuur als KwartDNA-wolf, dus ik kan er zeker over mee janken.

    Vanochtend ben ik beschouwend op mijn terrein gaan rondkijken.
     



     








    Zijn mijn aanwijzingen als Baas van de Berghoeve wel afdoende.
    Wat is er en wat zijn de verbeterpunten.














    Die pony’s moeten eigenlijk weg. Veel te veel poep. Elke ochtend een grote kruiwagen vol.
     



     











    Ik heb Saranka er hedenochtend over aangeblaft.
    Ik heb met haar geen klimaatakkoord kunnen sluiten. No way.
    Zij verweet mij ook te poepen.
















    Ze heeft daar wel een beetje gelijk in, maar ik produceer niet eens een klikobodem vol per week.
    Opeten is geen optie. Binnenwaarts recyclen kan mijn lever vast niet aan.
     



     














    Ik heb er over nagedacht. Wat moeten de vliegen en de wormen zonder onze keutels.
    Nooit meer een vlieg doodhappen geeft minder beweging en aarde zonder wormen wordt er niet beter op.













    De veestapel is hier al vervangen door een mestvarken van polystone, dat #MeTooVarken staat te doen met een uitstootloze koe.
    Onze geit is overleden en niet meer vervangen. Ook een hele goede bijdrage aan de natuur, vind ikzelf.
     



     








    Ten behoeve van elke ochtend een blij ei zijn de kippen aangeschaft.


    Ik ben daar niet tevreden over. Je stopt er van voren iets in in de hoop, dat er van achter iets waardevols uitkomt. Ze scharrelen wel in hun vrije uitloop, maar in deze winterperiode is er stremming in het leggen. Het lijkt de NS wel.
    We moeten het daarom nu doen met AH-biologische eieren. Ik weet niet, wat ze in die biologische kippen stoppen. Onze eieren prikkelen de smaakzin, zijn dieper van kleur. Janny en Robèrt: de ingrediënten zijn graan, andijvie, boerenkool, meelworm en gierst. Die eieren uit de winkel bewerkstelligen bij mij geen smaakexplosie. De overheid zou op dit punt maatregelen moeten gaan nemen en anders maar een vrije donderdag voor de leerlingen onder het motto “Geef onze kippen beter te eten” organiseren. Met als gevolg een gezondheidskipsubsidie met extra werk voor 143 ambtenaren.


     













    Wij voeren hier de vogels op zes plekken. Ze krijgen pinda’s, pindakaas, zaad, vetbollen en broodkruimels van de Coop.
    We barsten daarom van de vogels.


















    Dat komt ook omdat we heggen hebben. Wel alles bij elkaar een kilometer lang.



     







    Zelfs in de lucht.



    Ik geef toe het is veel werk. Twee keer per jaar wordt er hier suf geknipt. Dit noem ik een pijnlijke klimaatmaatregel.
    Nu we toch lekker bezig zijn vind ik een spijbelwoensdag zeer op zijn plek. “Geen puin in de tuin” vind ik een passend thema.




     










    Voor de watervoorziening van de planten hebben we 3 regentonnen.
    Is natuurlijk niet toereikend bij hittegolven. Dan sproeien we uit eigen bron. Ik hoorde, dat het water landelijk niet meer goed gezuiverd kan worden.
    De mensen schijnen geen pilbeheersing te hebben. Dat noem ik echt een reden om dinsdag ook maar als spijbeldag voor de jeugd te nemen.
    Thema: “Zuiver uw plas, blijven wij in de sas.”















    Wij kijken TV via de satelliet, dat heeft een allochtoontintje, maar het werkt wel.
    Ik hoop, dat de vliegtuigen straks niet laag gaan overkomen en ruis op ons beeld gaan geven.
    Beter voor het klimaat, dat ze wegblijven.
     



     












    Wij houden het gras groen door de sneeuw er op te laten liggen. Scheelt bemesting.
    Je moet goed gebruik maken van de seizoenen.













    Het zou ook goed voor het klimaat zijn, als alle dieren zouden verstenen.
    Wij zijn er hier al mee begonnen.
    Geen kwalijke uitstoot meer, geen actiegroepen bij boeren, nooit meer Yvon Jaspers.
    Worden alle mensen vanzelf ook van steen.
     



     
















    Bij alle betonnen beelden liggen hier mijn voorgangers begraven. Mooi in het groen.
    Klimaatneutraal.

    Als ik er ben, is het stil en hoop ik, dat ik nog jaren onbezorgd de Rova-kliko vol mag poepen, de laadpaal mag bewateren en straks met een gerust hart mijn poot zonder te verbranden op de inductiekookplaat mag leggen.
    Het is niet erg voor het klimaat, dat er straks alleen nog maar op maandag niet gespijbeld wordt.
    Een hele week studeren heeft toch geen zin. Worden de studenten alleen maar vervelend van. Burn-out, te weinig stappen per dag en van alles uitvinden, dat slecht is voor het klimaat.
     
    Ik zou zeggen, hark je tuintje en maak je niet druk. Geeft minder uitstoot.
     
    Poot van Falco


    03-02-2019, 18:26 Geschreven door Falco de Tamaskan


    24-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. Falco's Opmaat naar Kerst deel 1 / 2

    Beste mensen,
     
    Enige dagen geleden moesten wij van de bazin naar buiten.
    Op zich is dat heel lekker. We gaan dan volledig los, alsof we drie jaar in een opvangkamp hebben gezeten.
    Dit keer verliep alles anders.
    Zij, die denkt over ons te regeren, hield vreemde dingen in haar hand.
    We krijgen eens in de zoveel tijd een nieuw tuig om buiten de poort beter in het gareel te lopen. Het was dus niet zo gek, dat ons iets werd omgedaan.












    We stormden naar de poort om buiten op de berg de krant te gaan lezen tot de bazin nogal motorclub-achtig riep, dat we terug moesten komen.



    We hadden dus helemaal geen nieuwe uitlaattuigen om. Er was ons iets omgedaan om ons iets aan te doen.


     








    Ik voelde mij in één klap diep ongelukkig. Het vrouwtje bleek bij Li Del, ik denk één of andere Alibaba chinees, hondendekjes te hebben aangeschaft om daarmee van ons edele dieren een kerstfoto te maken. Delicieux! Een wolfhond als fotomodel in een kerstmanpak.

















    Ik moest alles even goed laten indalen.




     













    Toen ik fiere Costa in haar pak bekeek, besloot ik er snel van door te gaan.
     














    Het idee om misschien wel de hele kerst in deze kleding te moeten vertoeven knelde me letterlijk om de borst.







    Costa volgde onmiddellijk, maar we liepen ons dood tegen het hek.






















    Mislukte coupe. Dan maar expres met mijn achterste op de foto.














    Ik zorgde een tijdje, dat ik daarvoor precies in de juiste pose stond. En de bazin maar roepen, dat we ons moesten gaan gedragen. We droegen wel geen gele hesjes, maar deze kleuren waren ook geschikt om de kont tegen de krib te gooien.














    We werden min of meer onder dwang naar twee strandstoelen gelokt. Strandstoelen met kerst. Hoe verknipt kun je zijn.

    Het ging er wel grappig aan toe. Als ik in een stoel bleef staan (zitten wilde ik gewoon niet), dan ging Costa heel sneaky van de andere stoel af.

















    Wisselen van plaats lukte ook al niet. WA gaat toch ook niet op Maxima’s troon zitten.



















    Toen Costa, echt slijmjurkje, zat, ben ik ertussenuit geknepen.
     
     

















    Kaytie had inmiddels een rendierpak aan. Ze zag er uit als een hert in het kerstkoelvak bij AH.


    Zij wou ook niet zitten. Het klittenband trok aan haar te dikke buik. Het Pioppi-dieet zou hier misschien wonderen kunnen verrichten.
     
















    Die muts wilde ze ook al niet op. Ze produceerde uit nijd een extra forse uitstoot
    CO2. En dat is nou net niet de bedoeling met al die klimaatmaatregelen.

















    Ze vluchtte de picknicktafel op, hautain als altijd. Muts op, kan de kachel uit, meid! Zou een goeie slogan zijn voor Wiebes.

















    Kaytie probeerde mij te paaien haar rendiervacht uit te doen. Ik keek wel uit. MeToo lag vast al op de loer in de bosjes.


















    Uiteindelijk is dit de kerstkaartfoto geworden. Volkomen inspiratieloze medewerking van onze kant.


    Ik hoop niet, dat China volgend jaar kerst ons land nog verder overspoelt met zinloze prullen. Ik stel voor daar een immigratieverbod voor in te stellen of een harde Nexit in te gaan.







    Die goedkope lampjes van het Kruidvat zorgen hier nu al dagen voor je reinste lichtvervuiling.



    Beneden in deze arme boom hangen 1000 lampjes en daarboven 768!




    24-12-2018, 17:25 Geschreven door Falco de Tamaskan


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. Falco's Opmaat naar Kerst deel 2 / 2

















    Afschot uit de Oostvaardersplassen staat hier zelfs verlicht te grazen.






















    Je kunt dit toch met geen mogelijkheid verantwoorde kunst noemen. Slangen horen in Artis.



    Enfin, na de kerst nog even het banale geknal om op heidense wijze het oudejaar uit te luiden. Zitten we zo weer in een nog maagdelijk jaar te wachten op weer nieuwe fratsen.
     
    Costa, Kaytie en ikzelf wensen jullie allemaal veel vers biovlees en duurzame vis toe de komende dagen!
     
     
    Poot van Falco


    24-12-2018, 16:22 Geschreven door Falco de Tamaskan


    07-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco's eerste plechtig(geit)

    Beste allemaal,
     
    Toen ik hier op de buitenplaats voor het eerst kwam zag ik haar: Jozefien.
    De bliksem sloeg in. Daar stond ze.

     




    Naast het geitenpaleis.
    Zwart-wit gevaar, met grasbuik, te korte poten en vooral: twee puntige hoorns.
    Ze maakte een briesend geluidje. Ik had al gelijk een oogje op haar.
    Gek, dat ze twee woningen had zo in haar eentje, dacht ik. Ik zou er dan waarschijnlijk ook twee krijgen, of zelfs drie. Het werd er maar één... Dan ken je gelijk je plaats in de nieuwe roedel.
    Onlangs echter hoorde ik waarom ze er zo riant bij zat.












    De moeder van Jozefien heette Géraldine. Gekregen van een bevriend aannemer, Gerard, vandaar de naam.
    Géraldine bleek drachtig te zijn. Bij aankomst hier was ze bij een kip en een oude sierduif in het hok gegooid. Ze had een verre reis in een doos in een kofferbak gemaakt en er was totaal niet op haar gerekend.
    (Ik ben echt blij, dat ik zo gewenst was)
    Waar laat je dan zo’n geit? In bed naast je is geen optie. In een grote doos ook niet. Daar tjoept ze dan zo uit. Als jullie dat nog niet weten: een geit is een ZZP-er in de Firma Sloop.
    Welnu, de kip vond het niet prettig, dat ze in het hok zat. De duif ook niet. Die was namelijk verliefd op de ouwe kip, een soort Stormy Daniels, en pronkte voor haar dat het een lieve lust was. Daar moet je geen getuigen bij hebben. Kost al gauw een grote zak voer.
    Het is ook niet lekker, als je, als kip, in privé een ei wilt leggen en zo’n mekker-beest staat naar je te gluren. De duif kon het ook niet waarderen, dat ze ‘s morgens heel vroeg luid stond te schreeuwen bovenop zijn landingspaal.
    Zodoende werd Villa Alie (zo heette de vrouw van Gerard) in elkaar gezet: een gaaf chalet van duurzaam en extra dik vandaal bestendig hout.


     






    Met groen dak, openslaand raam en deur met ruiten. Ook werd er nog een anti-regenverblijf op palen neergezet, omdat geiten a) een bloedhekel hebben aan regen en b) zich duidelijk verheven willen voelen.
    Voor de bevalling was dus alles netjes in gereedheid gebracht. Kinderkamer klaar. Stro in het ledikant en kleur bruin op de muren.

    Op de dag, dat Prinses Amalia werd geboren, 7 december 2003, werd Jamai ook geboren. Een zwart bokje, dat kon je zien, omdat hij uit het midden van zijn buikje pieste, vernoemd naar Jamai, de winnaar van  Idols, waar toen iedereen het over had.

     









    Op voorhand, omdat uitbreiding van de geitenstapel nogal ongewenst was, werd het advies van een dierenkliniek ingewonnen.
    Een te warmbloedige benadering van zoon-bok op moeder-geit is namelijk niet netjes. Bij gebrek aan een verse geit moet je als bok echter wat en wip je je moraal er even uit.
    De (achteraf) onkundige dierenarts vond, dat Jamai op de leeftijd van negen maanden ‘geholpen’ moest worden.
    Ze hebben hier maanden in de alsmaar sterkere stank gezeten en inmiddels was er bij moeder Géraldine weer een nakomeling onderweg.
    Enfin, Jamai verloor twee edele delen op de schoot van de dierenarts en Ince, afkorting van incest, werd geboren. Een zwart-witte bok, die op wederom advies van de dierenarts dan maar met zes maanden onder het mes moest.
















    Jullie hebben al een vermoeden: Ince sprong al met drie maanden op zijn moeder en toen kwam er een tweeling: de zwarte bok Leendert en zijn zwart-witte zusje Jozefien.
     













    Binnen een jaar aanwas van 1 naar 5!




     










    Door de castratie van bokje Leendert op zeer jonge leeftijd is aan de dynasty een einde gekomen.




     Vanaf de eerste dag, dat ik hier op de buitenplaats kwam wonen, heb ik een blaffende liefdesrelatie met Jozefien gehad. Géraldine en de andere bokken heb ik nooit gekend. Die waren inmiddels naar de geitenhemel.














    Als ik Jozefien zag in haar Geitenpaleis en ze hooghartig naar me keek, dan kwam er iets in me los.












    Dan moest ik wel blaffen.        















    Ik kon het niet uitstaan, dat ze haar onderkomens tot ruïnes had gesloopt. Ze had beter een baan bij de Meesterslijpers kunnen nemen. Kwam je te dichtbij, dan bokte ze al.















    Ze zag er ook lelijk uit, als ze aan het vervachten was. Toch was ik wel op haar gesteld.

















    Afgelopen zondagochtend stond ze nog met mooie glanzende vacht fier naar me te kijken.


    Twee dagen geleden heb ik heel stil, zonder te blaffen, ‘s avonds in de grote wei, een hele poos naar haar liggen kijken. Kop op de voorpoten. Ze had al een paar dagen geen brood meer willen eten. Dat was wel eens meer gebeurd. Ik voelde echter aan, dat er iets met mijn Jozefien aan de hand was.
     
    Vanochtend lag ze dood in Villa Alie, 14 jaar oud.


     









    Ik heb mogen helpen om haar te begraven.



    Het moest een diep gat worden.















    Toen ze er in lag, heb ik even liggen treuren. Costa, onze trut, bleef op discrete afstand zitten.













    Er lag al een laagje aarde over haar heen.












    We hebben gespit en de boel aangeharkt. Even een ouwe  steen erop gelegd.


    Er komt nog een betonnen geit op haar graf te staan. Kunnen we haar niet vergeten.
     
    Misschien kan ik die dan weer aanblaffen.
     
    Ik ben wel een beetje treurig,
     
    poot van Falco

    07-09-2018, 00:00 Geschreven door Falco de Tamaskan




    Archief per week
  • 11/03-17/03 2019
  • 18/02-24/02 2019
  • 28/01-03/02 2019
  • 24/12-30/12 2018
  • 03/09-09/09 2018
  • 20/08-26/08 2018
  • 16/07-22/07 2018
  • 28/05-03/06 2018
  • 16/04-22/04 2018
  • 02/04-08/04 2018
  • 19/03-25/03 2018
  • 05/02-11/02 2018
  • 25/12-31/12 2017
  • 04/12-10/12 2017
  • 16/10-22/10 2017
  • 24/07-30/07 2017
  • 19/06-25/06 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 20/02-26/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 02/01-08/01 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 14/11-20/11 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 29/08-04/09 2016
  • 15/08-21/08 2016
  • 08/08-14/08 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 25/01-31/01 2016

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.nl - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jou eigen blog!