|
Alweer een jaar geleden
Vandaag is het alweer een jaar geleden dat ik mijn lieve,lieve Max moest laten inslapen.
Nog dagelijks denk ik aan hem en Bente.Aan wat we allemaal gedaan hebben,waar we gelopen hebben enzovoort.Ja,hij had zijn streken maar welke hond heeft dat niet?
Zijn trouw was onvoorstelbaar:waar zijn bazin ging ging hij en zonder zijn bazin ging hij NIET.Dat hebben mensen die Max en Bente een aantal keren voor me uitgelaten hebben toen ik ziek was ondervonden.Als ze hem niet aanlijnden draaide hij op de hei of in het bos om en liep terug naar de auto.
Hadden ze hem een stukje aangelijnd meegenomen en lieten ze hem los dan ging het redelijk.Totdat ze dan een pad dat weer naar de auto leidde insloegen.....dan kon hij ineens lopen als een kievit!
Dat was Max.Voor zijn bazin en Bente een heerlijke,verschrikkelijk lieve hond die heel erg gemist wordt.Net als Bente.
Nog steeds.
Maar gelukkig loopt hier ook sinds bijna een jaar ene Kiki rond die niet genoeg gewaardeerd kan worden om wie ze is en wat ze doet.Een net zo heerlijke hond met haar heel eigen karaktertje en dingetjes.
En ook dat is weer genieten!
Het is vandaag dus een dag met een lach en een dikke,vette traan en zo hoort het ook.Het is goed.
Marian.
|
