|
Saved by the bell en waterpret
Nou ja,de titel zou eigenlijk beter "saved by een brul" of zo kunnen heten maar die kennen ze in het Engels geloof ik niet.We waren vanmiddag namelijk nog maar net aan de wandel bij de Rijn toen er ineens 2 Staffords uit de struiken tevoorschijn kwamen wier lichaamstaal weinig vriendelijks uitstraalde....
Kiki ging (zoals eigenlijk altijd) liggen en draaide half op haar zij.Toen ze met mij wilde meelopen stak Mw.Stafford daar een stokje voor en pinde haar vast.En weer ging Kiki liggen.
Toen ze het een paar seconden later weer wilde proberen en naar me toe kwam klonk er een grom uit de Staffordkeel en was Mw.Stafford klaar voor een robbertje vechten.De reu die er ook bij was was minder eng maar als zijn teef zou gaan knokken zou hij mee zijn gaan doen en dan had Kiki het ongetwijfeld afgelegd want één Stafford kan ze al geen baas,dus laat staan twee.
Helaas voor Mw.Stafford was ik er ook bij en gaf ik een brul die aan de andere kant van de rivier te horen moet zijn geweest.En ja,eindelijk kwam de baas van het spul ook wat sneller aanlopen en bij het zien van de baas taaide Staffie eindelijk af.Nu lijkt het alsof dit al minuten lang geduurd heeft maar het duurde uiteindelijk hooguit een minuut of 2-3.
Lang genoeg in elk geval om te bedenken welke dierenarts het dichtstbij was....
Enfin,na dit hele gedoe zijn we lekker doorgelopen en hebben we nog heerlijke waterpret gehad.Ooit gaat ze zwemmen.Echt!!!
|