Ik word zaterdagmorgen om kwart over 7 gebeld, ik schrik wakker uit een diepe slaap en kijk of ik het nummer herken, nee dus, neem hem op en het is de buurvrouw van mijn moeder dat het helemaal mis is met mijn broer en of ik meteen wil komen.
Ik bel meteen mijn broer die er dicht in de buurt woon en zij niet te pakken had gekregen op zijn mobiel en hij gaat er ook meteen naar toe, dan bel ik nog mijn andere twee zussen. Ondertussen me snel aankleden en de auto in op weg naar mijn broer.
De cd in de speler begint het nummer " Time to say goodbye" te spelen zodra ik de motor start, en ik weet gewoon dat dit wel heel erg zal kloppen, tijd om afscheid te nemen.
Als ik aankom komt mijn oudste broer me al tegemoet, hij is al overleden zegt hij en ik loop achter hem aan. Heel rustig alsof hij ligt te slapen ligt hij in zijn bed in de kamer, gewoon in zijn slaap overleden, thuis zoals hij zo graag wilde. De dokter komt en bevestigt wat wij al wisten, het is een verschrikkelijk fijne dokter, die overal de tijd voor neemt. Uitlegt wat er gebeurd kan zijn en ook iets vertelt over zijn ervaringen met mijn broer. Je kan in je handen knijpen als je zo'n dokter hebt.
Inmiddels zijn mijn andere zussen ook aangekomen en kunnen we samen met mijn moeder en de begrafenisondernemer alles te gaan regelen. Dan wordt hij opgehaald en gaat voor de laatste keer zijn huis uit, we kijken hem met zijn allen na.
Nooit meer samen door de tuin lopen, wat praten, het doet pijn maar ook zijn we eigenlijk allemaal blij dat het zo gegaan is, de pijn werd steeds erger en een verdere lijdensweg werd hem gespaard. Alleen het gemis laat zich meteen al voelen en dat zal nog wel even duren voordat dat weer wat gesleten is.
I'm happy there are more moment and photo's with the theme Happy to find.
One of the photo's I made when I took pictures of all the soccer pupils (about 200) This boy is very hapy with his sport.
Gelukkig zijn er meer foto's voorhanden voor het thema "Happy"
Een foto die ik maakte van een foto opdracht om alle pupillen van de voetbalvereniging op de foto te zetten. Sommige kinderen hadden daar zo'n lol in en dit werd (vond ik ) een heel mooie foto van een jongen die blij was met zijn sport
WOW staat op weblog.nl voor Woorden op Woensdag een schrijfopdracht van 250 met een bepaald thema.
Ja schoen of in mijn geval liever het meervoud ervan en ook nog gekoppeld aan laarzen, ga dus maar voor de letterlijke interpretatie van het woord.
Kan moeilijk een schoenenwinkel voorbij lopen zonder even naar binnen om te kijken of er nog iets leuks is, moet wel zeggen dat het de laatste tijd aardig getemperd is.
Heb een tijdje geleden eens kritisch mijn "schoenenkast" bekeken en zeker mijn laarzen, een aantal exemplaren met flinke hakken, bestemd voor een avondje uit of zo waar niet al te veel gelopen hoeft te worden ;). Maar sinds ik weer autorijd zijn sommige laarzen daar niet zo geschikt voor dus vandaar mijn drastische opruimbui en de goede exemplaren naar de kringloopwinkel gebracht.
Vorig jaar begin van de winter viel ik helemaal voor een paar leuke blauwe laarzen maar de maat die ik moest hebben zat een foutje aan de binnenkant waardoor je er niet goed op kon lopen. Ik baalde er echt van en eigenlijk heel de winter keek ik regelmatig in winkels of ik een dergelijke laars ergens zag maar nee nergens meer te vinden.
Ach het is natuurlijk een luxe probleem, ik weet het, maar schoenen, ik vind het gewoon leuk om ze te hebben in verschillende kleurtjes passend bij de kleding die je draagt. Hoewel ik moet bekennen dat ik gemakshalve ook wel vaak 's morgens weer diezelfde schoenen aandoe omdat ze nu eenmaal voor het grijpen staan.
Nu nog een goeie plek om al die rondzwervende schoenen op te bergen...........
Heb het momenteel veel te druk en begin het echt te merken aan mijn lijf, mijn humeur en alles eigenlijk. Het lijkt wel of iedereen op een gegeven moment een beroep op me doet en er zo weinig vrije tijd over blijft om gewoon misschien eens een uurtje nx te doen.
Ga momenteel vier keer per week naar mijn broer, het gaat steeds slechter met hem en vanavond belt mijn zus weer of ik kan regelen dat de zorg toch weer uitgebreid wordt naar de nacht omdat het gewoon voor mijn 95 jarige moeder ook niet meer te doen is en ook niet slaapt als hij het 's nachts moeilijk heeft en veel pijn, dus morgen daar maar weer achteraan gaan. Vanavond weer even naar mijn oudste zus, die is van de trap gevallen en mag 4 weken niet lopen en heeft een brace dus is ook aardig onthand of eigenlijk moet ik zeggen ontbeend ;)
Mijn zwager had ook al een crisisopvang gehad, dus ook toch maar weer even langs gaan toen hij weer thuis was, een berg papier meegekregen moet ook weer uitgezocht worden. Druk op mijn werk, wat me eerlijk gezegd nog wat afleiding geeft en dat heb ik soms wel eens hard nodig want mijn hoofd draait regelmatig overuren.
Vorige week even een dag thuis maar weer heel de dag in de tuin bij mijn broer wezen werken, ik wil dat nog voor hem doen nu het nog kan maar tussendoor nog een keer heen en weer rijden voor iets voor de krant, het is eigenlijk te veel alles bij elkaar.
Het opknappen van mijn slaapkamer, ik weet het, dat hoeft eigenlijk niet maar soms gewoon even hard met je lijf werken doet me zo goed en dan denk ik nergens anders aan dan aan verven, behangen en mooi maken van de kamer.
Het afgelopen weekend moest ik veel van mezelf maar had totaal geen puf, donderdag bij de tandarts geweest en een kies getrokken, heb het hele weekend en nog steeds pijn en kan amper eten, wel goed voor de lijn maar ik kan het er eigenlijk niet bij hebben. Dus veel zitten schrijven, op de bank liggen slapen, een vervelend weekend eigenlijk.
Maar goed alles zal wel weer goed komen, het komt vast weer in rustiger vaarwater want zolang zie ik mijn broer niet meer hier zijn, dat doet verdriet, ik wil hem niet kwijt maar als je hem zoveel pijn ziet hebben gun ik het hem wel.
Hoop dat dan de rust weer wat zal herstellen en ik ook weer een beetje bijkom van deze hectische maanden zoals ze het laatste half jaar eigenlijk zijn.
Vandaag Ajax - Twente en ik was best een beetje zenuwachtig hoe stom dat misschien ook klinkt. Ik dacht zet voorlopig niet teletekst aan om te kijken hoe het staat maar na een half uur hield ik het niet meer dus even kijken en Ajax stond op 1-0. Een mooi begin.
Ga wat zitten zoeken op internet en vind het doelpunt van de Jong en de commentaren hier en daar dat Twente zeker de eerste helft niet zo goed speelde, een beetje geïntimideerd.
Na de rust al snel weer twee doelpunten, ik vind het mega spannend want Twente heeft aan een gelijkspel genoeg en ik doe wat ik vroeger als kind ook deed als iets spannends was op televisie, ik loop weg, ga de tuin in de was afhalen, opvouwen, even naar de vissen kijken.
Als ik terugkom is het nog steeds 2-1. Ga wat zitten schrijven en opeens zie ik het beeld weer verspringen 10 minuten voor het einde 3-1. Yess, ik spring omhoog, nu moet het toch wel gek gaan als dit nog een gelijkspel wordt dus voor mijn gevoel is het kampioenschap wel binnen. De laatste 10 minuten lijken wel te kruipen maar dan komt het verlossende signaal en de ontlading bij de supporters, voel me heel opgelucht en blij, eindelijk weer eens landskampioen.
Liever een beker dan een schaal en geniet nog even vanavond van de huldiging op het museumplein via Internet. He, he het is gelukt, toch nog een mooi jaar voor Ajax na alle strubbelingen.
Op Hyves had ik voorspeld dat het 2-1 zou worden maar met deze uitslag van 3-1 kan ik meer dan vrede hebben ;)
Dinsdag een week geleden was ik een dag thuis en besloot ik eindelijk eens aan mijn nieuwe slaapkamer te gaan beginnen. Had deze maand de dinsdagen extra vrij genomen om eens wat extra dingen te kunnen doen, dus dinsdag was D-day of te wel verf dag.
Maar eerst natuurlijk schuren, het wat mindere werk, vroeg beginnen om half 9 en om een uur of 1 was ik klaar met schuren. Alles nog schoonmaken en weer laten drogen en toen dacht ik, even eten en dan kan ik nog een stukje vast gaan schilderen.
Had al weken geleden behang,verf en laminaat gekocht voor die kamer dus alles was voorhanden en ik had er zin in om te gaan beginnen.
Ik begon met de plinten te schilderen en ik was al een stukje op weg toen ik dacht, wat is het rotverf die ik gekocht heb, het vloeit niet uit, het dekt niet goed en opeens dacht ik het ruikt ook niet naar verf, tenminste niet naar de verf die in normaal altijd gebruikte.
Ik ging het blik eens bekijken en zag dat het watergedragen verf is, pfff , gewoon de verkeerde pot verf gekocht. Maar ja, halverwege kan je niet stoppen dus maar doorgegaan en alle plinten en verwarmingsbuizen er mee geverfd maar blij met het resultaat was ik niet. Vorige week dus maar gauw nieuwe verf wezen kopen en afgelopen dinsdag weer gaan verven, eerst nog een keer hetgeen ik gedaan had geschuurd en nog een laag verf er op gezet. Het wordt toch nog wel mooi maar ja het is wel allemaal extra werk.
De rest, de deuren en alles doe ik met "echte verf" het ruikt naar verf en het verft zoals verf hoort te verven (wat een zin haha) . Ramen wijdt open om de ergste dampen weg te laten gaan. Als ik 's avonds nog even boven ga kijken ruik ik al de geur van de verf me tegemoet komen, dus het zal nog wel flink luchten worden voordat het er uit is. Maar goed heb tijd genoeg, moet alles nog behangen, plafond witten en laminaat leggen voordat ik er echt kan gaan slapen.
Een tijdje geleden zei mijn moeder dat haar sprei die al heel wat jaren op haar bed lag versleten was en ze een nieuwe sprei wilde kopen. Voor mij had ze groot gelijk.
Jij hebt die sprei nog gehaakt voor me zei ze, mijn zusje schoot in de lach, jij?? zei ze, ze is in de war maar nee hoor, ik heb ik mijn leven heel wat gehaakt onder andere deze sprei die ook nog aan één stuk was gehaakt dus op het laatst een behoorlijk zwaar ding geworden was.
Ben niet zo'n handwerktype en dat weten ze wel van mij, schrijf liever of dat soort dingen. Toch heb ik heel wat gehaakt in de tijd dat gehaakte gordijnen nog populair waren hingen er in al mijn kamers zelf gehaakte gordijnen.
Mijn schoonzusje kreeg een sprei en een aantal kussens mee naar Australië en zo was ik aardig actief.
Ook breien in de tijd dat mijn zoon klein was, soms breidde ik in een weekend werken in het zorgcentrum een hele trui voor hem, liefst zo moeilijk mogelijk met een patroon er in. Heb zelfs heel wat Feijenoord truinen gebreid voor vriendjes van hem, al zullen sommige mensen zich dat niet voor kunnen stellen met mijn liefde voor Ajax.
Vorige week liep ik even te snuffelen in een kringloopzaak en ik zag daar een zak met bolletjes katoen liggen, ik dacht dat neem ik mee en vanavond heb ik weer eens mijn haakpennen opgezocht, had geen voorbeelden meer maar een simpel kleedje om te beginnen dat lukte nog best en ik vond het zeker weer leuk om te doen, dus wie weet wat er nog van komt, een leuke sprei nog een keer, wat moderner dan toen voor mijn nieuwe slaapkamer. De wonderen zijn de wereld nog niet uit.
Ongeveer een week geleden ontdekten we op ons werk dat bovenop een naburig gebouw een paartje scholeksters met jongen.
Vanuit mijn kamer kijk ik er zo op en kon dan ook het drukke gescharrel naar voedsel van de ouders goed aanzien en de kopjes van de 4 kleintjes kwamen regelmatig boven de rand van het gebouw uit.
Nu is een hoog dak niet bij uitstek de geschikte plaats voor deze zowel weide als strandvogels maar blijkbaar konden ze genoeg voedsel vinden in de grasvelden in de omgeving van het gebouw.
Vanmorgen tussen de middag zag ik de hele familie over de rand van het gebouw kijken, zouden ze al uit gaan vliegen?
Toen ik terug was gekomen van mijn lunchpauze en weer eens naar buiten keek zag ik opeens dat de jongen van het dak waren gekomen, of gevallen kan je in dit geval beter zeggen.
Eén jong zagen we helemaal niet meer bewegen, één liep fier en parmantig achter zijn ouders aan en twee konden met veel wankelen en weer neervallen een klein beetje op hun pootjes staan.
Door de ouders werden degene die konden lopen in de schaduw van het gebouw gedirigeerd, de moeder bleef in de buurt van het dode vogeltje rondscharrelen en ging er nog een keer op zitten om te kijken of het nog bij zou komen of tot leven kwam. Het was een ontroerend gezicht en we stonden er met zijn allen naar te kijken.
Ook bij andere kantoren was het op eigen poten staan van de kleine scholekstertjes blijkbaar niet ontgaan want we zagen de dierenambulance komen, die gebeld was. Ze probeerden de jongen mee te nemen om ze te bekijken, maar de ouders maakten het de mensen van de ambulance niet makkelijk en constant hoorden we en zagen we ze weer naar hun jongen en ze verdedigen.
Moeder en vaderliefde in optima forma, een prachtig gezicht om te zien, volgende keer misschien een iets minder hoog plekje zoeken, want een duik vanaf een hoog gebouw op een parkeerplaats bleek niet ideaal voor jonge scholekstertjes, helaas.
Voetbal heeft toch altijd wel een belangrijke rol in mijn leven gespeeld, mijn kind ging al op jonge leeftijd voetballen en dat maakte van mij een fanatieke voetbalmoeder maar alleen op een positieve manier, hou niet van schelden en dat soort dingen en verliezen hoort er bij toch.
Al vanaf dat ik naar voetbal keek en dat is nog veel eerder dan dat mijn zoon ging voetballen, met twee broers gaat dat zo, was ik fan van Ajax, met mijn zoon als Feijenoord fan kon het wel eens hard tegen hard gaan in huis om elkaar een beetje te pesten. Zelfs mijn allerliefste hond die ik ooit gehad heb heette Ajax.
Er was zelfs een tijd dat ik zo fanatiek was dat zelfs al had ik op teletekst gezien dat Ajax had verloren en ik zat naar studio sport te kijken nog hoopte dat de bal er toch inging. Sinds ik gescheiden ben en mijn "mannen" de deur uit zijn kijk ik zelden nog naar voetbal, op mijn werk wordt er nauwelijks over gepraat, er zijn eigenlijk geen mensen die iets hebben met voetbal, dus ook het fanatieke is aardig afgezakt.
Maar gisterenavond heb ik gekeken naar Twente Ajax voor de beker en natuurlijk baalde ik toen net voor het einde Twente nog scoorde maar tja het is niet Feijenoord he waar ze tegen speelden, dat maakt ook nog wel verschil.
Nog maar nauwelijks is de wedstrijd afgelopen of ik krijg een mailtje van een Rotterdamse digitale vriend met " Jammer he" Ik zie de grijns op zijn gezicht voor me als hij dit zit te schrijven achter de computer en ik antwoord " Samen delen, volgende week wij dan maar het landskampioenschap". En daar ga ik dan maar voor, hoop dat Ajax zo getergd is en Twente nog euforisch en denkt niet verslagen te kunnen worden, in eigen huis moet het kunnen. Dus duim maar mee voor AJAX....
Twee jaar geleden, het is Moederdag en niet dat we daar nou zoveel aan doen altijd maar meestal belde of smste mijn zoon wel "En mam, weet je nog wat" en dan verzon ik wel weer iets wat ik wel zou willen hebben.
Dat jaar had ik niets gehoord, het is prachtig weer en ik zat lekker in de tuin wat te lezen, ik dacht zou hij nog langskomen vandaag, ik wist het echt niet. Ach het komt toch ook niet op die dag aan en commercieel gebeuren, ik weet het allemaal maar toch.....al is het maar iets kleins of niets als er maar even aan gedacht wordt of als hij alleen maar even zou komen was ik al blij.
Om een uur of 3 wordt er gebeld. Hoi mam hoe is het, best zeg ik, waar ben je? Ik zit in Drenthe, Drenthe?? vraag ik, wist niet eens dat hij een weekend weg was, dat gaat zo als ze niet meer thuis wonen.
Mam ik heb wat papieren nodig wil je even op mijn kamer kijken, zei hij, toch wat teleurgesteld loop ik naar boven toe. "Waar ligt het" vraag ik. Denk nog onder mijn kussen op bed, zegt hij en ik til het kussen op en zie een cadeautasje liggen.
Voor jou mam, fijne Moederdag, de tranen schieten in mijn ogen. Ik pak het uit en vind een vaas waarvan hij wist dat ik die mooi vond. Een bijzondere belevenis die deze Moederdag voor mij heel speciaal maakte.
Vannacht was een drama, ik kon echt niet slapen, ging om half 12 naar bed maar voelde al aan mijn kop dat het er niet in zat, dat gebeurt wel meer. Heel de avond zitten schrijven dan moet ik het eigenlijk even loslaten maar daar gun ik me dan geen tijd voor met het resultaat: Een slapeloze nacht.
Nu is er verschil tussen een slapenloze nacht en een slapenloze nacht, deze nacht sloeg echt alles, om 2 uur maar even gaan liggen lezen na al zo lang wakker te hebben gelegen. Om 3 uur opgegaan om een kopje thee te gaan drinken, nog niet, om 4 uur de televisie maar aangezet om het alsmaar malen in mijn hoofd even stil te krijgen.
Dacht zet de wekker een uur later, ga ik gewoon een uurtje later naar mijn werk, of die gedachte hielp ik weet het niet maar schat dat ik zo tussen half 5 en 5 uur in slaap viel. Om kwart voor 7 ben ik klaarwakker en ga er maar uit,eten en naar mijn werk, ben nog maar een minuut of 10 te laat dus daar maak ik me niet druk om.
Ben echt kapot, het is dat ik wist dat er bestanden klaar gemaakt moesten worden om alle teams weer aan het werk te zetten, anders had ik me ziek gemeld en was ik thuisgebleven. Heb een giga koppijn en tot overmaat van ramp hebben mijn collega's ook maar even vergeten me te roepen toen ze gingen eten. Dus zit ik nu maar even alleen in mijn kamer achter mijn computer te schrijven van ellende.
Heb alle bestanden inmiddels gedaan en denk dat ik zo maar vraag of ik naar huis mag, pfff nog weer rijden ook naar huis, zal de airco maar hoog aanzetten. Wat een flutdag, is dit zo, bah............
Een tijdje geleden kreeg ik een andere computer, een hele verbetering, sneller in ieder geval en wat meer capaciteit alleen mijn photoshop wat ik op mijn andere computer had dat had ik nog steeds niet.
Ik had een vriend gevraagd waarvan ik wist dat hij ook wel iets met photoshop deed of hij voor mij dit programma niet opnieuw op mijn computer kon zetten.
Hij bracht een CD en instructies hoe ik het moest installeren, ik ging meteen aan de slag maar het lukte niet, ook mijn zoon die ik het gevraagd had kreeg het niet voor elkaar.
Dus ik deed al even zonder photoshop en ik miste het best erg, gewoon soms een combifoto ergens van maken, net even een pukkeltje wegwerken dat kon ik niet meer in het simpele programma was ik nog wel had.
Vorige week mijn vriend even gebeld en vanmiddag kwam hij langs om het programma op mijn computer te installeren, het was simpel, eerst even op mijn computer zetten en daarna ging het installeren wel goed. Terwijl het programma zijn best deed om op mijn computer te komen gingen we even in de tuin lekker wat zitten drinken op het terras naast de vijver, weer een zonnige dag dus even nog genieten ervan. Nu kan ik weer photoshoppen en ik ben er heel blij mee want het is gewoon zo'n leuk programma om mee te frutselen en doen. Ik ging er meteen even mee aan de slag, een nieuwere versie dan ik zelf had dus even kijken weer hoe en waar het allemaal zit.
Ben er heel blij mee, dus als je dit leest..............heel hartelijk bedankt.......
Deze foto was één van de eerste dingen die ik deed in photoshop, gewoon alle effecten zitten uitproberen en dan onstaan er soms gewoon grappige dingen. Ik noemde deze foto het ei van Columbus.;)
Voordat het mooie weer kwam was ik begonnen in de weekends met het opknappen van de slaapkamer van mijn zoon en deze slaapkamer in te richten als mijn eigen slaapkamer.
Mijn zoon woont bij zijn vader en in het begin kwam hij hier nog wel eens slapen maar dat is het laatste jaar nauwelijks voorgekomen dus met een beetje weemoed maak ik van zijn kamer mijn slaapkamer.
Heb nog een derde slaapkamertje over dus ruimte genoeg als hij alsnog een keer wilt blijven slapen. Al zijn spullen die er nog stonden heb ik in een grote kast gezet en voor de rest heel de kamer leeggemaakt, de ideeën hoe het worden moest had ik al aardig in mijn hoofd en zo geleidelijk aan had ik al behang, verf en zelfs laminaat gekocht voor deze kamer.
Het mag een echte vrouwenkamer worden maar niet te zoetsappig want wie weet deel ik hem nog eens met een man en die moet zich er dan ook wel thuis in kunnen voelen ;).
Deze maand het ik 5 extra dagen vrij genomen en morgen wil ik eindelijk eens gaan beginnen met schuren en eventueel al lakken. Alles zit nog goed in de verf dus is het gewoon licht schuren en een nieuwe laag verf er op. Daarna is het een kwestie van behangen en het laminaat leggen en klaar is kees, dan nog kijken naar een nieuw of ander bed en accessoires en beddengoed maar dat heeft niet zo'n haast, ik heb de tijd en alles kost ook een hoop geld dus iedere maand maar wat doen maar heb voor mezelf wel een einddatum genomen eind september moet het klaar zijn. Of het lukt?? Ik weet het niet het maakt ook niet uit, heb nog steeds een slaapplaats in mijn oude slaapkamer dus zit niet op de schopstoel, ga het dan ook rustig aan doen (hoewel???).
Koninginnedag is weer achter de rug, het begon bij mij al vroeg in de straat, lawaaioptocht mag bij ons iedere Koninginnedag. Waren dat jaren geleden nog kinderen die met blikjes achter hun fiets gingen rijden tegenwoordig zijn het allemaal van die toeters en luchthorens met van die doordringende geluiden dat het slapen om kwart over 5 meteen al over is.
Zo rond acht uur val ik toch nog even in slaap maar om nou te zeggen dat ik uitgerust wakker werd dat niet dus, ik ga voor de krant altijd foto's maken dus gauw even op pad gegaan naar de kinderspelen en het ringrijden met paarden, daarna ga ik gauw naar huis pak een boek en ga lekker op mijn stretcher liggen lezen in het zonnetje.
Om half 4 komt mijn zus nog en we gaan samen even het dorp in, het is best druk maar het is wel veranderd zoals andere jaren dat iedereen eigenlijk op één plaats bijeenkomt. Het is meer verdeeld over het hele dorp en moet eerlijk zeggen na zulke drukke weken ben ik gewoon moe en heb eigenlijk geen zin om te gaan feesten en overal naar toe te gaan.
Ga nog wel een drankje met haar drinken en maak hier en daar een praatje en wat foto's maar dan ga ik toch maar weer naar huis, kruip op de bank en slaap gewoon twee uur, ga ook weer vroeg naar bed en slaap opnieuw binnen 10 minuten. Heb het blijkbaar hard nodig.
Het oranjegevoel had ik niet en is ook niet gekomen deze Koninginnedag, jammer maar goed volgende keer beter dan maar.
