Het is zover. Vandaag vertrekken we. Kamperen bij de boer is niet zonder slag-of-stoot gerealiseerd. Er moest politieke strijd voor gevoerd worden. Tegenstanders vonden dat een agrarisch bedrijf niet die extra mogelijkheid en inkomstenbron mocht hebben. De politie – zeven man sterk- met de burgemeester in hun kielzog kwam in augustus 1970 een inval doen op het boerenbedrijf van Wim v.d. Berg in Meerkerk. Hij wijkt niet en de autoriteit druipt af. Op 10 augustus 1970 wordt de Stichting Vrije Recreatie (SVR) opgericht. Voor een tientje kun je donateur worden.

Er volgt in februari-1971 een rechtszaak te Gorinchem. v.d. Berg krijgt een voorwaardelijke boete van vijftig gulden. In de eerste jaren van de SVR maken boeren herhaaldelijk mee dat de autoriteiten willen ingrijpen, hoewel kampeerders vaak gratis mogen kamperen en er nog nauwelijks voorzieningen zijn. In Meerkerk is camping De Victorie nogal eens het verzamelpunt voor de media als er weer schermutselingen zijn.

In 1982 komt boer Henk Slagter in de gevangenis terecht, omdat hij een minicamping in het noordhollandse Burgherbrug had opgezet om wat bij te verdienen. Toch is er positieve ontwikkeling te registreren. Staatssecretaris Henk Vonhoff (VVD) komt een kijkje nemen. In vijf jaar zijn er 5500 donateurs. De strijd gaat voort, zoals het spreken op een raadsvergadring in Oosterhout. Mensen van de SVR blokkeren de deuren van de zaal, zodat niemand wegkan, en v.d. Berg kan inspreken. Weken later worden de campingvergunningen afgegeven.

De propagandistische strijd gaat voort. De SVR haalt steeds weer het nieuws. Manifestaties zijn een succes. Kamperen bij de boer voor mensen met een smalle beurs gaat er in als een tentharing in de klei. Boer v.d. Berg wordt lid van de kampeerraad onder voorzitter Willem Aantjes. Er komt een nieuwe kampeerwet, maar de SVR vindt de regeltjes nog te streng. Eiu is niet alleen maar strijd, er zijn ook leuke evenementen voor de donateurs, zoals bij het tienjarig bestaan en de volgende lustra.

Omstreeks het 12 1/2-jarig bestaan zijn er ook kampeerboeren in België, Frankrijk en Duitsland die zich hebben aangesloten. In Nederland vertoont de provincie Zeeland nog veel lege plekken. In 1986 heeft de SVR al 20.000 donateurs. Op de beurs van de ANWB in Zeewolde maken ze reclame, maar hun caravan wordt weggesleept.Een jaar later worden de eerste open dagen georganiseerd.

Het legt boer v.d. Berg geen windeieren. Hij wordt wethouder in Meerkerk en kan op zijn erf een officieel kantoor van de SVR openen. Er is grote belangstelling voor het bereiken van deze mijlpaal. De Wet op de Openluchtrecreatie wordt aangenomen en is een flinke stap voorwaarts voor alternatieve vormen van kamperen. Wildkamperen kan in dit drukbevolkte land natuurlijk niet (meer).

Toch zijn er nog hindernissen te nemen, want de nota Kiezen voor Recreatie van 1992 geeft te veel beperkingen. Door acties zal ook dat worden aangepast. Bij het Zilveren Jubileum in 1995 is er een grote manifestatie in Houten. Het lijkt of er een recordpoging voor het Guinessboek wordt gehouden. Er komen 5000 kampeerders met ca. 2000 kampeervoertuigen. De happening is één groot feest.

In 1996 zijn er 80000 donateurs. De jaarlijkse fietsvierdaagse doet zijn intrede. Ook de komende dagen is dat het geval. Na dertig jaar wordt de magische grens van 100.000 geregistreerden gehaald. In 2004 zijn er 1200 kampeerboeren en mag er tussen 15 maart tot 31 oktober vijftien plaatsen per camping verhuurd worden. In Meerkerk bij De Victorie zijn er wel steeds meer plaatsen ingericht. v.d. Berg mag dan wet-houder zijn, voor zijn eigen ideaal (en beurs) is hij minder scrupuleus. In 2007 komt z’n camping onder water te staan. Maar de glorie gaat weer schijnen.

Het leuke van het SVR-kamperen is de combinatie van kamperen en recreëren bij de boer, waar voor mensen die van dieren houden altijd wel wat te doen is. Het is vaak rustig kamperen in een natuurlijke omgeving. Zonder al te veel toeters en bellen en voor een redelijke prijs. Ik heb sinds 1997 alleen maar goede ervaringen met het kamperen bij de boer: kleinschalig, verzorgd, vriendelijk en betaalbaar. wat wil je nog meer…

Er worden aan het einde nogal wat onderscheidingen uitgereikt. Ik vond de belgische ajacied Jan Vertonghen de waardevolste speler. Hij bleef in de kampioenskansen geloven en stuwde zijn elftal krachtig naar de titel. Het grootste talent  Jordi Clasie van Feyenoord. De grootste verrassing was het team van RKC Waalwijk. En de beste coach, althans die in moeilijke omstandigheden overeind bleef was Frank de Boer (Ajax).

Het beste team van Europa, van de wereld is FC Barcelona met sterspeler Lionel Messi, die in de spaanse competitie maar liefst 50 doelpunten maakte. Ik vond het heel erg dat het in de halve finale werd uitgeschakeld door Chelsea.De beste club verdient de hoogste prijs…

Maar, en dat is toch wel het boeiendste van de sport, het onverwachte kan werkelijkheid worden….

Daar kan toch geen andere dag tegenop. Vaderdag valt volkomen in het niet. Ik wil over m’n schaduw heenspringen… en alle credits aan de Moeder geven. Het was van oorsprong helemaal niet zo door de commercie beheerste feestdag. Het vereren van moeders is een veel oudere traditie dan de moderne Moederdag en gaat terug op de moedercultus in het klassieke Griekenland. De formele moedercultus met ceremonies voor Cybele of Rhea, de Grote Moeder der goden, werd overal in Klein-Azië beoefend op de  (15e dag) van maart. De katholieke Kerk kent een lange traditie van verering van Maria, de moeder van Jezus. Mijn derde naam is Maria.

Mijn eigen moeder gaf niet veel om Moederdag. Daar was ze van aard te calvinistisch voor. Maar zij was een plichtsgetrouwe, zorgzame, belangstellende moeder, zij het ook behoorlijk neurotisch.  Zij heeft mij voortgebracht. Ik herinner me dat ik op 11-jarige leeftijd een plant voor haar had gekocht op het Janskerkhof in Utrecht. Dus we vierden het wel. Alleen vond ze de plant uitgebloeid en nam dat de verkoper kwalijk. Ze moest zes dagen wachten om op de volgende zaterdag met plant en mij verhaal te gaan halen. Zonder succes overigens.

Mijn eigen moeder gaf niet veel om Moederdag. Daar was ze van aard te calvinistisch voor. Maar zij was een plichtsgetrouwe, zorgzame, belangstellende moeder, zij het ook behoorlijk neurotisch.  Zij heeft mij voortgebracht. Ik herinner me dat ik op 11-jarige leeftijd een plant voor haar had gekocht op het Janskerkhof in Utrecht. Dus we vierden het wel. Alleen vond ze de plant uitgebloeid en nam dat de verkoper kwalijk. Ze moest zes dagen wachten om op de volgende zaterdag met plant en mij verhaal te gaan halen. Zonder succes overigens.

In vele landen wordt Moederdag gevierd, maar lang niet op dezelfde dag. Sinds 1913 wordt in en rond Antwerpen Moederdag gevierd op 15 augustus Maria Hemelvaart. In Frankrijk op de laatste zondag in mei, tenzij het Pjnksteren is.

Mijn schoonmoeder was bijzonder gesteld op Moederdag. We hebben het als gezin bijna 25 jaar bij haar gevierd. Ze wilde niet anders. Pas de laatste acht jaar staat mijn eigen vrouw centraal als moeder en dat terwijl onze kinderen uit huis zijn. Maar dan nog: ze is een geweldige moeder zonder dwingende nadrukkelijkheid.

Ik las wat interessante gegevens. Elke dag worden er gemiddeld 505 kinderen geboren. Van de vrouwen boven de 40 heeft 80% kinderen. Vrouwen krijgen gemiddeld 1,8 kind. Twee kinderen hebben, komt bij 43% voor, 13% één kind en 24% drie of meer. En heel opmerkelijk: 50% van de eerstgeboren kinderen heeft ongehuwde ouders.

Vandaag Moederdag. De dag moet in ere gehouden worden. En het leuke kado is maar bijzaak.

Heb ik er als gewone burger en als niet economisch onderlegd een mening over? Natuurlijk beinvloed door de vele informatie en opinies die inmiddels in de media zijn geventileerd. Stel ik krijg ineens een microfoon onder m’n neus gedrukt en een camera op me gericht.

Meneer, wat vindt U van het Lente-akkoord?

Aan de naamsveranderingen merk je al dat het lastig te duiden is. Ik ben zelden zo euforisch geweest de laatste 12 jaar als met het bereiken van dat akkoord op 26 april. Doorgaans ben ik veel sceptischer.

Euforisch, dat heb ik nog weinig gehoord.

Omdat het op de eerste plaats een politiek accoord is van maar liefst vijf partijen. Bijna voor onmogelijk gehouden. En daarbij vooral omdat de uitersten, zoals de SP en de PVV er buiten zijn gevallen. Van nature anti-partijen, al doet Roemer z’n best om salonfähig te zijn. En gelukkig de PvdA er niet bij. Een partij die al sinds Melkert zwalkend is en door strategische denkbeelden wordt gedomineerd. Ze had Balkenende IV nooit over Uruzghan mogen laten vallen. Die missie had best nog met een half jaar verlengd kunnen worden.

Maar U bent het wel eens met die 3%?

Ja, sowieso al om onze eigen geloofwaardigheid in de Europese Unie. Jan-Kees de Jager -al de belichaming van de overvloed- heeft er sterk voor andere landen op aangedrongen en is verplicht om dat zelf na te komen. Er is teveel uitgegeven en dat kan niet zo door gaan. Eerst eigen zaken op orde brengen. De financiële sector had anders de regering wel gedwongen, alleen al door de renteverhogingen op de schulden. 

Maar de lasten worden in het Lente-akkoord ongelijk verdeeld.

Dat is zeker zo. Ambtenaren en onderwijsgevenden worden met de 0-lijn wel erg gemakkelijk gepakt. En de BTW-verhoging is goed voor het bezuinigen, maar voor de consumenten slecht. Bovendien ook geen hervorming. Het akkoord heeft wel een aantal funeste maatregelen voor cultuur en milieu weten te schrappen.

Per saldo heb je een positief oordeel?

Ja, als het verder leidt tot de noodzakelijke hervormingen voor de arbeidsmarkt, de woningmarkt, de zorgsector. De vijfpartijen hebben een basis gelegd en moeten verder onderhandelingen.

Maar halen ze in september ook een 2e Kamer-meerderheid?

Ik denk helaas van niet. Het CDA krijgt zo’n klap en D66 haalt altijd minder dan in de peilingen dat ik dat niet zie gebeuren. Bovendien is het electoraat geneigd om de extremen (naar nederlandse begrippen) te kiezen. De Europa-kaart gaat zwaar gespeeld worden. Ik denk dat het land nog even onregeerbaar zal zijn als het door ons verfoeide Griekenland.

De laatste uitzendingen van de Wereldomroep. Het noemen van dat instituut roept bij mij als voormalige emigrant  altijd nostalgische gevoelens op. In de jaren 1952-1954 woonde ons gezin in Kaapstad. Mijn vader had heimwee, waardoor we terugkeerden. Het vaderland bleef aan hem trekken. Vandaar was hij een verwoed luisteraar naar de Wereldomroep.

Als kinderen luisterden we mee. Ik herinner me met name de verslagen van de wedstrijden van het Nederlands Elftal, dat in die jaren voortdurend verloor. Maar de liedjes van Jan de Cler waren heel leuk. Ook weet ik nog van de berichten over de Watersnoodramp van 1953. Het overlijden van Josef Stalin. Het verongelukken van een KLM-toestel in Ierland.

In de jaren dat we kampeerden, dus in de zomermaanden, werd er veelvuldig afgestemd op de Wereldomroep. De verslagen van de Tour de France waren uitstekend. Maar ook ander nieuws namen we gretig tot ons. De presentatie was adequaat en plezierig. De Wereldomroep had onze sympathie. Maar de laatste jaren halen we via de laptop al ons nieuws van het internet. En in het buitenland wordt op hotelkamers de televisieprogramma’s via BVN bekeken.

Kortom: na 65 jaar kan de Wereldomroep met pensioen. Het is jammer, maar het is niet anders.

De Wereldomroep heeft drastisch moeten reaorganiseren en bezuinigen. Het jaarlijkse budget daalt van 46 naar 14 miljoen euro. Van de 350 werknemers worden er 270 ontslagen. Voor het personeel dat weg moet, is met de bonden een sociaal plan overeengekomen. Algemeen-directeur Jan Hoek vertrekt met meer dan één miljoen. Die riante regelingen voor de top gaan maar door. 

Maar de radio is bezig aan een revival: retrovernieuwing. Het beluisteren van de radio is in opkomst. Ik luister meer naar dat medium dan voorgaande jaren. In elk geval elke ochtend schakelend tussen Radio-1 en BNR. Er zijn vaak uitstekende uitzendingen. En de afgeslankte Wereldomroep kan daar een rol bij spelen.

De broers Jussen uit Hilversum hebben door hun pianospel en presentatie mijn hart gestolen. Lucas en Arthur zag ik voor het eerst in de documentaire Help, ik heb talent!, die Roel van Dalen maakte voor de AVRO-televisie. Ze zijn nu genomineerd voor de Edison Klassiek 2012 vanwege hun Schubert-CD en liefhebbers kunnen hun stem uitbrengen. U kunt tot 15 mei uw stem uitbrengen op Publieksprijs Edison Klassiek.

De broers hebben muzikale ouders. De vader is paukenist en de moeder docente dwarsfluit. Lucas (1993) heeft vanaf zijn vijfde pianoles en debuteerde op het podium als negenjarige. Arthur (1996) begon ook met lessen op z'n vijfde. Hij werd in 2004 gekozen tot Jong muziektalent van het jaar. Samen gingen ze optreden, zoals in 2005 tijdens het concert ter ere van het zilveren jubileum van koningin Beatrix.

De afgelopen jaren hebben ze vaak de media gehaald. In 2005 door hun optreden tijdens het Prinsengrachtconcert en in Muziekcentrum Vredenburg. Ze volgden in Portugal en Brazilië masterclasslessen bij de beroemde pianiste Maria João Pires. Ze haalden de podia in diverse muziektempels.

In 2010 tekenden ze een contract bij Deutsche Grammophon met een Beethoven-album. Er waren in dat jaar uitvoeringen in Dallas, Frankrijk en Engeland. In juni 2011 namen Arthur en Lucas de allereerste Concertgebouw Young Talent Award in ontvangst. Tijdens het Edison Klassiek Gala  in het Kurhaus in Scheveningen traden zij op en kregen zij de Edison Luister Publieksprijs uitgereikt.

Lucas heeft zijn gymnasiumdiploma behaald en is gaan studeren bij Menahem Pressler in de Verenigde Staten. Arthur is nog scholier aan het Stedelijk Gymnasium in Hilversum.

Hun presentatie is erg innemend. Bovendien ook eens jeugd met een grote dosis beschaving.