Theodorus
mensen-meningen-memories
Foto
Over mijzelf
Ik ben Theo Balvers
Ik ben een man en woon in Midden- (Nederland) en mijn beroep is vroeger leraar, tegenwoordig gepensioneerd.
Ik ben geboren op 21/11/1944 en ben nu dus 72 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: omnivoor, maar speciaal biografieën, andere landen-streken-volkeren, eilanden, geschiedenis, kunst & cultuur, sport.
Als gepensioneerde beschik ik over veel vrijetijd. Ik besteed die aan liefhebberijen, maar vind het ook plezierig om andere mensen te leren kennen of te lezen over allerlei onderwerpen.
Inhoud blog
  • In de Algarve
  • week-41 2017
  • week-40 2017
  • week-39 2017
  • week-38 2017
    19-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.week-33 2017
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Geen zomer: een paar vreselijke regendagen en wat kille, droge dagen met felle opklaringen en buien. Gisterenavond moest de EK-hockeywedstrijd 40 minuten worden onderbroken door stortbuien. Ik heb nog een partijtje kunnen tennissen op woensdag en verloor wat niet vaak gebeurt. Maar fysiek kon ik het (net) aan. Slecht was ook Ajax dat thuis verloor van het noorse Rosenborg. Denkend dat een onttakeld Ajax, beroofd van vijf van zijn beste spelers, zonder enige aankoop van betekenis internationaal nog een rol zou kunnen spelen is een schande voor de (commerciele) clubleiding. Morgen ga ik naar de wedstrijd in de Arena om als fan de overgebleven spelers aan te moedigen...

    Me deze week voornamelijk lezend beziggehouden met de biografie over Boudewijn Büch (1948-2002) van Eva Rovers en gekeken naar youtubefilmpjes met de hoofdpersoon. Mijn conclusie: een gestoorde persoonlijkheid, een onaardig mens die zich aardig, onderhoudend en charmant kon presenteren. Hij heeft zijn leven gemythologiseerd of ruwer gezegd: bijelkaar gelogen. Hij heeft vrienden, familieleden, medewerkers keihard aan de kant gezet. Zijn laatste reizen was hij een dictator die geen tegenspraak of adviezen duldde. Op het einde van zijn leven was hij nog eenzamer dan eerder al. 

    Zoals zoveel kijkers en luisteraars was ik lang een fan van Boudewijn als televisiemaker van heel boeiende programma's over zijn passies, m.n. over boeken, de reizen naar eilanden, over Goethe. Hij kon enorm begeesteren. Ik kocht en las zijn boeken. Had contacten met de website Buchmania. Geleidelijk werd mij duidelijk dat zijn autobiografische gegevens niet klopten, maar de werkelijke feiten heb ik pas na zijn dood goed vernomen of tot me laten doordringen, o.a. door het bekijken van de Netwerk-documentaire, het lezen van interviews en de boeken van Kagie, Mouws, Prick en anderen. 

    Je kunt literair heel ver gaan met het verwerken van je eigen leven in verhalen en romans, maar daarbuiten de waarheid nog zoveel geweld aandoen is verwerpelijk. Ik denk dan vooral aan zijn literaire fantasie omtrent zijn gestorven zoontje, waarmee hij zijn directe omgeving en vrienden enorm belast en belazerd heeft. Nee, Boudewijn Büch heeft voor mij afgedaan...

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Cultuur
    19-08-2017, 12:13 geschreven door Balvers
    Reacties (0)
    21-01-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.week-3 2017
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Een winters weekje met temperaturen om het vriespunt. Bijzonderheden: inauguratie van Donald J Trump, eerste Skypecontacten met mijn zus in Sydney. Ze liet me beelden zien van appartement en uitzicht. Heerlijk wonen. O ja, en ik heb in een week Odyssee van Jan Wolkers uitgelezen. Uitstekend, bijna journalistiek geschreven over zijn vader en moeder. Vooral de beschrijvingen van de toestanden in en na de oorlog waren indrukwekkend.

    Ik vervolg met m'n interview.

    Vanwaar je culturele interesse?
    Je zou kunnen zeggen: van huis uit. Mijn vader had een goede tenorstem. Hij hield van licht-klassiek, vooral vocaal. Was lid van kerkkoor en toneelclub. Mijn moeder hield van de populaire klassiek (Mozart, Beethoven, Schubert), van lezen. Maar het waren vooral mijn ongetrouwde, samenwonende tantes Cato en Carolien (nog uit de 19e eeuw) die me interesseerden. De grootste invloed had de kweekschool-opleiding (62-67) met Gerard Peelen als docent. Door vrienden Jos en Leo ben ik wat dieper in culturele zaken gedoken. Zelf heb ik de belangstelling voor bouwkunt en stedenschoon ontwikkeld.

    Heb je muzikale voorkeuren?
    Niet echt. Ik ben eigenlijk een culturele omnivoor. Brede belangstelling. Houd van veel. Als het om muziek gaat, gaat het eerder om bepaalde composities dan om componisten. Nationale muziek als van Grieg, Sibelius, Smetena kan ik erg waarderen. 

    En voorkeuren in de literatuur?
    Ook niet zo. In mijn studietijd nog Couperus, Vestdijk, Nijhoff. Ik heb van alle groten wel het nodige gelezen. Maar ook hier zijn het afzonderlijke werken die ik zou kunnen noemen. De laatste jaren is Jeroen Brouwers er bij gekomen. En Jan Siebelink, hoewel hij beslist geen literaire topper is. 

    Wat lees je het liefst?
    Absoluut biografieen en autobiografieen (met een korrel zout). Vorig jaar heb ik 25 boeken gelezen (noteer de titels wel), waaronder biografieen van WF Hermans, Toon Hermans, Cees Nooteboom, Menno Buch, Jan Terlouw, Harry Mulisch. Maar ik wil ook best lichter werk lezen: Gijp-2 was vermakelijk. En een detective op z'n tijd. Het hoeft beslist niet allemaal hoogdravend te zijn. Verder journalistieke documentaires, uitvoerig mijn dagblad het AD, het weekblad Vrij Nederland, reisverhalen. Ik ben een lezer. Zou het nog meer en vaker willen doen.

    Dat is toch een aardig pakket. Ga je ook wel naar uitvoeringen?
    Nauwelijks. Alles is vroeg of laat te zien en te horen. Youtube geeft heel veel. Ik kan het op m'n eigen tijd zien. Een uitvoering is al gauw €50,- keer 2. Als ik in Amsterdam ben, ga ik altijd wel naar een bioscoopfilm. De laatste was Tonio naar het boek van A.F.Th v.d. Heyden. Liefst een nederlandse. De NL-film is sterk in opmars. Ook de tv-series worden steeds beter. 

    Rond de verhuizing heb je veel opgeruimd. Waarom?
    Was nodig, omdat we veel minder ruimte hebben. Veel boeken lees je maar een keer en staan de kast te vullen. Zeker de helft weggedaan. Daarnaast heb ik wel 100 CD's weggegeven: meest naar de kringloop. Het zijn vaak oude uitvoeringen waarvan via youtube andere en nieuwe versies te beluisteren zijn. 

    Ben je al toe aan het kiezen van begrafenismuziek?
    Voor Monuta-document heb ik het ooit vastgelegd. Zeker niet te zwaar. Voorkeur voor Berenice van Handel, adagio uit 23e pianoconcert van Mozart, Vicky Brown met song Old Man. Misschien nog een aanvulling. Houd op z'n tijd ook wel van nederlands, zoals Simone Kleinsma. 

    Mag nog even uitblijven.....


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Cultuur
    21-01-2017, 17:00 geschreven door Balvers
    Reacties (0)
    24-10-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wagnerproject
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Op 25 november ga ik voor mijn leeskring een inleiding houden over Richard Wagner (1813-1889), de duitse componist, die door zijn antisemitisme als mens erg omstreden is. Ik heb lang een afkeer van man en werk gehad, maar door goede vriend Leo ben ik er in zijn huisje in Friesland naar gaan luisteren en me er in gaan verdiepen.

    Veel heb ik inmiddels over hem gelezen (en voor de inleiding genoteerd), maar ik bezit slechts drie boeken over zijn leven & werk van Martin van Amerongen, Jos van Leeuwen (in de Gottmer-reeks) en van Jonathan Carr: De Wagner clan, een van de boeiendste biografieèn die ik gelezen heb. Hij verafschuwt de man en zijn clan, houdt nog net van zijn muziek en schrijft vooral over het antisemitisme en het heulen met Hitler.

    Een van de ergste creaturen in de kring is notabene een engelsman Houston Stewart Chamberlain (1855-1927) die met dochter Eva is getrouwd en grote invloed had op de Bayreuter Festspiele. De Wagners hebben nog altijd de leiding over de Festspiele. Ik ben in 2006 (14 juli) in Bayreuth geweest en heb vele Wagnermonumenten gezien, o.a. zijn woning Wahnfried, het Festspielhaus op de Groene Heuvel en zijn graf. De plaats ademt Wagner. Maar gelukkig is er afstand genomen van de kwalijke ideeën uit het verleden. 

    Dodenmars uit Siegfried
    https://www.youtube.com/watch?v=L8wHteSOwW4

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Cultuur
    24-10-2015, 00:00 geschreven door Balvers
    Reacties (0)
    23-08-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nogmaals Tonio
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Op 1e Pinksterdag 2010 (23 mei) kwam Tonio om, het enige kind van de schrijvers Adri v.d. Heijden en Mirjam Rothenstreich. Op weg van Paradiso naar huis, heel vroeg in de ochtend, is hij door een auto aangereden op het punt Stadhouderskade-Hobbemakade. Ik ken dat punt heel goed, heb het vele keren gekruist. De omstandigheden doen er wat minder toe in dit blog.

    Vanmiddag heb ik het boek Uitverkoren (2014) van 173 bladzijden gelezen. Eerder heb ik de requiemroman Tonio gelezen. Beide boeken hebben veel indruk op me gemaakt. Natuurlijk om het feit dat ouders een kind (21 jaar) verliezen, hetgeen heel empatisch te beleven is. 

    Ik heb kennisgenomen van de kritieken naderhand. In de ergste vorm is het boek overlijdensporno genoemd -heel kwalijk- in de mildste vorm een prachtige nagedachtenis aan Tonio. Natuurlijk moest Adri van der Heijden een boek schrijven. Een natuurlijke drang. Het schrijven is een wezenlijk deel van zijn bestaan, dus ook van zoiets tragisch als het plotseling overlijden van je kind. 

    Toch las ik vanavond het volgende

    waarom moeten wij deelgenoot worden van dit prive drama in de familie van der heijden, waarom weer een boek, publiciteit, verkoopcijfers, schrijf het van je af als dat je past maar laat het daarbij als vorm van therapie. kom je in TV rubrieken, uiteraard omdat je een boek geschreven hebt, zeggen dat het weer of nog steeds zo slecht gaat is er dan een cynicus die dan denkt: verkooppraatje of is het echt zo of beide. je roept zo van alles over je af. AFTh moet dat voorkomen.

    Ik kan dat niet onderschrijven. Dat je zou willen verdienen aan de dood van je zoon. Om zo te denken vind ik afschuwelijk. Meer lijkt het mij een vorm van verwerking zoals ik op een heel ander nivo ook wel doe over zaken die ik meemaak. Schrijven is vastleggen en verwerken. En je kunt weer verder.....

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Cultuur
    23-08-2015, 21:17 geschreven door Balvers
    Reacties (0)
    14-07-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Boeken over Amsterdam
    Ons verblijf in de hoofdstad nadert het einde als het vliegverkeer in Bali weer op gang is gekomen. Denk daar maar eens over na. Het waren heerlijke dagen. Wat het weer betreft nogal wisselend: tropische en frisse, regenachtige dagen. Wat ik altijd wel doe is lezen en op deze lokatie heel bewust boeken over Amsterdam en de buurt. Ik ben seniorenlid geworden van de OBA in De Hallen maar kan in de hele stad terecht voor het halen en terugbrengen van boeken.

    Ik las, bestudeerde een boek over de Bellamywijk met veel kaartjes en fotomateriaal. Ik ging op excursie langs panden van de Amsterdamse Bouwstijl uit de jaren 20-30. Ik raadpleegde een standaardwerk over de stadsvernieuwing sinds de jaren 70. Kortom: ik ben weer helemaal bij.

    Geert Mak en Kees Fens zijn favoriete schrijvers, altijd al geweest. Ze hebben een heerlijke schrijfstijl, luchtig en toch onderhoudend en informatief. De Engel van Amsterdam van Mak gaf een tijdsbeeld van de 90-er jaren met terugblikken hoe het voor die tijd was. Alle grote problemen van nu waren toen al aanwezig: de stad is vuil, er zijn best wel veel daklozen, er wordt hevig/heftig gebruik gemaakt van drugs, de criminaliteit is er altijd al geweest, het allochtonenvraagstuk dringt zich op. In veel gevallen geeft hij de juiste conclusies. De stad is wel kosmopolitischer geworden en er is veel opgeknapt, maar het blijft een oord met de typische grootstedelijke problemen.

    Een verrukkelijk boekje is Het Geluk van de Brug van Kees Fens, die hier een paar straten verder is geboren en getogen: in de Chassébuurt. De RK Kerk, dat nu een danscentrum is, is de centrale plek. Mijn schoolvriend Pierre woonde in de Van Speijkstraat, waar Kees geboren is. Later verhuisd tot dicht bij de kerk waar hij in een van zijn laatste documentaires zo hartroerend van wist te verhalen. Met het boekje in de hand heb ik de lokaties bezocht. Weemoed. Nooit is hij pessimistisch of vervelend negatief. Een kenmerk van de plannen in Amsterdam vindt hij de traagheid. Het gebeurt wel, maar duurt altijd veel langer dan voorzegd. En altijd blijft hij katholiek. Niet direct een boekje voor papenhaters. Een boekje vol met herkenbare aspecten voor mij, zoals de Broerders van Maastricht die hier onderwijsinstellingen beheerden.

    Ook vanaf papier is het genieten van Amsterdam....



    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Cultuur
    14-07-2015, 00:00 geschreven door Balvers
    Reacties (0)
    30-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Amsterdamse School
    Vanmorgen bij al zomerse temperaturen in Oud-West de bouwwerken van de Amsterdamse School bewonderd. Ik las een artikel in Amsterdam, een blad dat door de gemeente wordt uitgegeven en was meteen enthoiusiast. Ik heb zelf gewoond aan de Amstelkade waar deze bouwstijl ook is toegepast. 

    Ik verkende een deel van de wijk tussen het Surinameplein en Mercatorplein. Het begin was Het Schip dat in de periode 1917-1920 is gebouwd, naar een ontwerp van Michel de Klerk. Kenmerkend is het gebruik van veel baksteen en het toepassen van versieringen in de gevels, in baksteen of gebeeldhouwd natuursteen. De vaak plastische gevels zijn meestal gevuld met laddervensters en worden bekroond met steile daken en soms met torentjes versierd. 

    Aan de Hoofdweg zag ik sculpturen van J.Polet uit 1926. IK kriskraste door de straten die bijna allemaal wel stijlbouw hebben. Bijzondere gebouwen: schoolgebouw van C. de Geus uit 1929, de Maranathakerk, de Jeruzalemkerk. Torens van Berlage rond het Mercatorplein dat enorm is opgeknapt. Bij de Postjesweg Het Sieraad van Westerman uit 1923 met beelden van Hildo Krop. 

    Ik heb foto's gemaakt en wat aantekeningen gemaakt. Bij de Jeruzalemkerk heb ik op een terras een Latte Machiato genomen en ondertussen teksten gelezen. Het was een prima excursie. 




    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Cultuur
    30-06-2015, 19:59 geschreven door Balvers
    Reacties (0)
    24-02-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Topmuseum
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Nog altijd niet 100% maar toch naar het Rijksmuseum geweest om de tentoonstelling Late Rembrandt te zien. Een e-ticket via internet besteld en vanwege museumjaarkaart nog €7,50 bij betaald. Ik arriveerde om 11 uur en zag een lange wachtrij buiten. Aan personeelslid gevraagd of ik met mijn ticket sneller naar binnen kon en jawel via een andere ingang. Langs de balie en beveiliging en vervolgens nog een half uur in een rij gestaan.

    Voorjaarsvakantie met veel bezoekers, ook de betere jeugd. En buitenlanders. Je hoort er alle talen. De tentoonstelling is fantastisch. 105 topstukken uit allerlei musea zijn samengebracht. Ik heb mijn geliefde Titus gezien en nogal wat zelfportretten waar Rembrandt niet zuinig mee was. Ook zijn laatste. Heb twee uur intens genoten en alles bekeken met de gids in de hand. Daarna nog wat andere zalen doorlopen. Op een bepaald moment ben je verzadigd. En buiten scheen een voorjaarszonnetje.

    Het rijksmuseum is echt een mondiaal topmuseum. Prachtig gerestaureerd in de neo-gotische stijl van Cuijpers. Sommige delen zijn een kathedraal. De zalen hebben allen een donkergrijze achtergrond en dat had van mij wel gevarieerder gemogen. Ik heb rondgelopen in een miljardengebouw...

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Cultuur
    24-02-2015, 00:00 geschreven door Balvers
    Reacties (0)
    22-03-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Cyprus (7)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Een prachtige zonnige dag, die we aan/op het kiezelstrand van St.George hebben doorgebracht. Er was een heerlijk zeewindje, dat voor enige verkoeling zorgde. Ik ben ook enige keren in de kleine, besloten baai gaan zwemmen. Op handbereik de fles water. En voorts kon niemand me afleiden, hoewel...op aandringen van Anita heb ik 3/4 uur meegedaan aan een schuifspel, een soort curling-zonder-ijs. Ik moest het obsessieve lezen van haar onderbreken.

    Ik begon vanmorgen om 10 uur aan het boek Stoner van John Williams begonnen en heb het geboeid uitgelezen (258 blz op de e-reader). Het was uitgeroepen tot het beste boek van 2012 en ik wilde het alleen in een vakantie achter elkaar kunnen uitlezen. Dat is zojuist gelukt. De namiddagwandeling heb ik er voor opgegeven. De verwachtingen zijn niet uitgekomen. Het is een en al narigheid en eindigt ook met de dood van de op zich onbeduidende hoofdrolspeler. In zekere zin doet het me denken aan Maarten in Het Bureau. Veel te veel bladzijden over niet veel bijzonders.

    Morgen vertrekken we om 8 uur van het hotel en komen vroeg in de middag op Schiphol. Hopen nog zonder problemen vanwege de Top de woonplaats te kunnen bereiken.

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Cultuur
    22-03-2014, 00:00 geschreven door Balvers
    Reacties (2)
    01-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandelen langs het Singel/onevenzijde
    Deze kant bewandelde ik vanaf de Stromarkt, waar de terrasjes vol zaten. Dicht bij het CS altijd vol met buitenlanders.Op nummer 7 is het smalste huis van Amsterdam, niet breder dan één deur met daar achter de Jeroensteeg. Al meteen ook gebouwen van na 1900 die voor mij vaak lelijk waren.

    De grote ronde lutherse kerk uit 1670 is inmiddels een conferentiecentrum geworden. Prima toch. Bijzonder is het pand 19-21 uit diverse tijdvakken en met een fraaie ingangspartij. Zelf ben ik altijd gecharmeerd van de neo-renaissancistische bouwstijl (nummer 31, 277-279) uit de late-19e eeuw. Direct na een steeg is er het hoge woonhuis 45 met een fraaie gebeeldhouwde zandstenen verhoogde lijst. Je moet in de grachtengordel vooral flink omhoog willen kijken, want de benedenverdiepingen zijn meestal verknald voor commerciële doeleinden. Uitzonderlijk is de plantenverfraaiing bij 57-59 en verder bij 265. Dat zie je niet veel bij de statige huizen en gebouwen.

    Op Het Singel dienen tot de Lijnbaanssteeg zo'n 20 huizen de prostitutie. Het hoort bij een grote stad. En hinderlijk kan ik het niet vinden. Bankdirecteuren zijn misschien wel schadelijker.. Steeds vaker passeerde ik panden die er niet horen (109) vanwege hun lelijkheid. Statig en klassiek zijn de laat-18e eeuwse woonhuizen. Wat zullen die een prachtige interieurs en achtertuinen hebben. Helaas geen enkel museumhuis aan deze zijde.

    Naast de heel hoge panden (119) is er dan ineens een kleintje (131). De bouwstijl van de Amsterdamse School is er ook vertegenwoordigd (151-153, 183, 289-293). De Torensteeg en Torenbrug vormen een toeristisch uitgaansgebied. Het grootste pand, waarvoor oude huizen werden afgebroken, is van 165-181. De Jugendstil is niet vaak te zien, maar wel bij restaurant De Raedt op de hoek van de Raadhuisstraat. Op 201 woonde Joost v.d. Vondel.

    Er volgen wat grootschalige gebouwen van na-1900. Niet mijn smaak, al zullen ze functies hebben. Voor het Bungehuis (239) werden maar liefst in de 30-er jaren twintig huizen gesloopt. Natuurlijk zijn er nog te mooie topgeveltjes te zien. Op 309 is een sterrenhotel. Van 323-347 de NH-keten. Er volgen wat boekhandels (313, 319 en de linkse Pegasus op 367), waar ik ga neuzen. Antiquarisch wel leuk, moet ik nog een naar terug.

    Een apart pand is 363 met z'n vele balkons. Fraaie halsgevels in de niet zo hoge woonhuizen 377-379. Het verdere beeld wordt rommelig. Er is te veel verschil in hoogtes en stijl. Uiteindelijk kom ik bij de universiteitsgebouwen, dat in diverse panden is gehuisvest, en waar ik in de jaren-60 nogal eens was.

    Er voorbij een lelijk gebouw waar de S.Catharinakerk ooit gestaan heeft. De nieuwbouw van Van Oort (429-435) vind ik nog het meest geslaagd. En als fraai slotstuk 451-457 uit 1905, grootschalig maar smaakvol.

    Het Singel is minder bekend dan de Herengracht, Keizersgracht, Prinsengracht of de mooiste de Brouwersgracht, maar toch ook de moeite van een paar uur wandelen waard.




    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Cultuur
    01-10-2013, 17:14 geschreven door Balvers
    Reacties (0)
    21-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Museum Geelvinck
    Het eerste Geelvinckje van deze zomerse dag zat in het Vondelpark bij het Melkhuis. Vier uur heb ik geluisterd naar aangenaam gekwetter. Weinig koetjes en kalfjes, veel over wat er toe doet.

    Vervolgens naar Museum Geelvinck gefietst. Op de Keizersgracht 633, maar dat schijnt vroeger een stalgebouw te zijn geweest. Het dateert uit 1687 en werd gebouwd in opdracht van Albert Geelvinck. Bekende regentenfamilies als Bicker, Trip, Graafland, Van de Poll hebben er gewoond; daarna een handelsfamilie en bankier. Voor minder ging het huis niet. Het werd kantoorruimte, totdat de familie Buisman (van de koffie) het liet verbouwen tot woonhuis.

    In het huis was een ontvangsthal waar koloniale prenten hingen. Interessant om te zien hoe Paramaribo was verdeeld in kavels van plantages. Vervolgens door de fraaie stadstuin in drie delen (hollands, engels en frans) naar het woonhuis aan de Herengracht 518. Het huis aan de stijlvolle gracht, gebouwd op twee stukken grond, lijst met consoles uit 1725, dubbele stoep. En in het huis stijlkamers: de Chinese, de Blauwe, de Rode. Enig idee hoe families daar in de 18e en 19e eeuw heel voornaam woonden. Roken was erg populair, alsmede koffie drinken en musiceren.

    In ben wel een figuur voor de 18e eeuw: je kon genoeg boeken lezen en portjes drinken. Lunchen in de herensociëteit en 's avonds naar de opera. Hhmm, niet gek. Je kon in die tijd al tennissen (en anders zeker paardrijden). In de zomer naar het optrekje aan de Vecht. Genieten...





    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Cultuur
    21-08-2013, 18:01 geschreven door Balvers
    Reacties (0)
    19-10-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Au Revoir
    Enige impressies:















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Cultuur
    19-10-2012, 00:00 geschreven door Balvers
    Reacties (2)
    16-10-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.St.Guilhem-le-Désert
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    In cultureel opzicht de mooiste dag van deze reis. Het was overwegend zonnig en met veel minder wind dan eerdere dagen. We reden na het middaguur over de N750 via Gignac naar het bedevaartsplaatsje St.Guilhem, dat ontstond in de 9e eeuw. Op de weg er heen kwamen we aan de Pont du Diable, die door twee abten van kloosters was bedacht en gefinancieerd om de bedevaartgangers een kortere weg te bezorgen.

    Het is één van de ongeveer 20 historische sites die in Frankrijk op schitterende wijzen zijn aangelegd. Er is veel werk van gemaakt. De duizendjaar oude brug ligt boven een gorge/canyon in de Herault. Maar de omgeving is recreatief knap gecultiveerd. Er kan gewandeld, gepicnict, gekayakt worden. Over de brug zagen we twee pelgrims-nieuwe stijl met lichtgewichtattributen. Ze zagen er opmerkelijk fris uit.

    St.Guilhem is een werkelijk voortreffelijk geconserveerd en schilderachtig plaatsje aan het einde van een vallei, omgeven door de hoge, grillige grauw-blauwe heuvels. De kerk is helemaal een bedevaartskerk: donker, eenvoudig, massief, verstild. Het pleintje er voor heeft een 200jaar oude plataan, de indrukwekkendste die ik gezien heb. We wandelden door de nauwe, steile straatjes, waar ik tientallen foto’s had kunnen maken.

    We namen een andere terugweg, die tussen zwarte lijntjes met wit was aangegeven, maar in werkelijkheid net aangelegd leek. Via Puechebon kwamen we in St.Martin-de-Londres dat ook een historisch bezienswaardige kerk heeft. Daarna zakten we af naar Bas-Languedoc via Prades-les-Lez. Een heerlijke dag en de meegenomen folders gaven nog een lezenswaardige nawerking bij de wijn en toastjes met al weer een ander franse kaas.




    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Cultuur
    16-10-2012, 00:00 geschreven door Balvers
    Reacties (2)
    16-06-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bloomsday
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De eerste ontmoeting met zijn latere vrouw Nora Barnacle werd door schrijver James Joyce gecanoniseerd in zijn boek Ulysses. Pas bij mijn derde poging heb ik het werk geheel kunnen uitlezen. Het was een zware opgave. Evenwel behoort het tot de meesterwerken van de wereldliteratuur.

    Op deze dag wordt zowel het leven van de ierse schrijver James Joyce gevierd, als ook de gebeurtenissen uit Ulysses, die alle plaatsvinden op één dag: 16 juni 1904. Dat is namelijk de dag waarin Leopold Bloom rondwandelt in Dublin.

    Bloomsday is een voornamelijk in Ierland gevierde feestdag op 16 juni. De dag werd in 1929 voor het eerst gevierd in Parijs en in 1954 in Dublin zelf. Sindsdien zijn er vieringen op tientallen plaatsen in de wereld. De dag omvat een scala aan culturele activiteiten, zoals lezingen en Ulysses dramatisations, kroegentochten en andere evenementen, en veel daarvan georganiseerd door het James Joyce Centre in Street North Great George’s. In 2004 vond een vijf maanden durende festival plaats (Re-Joyce 2004), waarvan de youtubes nog heerlijk zijn om te bekijken. Ooit hoop ik zelf nog eens in de Joyce Tower in Dublin een gedeelte uit Ulysses te lezen.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Cultuur
    16-06-2012, 12:35 geschreven door Balvers
    Reacties (0)
    26-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Keizersgracht
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Na de Herengracht een week later solo de hele Keizersgracht bewandeld. Tot kwart-voor-drie bleef het droog, waarna ik met de fiets door grote plassen, door het Vondelpark, langs het Olympisch Stadion naar de parkeerplaats van mijn auto reed. Eerder dan ik had gewild, maar wel voldaan, want ik heb prachtige panden gezien. De twee grachten ga ik niet vergelijken. Ze stemmen in elk geval in sfeer overeen.

    De Keizersgracht werd in 1612 aangelegd op initiatief van burgemeester Frans Hendricksz. Oetgens, stadstimmerman Hendrick Jacobsz Staets en stadslandmeter Lucas Jansz Sinck. De Keizersgracht, genoemd naar keizer Maximiliaan van Oostenrijk is de breedste gracht in het centrum van Amsterdam.

    Bij de planvorming van de grachtengordel ontstond het idee om van de Keizersgracht een chique boulevard zonder water te maken naar voorbeeld van het Haagse Voorhout. De burgers die aan de Keizersgracht kavels kochten wilden echter hun huis kunnen bereiken met de boot. Het deel tussen de Amstel en de Leidsegracht behoort tot de uitleg van 1658. 

    Dit keer ben ik ook pand 672 binnengegaan, dat als museum Van Loon laat zien hoe een grachtenpand er van binnen uitziet. Het Huis met de Paarse Ramen wordt het genoemd, hetgeen komt door het gebruik van boheems glas. Het pand werd in 1668 ontworpen door Adriaan Dortsman. De eerste bewoners was de succesvolle schilder Ferdinand Bol. Sinds 1884 woont de familie Van Loon er. Ik zag vele familieportretten en allemaal even burgerlijk. Geen enkel fijn aristocratisch gezicht. Ook de tuin was opengesteld en ik trof het dat mevrouw van Loon aanwijzingen gaf aan de tuinmannen.

    Dit keer ben ik van de hoge nummers tot aan nummer 1 bij de Brouwersgracht gelopen. Daarbij begeleid door de Amsterdamse Grachtengids, waarin werkelijk elk grachtenpand getekend is met louter informatie over uiterlijkheden. Dus ik heb niet kunnen achterhalen waar Gerrit Mak of Connie Palmen wonen, om er maar eens een paar te noemen.

    De meeste indruk maakten dit keer het Bureau-gebouw (nummer 5723), waar Hans Voskuil werkte; het bezienswaardige Huis met de Hoofden (nummer 123), de Onze Lieve Vrouwekerk (nummer 220), het Coymanshuis van Jacob van Campen (nummer 177). Hoewel geen woonpand heeft de Onze Lieve Vrouwe, dat nu door de orthodox-syrische gemeenschap in gebruik is, heeft me verrast. Het deed me in architectuur en interieur denken aan de kerk van mijn jeugd in Utrecht. Het gebouw is ontworpen door Theo Molkenboer en 90 jaar voor mijn geboortedag in 1854 ingewijd. Bekende laat-19e eeuwers als W.Mengelberg, P. Cuypers en M.C. Schenk hebben hun ontwerpen geleverd.

    Dit keer nogal wat BN-ers gezien in Felix Meritis en de Rode Hoed, die ook op de Keizersgracht gesitueerd zijn. Het zijn dan in hun casuals heel gewone mensen. Aanspreken of groeten stellen ze terecht niet op prijs en ik heb daar ook geen behoefte aan. Ook aanstaren alsof het godheden zijn, zal ik niet doen, maar het was wel leuk om hen te herkennen.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Cultuur
    26-04-2012, 17:27 geschreven door Balvers
    Reacties (0)
    19-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Herengracht

    Met een vriend in vier uur tijd de Herengracht in Amsterdam bewonderd, van nummer 1 t/m 557. Tot aan de Amstel zijn we niet gegaan. Aan de even zijde gewandeld. Het was een kille, winderige dag met afentoe een pittig buitje. Normaal gesproken een dag om Theo Thijssen te lezen. De schrijver die dit half jaar door mij voor een lees- en studieproject is uitgekozen, maar dat terzijde, ook omdat de Herengracht niet in zijn literaire wandeling voorkomt.

    Ik heb zestien jaar in Amsterdam gewoond (1959-1975), en de stad voor altijd in mijn hart gesloten, maar pas het laatste decennium ben ik haar cultureel-historisch centrum stelselmatig aan het “bewandelen”. En dan gaat het voornamelijk om de voorzijdes, want de interieurs en binnenplaatsen zijn voor mij niet direct bereikbaar. Wat een gevarieerde architectonische rijkdom. Wat een geschiedenissen.

    De Herengracht bestaat sinds 1612. De meeste panden zijn uit de 17e en 18e eeuw en wat daarna is gekomen, is meestal van mindere kwaliteit. De huizen zijn op palen gebouwd en moesten daarom wat lichte gevels hebben, dus met grote ramen en versierd met topjes, kroonlijsten, raamkozijnen, gevelstenen, ornamenten. En je kunt alleen al van de monumentale deuren genieten. De Herengracht alleen al telt vijf musea, waarvan ik Willet-Holthuysen op 605 al eerder heb bezocht.

    Het is ondoenlijk om alles wat indruk heeft gemaakt maar enigszins te beschrijven. Dat is trouwens door anderen al veel beter gedaan. Ik denk dat ik het Bartolottihuis op nummer 170-172 het mooiste vond. Er stond helaas een bestelbus voor de gevel, zodat de foto van het internet is geplukt. Op zijn huis staat hoe hij aan die rijkdom zou zijn gekomen: er zijn twee cartouches aangebracht met links het geschilderd opschrift Ingenio et Assiduo Labore (door vernuft en noeste vlijt) en rechts Religione et Probitate (door godsdienst en rechtschapenheid). Het huis is één van de drie nog bestaande voorbeelden van een vroeg-17e-eeuws huis met zijhuis. De andere twee zijn De Dolphijn en het Huis met de Hoofden 

    Ik ben vanwege mijn Han Voskuil-interesse stil gestaan voor de nummers 60 en 242. Tussendoor zag ik Job Cohen het partijbureau binnengaan. Hij had geen sleutel en moest aanbellen. Bijzonder bezienswaardig vond ik het Koopmanshuis (203), de Cromhouthuizen (364-370), het NIOD (380), Huis Van der Graeff (446), Huis gebouwd door Anthony van Hemert (493), Huis van burgemeester Jacob van Boreel (507). Er is een deel dat de Gouden Bocht wordt genoemd. Al zou ik daar maar een zolderkamertje hebben als pied à terre.

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Cultuur
    19-04-2012, 08:10 geschreven door Balvers
    Reacties (0)
    23-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Iers weer
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Eerder schreef ik over Bloomsday, nu over James Joyce (1882-1941) zelf. Ik heb de biografie van Geert Lernout gelezen. Eindelijk eens niet een dikke pil, maar meer een documentaire over het leven en het schrijverschap van een van de grootsten uit de literatuur.

    Ik heb diverse werken en brieven van hem gelezen: A portrait  of the Artist as a Young Man, Dubliners, Ulysses. Aan Finnegan’s Wake hoef ik niet te beginnen. Dat is compleet onleesbaar. Net nog leuk om in te snuffelen. De ier Joyce was een modernist, een taalvernieuwer in het engels. Hij experimenteerde er op los.

    Als mens komt hij niet sympathiek over. Z’n achtergrond heeft daar zeker mee te maken, maar hij ontwikkelt zich ook als een egoist pur sang. Aan de problemen van zijn kinderen laat hij zich weinig gelegen liggen. In gedachten is hij voortdurend op het pad van het overspel. Z’n vrouw Nora, die hij wel liefheeft, deelt zijn passies niet. Ze zal amper iets van hem lezen.

    Voor mij is opmerkelijk dat Joyce zich tegen alles wat heel iers is heeft afgezet. Hij was bepaald geen nationalist, keerde zich af van het katholicisme en provincialisme. Toch bleef hij van Dublin houden, zij het ironisch en kritisch.

    De biografie was heel lezenswaardig. Je wordt er joyceaan van (als je het al niet was)..



    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Cultuur
    23-06-2011, 00:00 geschreven door Balvers
    Reacties (0)
    19-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Familie Mann
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Het boek Wij waren met z'n vijven heeft me weer geheel in de familie Mann gevoerd. Het zijn nogal familiegeschiedenissen die ik lees. Onlangs op de televisie de Buddenbrooks gezien, een prachtig kostuumdrama met intrigerende verhaallijnen.

    Viktor Mann beschrijft niet alleen zijn eigen leven, maar laat ook dat van zijn moeder, broers Heinrich en Thomas en zussen Julia en Carla de revue passeren. Over zijn eigen vrouw Nelly, een alcoholiste, waarmee hij een kinderloos huwelijk heeft, schrijft hij nauwelijks. Thomas zou het boek later een vertekening van de werkelijke verhoudingen vinden. Toch komt het respect dat Viktor - zelf een nakomeling- voor zijn familieleden heeft goed tot uiting, vooral zijn moeder adoreert hij.

    De Mann-familie was beroemd. Het was een patricisch-burgerlijk geslacht, dat opgang en verval meemaakt. Er komen nogal wat zelfmoorden in voor. De oudste zoon van Thomas de schrijver Klaus Mann, die evenals zijn vader homo was, is een tragisch geval. Zijn ouders gaan niet eens naar zijn begrafenis.

    Gisterenavond uren naar youtube-filmpjes gekeken. De 20e eeuwse familie is uitstekend gedocumenteerd. Ook weer eens beelden gezien van Tod in Venedig, waarin Thomas te herkennen is in Aschenbach. Nog altijd een indringend meesterwerk van Visconti met Humphrey Bogart in een prachtige vertolking.
     

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Cultuur
    19-04-2011, 08:13 geschreven door Balvers
    Reacties (0)
    26-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Tuinen van Bomarzo
    De boeken van Hella Haasse lees ik erg graag. Haar schrijfstijl is verzorgd, de behandeling informatief en erudiet. Ik heb altijd de gedachte dat ik een rijker mens ben geworden als ik een boek van haar gelezen heb. De Tuinen van Bomarzo dateert uit 1968 en kreeg uitstekende recensies. Beatrix zei in 2004 dat het haar lievelingsboek is.

    In de omgeving van de italiaanse plaats Viterbo is het gelegen, het Sacro Bosco gelegen. Oneerbiedig gezegd: een soort Efteling uit de 16e eeuw: de vechtende Giganten, de Grote Nimf, de Olifant, de Draak, het Hangende Huis en de Orcus (een reuzenhoofd met opengesperde muil).

    Hella Haasse bezocht het met man en twee dochters in 1963 en nog één keer. De tuinen waren toen overwoekerd en verwaarloosd. Ze voert ons terug in de tijd, zoals zij dat zo meesterlijk kan, en weet samenhang te brengen in de vele geschiedenissen die er in omloop zijn. Familiegeschiedenissen van de Orsini's, Borgia's, de Farnese's. Maar ze relativeert haar betrouwbaarheid, in die zin is het een roman, een persoonlijke verkenningstocht in de cultuurgeschiedenis.

    Het enige spijtige aan het boek is het ontbreken van foto's, maar het internet heeft dat verzuim grotendeels goed gemaakt.
    .




    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Cultuur
    26-03-2011, 10:38 geschreven door Balvers
    Reacties (0)
    04-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Winterlicht
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Een ouwetje lezen. Winterlicht uit 1984. Heerlijk. Jeroen Brouwers is een van mijn favoriete schrijvers (geworden). Jarenlang heb ik hem verontachtzaamd, maar sinds mijn pensionering lees ik hem graag. Er is geen hedendaagse schrijver die zoveel dood in zijn werken heeft gestopt. Winterlicht was een vervolg op De laatste deur dat over zelfmoorden van schrijvers gaat.

    Winterlicht is autobiografisch, zoals bijna al zijn werken. Maar niet in feitelijke zin. Hij geeft het een nieuwe dimensie van zijn werkelijkheid. Hij gaat over Brouwers schrijverschap en tegelijk dat van een oude man die zichzelf versneld de dood in helpt. Jacob Voorlandt is een schrijver die talloze malen tevergeefs bij uitgeverijen heeft aangeklopt om zijn manuscripten te laten uitgeven. Tevergeefs. Op één keer na met de roman Onverhoorde Gebeden.

    Hoewel naar eigen zeggen elke letter van het boek uit hem is geperst, leest het vijfentwintig jaar na verschijnen nog heel vlot, al is het taalgebruik nogal barok. Hoewel de afloop duidelijk is, boeit het gegeven vanaf het begin van de zoektocht naar de mens. Iemand die z'n hele leven schrijft, desnoods z'n boeken in eigen beheer en voor eigen kosten uitgeeft, maar die door niemand wordt gelezen. Heel herkenbaar.

    Geen boek voor depressieve geesten, want de beklemming is er voortdurend. Zeker als de enige fan van Jacob Voorlandt bij diens bezoek weigert hem te ontvangen en zijn boek vanuit haar bovenetage naar beneden gooit, waarna de bladzijden verwaaien. Hoe symbolisch.



    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Cultuur
    04-03-2011, 10:57 geschreven door Balvers
    Reacties (0)
    25-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerst 2010 (2)


    .

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (3 Stemmen)
    Categorie:Cultuur
    25-12-2010, 11:47 geschreven door Balvers
    Reacties (2)
    Archief per week
  • 16/10-22/10 2017
  • 09/10-15/10 2017
  • 02/10-08/10 2017
  • 25/09-01/10 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 28/08-03/09 2017
  • 14/08-20/08 2017
  • 07/08-13/08 2017
  • 31/07-06/08 2017
  • 24/07-30/07 2017
  • 17/07-23/07 2017
  • 10/07-16/07 2017
  • 03/07-09/07 2017
  • 26/06-02/07 2017
  • 19/06-25/06 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 05/06-11/06 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 22/05-28/05 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 08/05-14/05 2017
  • 24/04-30/04 2017
  • 17/04-23/04 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
  • 20/03-26/03 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 06/03-12/03 2017
  • 27/02-05/03 2017
  • 20/02-26/02 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 06/02-12/02 2017
  • 30/01-05/02 2017
  • 16/01-22/01 2017
  • 02/01-08/01 2017
  • 26/12-01/01 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 12/12-18/12 2016
  • 05/12-11/12 2016
  • 28/11-04/12 2016
  • 21/11-27/11 2016
  • 14/11-20/11 2016
  • 07/11-13/11 2016
  • 31/10-06/11 2016
  • 24/10-30/10 2016
  • 17/10-23/10 2016
  • 10/10-16/10 2016
  • 03/10-09/10 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 19/09-25/09 2016
  • 12/09-18/09 2016
  • 05/09-11/09 2016
  • 29/08-04/09 2016
  • 22/08-28/08 2016
  • 15/08-21/08 2016
  • 08/08-14/08 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 25/07-31/07 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 06/06-12/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 23/05-29/05 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 18/04-24/04 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 07/03-13/03 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 15/02-21/02 2016
  • 08/02-14/02 2016
  • 01/02-07/02 2016
  • 25/01-31/01 2016
  • 18/01-24/01 2016
  • 21/12-27/12 2015
  • 14/12-20/12 2015
  • 07/12-13/12 2015
  • 30/11-06/12 2015
  • 23/11-29/11 2015
  • 16/11-22/11 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 02/11-08/11 2015
  • 26/10-01/11 2015
  • 19/10-25/10 2015
  • 12/10-18/10 2015
  • 05/10-11/10 2015
  • 14/09-20/09 2015
  • 07/09-13/09 2015
  • 31/08-06/09 2015
  • 24/08-30/08 2015
  • 17/08-23/08 2015
  • 10/08-16/08 2015
  • 03/08-09/08 2015
  • 27/07-02/08 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 06/07-12/07 2015
  • 29/06-05/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 15/06-21/06 2015
  • 08/06-14/06 2015
  • 01/06-07/06 2015
  • 18/05-24/05 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 06/04-12/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 23/03-29/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 30/12-05/01 2014
  • 22/12-28/12 2014
  • 01/12-07/12 2014
  • 17/11-23/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 27/10-02/11 2014
  • 06/10-12/10 2014
  • 29/09-05/10 2014
  • 22/09-28/09 2014
  • 15/09-21/09 2014
  • 08/09-14/09 2014
  • 01/09-07/09 2014
  • 25/08-31/08 2014
  • 18/08-24/08 2014
  • 11/08-17/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 21/07-27/07 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 30/06-06/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014
  • 28/04-04/05 2014
  • 21/04-27/04 2014
  • 14/04-20/04 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 10/03-16/03 2014
  • 24/02-02/03 2014
  • 17/02-23/02 2014
  • 10/02-16/02 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 13/01-19/01 2014
  • 23/12-29/12 2013
  • 09/12-15/12 2013
  • 02/12-08/12 2013
  • 25/11-01/12 2013
  • 04/11-10/11 2013
  • 28/10-03/11 2013
  • 21/10-27/10 2013
  • 14/10-20/10 2013
  • 07/10-13/10 2013
  • 30/09-06/10 2013
  • 23/09-29/09 2013
  • 16/09-22/09 2013
  • 09/09-15/09 2013
  • 19/08-25/08 2013
  • 12/08-18/08 2013
  • 29/07-04/08 2013
  • 15/07-21/07 2013
  • 08/07-14/07 2013
  • 24/06-30/06 2013
  • 17/06-23/06 2013
  • 10/06-16/06 2013
  • 13/05-19/05 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 29/04-05/05 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 28/01-03/02 2013
  • 14/01-20/01 2013
  • 31/12-06/01 2013
  • 24/12-30/12 2012
  • 17/12-23/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 28/05-03/06 2012
  • 21/05-27/05 2012
  • 14/05-20/05 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 23/04-29/04 2012
  • 16/04-22/04 2012
  • 09/04-15/04 2012
  • 02/04-08/04 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/07-31/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 06/06-12/06 2011
  • 30/05-05/06 2011
  • 16/05-22/05 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 11/04-17/04 2011
  • 21/03-27/03 2011
  • 07/03-13/03 2011
  • 28/02-06/03 2011
  • 14/02-20/02 2011
  • 31/01-06/02 2011
  • 24/01-30/01 2011
  • 27/12-02/01 2011
  • 20/12-26/12 2010
  • 13/12-19/12 2010
  • 22/11-28/11 2010
  • 13/09-19/09 2010
    Categorieën
  • Actualiteit (96)
  • Cultuur (41)
  • Economie (49)
  • Geschiedenis (24)
  • Media (29)
  • Natuur (102)
  • Onderwijs (7)
  • Persoonlijk (166)
  • Politiek (122)
  • Reizen (129)
  • Samenleving (40)
  • Sport (102)
  • Vrijetijdsbesteding (160)
  • E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.nl - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jou eigen blog!