26 april 2019 om 03:00
Luister naar

Geregeld gedicht: De opgesloten god van Willem Kloos (in 't diepst van zijn gedachten)

Het mooie van die losgezongen eeuwige regels is, dat je erop kunt parodiëren.

Ik ben een god, in ’t diepst van mijn gedachten En zit in ’t binnenst van mijn ziel ten troon dichtte Willem Kloos in 1894. Godslasterlijk, zo oordeelden sommigen. Maar dat was niet per se wat de dichter wilde. Kloos probeerde ermee uit te drukken dat hij als dichter en denker weliswaar almachtig het register van de taal bespeelde, maar dat hij, op die troon in dat binnenst van zijn ziel, ook opgesloten zit. Er iets was dat hij liever wil: huilen, beminnen. ‘ – En tóch’, zo kantelt het sonnet, ‘zo eindloos smacht ik soms om rond / Uw overdierb’re leên den arm te slaan, / en, luid uitsnikkende, met al mijn gloed ...’ Afijn: Kloos wil maar zeggen dat de mens met al zijn macht over taal ten diepste verlangt naar woordeloos beminnen. En tóch, ook na die wending blijft de taal wel erg gezwollen. Wat een pathos! Het verleidde Drs. P. tot een parodie, die net zo onvergetelijk is als het origineel: Ik ben een God in ’t diepst van mijn gedachten, / En zit in ’t binnenst van mijn ziel ten troon / Maar verder ben ik helemaal gewoon / Met haaruitval en spijsverteringsklachten.

Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Nienke Hofsink

De Bijbel leert dat slaven geen slaven blijven. Wat kunnen wij daarmee?

Je bent dus zondig? Gebruik dat niet als excuus om niet te veranderen, schrijft Nienke Hofsink. 'Er is een ander leven mogelijk, van gerechtigheid, vrede en vreugde.'

nd

We mogen meer opkomen voor medeburgers die als trans- of non-binaire personen door het leven gaan

Columnist Sahar Noor bespeurde de afgelopen maanden op diverse plekken transfobie. Ze vraagt zich af waarom er zo veel weerstand is tegen transpersonen.

nd

Ineens ruikt Amsterdam CS naar kolendamp! De schitterende Oriënt-Express uit 1920 trekt volop bekijks

Op Amsterdam CS rijdt langzaam de mooiste trein van Europa binnen: de Oriënt-Express, uit 1920, een rijdend stuk spoorhistorie. Nog steeds kun je tegen royale betaling mee, van Londen naar Parijs, Venetië of Istanbul.

Cocky Drost

Is het egoïstisch als ik zeg dat ik geen zin heb in seks? Een vrouw hoeft niet altijd zin te maken

‘Soms moet je je man z’n gang maar even laten gaan, want als je getrouwd bent is jouw lichaam van hem.’ Misschien - hopelijk - voel jij acute verontwaardiging als je dit leest.

Zeg het gewoon: een christen zou niet met een vliegtuig op vakantie moeten gaan

In enkele decennia is het idee ontstaan dat iedereen ‘recht’ heeft op jaarlijkse vliegvakanties. En nog steeds groeit het aantal vluchten. Tijd voor concrete leefregels wat dit betreft, beargumenteert Mark de Jager.

Afbeelding

De oorzaak van veel ellende is dat brute macht over gerechtigheid heerst en velen daarover zwijgen

'In 1964 werd ik met een spandoek voor Paleis Soestdijk gearresteerd', schrijft Aad Kamsteeg. Zestig jaar later vraagt hij opnieuw aandacht voor de Molukkers.

Let goed op als er een beroep wordt gedaan op wetenschappelijk onderzoek

Het pleit voor minister Piet Adema dat hij het stempel 'veilig' op glyfosaat wantrouwde. Een beroep op wetenschappelijk onderzoek zegt helaas lang niet alles, stelt Reina Wiskerke.

Annemarie van Heijningen-Steenbergen is schrijver en spreker.

Refomeisjes zijn niet per se bang omdat ze weten van de 'schrik des Heeren'

Ik groeide op 'wetende de schrik des Heeren', maar was banger voor een krokodil onder mijn bed dan voor de hel, schrijft Annemarie van Heijningen over haar jeugd in de gereformeerde gemeente.

Corjan Matsinger is jongerenwerker en religieus trendwatcher.

Een bezoek aan Taizé laat zien dat geloof lang niet altijd hoeft aan te sluiten bij je belevingswereld

Je hoeft je echt niet in duizend bochten te wringen zodat geloof altijd aansluit op de belevingswereld van jongeren. Vaak is het juist goed dat het in eerste instantie even vreemd is, merkte Corjan Matsinger in Taizé.