Woensdag 30 april 2008

Borderline, het is niets meer dan een hechtingsprobleem

BORDERLINE

Grenzen vervagen

Vanachter een gesloten deur

Gedachten plagen

De leegte heeft geen kleur

Het vullen van gaten

Met allerlei alternatieven

Je de wereld inpraten

Niemand leest je brieven

Emoties voelen

Begrijpen, delen

Weten wat mensen bedoelen

Wanneer ze met gevoelens spelen

De pijn een plek geven

Tussen het wit en zwart

Overleven

Want de wereld is hard

Er zijn geen grenzen meer

Het hoofd is dol

Niet plat dit keer

De aarde is hol.

Bordeline, het is niets meer dan een hechtingsprobleem waar mensen in meer of mindere mate last van kunnen hebben.

Het heeft vaak te maken met traumatische ervaringen in de jeugd die ervoor gezorgd hebben dat mensen zich niet of nauwelijks aan een ander kunnen hechten.

Dit werkt door in relaties, werk en de omgang met dieren.

Angst speelt een grote rol en het niet hechten komt voort uit die angst, want iets of iemand verdwijnt uiteindelijk toch wel uit je leven dus waarom zou je je hechten.

Ook leegte speelt en grote rol, die leegte probeert men op alle mogelijke manieren te vullen.

Dit uit zich in bijv. het constant veranderen van werk, materieel alles willen hebben, van de ene relatie in de andere springen, verslaving aan bijv. alcohol en nog veel meer.

Grensoverschrijdend gedrag en niet zien dat dit zo is, maar het doodnormaal vinden en niet begrijpen dat anderen het niet hetzelfde zien.

Ze voelen zich vaak miskend en hebben een groot gebrek aan zelfvertrouwen. Dit is heel kort, er is op internet een hele hoop te vinden over dit onderwerp

Geschreven door Webmaster om 20:27 Reageer op dit bericht

5 reacties op dit bericht

aVjQH6RBPyJ25 februari 2014 om 05:10

0KxxoRJxOZZk

AFAICT you've coeevrd all the bases with this answer! http://lzawxapqzrr.com [url=http://tgsknknajau.com]tgsknknajau[/url] [link=http://yaljurmr.com]yaljurmr[/link]

pff9rXgm23 februari 2014 om 08:34

ZCUcE4FMrN3

zegt:Klopt helemaal: dit is iets wvaaran je de ander niet moet proberen te overtuigen van jouw visie. Degene die tevreden is met de feitelijke situatie (niet samenwonen) ervaart uiteraard niet echt een probleem (behalve een zeurende' partner'. Degene die graag wil samenwonen en de relatie op die manier wil verdiepen, door jullie levens meer met elkaar te verbinden is degene die een probleem heeft. Dus al, zoals ik uit je reactie opmaak, jij degene bent die niet wilt samenwonen, is het aan je partner om de afweging te maken. Of hij/zij vindt het samenwonen echt belangrijk. Dan is het een reden om uit de relatie te stappen en op zoek te gaan naar iemand die wel wil samenwonen. Of de partner vindt je zo leuk dat hij/zij bereid is zich aan te passen aan jouw wens om niet samen te wonen.Dit principe geldt in sterkere mate wanneer de een kinderen wil en de ander niet. Degene die wel kinderen wil, zal degene zijn die de relatie verbreekt omdat de wens te belangrijk is om de relatie te vervolgen en daarmee te kiezen voor een levenslang gemis. http://kajygpfhffv.com [url=http://lynjliwx.com]lynjliwx[/url] [link=http://kbfopbe.com]kbfopbe[/link]

Nzaa8XtZu922 februari 2014 om 19:52

TstFBVhf64mJ

Miriam zegt:Lieve Frank,Ik ben blij dat je dit artikel gaemakt hebt. Ik ben een meisje van vijftien jaar en voldoe aan alle kenmerken van iemand die verlatingsangst heeft, in ieder geval, daar ben ik achter gekomen door een ander forum. Op dat forum was helaas niet duidelijk wat je er nu precies aan kon doen, en het was simpelweg gewoon niet makkelijk geschreven om het te begrijpen. Ik heb heel veel aan dit artikel gehad, en ik dank je daarvoor. Ga vooral zo door, ook voor de jeugd!

vNTER5nYoTi22 februari 2014 om 09:50

EjNMe1Gg

Basically, use high quality hair prodcuts, invest in your health (healthy diet, reasonable exercise, adequate protein intake, spend some time on fresh air in the light of the sun, just be sure to protect your hair and skin from potential harmful effects of sun exposure), invest in a good hair cut, and avoid by all means to treat your hair chemically. Use adequate hair brushes and combs, do not comb wet hair, do not traumatize your hair when drying it and be patient, it takes some time to see the results.

Juspol13 februari 2010 om 20:51

Achterhaald.

Deze verhandeling over "borderlinesyndroom" of bps, is achterhaald. In vele gevallen handelen deze mensen bijvoorbeeld zoals deskundigen zeggen in "vermeende gedachten" wat dan in zou houden dat zij zich niet bewust zouden zijn van ook handel en wandel. Dat gaat niet op.
Men zou maar al te graag zien dat dit wel zo was veelal.
Nog steeds blijkt die valkuil niet door te dringen bij velen ook omstanders of instanties.
(Zie bijv. www.bpdcentral.com o.a.)
Zij zijn zelf verantwoordelijk voor het handelen zo zeggen deskundigen. Dat houdt tegelijkertijd gewoonweg in dat ze vervolgd dienen te worden inzake handel en wandel die anderen schade aandoet en vele kinderen.
Overlapping met vervreemding die zij plegen als kinderen ter sprake zijn is allang aangetoond. Ook door Gardner, bekend kinderpsychiater.
www.rgardner.com
Kortgeleden is nog een onderzoek bekend gemaakt waaruit zou blijken dat de oorzaak of een van die oorzaken biologisch ligt in factoren.
C.q. erfelijk dat kan ook nog.
Kenmerken zijn o.a. manipulatie, en ook loochenen, c.q. bedriegen ondermeer.
Hoog tijd dat alle instanties en familierecht daar rekening mee houdt in belang van kinderen.

Reageer op dit bericht

Woensdag 30 april 2008

Bindingsangst, Herkent u dit?

Bindingsangst

Herkent u dit?

De pijn door het einde van uw vorige relatie is nog altijd heftig. U bindt zich liever niet meer om nog meer pijn te voorkomen. U blijft oppervlakkig in uw nieuwe relatie, u durft zich niet te geven of u begint er zelfs helemaal niet meer aan.

Start u toch een nieuwe relatie? Dan hebt u allerlei strategieën om u in te dekken. Soms doet uw partner dat ook. Mooie momenten afzwakken. Het uiterlijk van uw partner innerlijk bekritiseren. Complimenten van de ander wantrouwen. Flirten met anderen om het gevoel te hebben nog in trek te zijn, mocht de relatie toch ooit mislukken.

Een dergelijke relatie heeft weinig kans van slagen. De angst voor de mislukking van de relatie werkt als een voorspelling die zichzelf vervult.

Hoe ontstaat het?

De angst om zich aan iemand te binden is tegenwoordig een van de grootste struikelblokken in relaties. De boosdoener is altijd een teleurstelling in het verleden: een verstoorde emotionele band met de ouder(s) of een mislukte relatie.

Hoe komt u ervan af?

Bent u uitermate gemotiveerd om iets van uw leven en relatie te maken? Dan hebt u met Mind Tuning® een grote kans van slagen.

Wat is de beste training?

Gewoonlijk voldoet groepscoaching uitstekend. Persoonlijke coaching heeft een exclusief karakter en is niet echt noodzakelijk. Wilt u héél snel uw persoonlijke coaching? Overweeg vipcoaching.

Lees verder>>> http://www.paniek.nl/homepage

Geschreven door Webmaster om 18:50 4 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 29 april 2008

Verlatingsangst, separatieangststoornis, separatieangst

Separatieangst

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Separatieangst, separatieangststoornis of verlatingsangst is een psychische aandoening die zich bij kinderen (meestal tussen zeven en negen jaar oud) en soms jongvolwassenen (tot achttien jaar) kan ontwikkelen. In het DSM-IV is de aandoening ingedeeld bij de ontwikkelingsstoornissen.

Kinderen in de leeftijd van achttien maanden tot drie jaar ervaren meestal angst of spanning als hun ouders de kamer verlaten. Vaak zijn kinderen bang voor verlating als ze voor het eerst naar school gaan. Normaal gesproken verdwijnt deze angst snel als hun aandacht wordt verlegd of als ze hun omgeving gaan verkennen. Vanaf de leeftijd van vier hebben kinderen meestal geleerd om enige tijd alleen te zijn.

Als de angst of spanning echter niet op een normale manier verdwijnt, kan er sprake zijn van separatieangst. Het kind is dan overmatig gespannen of angstig als de ouders er niet zijn of heeft erg veel heimwee in een onbekende omgeving. Soms projecteren kinderen hun spanning en maken zich zorgen om het welzijn van hun ouders of verzorgers.

Separatieangst kan optreden tot het achttiende levensjaar. Als deze niet geheel is verwerkt, kan deze nog optreden als symptoom van bredere ziektebeelden, bijvoorbeeld bij de borderline-persoonlijkheidsstoornis.

Het DSM-IV geeft de volgende criteria:

In de fase van ontwikkeling ongepaste en overmatige angst over separatie van huis of mensen waarmee een sterke binding bestaat. Dit blijkt uit drie of meer van de volgende criteria:

herhaalde overmatige spanning bij (anticipatie van) verlating van huis of mensen waarmee een sterke binding bestaat.
aanhoudende en overmatige zorg over het verliezen van mensen waarmee een sterke binding bestaat of zorgen over hun welzijn.
aanhoudende en overmatige zorg dat een onverwachte gebeurtenis tot separatie leidt (bijvoorbeeld verdwalen of gekidnapt worden).
aanhoudende terughoudendheid of weigering om naar school of ergens anders heen te gaan uit angst voor separatie.
aanhoudende en overmatige angst of terughoudendheid om alleen te zijn of belangrijke mensen te thuis missen of belangrijke volwassen op andere plaatsen.
aanhoudende terughoudendheid of weigering om te gaan slapen zonder een belangrijk persoon in de buurt of om uit logeren te gaan.
herhaalde nachtmerries over vormen van separatie.
herhaalde fysiologische klachten (bijvoorbeeld hoofd- en maagpijn, misselijkheid, braken) als een belangrijke persoon weggaat of als dit wordt verwacht.

De duur van de stoornis is minimaal vier weken.
De stoornis treedt op voor het achttiende levensjaar.
De stoornis veroorzaakt klinisch duidelijk lijden in de sociale omgang, op school of op andere belangrijke terreinen.
De stoornis treedt niet uitsluitend op als onderdeel van een pervasieve ontwikkelingsstoornis, schizofrenie of een andere psychische aandoening en kan bij adolescenten en volwassenen niet beter worden verklaard door een paniekstoornis met agorafobie.

Lees verder >>>>> http://nl.wikipedia.org/wiki/Separatieangst

Geschreven door Webmaster om 14:15 Reageer op dit bericht

Zondag 27 april 2008

Bondingpsychotherapie Wat is Bonding psychotherapie?

De bondingpsychotherapie werd begin jaren ’70 ontwikkeld en in praktijk gebracht door Daniel Casriel (1924-1983). Hij was een Amerikaanse psychiater en psychoanalyticus in New York. Hij noemde de therapie New Identity Process (NIP). Later kreeg de therapie de naam bondingpsychotherapie.

Bondingpsychotherapie is een intensieve vorm van groepstherapie, waarin pijnlijke gebeurtenissen uit het verleden in een veilige omgeving emotioneel kunnen worden herbeleefd en verwerkt. De term bonding staat voor het proces dat gekenmerkt wordt door emotionele openheid bij lichamelijke nabijheid. Bonding wordt gezien als een natuurlijke behoefte, net zoals de behoefte aan lucht en voedsel.

Klinische definitie:

Bondingpsychotherapie is een interactief groepstherapeutisch proces voor de behandeling van stoornissen, die ontstaan wanneer basale psychosociale behoeften die gerelateerd zijn aan neurobiologische processen, niet vervuld worden.
De cliënt moet gemotiveerd zijn voor deze intensieve behandeling. Dan kunnen deze stoornissen verbeteren met behulp van ervaringsgerichte, lichaamsgerichte, non-verbale en verbale methoden.
Speciale technieken kunnen worden aangeleerd. Deze zorgen voor essentiële veranderingen.
Van belang hierbij is een ondersteunende emotionele relatie van de cliënt met de groep en de therapeut.

Wat is hechting?

Veel mensen hebben in hun vroege kinderjaren een veilige hechting gemist. Onder een veilige hechting wordt verstaan dat je jezelf veilig kan voelen bij een belangrijke hechtingsfiguur (meestal de moeder of vader), bijv. in een situatie waarin er gevaar dreigt. Een eenvoudig voorbeeld is een dar kind zich brandt aan een strijkijzer of van zijn fiets valt en getroost wordt door zijn moeder en/of vader. Het kind leert hierdoor dat het in een moeilijke of pijnlijke situatie terug kan vallen op zijn ouders. Ook leert het dat het pijnlijke emoties mag uiten. Dit zorgt ervoor dat het kind hulp, steun of troost leert zoeken bij een betrouwbare andere persoon. Dat is een belangrijk kenmerk van veilige hechting. Zou het kind gestraft of weggestuurd worden, wanneer het in bovengenoemde situatie troost zoekt, dan kan het negatieve gevoelens en gedachten over zichzelf ontwikkelen. Bijvoorbeeld ‘Ik ben niet belangrijk, ik doe er niet toe’of ‘ik ben niet om van te houden’ of ‘ik heb geen recht op troost of genegenheid, ik moet dit eerst verdienen.’
Uit onderzoeken is gebleken dat wanneer ouders niet juist op de emotionele behoeften van pasgeborenen inspelen, er geen goede hechting plaats vindt en baby’s gedragsproblemen kunnen ontwikkelen. Dit kan leiden tot bijv. problemen met slapen, eten of veel huilen. Het kan zelfs in extreme gevallen leiden tot overlijden wanneer er helemaal geen lichamelijke en emotionele nabijheid is. Bekend hierover zijn gegevens van weeshuizen in de Tweede Wereldoorlog, waarin baby’s soms ernstig verwaarloosd werden en zelfs overleden omdat er te weinig hechting plaats vond.
Het ervaren van weinig veiligheid als kind kan verschillende oorzaken hebben. Zo kan het zijn dat een van je ouders een lichamelijk of psychiatrisch probleem had (bijv. een ernstige ziekte of een alcoholverslaving), waardoor hij/zij er niet voor je kon zijn als kind. Of je komt uit een groot gezin en je ouders moesten zo hard werken om het gezin te onderhouden, dat ze geen tijd meer hadden om je aandacht en liefde te geven.
Het missen van veiligheid in de belangrijke kinderjaren kan ertoe leiden dat je later moeite hebt met lichamelijke nabijheid van een ander en met het ervaren en doorgeven van genegenheid. Ook kunnen de negatieve gevoelens en gedachten, die je over jezelf ontwikkeld hebt, ertoe leiden dat je jezelf vaak somber of ongelukkig voelt of dat je erg onzeker en angstig bent.
In de bondingpsychotherapie wordt gewerkt met oefeningen die gericht zijn op het losmaken van onderdrukte negatieve emoties uit het verleden. Dit wordt gecombineerd met het ervaren van lichamelijke nabijheid van de ander. Hierdoor wordt er ruimte gemaakt voor nieuwe en positievere ervaringen. En dit kan leiden tot een beter zelfbeeld en een beter psychologisch evenwicht.
Wanneer je onveilig gehecht bent heb je vaak angst om je te binden en/of angst om verlaten te worden. Dit is vaak de basis van veel relatieproblemen en kan door deze therapie worden overwonnen. Mede dankzij een groeiend besef van het belang van een veilige hechting in de kinderjaren is in de laatste jaren de interesse voor de bondingpsychotherapie gegroeid. Door het ingrijpende en emotionele karakter van de sessies stuit deze therapie soms op een zekere weerstand, zowel bij cliënten als bij therapeuten. Door de jaren heen is de effectiviteit van deze methode bewezen, ook wetenschappelijk.

In Europa wordt bondingpsychotherapie toegepast in Nederland, België, Frankrijk, Duitsland, Italië, Portugal, Slovenië, Zweden, en Zwitserland. Elk land heeft zijn eigen vereniging. Nederland en België vormen samen de Vereniging voor Bondingpsychotherapie (VBP). De Europese vereniging is aangesloten bij de European Association of Psychotherapy.

Verder lezen

De volgende links bieden achtergrond informatie van:

De Internationale bondingpsychotherapie website (Engelstalig)
De Duitse bondingpsychotherapie website (Duitstalig)
Centrum voor Persoons- en Relatie Training

Literatuur:

Stauss, K. Kösel-Verlag (2006), Bondingpsychotherapie, Grundlagen und Methoden
Struijk, A. (1997). Tegenoverdracht en bondingpsychotherapie. Handboek Groepspsychotherapie, aug. 1997;
De Klerk-Roscam Abbing J. (1994). De Casrielmethode. Handboek Groepspsychotherapie, jan. 1994 (pp M4.1 1-34);
Kooyman, M. (1990). Tederheidstekort en verslaving. In: Tederheid, over de gevolgen van tederheidtekort bij mens en dier. Uitg. SIGO (Stichting voor Interdisciplinair Gedragswetenschappelijk Onderzoek). A.D. de Groot en J.P. Kruijt (Red.), blz. 89-100. Boom: Meppel.
Höfler- Zimmer D. & Kooyman, M.(1996). Attachment transition, addiction and therapeutic bonding. An integrative approach. In: Journ. of Substance Abuse Treatment, 13(6) pp. 511-519.
Geerlings P. en De Klerk-Roscam Abbing J. (1985). Cathartische activerende, psychodynamische groepstherapie. Tijdschrift voor Psychotherapie. Jaargang 11, pp 1-19;
Casriel D. Grosset & Dunlap, New York (1972). A scream away from happiness;
Martens J. (juli 2001). Bondingpsychotherapie in een residentiële setting voor de behandeling van drugsgebruikers. In W.R. Buisman e.a. (Red.), Handboek verslaving. (B 6119-1-34). Houten/Diemen : Bohn Stafleu Van Loghum.
Martens, J. (2000). Psychotherapiegroepen voor cliënten met harddrugverslavingen. In T. J. G. Berk et al., Handboek groepspsychotherapie (pp. N3.1-N3.44). Houten/ Diegem : Bohn StafleuVan Loghum.

Lees verder > > > > http://www.bondingpsychotherapie.nl/wat-is.htm

Geschreven door Webmaster om 13:59 Reageer op dit bericht

Woensdag 23 april 2008

Zijn verlatingsangst en bindingsangst hetzelfde? Ik zie geen verschil!

Aan de ene kant zijn bindingsangst en verlatingsangst het tegenovergestelde van elkaar, terwijl de begrippen aan de andere kant ook veel gemeen hebben. Een ingewikkelde toestand. Daarom eerst een uitleg van beide termen:
Stel, u wilt graag een relatie aangaan. Zodra u de man of vrouw van uw dromen heeft veroverd, bent u bang hem of haar te verliezen. Deze angst is zo sterk dat het leidt tot conflicten en uiteindelijk zelfs een breuk (terwijl u dat eigenlijk niet wilt!). Dit noemen we verlatingsangst.

Het omgekeerde komt ook voor: u vindt voor de zoveelste keer een partner en gaat voor de zoveelste keer een relatie aan. Maar zodra de partner te dichtbij komt en de relatie te ‘echt’ wordt, krijgt u het benauwd en maakt u een einde aan de relatie. Dit noemen we bindingsangst.

Verlatingsangst is dus de vrees dat een relatie wordt beëindigd terwijl bindingsangst juist de angst is om een intensieve relatie aan te gaan. Toch hebben beide soorten angsten veel met elkaar te maken. Want het blijkt dat mensen met verlatingsangst eigenlijk bang zijn om zich te binden en dat mensen met bindingsangst juist vaak bang zijn om verlaten te worden. Daarnaast hebben beide soorten angsten gemeen dat ze groter worden naarmate de relatie intiemer is. Ook leiden beide soorten angsten vaak tot het einde van een relatie.

www.psychologiemagazine.nl

Geschreven door Webmaster om 23:14 Reageer op dit bericht