Genoeg gepraat, genoeg gezwegen Genoeg gelachen en gehuild Genoeg gewonnen en verloren Gelukkig zijn is ingeruild
Twee bedden om alleen te slapen Twee meter verder jouw gezicht Ons huis was eens om in te schuilen ’t Is nu een baken zonder licht
Refrein: Aan het einde van de regenboog Daar zal geluk te vinden zijn voor ons samen En ze zeggen het is verder dan je denkt De weg zal moeilijk zijn daarheen De wegen naar gelukkig zijn Die zijn nu eenmaal niet bedekt met rozen Maar als je ooit die kant opgaat Dan loop je toch nooit meer alleen
We zijn een beetje moe gestreden Genoeg gedaan, genoeg gewacht We blijven zitten met een kater Die niet door woorden wordt verzacht
Een wonder zal niet meer gebeuren De regenboog is veel te lang Heb jij de kracht nog om te lopen Of maakt die lange reis jou bang
Refrein Aan het einde van de regenboog Daar zal geluk te vinden zijn voor ons samen En ze zeggen het is verder dan je denkt De weg zal moeilijk zijn daarheen De wegen naar gelukkig zijn Die zijn nu eenmaal niet bedekt met rozen Maar als je ooit die kant opgaat Dan loop je toch nooit meer alleen
De wegen naar gelukkig zijn Die zijn nu eenmaal niet bedekt met rozen Maar als je ooit die kant opgaat Dan loop je toch nooit meer alleen
Maar als je ooit die kant opgaat Dan loop je toch nooit meer alleen Maar als je ooit die kant opgaat Dan loop je toch nooit meer alleen
In deze wereld staat geweld centraal " lichamelijk en nonverbaal. Men compenseerd en ontkent' wat de mens duidelijk herkent. De hel waar wij in leven ' wordt als de hemel weer gegeven.
Ouder worden lijkt fataal' door verbouwen' in een schoonheidsideaal. Overgewicht is het gesprek van de dag, al dat lekkers is "wat niet mag.
Een moraal is niet meer daar ' gewoon ontkennen " klaar !
ontregeld
