Naar de inhoud

Verhalen en gedichten van Franciscus Borst

Veel leesplezier.
akke.beakke.be

Archief

Zondag 17 januari 2010

Jack Sparrows zus






Jack Sparrows zus

Tranen golven breken harten loos
Bloed golft kabbelend in zoute wonden
Hete nachten missioneren een wilde mossel
Een pruik van groen wier over blote borsten

Een stinkende stoot tot onder de gordel
Zwemt zij alle warme stromingen mee
Overvloed gooit haar dorstig in de branding
Een geleide blinde hond likt verpulverd kalk
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Franciscus Borst om 00:00 Reageer op dit bericht
Zondag 17 januari 2010

Voor de poes









Voor de poes

Regeert de geest het lichaam
of regeert het lichaam de geest
De zacht spinnende poes
slaat zachtjes tegen de spiegel
gevoelens los van het beest
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Franciscus Borst om 00:00 Reageer op dit bericht
Zondag 17 januari 2010

Hotdog










Hotdog

Een vette worst
zonder zuurkool
zonder ketchup
zonder mosterd

zelfs zonder broodje
Happen maar
hij bijt vast niet terug
Servetje bij?
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Franciscus Borst om 00:00 Reageer op dit bericht
Zondag 17 januari 2010

De steen







De steen

Wanneer een vallende ster
een brandende meteoor ontmoet
versmelten magma en straling
in onnavolgbare stromingen

Bloeiende erupties ontstaan
geven boeketten rood en oranje licht
Laten zij het heelal nog een keer knallen
zonder zwarte gaten te veroorzaken

De gesmede komeet reist verder
geen grenzen en ongeremd
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Franciscus Borst om 00:00 Reageer op dit bericht
Zondag 17 januari 2010

Het regenbooggevoel







Het regenbooggevoel


Geen drank, drugs, stapels geld of bergen juwelen
en andere dingen die broederschap doen verdelen
verslaan kleuren, geuren, liefde en de kracht
die mensen gapend doen verstommen in waardering
van een wonder dat verschijnt ergens midden op de dag

wacht ik op haar prachtige zijn en liefkozende tasten
Scherpe nagels die fluweel prikken in mijn schouders
gelijk de stralen die de hoogstaande midzomerzon verlaten
smelt ik weg in natte spiegelingen van gelukzaligheid
van het moment dat weerkaatst wordt in zoute druppels
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Franciscus Borst om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Verhalen en gedichten van Franciscus Borst

↑ Terug naar de berichten