Moi Lu, 'k
bin Gerda Blaak en in “Stad” ( Grunn) gebor’n en getog’n,
dus
wat je nuimt 'n "Grunnegse Molleboon”.
doarom
wol ‘k geern in 't Grunnegs begunn
en ben
bliede dat ie joen nijsgierighaid nait onderdrukk'n kon
en op
dizze bladziede van mien webstee terechtkwam.
Kiek rustig rond en kom nog es weerom
meschain dat der den weer wat nijs biestoat
ie binnen hartelk welkom !!
thuis
Hoendiep te Groningen
In de jaren vijftig heb ik hier met mijn beide ouders
en mijn vijf jaar oudere zus Rina
een deel van mijn jeugd doorgebracht.
Schepen kwamen hier bij de pakhuizen laden en lossen
en ik kan me zelfs herinneren dat er werd gereden met paard en wagen.
De woonomgeving is vandaag de dag totaal veranderd;
het kanaal is gedempt en het is aanmerkelijk drukker
Aan de Hoendiepskade woonden er mensen van allerlei komaf;
zoals de "Archivaris" van Groningen, architecten en dominees,
alleenstaande vrouwen zoals de dame met de langste naam v/d stad
Mej.I.C.L.M.von Imhof zu Spielberg u.Oberschwambach,
arbeiders en gezinnen met kinderen
Mijn vader was "transportarbeider"
School
School
Wij gingen naar de "Rehoboth" school in de H. W. Mesdagstraat
het was een ouderwets schoolgebouw met hoge ramen
Er waren in totaal zes klassen,
drie benedenste klassen waren voor kinderen van plm. 6 - 9 jaar
drie bovenste klassen voor kinderen van plm. 10- 12 jaar Het "hoofd" v/d school woonde in de woning boven de school.
(nu wordt het gebruikt als wijkcentrum)
Schoolklas
..
Ik zat in de klas bij juf Roelfsema Zij zorgde voor de koffie van de andere leraren
en soms mochten we haar helpen
dan was je trots ! Maar ze kon ook erg streng zijn, als je niet netjes genoeg schreef
dan kreeg je een tik met haar "toverstokje" over je vingers.
Mijn zus zat bij meneer Broekema in de klas; mijn
moeder die een keer op school kwam om met deze onderwijzer te praten, vroeg
naar meneer "Boksem",
ze had geen idee dat dit een bijnaam was, want
als wij thuis over school vertelden werd hij altijd zo genoemd..
Westerhaven
Groningen was vroeger bekend om zijn suikerfabrieken.
De vrachtwagens reden afgeladen vol met suikerbieten
en ook werden de bieten met schepen vervoerd
Het Hoendiep, waar wij woonden, mondde bijna uit in de Westerhaven
waar de schepen afgeladen vol lagen
Toen we iets ouder waren moesten we voor onze Moe wel eens even een boodschap doen. Zo ook die dag, dat ik een brood moest halen.
Ik had er echt geen fiducie in en wilde graag met mijn vriendinnetje spelen
Sikkeneurig liep ik langs het water van de Westerhaven, en hoe het gebeurde, ik heb het me nooit kunnen herinneren, maar opeens kwam ik tot het besef dat ik in het water lag.
Ik was tussen de wal en de afgemeerde boten gevallen; gelukkig droomde de schipper niet en hij heeft mij uit het water gevist en
"dwarsdeurnat", op zien "pakkiedroager" naar huis gebracht.
de Westerhaven met de afgemeerde boten.
werkkring
Na mijn schooltijd kwam ik te werken op de verzekeringsafdeling van makelaarskantoor van la Gro - Ebens.
Het bijzondere is, dat mijn grootvader in 1912 een levensverzekering afsloot bij la Gro voor zijn dochtertje / mijn moeder (zie onderstaand polisblad en let op het telephoon no. 18)
plm. 56 jaar later kwam ik te werken bij hetzelfde kantoor.
Metropool van het Noorden
.
Groningen,
"Metropool van het Noorden"
Gelukkig dat ze dat, in de rest
van Nederland niet hoorden
Daar telt alleen de "randstad" mee
wat heb ik nu gezegd, o jee
Maar binnenkort begint het weekend
is er dan ook iemand van jullie, die mijn stad kent ?
en weet, er zijn veel gezellige terrassen
zonder schadelijke uitlaat gassen
één van de gave dingen aan Grunnen
is dat de cafés geen sluitingstijd kunnen
er is altijd wel een club of een kroeg open
waar je tot zonsopkomst binnen kunt lopen
Tevens is deze stad, dé muziekstad van het Noorden
Groningen maakt het waar, niet enkel met woorden !
(C) Gerda Goeree-Blaak
Categorie:EIGEN GEDICHTJES
Onze trots de Martinitoren
Dit is "Gronings trots" de Martinitoren of wel "D' Olle Grieze" genoemd.
De toren is 97 mtr hoog en daarmee de hoogste toren van Groningen.
U mag hem beklimmen als u in staat bent om 261 traptreden te lopen
zicht op de Martini vanuit een rustpunt in de stad het "Martinikerkhof"
Muurschildering Vervlogen tijden in Groningen
.
Deze muurschildering is van kunstenaar Klaas Lageweg; hij maakte deze schildering in 2015 en gaf het de naam: "Vervlogen tijden"
Het is een verwijzing naar de periode dat de afgebeelde boer op zijn melkkar, in werkelijkheid getrokken door zijn paard, daadwerkelijk dagelijks de melk uitventte.
De boer is Roelf Bierling, die samen met zijn vrouw en zeven kinderen woonden op een boerderij, in het hart van de stad Groningen; te weten Rademarkt 27, pal naast het "Sint Anthony gasthuis"
Achter de boerderij bevonden zich de stallen, waar in de winter maximaal 20 koeien stonden. Dit was één van de laatste boerderijen in het hart van de stad Groningen en is in de jaren zestig afgebroken
't Is nait aal doage kovvie mit kouke
Groninger Koek
Echt Groônger koek is stijf en vast doet ziel noch lijf ooit overlast maar maakt en houdt elk sterk en krachtig, Perfesters en Studenten saam we bidden dus je in 's Heren naam Bak hier steeds Groônger koek!
Een traditionele Groninger koek heeft gronddeeg dat bestaat uit een kooksel van water,
oude koek, invert suiker, dextrose en blanke stroop. Na het koken wordt dit samengevoegd met roggebloem en moet 24 uur staan
Na het kneden en mengen van het gronddeeg met suikers, rijsmiddel en sukade wordt het deeg tot de koeken gevormd
In de oven bakken de koeken tegen elkaar aan.
Na het bakken worden de koeken losgebroken en zo komen ze aan hun ongelijke vormen.
De traditionele Groninger gember en sukade Koek
wordt sinds 1923 gemaakt bij "Knols Koek"
Gronings gezegde: 't is nait aal doage kovvie mit kouke
betekenis: 't is niet elke dag feest
.
❤️෴Gerda Goeree෴❤️
.
Over mijzelf
Ik ben Gerda
Ik ben een vrouw en woon in Nederland; t.w. het bosrijke Emmen () en mijn beroep is Pensionado.
Ik ben geboren op 13/07/1950 en ben nu dus 76 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen, fotograferen en genealogie.