Het vastentrommeltje
In mijn jeugd, dus nu zo ongeveer 50 jaar geleden, werd er bij ons op school gesproken over het vastentrommeltje.
Wat waren we gruwelijk zoet, als kind zijnde.
Op een goede ( of slechte ) woensdagmiddag kwam er bij ons een meisje op visite, ze deden nergens aan, en toen we ons vastentrommeltje lieten zien pakte dat grietje zomaar een likkoekje uit ons doosje en stopte het in haar mond.
Hé ? Op Woensdagmiddag ? In de vastentijd ? Dat was " zonde " Het zou best slecht aflopen met haar....
Natuurlijk weet ik niet hoe het met haar is afgelopen. Maar we waren er stevig van onder de indruk.
Op Zondag was het spannend. Wat zouden we nu eens gaan kiezen. Meestal was het natuurlijk een kleverige knoedel van pepermunt, toffee, chocolaatjes, spekjes, zat tegen elkaar aangeplakt, en drop smaakte naar pepermunt, een zuurtje had een dropsmaak, maar, dat mocht de pret absoluut niet drukken.
En zo volbrachten we de 40 dagen. Tot op Paasmorgen de gekleurde suikereitjes tevoorschijn kwamen, van wit en roze fondant , in een netje van rood -wit-blauw .....en je mocht dan jezelf ongans snoepen aan de overgebleven lekkernijen uit je trommeltje.
Het was Feest. De vasten en het lijden en de soberheid was voorbij..:Er kwam weer vlees op tafel....En op Vrijdag geen vis met boterjus en mosterd ( wat ik overigens ook wel lekker vond )
Misschien hebben jullie ook zulke herinneringen ? Ik denk er vaak aan als ik hoor over de Ramadan, wij zitten in een " allochtone " wijk.
En het moet gezegd, ook deze mannen, vrouwen en kinderen houden zich keurig aan de regels, en daarna is het 3 dagen Suikerfeest. Vasten doen we allang niet meer zo heftig. Ze zeggen ook, kinderen en ouderen hoeven niet mee te doen. Soms probeer ik het en neem alleen op Zondag een lekkernij. En voor de rest leef ik volgens de schijf van vijf. Ach ja, die goede oude tijd.
