Door het land heen, heb ik beroepshalve heel wat grote bedrijven bezocht. Voornamelijk de hoofdkantoren hiervan, waarbij “het parkeren” nog al eens verwondering bij mij opriep. Niet bij de bedrijven die, op jouw komst voorbereid, netjes voor jou een parkeerplaats hadden gereserveerd. Heel geinig ook eens aan de rand van de Amsterdamse Jordaan, waar ik met een autolift een kleine parkeerkelder inging.
Ook waar je aan de straatkant moest parkeren, was het geen enkel probleem. Vanuit een heel conservatieve training, heb ik mij overigens aangeleerd om dan niet direct “in beeld” te parkeren. Theorie daarvan was dat, bij het uit de auto komen, je een onderdanige positie aanneemt, waarmee je met jouw entree jezelf enigszins op achterstand hebt gezet. Onzin misschien, maar ik hield mij daar wel aan. Kwam mij ook goed uit, want ik heb nooit goed geleerd om een leaseauto te wassen. Heel gek, met mijn eigen auto beheers ik dat wel. Maar dit ter zijde.
Vreemd vond ik het bij die bedrijven, meestal van ontzettend conservatieve aard, waar de meest prettige parkeerplaatsen, direct voor de deur, voor de directie waren gereserveerd. Bij één van de dagbladen maakten ze het zelfs zo bont, dat het bordje “GERESERVEERD DIRECTEUR” in hoofdletters was geschreven en “gereserveerd adjunct directeur” in kleine letters. Ik heb het nooit nagevraagd, maar hier zal best een “doordachte visie” (of wel zelfverheerlijking) achter hebben gezeten. Bij het hoofdkantoor van een fabrikant met eigen winkelketen was voor het pand een immense parkeerplaats. Het dichts bij de ingang waren er zeker 25 parkeerplaatsen gereserveerd voor de directie (?!). De bezoekers moesten daardoor een aardige tippel maken.
Vaak is het dan ook nog zo dat je als bezoeker met je auto naar de achterkant van het pand wordt verwezen. En dat heb ik nou nooit begrepen. Het is toch niet meer van deze tijd dat directieleden heel arrogant hun eigen auto pal voor de deur zetten. “Zoek het maar uit, meneer de klant. Regent het, nou dan heeft u toch zeker wel een paraplu in de auto?!”
Zou ik het voor het zeggen hebben, dan hadden directieleden zelfs geen eigen parkeerplaats. En zo dicht mogelijk bij de ingang van het kantoor zouden de parkeerplaatsen zijn gereserveerd, met de borden: “Welkom, voor u als klant, zijn deze parkeerplaatsen gereserveerd!
Toch kon ik één keer billijken dat er sprake was van een eigen parkeerplaats. Er zal best een goede reden zijn, om die plaats mevrouw Van Gelder te hebben toegewezen.
-o-o-o-
n.b.: Meer parkeerperikelen lees je in mijn kroondomein:
www.kroondomein.com/kroonjuweeltjes/tolerantie.htm
Wijntje uit een boemeltreintje.
