Berichten van 13 augustus 2012 tot 19 augustus 2012

Al was het vandaag 30 graden, m’n wandelschoenen hadden zich vandaag toch een uitje beloofd. Dus dan er toch maar op uit. In Zaandijk, inclusief de Zaanse Schans, was er een traditioneel mooie tocht. Om ook nog eens twee braderieën te trotseren, koos ik niet voor de 26, maar voor de 17 kilometer.

Heel geruststellend was de start vanaf het Evean Zorgcentrum, een organisatie die ik, door hun begeleiding tijdens het ziek(sterf)bed van mijn Truus, ontzettend hoog heb zitten. Die wereldwijven vergeet ik mijn leven niet. Maar dit ter zijde, want er moest worden gelopen.

Eenmaal terug op de Zaanse Schans, met pak weg nog drie kilometer te gaan, liet ik mijn schoenteugels, niet met mijn veters te verwarren, vieren. Zoals iedereen slenterde ik langs de braderiekraampjes. De kraam met olijke ‘poppenkastpoppen’, waar ik echt iets mee heb, moest ik natuurlijk even bewonderen. Een leuk typie kwam toen glimlachend op mij af, wist dat ik niet direct haar doelgroep was, maar vond het leuk genoeg mij te vertellen dat de pop, die zij in haar hand had, door de kunstenares van haar evenbeeld was gemaakt. Door de gelijkenis werd ik daarvan overtuigd. Waarbij ik, naar haar genoegen, vroeg wie uiteindelijk de oudste was. Met plezier wilde zij die overtuiging door mij laten digitaliseren. Zulke ongedwongen contacten brengen absoluut de sjeu aan een dag.

Mijn twee halve litertjes water waren op en ik smachtte naar een biertje. Geen punt, ik was pal bij Koog aan de Zaan, effe de brug over, en de flappentapper van ABN AMRO zou mij naar behoefte bevredigen, dacht ik.

Niet te geloven, terwijl pal voor die bankdeur een braderie gaande was, stond er ongegeneerd op het scherm van de geldautomaat, dat zij ‘buiten dienst’ was. Met geen enkele remplaçant in de directe omgeving. Opnieuw zo’n bankblunder eerste klas, terwijl er in directe omgeving door kleine zelfstandigen geld kan worden verdiend, stagneert de omzet omdat er niet effe geld kan worden getapt. Als ik die organisatie was, zou ik bij die bankboeven van de ABN/AMRO een fikse claim neerleggen.

Mijn laven op de gezellige dijk moest ik maar even uitstellen. Ik had gelukkig nog wel genoeg poen om voor € 5,= een jaren zestig muziek DVDtje van The Locomotions te scoren. Met een droge bek moest ik dan nog wel effe op m’n tanden bijten, in de hoop onderweg nog een flappentapper tegen te komen. Mooi niet!

Eenmaal terug in het Evean Zorgcentrum werd ik verrast met ‘het café’ dat zij binnen dit complex hebben. Met mijn acht simpele eurootjes nog in de pocket, kon ik mij toch naar genoegen laven. Voor een biertje, van de tap, vroegen zij maar 1 euro 35. Onder het genot van zo’n biertje vraag ik mij dan af, waarom elders een biertje € 2,20 moet kosten?! Daarover fantaserend kom ik tot de conclusie dat er ergens tussen de schakel van brouwerij en tapwinkel onaangenaam winst wordt gemaakt. Misschien wel door de brouwerij zelf.

Dat brengt mij dan weer op de gedachte dat Evean veel meer kroegen moet hebben. Daaraan dan een goede sociale betekenis moet weten te geven, als het ware een sociaal format in Real Life. Dan mag die € 1,35 best een paar dubbeltjes om hoog, als die extra’s dan maar aan die organisatie wordt gedoneerd en Evean niet alleen een zorgcentrum, maar ook een preventief zorgcentrum gaat worden. Voor die gedachte loop ik graag het vuur uit m’n sloffen. Nou ja, sloffen, wel mooi op m’n Han Wag’s.

VVD wil fors bezuinigen op de Publieke Omroep, op kunst en cultuur. Gisteren nog eens op TV uitgelegd door VVD-kamerlid Jeanine Hennis-Plasschaert. Ja, die met dat leuke snuitje. Maar datzelfde ‘schatje’ zat nog maar kort geleden in het Europarlement haar zakken te vullen. Daar ging, op onze kosten, maandelijks zo’n € 17.782,= in haar knip. Ja zeker, per maand. In oud geld ruim 39.000 gulden?!!! Effe die rekensom: € 6.200,= netto salaris per maand; Als ze dan, wat normaal hun werk moet zijn, de goedheid hebben om de vergaderingen bij te wonen, wordt dat extra beloond met € 304,= per dag, wat bij 40 weken oploopt tot
€ 3.040,= per maand. Onkostenvergoeding € 4.299,= exclusief reiskosten van (maximaal) € 4.243,= Totaal het grove schandaal van € 17.782,= per maand?! Een ziekelijke graaicultuur waar, niet bepaald mijn vriend Wilders, zich erg kwaad om maakt. Logisch, er zitten in Brussel 736 leden hun zakken te vullen, wat de gemeenschap ruim 13 miljoen euro kost.

Dan hoorde ik ook nog eens dat én de pensioenpremie omhoog dreigt te gaan én dat het maandelijkse pensioen in bedrag terug zal gaan. Dit, omdat “Europa” (Brussel dus) vindt dat er een reservebuffer bij de pensioenen opgebouwd moet worden.

Let wel Brussel vindt….. Nederland heeft de beste pensioenvoorziening van de hele wereld. Geen land kan daar aan tippen. Maar dan toch willen de € 17.782.= per maand-dieven ons hun, tijdens dure declarabele lunches, bedachte spelregels opleggen. Ik kots van Wilders, en wil niet zo maar uit de Eurolanden stappen. Maar als ze die Brusselse graaiers in hun denkbeelden geen halt toeroepen, vind ik ook dat we, kost wat kost, er uit moeten stappen.

Sowieso voor mij een zorg minder.

Achter de PC heeft de VVV ons er toe verleid om van drie aparte wandeltochten één grote tocht van 21,5 kilometer in en om Spaarnwoude te maken. En dat was absoluut naadje. Niet omwillen van de € 1,50 downloadkosten, maar gewoon omdat die mensen van de VVV er helemaal geen verstand van hebben hoe je een wandeltocht duidelijk kunt omschrijven.

Je mag toch verwachten, al zijn het er drie aan elkaar verbonden, dat de route in een goeie volgorde is neergeschreven. Mooi niet. Om die hele tocht te kunnen lopen, dien je dossierkennis te hebben. Van dossier route 1, dossier route 2 en dossier route 3. Heb je dat niet, dan ben je permanent het wandeldossier aan het doorbladeren. Misschien dat een fenomeen in dossierkennis als Bram Moszkowicz, met of zonder zijn Eva Jinek, de tocht succesvol zou kunnen lopen. Wij niet, wij liepen er 5 uur en 40 minuten over en gezien onze wandelmoyenne zal ‘onze tocht’ heel ruim boven de 25 kilometer geweest zijn. Dat liepen we wel aan één stuk door. Met alleen maar ‘even rusten’ op het moment dat de brug open stond.

Maar dan kwam toch het moment dat we, na gedane wandelzaken, ons konden laven. Wij zaten op het terras recht tegenover de kroeg. Op het moment dat het dienstertje ons het vaasje bier kwam brengen, daarvoor het dienblad vrij hoog hield, zag ik niet eens hoe mooi zij was. Ik zag slechts twee Amsteltjes ‘als tieten’ op mij af komen.

We hadden met z’n allen er alle reden toe om nog maar tot aan een paar weken geleden collectief chagrijnig te zijn. De zomerse dagen wilden maar niet, waarover we nog steeds niet in een juichstemming zijn. De WK voetbal was Neerlands grootste voetbalafgang aller tijden. De Tour de France leek door de Nederlandse renners alleen nog maar met zijwieltjes aan de fiets gereden te kunnen worden en ook de Olympische Spelen leek voor Nederland op een deceptie uit te lopen.

Maar dan toch….. In Olympische zin keerde het tij, op een 13^e plek in de ranking met 20 medailles als een pracht eindresultaat. Zes maal goud en zilver en acht bronzen medailles. Over een maand is er in ons land opnieuw een belangrijke strijd gestreden. Die van de verkiezingen, waarbij Europa/JA en Europa/NEE bij sommige partijen een belangrijke inzet is. Zonder het door economisch inzicht goed te kunnen beoordelen, wel betreur dat we ooit in een Verenigde Europa zijn getuind, geloof ik zo langzamerhand dat er geen weg terug meer is.

Dat bracht mij er toe, om ook eens in Olympische zin naar de Eurolanden te kijken. Dan is Nederland geen 13^e, de Verenigde Staten en China niet de één en twee van de landen met de meest gescoorde gouden, zilveren en bronzen medailles. Nee de Eurolanden, met Nederland incluis, zijn dan ver uit de besten van de hele wereld:

Sorry Geert Wilders, maar het lijkt er op dat er nog alle hoop is voor onze Eurolanden.