Het zal er wel een keer van komen dat ik met
m’n smartphone een plaatje van ter plaatse direct op FaceBook neerzet.
Dit keer heb ik dit nog achteraf moeten doen. Gisteren was ik in Hoorn, waar een
creatieve markt van meer dan 200 kramen werd gehouden. Al gauw bleek mij dat het
meer een variant op creatief met kurk was. Maar dan met wol en textiel.
Wevers, kantklossers en spinners toonden hun kunstje voornamelijk voor duizenden
vrouwen. Van het mannelijke kunne was ik zo goed als een eenling.
Eigenlijk een droomscenario, zoveel vrouwen
bij elkaar, door de hitte schaars gekleed die achter mijn donkere zonnebril
ongegeneerd waren te aanschouwen. Tja, ik ben nu eenmaal een jonge weduwnaar die
in de markt is. Meer dan een dubbel CD van Ray Charles heeft het echter
niet opgeleverd. Dat neemt niet weg dat het dagje Hoorn een leuke belevenis was,
mede doordat ik de geneugten ook buiten de vrouwenperiferie ging
zoeken.
Direct bij de voormalige bajes op het
Oostereiland ben ik mij gaan laven in Café De Volendammer. De eerste kroeg die
gedetineerden, eenmaal weer op vrije voeten, tegen kwamen. Jaren geleden heb ik
daar, met mijn Truus, de fantastische verhalen over tante Marie gehoord. Hoe zij
de smachtende criminelen altijd wel een extra biertje of wat te eten gaf.
Nu, om de parade van al het vrouwelijke
schoon rustig te kunnen verwerken, zat ik een paar biertjes aan de bar, op een
plaats waar heel wat gangsters mij voor zijn gegaan.
Sokkenaantrekautomaat te koop.