Het laatste terras.
Dit zal gisteren wel het laatste glaasje van het jaar op een terras zijn geweest. Meer dan ooit heb ik van de terrassen kunnen genieten. En dat terwijl ik pas begin juni weer begon te leven. Iets wat met het uitzonderlijk mooie weer synchroon heeft gelopen. Maar liefst vijf maanden lang (nagenoeg) alleen maar mooi weer. Doe ons dat volgend jaar ook maar Piet Paulusma.
Overigens, mijn laatste Bockbiertje werd ook nog eens door de uitbater gesponsord. Onbedoeld, want er was een bestelling niet helemaal goed doorgekomen. Daardoor moest het herfstbiertje weer mee worden teruggenomen. Ik zag dat gebeuren. Zag ook dat het biertje lang op het dienblad werd meegedragen, kennelijk in afwachting van…. Daardoor temperde ik mijn slokken om niet tijdens het dolende bockbiertje leeg te komen staan. En ja, ik won. Uiteindelijk kwam ’t mijn kant op: “Alsjeblieft, ik heb ‘m over.” “Proost!
