Archief

We hadden met de kinderen zaterdagavond kwart voor zes ons te verzamelen onder aan de Euromast in Rotterdam.

Martin werd 11 oktober 70, maar omdat dit op een maandag viel en de kinderen dan allemaal zo hun werkzaamheden hebben, kwamen wij op deze datum uit!

Wij hebben ons halve leven in Vlaardingen gewoond en onze oudste dochter woont daar nog steeds, maar de jongste dochter is samen met haar man eerst naar Fynaard vertrokken en woont sinds 10 jaar in Dinteloord.

Daarom leek het ons leuk om daar samen met de kinderen en aanhang en kleinkind eens lekker te gaan eten!

Nu ik kan het iedereen aanraden daar eens heen te gaan, wat een prachtig uitzicht op zo, n hoogte en wat een zonsondergang, daar wordt je dan gewoon een beetje stil van! ( maar dat moment duurde niet lang > daar wij die middag niet zoveel thuis hadden gegeten met in ons achterhoofd, anders zitten we vanavond veel te snel vol!

Nu het eten was hartstikke goed en de wijntjes en andere dranken die erbij genuttigd werden, verhoogde alleen maar de sfeer van dit fam: feestje. Het deed ons als ouders zijnde heel goed zo ons kroost weer eens allemaal bij elkaar te hebben, dat komt niet ZO vaak meer voor!

Maar kleine kinderen worden groot en worden volwassen en leiden zo hun eigen leven, en Oma en Opa worden steeds OUDER en dat voel je des te meer als kinderen en kleinkind zo weer eens in de zoveel tijd rond de tafel zitten!

Maar wat een rijkdom …….Allemaal gezond, wat wenst een mens nog meer?

Morgen alweer 1 oktober, wat gaat de tijd snel !!!

Ben vanmorgen met Martin even een paar boodschapjes wezen doen, leuke hebbedingetjes gekocht en even bij de viswinkel een broodje lekkerbek gegeten en wat gedronken.

Het ging onder het mom van zullen we hier even gaan zitten en een broodje eten? Maar de keiharde waarheid was gewoon, dat ik bijna niet verder kon lopen, vanwege de pijn in m,n rug en been, wat doet dat iedere keer toch pijn ZO  met je beperking geconfronteerd te worden, < maar allee, het broodje smaakte heerlijk > en dacht ik bij mij zelf gewoon doorgaan meid met ademhalen….Er zijn ERGERE dingen in de wereld,en tenslotte je loopt al zeven en zestig jaar, dus mag je nog niet mopperen!

Zo……weer terug van een paar daagjes vakantie!

Hebben een paar heerlijke dagen achter de rug, maar het weer werkte niet ECHT mee < het spreekwoord dat luid, je krijgt wat je verdiend hebt> daar woordt ik niet ECHT vrolijk van. Ik had toch iets MEER verwacht, maar die dag dat het droog was, is mijn grootste wens vervult..en dat  was ….zelf weer voelen hoe het is om zelfstandig een klein wandelingetje over een paadje tussen de bloeiende heide te lopen! Nu het was HEERLIJK met een lekker zonnetje en een licht briesje, en de hei stond volop in bloei, en was PRACHTIG paars.

Wat een mens GENIETEN kan van zo,n ogenblik! Na zoveel jaren dit niet hebben kunnen doen, gaat er op zo,n ogenblik zoveel emotie door je heen, dat kun je andere mensen met geen woorden overbrengen, maar ik heb dit momentje opgeslagen in m,n binnenste, zodat ik het op mindere dagen weer te voorschijn kan halen, en dan denken….zo! daar ben ik toch maar mooi na zoveel jaar weer geweest.

 Niet te geloven gaan wij a.s. maandag er echt even een paar daagjes samen tussen uit!

Dit voor het eerst na ongeveer 15 jaar, dit alles door operaties en gezondheidsredenen!

Maar…..nu gaat het dus echt gebeuren, ik hoop dan ook dat het weer ons goed gezint is!

Ik ga er ECHT van genieten….samen met mijn Mar-retje!