eergisteren;donderdagmorgen was in ons ochtendblad het BELANGRIJKSTE nieuw,s de ASWOLK!!, nu dat woordt kende ik niet, en had dat in mijn 67 jarig leven ook NOOIT geleert of gehoort, na de indrukwekkende en haast bizarre foto goed te hebben bekeken, en natuurlijk de bijbehorende kolom gelezen te hebben, had ik zoiets van...nu ja, dat zal allemaal wel, maar nu gisteren de KRANT-RADIO en Televizie er de mond vol over hadden, gingen mijn gedachten verder, en nadat ik had gehoort dat het hele vliegverkeer plat lag, en er DUIZENDEN mensen gestrand waren, en de nacht doorbrachten op een campingbedje op de luchthaven! maar dat het voor ons MENSEN... niet schadelijk is! begin ik daar toch een beetje aan te TWIJFELEN, dit is gewoon een SOORT van NATUURRAMP toch? waar blijft al die as en kleine glasdeeltjes? dat komt; volgens mij toch ECHT een keer op onze aarbodem! ,en bedekt al onze gewassen... dan nog maar niet over ons VEE en andere dieren die daar van moeten eten en leven gesproken, maar ja....voor ons MENSEN is het natuurlijk niet SCHADELIJK, wij kunnen echt gewoon alles ETEN en DRINKEN zonder daar SCHADELIJKE gevolgen van te ondervinden TOCH????dat zeggen de deskundige in TV-gesprekken, en zij weten het natuurlijk allemaal VEEL beter dan een doodgewoon mens!!!!!!! Maartje 17-4-2010
het is al 21 jaar geleden dat onze kleindochter werdt geboren, wij waren een jaar of twee daarvoor verhuist, vanuit onze gezamelijke woonplaats, i.v.b.m. mijn man zijn werk naar s, Hertogenbosch, ik moet eerlijk zijn dat ik het daar heel goed naar de zin heb, maar toen zij werdt geboren...en ik haar uitgebreid had bewondert en geknuffelt, ja toen...was het even andere koek, ik had het er toen WEL heel moeilijk mee, dat ik niet op loop of fiets afstand van haar woonde, zodat ik haar heel vaak kon knuffelen!!! ik heb het nooit hardop gezegt, maar ik was heel erg jaloers op haar andere Oma en Opa en dacht, zie je nou....daar gaat ze natuurlijk veel meer van houden dan van ons, omdat wij niet zodicht bijwonen !en straks herkent ze ons misschien niet eens, en denkt ze wie zijn DAT nu voor vreemde mensen???maar dat had ik toch verkeert ingeschat, i.d. loop v.d. jaren ging dat allemaal heel GOED en toen zij groter werdt, kwam ze zo NU en DAN samen met haar vriendinnetje lekker een paar daagjes bij ons logeren!zodat wij dan eens lekker de kans hadden om haar lekker te verwennen, want dat voorrecht hebben Opa,s en Oma,s vooral als zij verweg wonen, het was altijd hartstikke FIJN en LEUK!!!! zij groeide voorspoedig op kon redelijk GOED leren en bracht het tot schooljuf( waar wij heel trots op zijn, daar bij is haar grootste hobby DANSEN!! en zij geeft buiten de schooluren... dan ook nog regelmatig dansles aan kleintjes en ook nog op de scholen!!!! kortom het is een bezige bij!!! maar bij dat alles kwam ook nog eens een vriend en.... je raait het nooit, zijn GROTE hobby is RAPPE, buiten zijn gewone werk, doet hij dat voornamelijk in de avonduren en i.h. week,end!!!! maar daartussen door vinden zij tweën toch nog tijd om zo AF en TOE lekker samen LEUKE en vooral FIJNE dingen te doen, ik vindt dat toch zo KNAP he!!!!dus nu is onze KLEINE KLEINDOCHTER opgegroeit tot een heel ZELFSTANDIG persoon maar, zo AF en TOE gaat de telefoon en vraagt of het Oma en Opa uitkomt om even langs te komen ( natuurlijk .... met haar LUXE bezit een gloednieuw AUTO-OTJE!!!! om even bij te babbelen en een lekker kopje thee te drinken! en dat doet ons HEEL VEEL GOED!!! ook al wonen we dan niet dicht i.d. buurt.... als zij TIJD heeft, blijkt toch, dat zij Oma en Opa niet vergeet!!!!!!!! ja.ja......KLEINE kinderen worden GROOT!!!!! Maartje 16-4-2010
het was d.d 2-1-1960, toen mijn toenmalige vriend s,morgens om 7 uur van uit Vlaardingen, richting Doorn vertok met de trein...het was voor ons twee een heel ingrijpent gebeuren, ik was een meisje van 17 en wilde hem perse wegbrengen n.d. trein, het was een donkere januari morgen en heel verdrietig nam ik afscheid van hem.... hij zou de eerste 3 weken niet met verlof mogen.... wat schertste mijn verbazing, toen ik het perron afliep en onder de spoorbomen door gekomen, daar mijn Vader zag staan met de fiets aan zijn hand...hij keek mij aan, gaf mij een kus en vroeg gaat het aan beetje jongedame???? ik knikte en voor ik het wist was hij al opgestapt en fietste snel door naar zijn werk!!!!!!! wat ik nu eigelijk wilde vertellen; was dat de eerste drie maanden voor mijn vriend het moeilijkst waren...inmiddels had hij een paar cornuiten leren kennen waar hij veel mee optrok, maar met èèn jongen deelde hij toch wel alle LIEF en LEED , en is zijn VRIEND geworden! en gebleven !!!!dat speelde dus in 1960 tot 1962! gisteren zijn wij op de koffie bij hem en zijn vrouw geweest! en nu spreken wij dus over 50 jaar vriendschap van 2 OUD-MARINIERS!!! dat is volgens mij best UNIEK!!!! nu we hebben dan ook heel veel leuke herinnerringen van die afgelopen 50 jaar de revue laten passeren, en hopen nog heel veel keertjes van die gezamelijke herinnerringen te mogen beleven!!!! Maar èèn ding is zeker ZIJ ZIJN VRIENDEN voor het leven!!!!!! Maartje 15-4-2010
vanmorgen bij het opstaan voelde ik het al......mijn spieren waren opstandig!gelukkig was het zondag, dus dat kwam goed uit, (hoefde ik niet zoveel te doen!)na een ontbijt en een warme douche eerst maar eens een ochtendwandelingetje gaan maken, daar knap ik meestal van op, en zo ook deze morgen, als je ook om je heen kijkt, in 2 weken is alles GROEN en in het park staan de Narcissen uitbundig met hun GELE kopjes fier te stralen ,in een koude noord oosten wind!en inplaats van blij te zijn, voelde ik me ineens een beetje weemoedig..... ik moest denken aan de tijd dat onze twee meiden nog een jaar of 7 en 4 waren, en wij ook met z,n viertjes een heel stuk gingen wandelen, maar.........ik had toen geen last van pijnlijke gewrichten en spieren die , weet ik waar door.....behoorlijk stijf aanvoelde!!!!( wat ik ook deed of gedaan had ik had nergens LAST van) en vondt dat , dan ook heel gewoon, en als ik het erg druk had, met het een of ander, dan vond ik aan zo,n wandeling eigelijk ook geen BAL aan!! maar NU ik zou, wie weet wat willen geven, om dat gevoel van toen weer TERUG te kunnen halen, en er dan ook optimaal van te GENIETEN!( te beseffen dat het niet ZO GEWOON is om je optimaal te kunnen bewegen!)maar niet getreurt....morgen is er hopelijk weer een NIEUWE dag, met weer nieuwe uitdagingenen vooral (hopen) we dan, met een STRALENT ZONNETJE! Maartje 11-4-2010
als beginnent blogger, ben ik iedere keer weer BLIJ met een wens of een leuk woordje van een blog-ger vriend of vriendin! het geeft me gewoon een blij gevoel, dat andere bloggers, die al veel en veel langer een blog beheren de MOEITE nemen om jou blog-tje is te bekijken, en je een bemoedigent woordje sturen!!! dat geeft je net dat beetje stimulans om er mee door te gaan.af en toe heb ik het gevoel van ..... nu ja het is wel leuk!!!! maar .....!!!! terwijl het zo LEKKER ONTSPANNENT werkt, zo af en toe is iets lekker van je af te kunnen schrijven!maar DOORGAAN doe ik, heb ik me voorgenomen, of andere het nu leuk vinden of niet!!! Zo dat heb ik nu eens mooi gezegt! al zeg ik dat zelf!!!!! 9-4-2010 Maartje
wat je i.h. ziekenhuis toch een boel ziekenmensen ziet, je vraagt je af....zijn er nog wel gezonde mensen?mijn man moest vandaag voor een behandeling in het ziekenhuis komen, brrr....... al die gespannen gezichten van die mensen in de wachtkamer, daar krijg je zo WIE zo al de BIBBERS van,gelukkig was de afgesproken tijd , KEURIG op tijd, en daar ging mijn dappere man, stilletjes achter de verpleegster aan!!!! na een half uur kwam een bleke man, met een GROTE pleister over z,n neus weer uit de behandel kamer, nu heel snel nog een afspraak gemaakt en daarna...wilde hij maar een ding, lekker snel naar huis!!!! maar ja, ik moest onwillekeurig denken aan die mensen in onderontwikkeling,s landen die dagen moeten lopen eer zij een dokter gevonden hebben, daar moeten wij dan toch maar heel erg blij mee zijn!!! Maartje 6-4-2010
ASWOLK!!!!!
