We zouden tevreden moeten zijn, maar
het is nog niet genoeg. Als ik de hele nacht spaar leg ik ook zoiets
neer.
Na een opwindende race,
waarbij ik bijna uit de bocht
vloog,
heb ik Taron net gevloerd en dat was
lachen.
Na nog een rondje,
bleef hij liggen, alsof hij long-covid
had. Dat hebben ze bij die verhoren ook.
Ik snap wel, dat Fred Grappenmaker iemand, die rare
schoenen draagt, soepjurk noemt en die weer op zijn beurt een ander een bak
grind.
Ik heb ook wel eens zorgelijke gedachten. Maar wel
op niveau, hè.
Zeker als ik vanuit de hoogte word
beloerd.
Dan word ik nogal wapperig. Net als die tak, die niet meer in
de haag past.
Als Taronneke volwassen is, dan zal hij hele roedels
drugscriminelen op tijd zien aankomen en op afstand houden.
We hebben hier namelijk een ouwe schuur met lekkend dak. De
kilgoot ligt er al. Aantrekkelijk natuurlijk voor Bolle Jos. We moeten dan ook
op onze hoede zijn. Voor je het weet mag je een jaar lang je fluffy mand niet
meer in.
We hebben ook ons zelf in opleiding
gedaan voor het betere speurwerk. Hoop wel, dat we niet door een kogel worden
getroffen. Anders wordt het trekken aan een dood paard. Dat staat het vrouwtje
vast niet toe.
Ik moet nog even goed gaan nadenken of
ik wel in de beveiliging ga. Kan altijd nog in staking gaan, als het zover is en
met de trein vertrekken.
Of me aanmelden voor een reisje naar het buitenland
in de B&B van Carolien en haar honden. Gelukkig sta ik laag en hoef ik niet
de hele dag haar gezicht te zien.
Misschien moet ik ook
fillers gaan nemen en mijn nek laten liften. Zo blijf ik te jong voor
gevaarlijke klusjes. Ontkom ik misschien ook aan de wraak van Moskou.
Op zoek naar een dierenarts, die dat verbouwen nog
voor een zacht prijsje doet.
Regelmatig saboteren we hier de wal om een groot hol te
maken. Zien ze ons niet vanuit de lucht.
Er daalt nu alleen nog maar vieze lucht
op ons neer en die zien we niet. Bij regen dus gauw het hol in.
Hopelijk zit daar dan geen mug met een
westnijlvirus. Misschien een hor plaatsen.
Ze moeten van muggen, denk ik, gewoon olifanten maken. Zien
we ze beter, al wordt doodslaan dan moeilijker.
Taron moet doorgaan met groeien. Kan hij de boom in en zich op het juiste moment
laten vallen.
Op olifanten bijvoorbeeld. Een eikel op
je kop doet ook wonderen.
Door de bank genomen valt de dreiging hier nog mee. Zeker als
je er onder staat.
Het wordt tijd, dat we een andere aarde op
zoeken.
Taron heeft er wel geen oren naar,
maar het grondwater is zwaar vervuild
en hij zit er wel regelmatig met zijn kont op.
Hij kan gerust een andere kant op
kijken, maar het neemt mijn ongerustheid niet weg.
Achter ons telen ze voor het eerst pootaardappelen,
die veredelen ze. Naar ik vermoed om een fiks aantal schilderijen van Van Gogh
te gaan namaken. Wat moeten ze er anders mee, nu er hopen van die piepers gratis
af te halen zijn. Ik hoef in ieder geval geen aardappel aan mijn
poot.
Al zou het een stevige bescherming
kunnen bieden tegen ongepast kauwgedrag.
Naast ons worden ‘flowers’ geteeld. De Roemeense of
Poolse arbeidskrachten noemen ze zo. Ze hadden het ook over ‘begonia’s’, maar
dan moeten ze de bloembakken zeker nog neer gaan zetten. Op deze aarde verstaan
we elkaar niet zo goed, alhoewel er overal over drones wordt gepraat en dat
snapt iedereen. Zelfs Rutte spreekt ze goed uit.
We hebben die flowers naast ons
helemaal niet nodig. We hebben ze zelf.
Zelfs bijna uitgebloeid zijn ze nog mooi.
Ik ben wel erg bang, dat onze 2 koeien
weg moeten. We hebben geen 2 x 2.6 hectare weidegrond.
En ze poepen niet eens. Regels zijn regels, zegt
men. Daarna is alles ontregeld.
Als ze komen om de koeien op te halen
moet Taron zijn verdedigingslinie even flink opzetten. Hij is al aan het
oefenen. Ben trouwens nieuwsgierig of ze nou in de groene of in de oranje kliko
moeten. Doen we het niet goed,
dan krijgen we vast een rode kaart.
Taron heeft er net één gehad voor een harde tackle, die hij speels
noemt.
Hij wil gauw Trump gaan bellen. Ik vind dat
een infantiel idee. Van mij krijgt die Amerikaanse oranje hamburger een
grote rode kaart, omdat hij zo speels met mensen om gaat. Ziet-ie gelijk, dat de
aarde code rood heeft.
Daarna tjoepen we alle valse presidenten de kliko
in. In grijs of oranje weet ik nog niet. Eén gezicht kan in ieder geval zo in de
oranje.
Jullie zien, ik ben op oorlogssterkte.
Ik wil andere aarde en een andere aarde.
In de hitte van ons bestaan moet je de schaduwzijde
opzoeken.
Op de valreep lukt dat
wel.
Taron heeft dat nog niet helemaal door.
Hij kan wel loenig gaan liggen kijken, die stenen warm je er alleen maar verder
mee op. Ik snap wel, waarom hij perse naast de vijver wil liggen.
Hij wenst vandalen weg te houden en er
zitten niet eens algen en blauwe verf in. Hij spiegelt zich, vermoed ik, aan
Trump.
Hij moet uitkijken, dat zijn
roestbatterij straks vier dagen meegaat om zijn energie op peil te kunnen
houden. De kleur heeft-ie al.
Door de hitte graaft hij een kuil in de
aarde en gaat daar dan in liggen.
Voor koelte kan hij beter onder de
bomen gaan liggen. Elke keer moeten de kuilen weer dicht en er moet altijd
weer aarde bij. Heel vreemd, dat er meer uitgaat, dan erin komt. Schijnt ook zo
met geld te zijn. Geld en aarde zullen daardoor wel zo verbonden
zijn.
Als je in de Krim woont, geld hebt en
je wilt tanken, dan kun je wel net als Taron op je kont gaan zitten. Alleen bij
hem komt er wat in en in de Krim komt er niets meer uit.
Ik oefen al mijn hele leven met de bal.
Ik leg hem vaak bij Taron neer om een potje te één-twee-en.
Hij speelt helaas vaak op de man en ik
moet hem dan met kracht afduwen.
Hij krijgt van mij de rode kaart. Zo lukt het me nooit om te
oefenen voor het WK.
Ik kom niet verder dan balbezit. Geen WA in het verschiet,
die een dansje voor me gaat doen. I had a dream.
Ik
kan natuurlijk altijd nog op Curaçao gaan wonen. Steek ik mooi af. Ik heb de
kleur van Coke en dat trekt geld aan. En geld is succes. Krijg ik vast ook een
Messi-achtig beeld in New York.
Blijft die slome maar thuis. Kan hij nog eens naar mij om
kijken.
Ratten uit de val halen moet hij dan
maar alleen gaan doen.
Ik taai gewoon af als Starmer.
Teleurgesteld in het equipe.
Nou, even extra tanken, voordat het
water op de bon gaat.
Taronneke moet maar goed op zijn eigen
poten gaan staan.
Het was te warm om iets vlotter wat van me te laten horen.
Misschien hebben jullie me een beetje gemist, maar
ik zat niet bij een PostNL afhaalpunt.
Ik was gewoon thuis. Met Taron
tussen de koeien.
Ze zijn weer van stal gehaald. Gelukkig zijn het er
maar twee. Worden we in ieder geval niet omvolkt.
We waken een beetje over ze en zorgen,
dat de grond onder hun poten niet te heet wordt.
Is dat het geval, dan kan ik ze even gaan
bewateren. Wat er uit komt is alleen de laatste dagen een beetje aan de hete
kant. Mijn temperatuur loopt namelijk ook op.
Dat waterstralen moet ik nog alleen doen. Taron kan
nog niet richten. Zeker bang, dat-ie omkukelt.
Vooral als er ‘s morgens vroeg een
gevaarte in de wei van de buurman met veel herrie bezig is loopt mijn
temperatuur nog verder op.
Het was eerst ook nog vleugellam.
Gevalletje imitatie kabinet, denk ik.
Naderhand bleek het met die vleugels
over het gras heen te wapperen zodat het gras ging liggen.
Ik kreeg Taron daarna slechts in de
zitstand.
Het duurde even voordat we na al het
tumult weer op één lijn verkeerden.
Dat is heel moeilijk met hem vooral als hij in de
Ferrari-modus sjeest. Ik zou hem dan graag onder stroom willen zetten, maar we
hebben geen laadpaal.
Hij kan dus maar beter bij het ouwe model blijven.
Dat is haren naar achter in plaats van omhoog. Ook sexy.
Vanochtend was Taron planten met kluit
aan het slingeren. Nieuwe hobby.
Daarna voldeden we aan de spreidingswet. Ik zei hem nog alles
zoveel mogelijk op één plaats te houden.
Toen
ging hij stom staan spitten. Dat is niet verontrustend op zijn leeftijd. Als hij
ouder wordt en hij luistert geregeld weer niet dan moeten we ons pas zorgen gaan
maken. Dementie bij dieren komt ook voor en als er nu al meer geld moet naar de
zorg dan naar defensie dan kunnen we beter niet meer zo oud worden. Of gewoon
spreiden. Tussen jongere honden. Die kunnen dan je drol opruimen.
Wij moeten hier ook meer defensief zijn. Meer blauw
op straat, want ik zie anders rood van opwinding bij al dat gewaak van ons.Trump
ziet ook al constant blauw. Misschien heeft hij het altijd koud. Of Spaans
benauwd, omdat oorlogje voeren toch niet zo makkelijk is. Zeker voor mij niet.
Taron wordt alsmaar groter. Hij vuurt gelukkig geen raketten af.
Al denk je hierbij anders. Kan
natuurlijk ook met een parachute uit Roemenië geland zijn.
Taron liep net weer met een stok te
zwaaien. Ik heb liever, dat hij een kaas laat rollen. Ga ik wel onder aan de
heuvel staan.
Kom, we gaan weer even de vissen
voeren. Als je het voer goed spreidt heeft iedereen wat. Misschien wordt dat
later wel de Wet van Tippel genoemd. Da’s een wet, die in ieder geval door
loopt.
Ik ga nog even afscheid nemen van de violen. Het
zijn de laatste. Zij hebben zich zeer defensief weten op te stellen tegen de
hitte.
Deze bloem heeft het begeven. Die maakt
de zomer niet meer mee.
Wij zijn hier nog lang niet uitgebloeid. Dat smoel heeft meer
leven in mij gebracht. Moet wel, anders vleugelt hij me lam.
Op tijd goede afstand bewaren,
gebitszorg mijden, dan maak ik zeker nog veel zomers mee.
Zijn ze nou helemaal van de pot gerukt in
Nederland. Ze willen de rollen uit het toiletpapier halen.
Elke keer wacht ik met smart op het
laatste vel.
Ik moet en zal die rol hebben.Taron
blokkeert mij dan, alsof de hal de straat van Hormuz is, maar ik kom er met de
mij toegeworpen harde kern van karton wel doorheen.
Ik leef me helemaal uit. Scheur hem in
stukken, alsof ik een Damverver te pakken heb.
En
nu willen ze de rollen er niet meer in doen. Weg met de fantasie, niets meer van
te maken. Ik word er zo moedeloos van.
Aan Taron heb ik ook niks. We kijken
ieder bij bepaalde dingen een andere kant op. Dat polariseert.
En daar rol ik dan van om.
We ruiken vaak de sporen van ratten.
Hier buiten op het weiland kan dat niet veel kwaad. In de stal mogen we nu niet
meer snuiven. Ratten schijnen een virus bij zich te kunnen dragen in een
handtas. Ik heb er nog nooit één zien lopen met een tas, maar het zou kunnen. De
duivel draagt ook Prada.
Boeren zijn opzichtiger. Die sproeien
met grote armen allerlei middelen om gewassen te beschermen, als wij niet
beschermd zijn. Laatst had ik traanogen. Het maakt dus niet uit of je
aardappelen eet of hond: overal zit gif in. Moet ik eigenlijk aan de teken
vertellen. Bijten ze mij vast niet meer.
Taron is in feite te vergelijken met
een bultrug. Hier opeens binnen gekomen. Het was wel de juiste afslag, maar af
en toe hoop ik, dat een cruiseschip hem naar zee brengt. Lig ik te genieten van
de zon, verzint hij weer iets om aan mijn lijf te zitten.
Hij zou meer moeten doen met
toiletrollen.
We zijn nog lang niet akkoord over een blijvend
staakt-het-vuren.
