Categorie: c: Gedichten

 

Neergeslagen was ik
Ontredderd door wat gebeurde

Geen woord verliet mijn mond

Doelloos dwaalde ik in mijzelf

 

Geen woord bereikte me

Geen woord dat mij optilde

Geen woord dat licht bracht

Geen woord dat stem gaf aan mijn verdriet

 

Totdat ik hakkelend begon te spreken

Mijn gebroken verhaal begon te vertellen

In gebroken zinnen

Alleen verstaanbaar voor de goede hoorder

 

Langzaam werd mijn verhaal een geheel

Gebroken als ik was

Heelde ik en werd krachtiger

Ik kon weer aan het woord komen

 

Nu ik stem kan geven aan wat in mij leefde

Nu mijn mond en mijn hart weer elkaar bereiken

Nu dank ik allen die bleven

Toen ik stomgeslagen was

 

Nu dank ik allen,

die het sprekende zwijgen

verstonden

IK HEB HERSENLETSEL

“GEKREGEN”

DAT WIL ZEGGEN

IK HAD HET EERST NIET

NU WEL

DE WERELD IS VREEMD

EN RAAR

GEWORDEN

NIETS STAAT MEER

IN HET JUISTE PERSPECTIEF

DE SPIEGEL

VAN MIJN DROMEN

LEEG

GEBARSTEN

ANGST

WAAR MOET IK HEEN

HOE GAAT DAT DAN

ZIE ME DAN

IK BEN NIET MEER

DIE IK WAS

SCHERVEN

KAPOT

DIE ENE SCHERF

WAS IK

IK WIL WEER HEEL

MAAR WEET DAT DÁT

SLECHTS

MET BARSTEN KAN

Ga nooit heen zonder te groeten

Ga nooit weg zonder een zoen

Wie het noodlot zal ontmoeten

Kan het niet meer doen

Ga nooit weg zonder te praten

Dat doet een hart soms zo’n pijn

Wat je ’s morgens hebt verlaten
Kan er ’s avonds niet meer zijn

Bij U is vrede in een wereld vol geweld

Bij U is rijkdom, ook al hebben we geen geld

Bij U is rust, ondanks het rumoer om mij heen

Met U samen, ben ik nooit meer alleen.

 

Bij U is liefde in een wereld vol haat

U noemt mijn naam als er niemand met mij praat

Bij U is troost in een wereld vol verdriet

Ja, U droogt tranen die niemand anders ziet.

 

Bij U is alles wat ik maar kan bedenken

Wat ik ook vraag, U wilt het mij graag schenken

Maar U doet alleen wat het beste is voor mij

Ik prijs Uw naam Uw liefde maakt mijn hart steeds blij

 

Bij U is warmte, ook al is de wereld koud

Het is zo heerlijk dat U zoveel van mij houdt

In Uw nabijheid weet ik, niks kan mij meer deren

Want U bent mijn sterke rots, Here der Heren.

 

U houdt mijn hand vast, zodat ik niet struikelen kan

Waar ik ook ga of wat ik doe, U weet ervan

Uw oog rust op mij en dat is zo'n fijn idee

Bij elke voetstap gaat U met mij mee

"Ik  ken  jou

Ik  zie  je  zoals  je  bent

je  hoeft  je  niet  te  verbergen

want  Ik  houd  van  je

jouw  pijn  doet  Mij  pijn

jouw  verdriet  doet  Mij  verdriet

jouw  wanhoop  raakt  Me

daarom  wil  Ik  je  troosten

je  bevrijden

en  je  weer  rechtop  zetten

Ik  wil  je  nieuwe  moed  geven

waardoor  je  verder  kunt

zoals  de  Herder

het  verdwaalde  schaap

naar  huis  draagt

zo  wil  Ik   jou  dragen

en  je  midden  in  het  leven  zetten

niet  alleen

maar  met  Mij  aan  je  zij".

Voor troost is het nog te vroeg

Er is nu geen troost

Nu is er leegte en gemis

Dat ik het leven moet zoeken

Dat ik aan de toekomst moet denken

Dat een ander leven zich aandient

Zeg het niet te vaak

Ik kan het nog niet horen

Zeg maar niet zoveel

Zoek maar geen woorden

Maar kom bij mij langs

Ga maar zitten en luister

Eindeloos, telkens weer, alsmaar opnieuw

Luister maar naar mijn verhaal

Houdt mij maar vast

Wees maar stil met mij

Huil maar als je kunt

Niemand hoeft nu groot en flink te zijn

Luister maar en blijf maar komen

Als je wilt, als je kunt

Ik zal wel opstaan uit mijn verdriet

Langzaam

Op mijn wijze, op mijn tijd

De steen zal wel omgewenteld worden

Troost mij maar niet

Maar kom maar

En reis met mij mee

Het verdriet is te zwaar

Voor mij alléén.

Ga nooit heen zonder te groeten

Ga nooit weg zonder een zoen

Wie het noodlot zal ontmoeten

Kan het niet meer doen

Ga nooit weg zonder te praten

Dat doet een hart soms zo’n pijn

Wat je ’s morgens hebt verlaten
Kan er ’s avonds niet meer zijn

 

Stil maar, Mijn kind,  Ik weet van je verdriet

Huil nu maar uit; je hoeft niet flink te wezen.

Het zal wel duren, voor je wonden zijn genezen;

Ik weet het.  Droeg Ik al de smart der wereld niet?

 

Stil maar, Mijn kind,  Ik weet wat je behoeft:

Woorden van troost, die om geen uitleg vragen,

Een arm die steunt en die je last helpt dragen,

Een hart dat mee huilt om wat jou bedroeft.

 

Stil maar, Mijn kind,  de nacht gaat weer voorbij;

Ik strooi het uit licht uit, waar je voeten lopen

Ik doe de dichte deur weer voor je open

Ik ben er altijd.  Maar vertrouw op Mij.

 

Stil maar, Mijn kind,  Ik geef je troost en moed,

Meer dan een moeder aan haar kind kan geven;

Je naam staat in Mijn handpalmen geschreven

Ik schreef de letters met Mijn eigen bloed……….

  

Nel Benschop