WEDERWAARDIGHEDEN
Inhoud blog
  • Groot nieuws
  • Macht of Ontwikkeling?
  • Spin in het Web
  • Gebroken Belofte

    Zoeken in blog



    Archief per maand
  • 05-2017
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 01-2014
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011

    Voor mij, om gelukkig te zijn, en voor geďnteresseerden!
    26-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Grootmoeder
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Blijkbaar wandelen we alle drie richting de Grootmoederbeuk. Wijze-Vrouw-Die-Leidt heeft hier reeds Iets-Zwarts waargenomen en we besluiten ons af te gaan stemmen om te zien of we kunnen ontdekken wat er aan de hand is.

    Staand bij Grootmoeder sluit ik mijn ogen: Fors reikt Zij naar de Hemel. Dan lijkt Zij van Beneden opgetild te worden. Het is alsof er een Grote Zwarte Bol onder haar Wortels zit welke Haar naar Boven toe optilt.
    ‘Een Zwarte Bol,’ denk Ik-Thea, ‘laat Ik eens kijken wat daarbinnen te zien is.’
    Ik-Thea sta in een Ruimte als een Kathedraal of een Enorme Onderaardse Grot.
    “Hallo, is daar Iemand?”
    Niks... Ik-Thea kijk om me heen naar de Donkere Wanden. Aan een van de Einden komt Licht naar Binnen.
    “Hallo...”
    Weer niks.
    Ik-Thea probeer het voor een Derde Keer: “Hallo, kan Iemand mij vertellen waarom deze Grote Ruimte hier is?
    Swoesj... een Grote Stroom Water golft door de Ruimte heen.
    ‘Brrr, blijkbaar loopt hier een Waterader. Gelukkig kan Ik zwemmen.'
    Ik-Thea krabbel overeind en probeer nog maar eens een Keer: “Ha...”
    Naast Mij-Thea kreunt een Kleine Egel, dapper zwoegt Hij voort over de Bodem van de Kolossale Ruimte.
    “Hallo, kun Je Mij vertellen waarom er hier zo’n Grote Ruimte onder Grootmoeder zit.”
    “Ah, Ze trekt daarmee Jouw Aandacht. Mensen denken dat een Boom een Stam met Takken is, maar de Wortels onder de Grond nemen minstens zoveel Ruimte in.”
    Amechtig gaat Hij verder: “Er dient meer Aandacht te zijn voor dat wat in het Donker zit, voor dat wat er in de Aarde zit, voor dat wat Gewoon Minder Zichtbaar is. Schenk Aandacht aan de Aarde, zorg dat Je in het Donker kunt zien.”
    “Ja, dankjewel.”
    Zonder nog op of om te kijken schuifelt de Kleine Egel verder.

    Ik open mijn ogen en praat met beide andere vrouwen na. Wijze-Vrouw-Die-Danst stelt voor om nogmaals naar de Donkere Ruimte te gaan om te bekijken of onze aandacht effect heeft gehad. Zij heeft immers geprobeerd om Licht in het Donker te brengen. Ook Wijze-Vrouw-Die-Leidt is zo bezig geweest.

    Warrior Iadied

    Foto: Grootmoeder met haar vele takken op de achtergrond.

    Reageer (0)

    Tags: Grafwegen, Ketelwald, Beuken, Egel
    21-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Beuk Speelsheid
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ik kijk om me heen en stem me af op de meest achterste beuk links. 
    “Hallo, mag Ik vragen wat Jouw Functie is?”
    “Speelsheid, Spel en de Zeven Kunsten,” luidt het Antwoord.
    Ik-Thea kijk in Beuk-Speelsheid en zie Zeewater met een Duinenrij. In het Water spelen Dolfijnen. Ik-Thea sta aan de Waterkant te kijken en dan ben Ik-Thea plotsklaps Ik-Dolfijn. Ik-Dolfijn buitel in het Water, Ik-Dolfijn kan op Mijn Staart rijden en Mijn Stem maakt Snerpende Geluiden.
    Diep van binnen realiseer Ik-Thea me dat Ik-Thea nu Dolfijnenkracht heb.
    “Wat is de Kracht van Dolfijn?”
    “Spelen, speelsheid,” luidt het Antwoord, “studeer maar op de Kwaliteiten van Dolfijn.”
    “Half slapen, ook,” zeg Ik-Thea, immers dit herinner Ik-Thea me plotseling.
    “Nee toch, Ik wil wel gewoon slapen; uitgerust wakker worden.”
    Ik-Thea ben bekend met Half-slapen: als de ene Hersenhelft slaapt is de Andere Helft wakker, draai Ik me om gaat de Onderste Helft slapen en is de Bovenste Helft wakker. Jaren en Jaren heb Ik-Thea zo geslapen tot Mijn Fysieke Lichaam van Vermoeidheid bijna uit elkaar viel.
    “Begrijp het goed, Je kunt goed slapen, maar met Dolfijn kun Je in de Nacht, in Je Slaap, net zo goed waarnemen als dat Je Overdag als Je wakker bent kunt waarnemen, dit is de Kwaliteit van Dolfijn!”
    Gerustgesteld neem Ik-Thea afscheid: “Het Dolfijn zijn was fijn...”
    De Dolfijnen buitelen alweer door het Water.

    Warrior Iadied

    Op de foto: Links de Draakbeuk, in het midden Beuk Speelsheid.

    Nawoord:De kwaliteiten van Dolfijn hebben onder andere te maken met creëren door geluid en ademhaling. Hm, dit lijkt me een bijzonder onderwerp om aandacht aan te besteden.

    Reageer (0)

    Tags: Grafwegen, Ketelwald, Beuken
    20-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Leerling-zijn
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Achter de wachterbeuk valt me een wat jongere beuk aan het bospad op.
    Nauwelijks afgestemd op Diens Energie hoor Ik-Thea: “Leerling is Mijn Naam.”
    Ik-Thea blijf Gewoon zo Groot als Ik-Thea ben op Mijn Plek staan in dit Gesprek met Leerling. 
    “Goedemorgen, wat leer Je allemaal?”
    “Alle Functies van Alle Beuken hier.”
    Eigenlijk wil Ik-Thea ‘Waarom?’ vragen, maar Leerling praat al verder: “Oh, en bij Mij kun Je leren Leerling te zijn, dat wil zeggen leren de Juiste Vragen te stellen en leren de Juiste Kennis te zoeken. Ik help Je de Gevraagde Kennis te vinden.”
    Dan blijkt de communicatielijn al verbroken te zijn.

    Ik open mijn ogen en kijk naar de twee vrouwen met wie ik daar samen ben. We gaan bij elkaar op de grond zitten en wisselen ervaringen uit. Ik vertel over de kwaliteiten van de verschillende beuken. Wijze-Vrouw-Die-Leidt wil nog contact maken met de beuk die begeleidt naar de Bovenwereld. Wijze-Vrouw-Die-Danst wil nog contact maken met de beuk die chakra’s heelt.

    Warrior Iadied

    Ps. In Mijn Gesprek met Leerling heb ik enkel gehoord... dat is me op de dag zelf niet opgevallen.

    Op de foto: Links de beuk waar ik Gier werd, degene met de vele takken is Grootmoeder, middenvoor de Wachter, rechts Leerling.

    Reageer (0)

    Tags: Grafwegen, Ketelwald, Beuken
    19-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Foto's aanklikken
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Bij 'Drumtip van een Schildpad' staat de foto die ik op 4 mei 2015 genomen heb van de beuk die geraadpleegd kan worden met betrekking tot werk en taken van volwassenen.
    Op 4 juni 2015 heb ik ook een foto genomen van deze beuk. Dat is de foto hiernaast. Het lichtspel op de stam vind ik heel bijzonder. Als ik de foto's goed op WEDERWAARDIGHEDEN geladen heb, krijgen ze een groter formaat als je ze aanklikt.

    Warrior Iadied

    Reageer (0)

    Tags: Grafwegen, Ketelwald, Beuken
    18-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Drumtip van een Schildpad
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Krachtdier Gier blijft bij me en Ik-Thea-Gier kijk om me heen en denk: ‘Wat nu?’

    Ik draai me naar links naar de beuk die ondersteunt bij werk en taken van volwassenen. 


    Langzaam wandel Ik-Thea-Gier er naartoe. Al wandelend word Ik-Thea-Gier een Kleine-Gier. Tussen de Wortels van de Beuk kijk Ik-Kleine-Gier om Mij-Kleine-Gier heen: “Is hier Iemand?”

    Dan zie Ik-Kleine-Gier een Kleine Schildpad: “Hallo.” 

    De Kleine Schildpad lacht: “Hallo, Je ziet er Raar uit als zo’n Kleine-Gier."

    Ik-Thea-Gier voel Mijn Veren verwaaien, voel Me Belachelijk Klein en verander in Ik-Thea. Ik-Thea vertel dat Ik-Thea begaan ben met de Jonge Mensen van de Wereld en dat Ik-Thea Hen graag meer Verbinding met de Natuur zou willen geven. Dat Ik-Thea weer zou willen drummen en Mensen kennis wil laten maken met Hun Krachtdieren en in Gesprek zou willen laten gaan met het Bewustzijn van Bomen. 

    “Maar dan wil Ik het spontaan doen dat wil zeggen Vrij, Zonder Werkverband."

    De Kleine Schildpad knikt: “Heel goed, het komt wel, Je doet nu ook Goed Werk.” 

    Ik-Thea besef dat Hij refereert naar Mijn Gewone Arbeid: ‘Ja, het is waar, Ik doe Goed Werk.’

    “Bied de Activiteiten aan de Studenten als Afscheidscadeau aan, dan komen er mogelijk nog meer Groepen vragen. En doe het maar rustig aan, het komt wel op Je Pad.”

    Ik-Thea knik. 

    Schildpad kijkt Mij-Thea wat vaag aan: “Maak Je Geen Zorgen; Je hebt een Goed Schild, Je bent goed beschermd, Je kunt veel dragen.”

    “Dankjewel Schildpad... kan Ik nog Iets voor Je doen?”

    Schildpad lijkt al half ingedommeld te zijn. “Vertellen,” klinkt het zwak.


    En dan sta ik weer gewoon als Thea rond te kijken: ‘Tja, vertellen dat heb ik al beloofd.’


    Warrior Iadied


    Foto van 4 mei 2015: de beuk die ondersteunt bij werk en taken van volwassenen.

    Reageer (0)

    Tags: Grafwegen, Ketelwald, Beuken
    17-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wel naar de Dierentuin
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    We spreken af om individueel op verkenning te gaan. Ik sluit mijn ogen en zie dat in dit Gebied een Grote Spiraal linksom draait, dan richt Ik me op de Beuk die begeleidt naar de Benedenwereld. Vanuit Mezelf zie Ik een Kleine-Thea over de Bosgrond rennen en vrij gemakkelijk wandel Ik-Kleine-Thea bij de Beuk naar binnen. Wat verbaasd over de Grote Openheid zie Ik-Kleine-Thea dat het Bewustzijn van de Beuk een Lemniscaat vormt. Beide Cirkels staan met Elkaar in Verbinding. Ik-Kleine-Thea sta verbaasd naar de Beweging in de Zilverblauwe Lemniscaat te kijken. ‘Het is toch maar Een Beukenboom!? Waarom dan zo’n Dubbel Bewustzijn?'

    Aan de Andere Kant van de Lemniscaat, daar waar Deze het Smalste is, staat een Hek waarop Twee Kaboutertjes zitten. Heel Gewone Kabouters met Rode Puntmutsen. Ik-Kleine-Thea hoor dat Ze praten over de Zon en de Zonnekoning. Ik-Kleine-Thea begroet Ze: “Goedemorgen, hier ben Ik.”
    “Ja, de Vorige Keer had Je al gezegd dat Je hier zou komen.”
    “Kunnen Jullie me naar Mijn Krachtdier brengen?”
    Ik-Kleine-Thea heb dit nauwelijks gezegd of sta daar reeds als Ik-Gier.
    Ik-Gier voel me vrij treurig want als Ik-Thea ben Ik Me bewust van de Beroerde Omstandigheden waarin Gieren in Dierentuinen leven; nooit eens zweven op de Thermiek, nooit eens Vrij vliegen.
    “Toch is het goed om naar een Dierentuin te gaan,” zegt een van de Kabouters, “enkel Menselijke Wezens kunnen Liefde uit het Universum oppakken en deze Liefde dan ter beschikking stellen van de Gieren daar... gewoon in de Aanbieding hebben en afwachten of de Giergeest de Liefde komt aanpakken."
    ”In elkaar gedoken luister Ik-Gier naar Zijn Woorden.
    ‘Brr, Ik-Thea had net besloten om niet meer naar Dierentuinen te gaan, en hee... blijkbaar kunnen deze Kabouters Gedachten lezen.'
    “Let erop,” zegt de Andere Kabouter, “Vandaag komt er Twee Keer een Moment voorbij waarop Jij-Gier kunt helpen door te helpen met opruimen.”
    Ik-Gier bedank voor de Woorden en Transformatie: “Kan Ik iets voor Jullie doen.”
    “Ja,” zegt Een van de Twee, “vertel de Wereld over Ons."
    “Is goed,” zeg Ik-Gier en vertrek naar Buiten.
    'Hm, dat vertellen zal Ik dan maar op Wederwaardigheden doen.'

    Warrior Iadied

    Over de foto: Als ik op een later moment ga kijken bij de beuk die ondersteunt bij het ervaren van je krachtdier zie ik dat er aan de achterkant nog een reststomp van een beukenstam staat. Dus niet zo gek dat het bewustzijn zich als een lemniscaat heeft laten zien. Blijkbaar een samengetrokken bewustzijn of misschien dat er in die stomp toch nog leven zit.

    Reageer (0)

    Tags: Grafwegen, Ketelwald, Beuken
    16-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Beukenfamilie in het Ketelwald
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Wijze-Vrouw-Die-Danst is in Nederland en zij wil graag kennis maken met de Beukenfamilie in het Ketelwald bij Boscafé Merlijn in Grafwegen. Dus ga ik vandaag, donderdag 4 juni 2015, met haar en met Wijze-Vrouw-Die-Leidt het Reichswald in. 
    Na het Begroeten van de Wachter(s) van het Woud, waarbij We Welkom blijken te zijn, gaan we rechtsaf naar de beukenboom aan de zuidkant die daar de Wacht houdt. 
    Waarom sommige bomen de Wacht houden? Om de Fijnstoffelijke Wezens van Andere Bomen te informeren over de Intenties van de in het Bos, in Hun Ruimte, Binnendringende Wezens, zoals mensen. 

    Terwijl ik vertel van Mijn Ervaringen met de Boze Soldaten van afgelopen 3 mei, wandelen we naar de plek waar de beukenbomenfamilie wacht om haar heilzame werk te kunnen doen. Aldaar aangekomen stemt ieder voor zich zich af op de Energie van de Beuken. 

    Hun functies zijn zoals ik de vorige keer heb waargenomen, en in de loop van de ochtend krijg ik van een paar bomen ook hun functie te horen. Terugkijkend samengevat: 

    - Aan de linkerkant op een rij, vooraan bij het bospad de beuk die geraadpleegd kan worden met betrekking tot werk en taken van volwassenen, daarna het beukenpaar dat geraadpleegd kan worden met betrekking tot de opvoeding van kinderen, dan de drakenbeuk die blokkades in chakra’s kan helen en als vierde de speelse beuk die informeert over het belang van spel, spelen en kunst.
    Middenvoor staat een beukengroep die als lift kan functioneren; naar de Bovenwereld, naar engelen, overledenen en mythische dieren. 
    - Vooraan aan de rechterkant staat de wachter van deze beukenfamilie die wezens checkt op hun intenties en zo nodig een duwtje in de richting van een passende boom, een passend boomwezen, kan geven. 
    - Verder naar rechts staat de leerling, deze leert op dit moment de functies van al de andere bomen kennen, en hij is in staat andere wezens op een goede manier leerling te laten zijn; de juiste vragen te laten stellen en op zoek te gaan naar bruikbare kennis en die ook te vinden. 
    - Wat verder van het bospad af, tussen wachter en leerling in staat de beuk die begeleidt naar de Benedenwereld, naar totemdieren of eventueel meer tijdelijke krachtdieren. 
    - Nog verder van het bospad af en nog meer naar rechts staat de grootmoeder, een rustige vriendelijke dame die echter ook heel streng kan zijn als wezens zich niet aan de ‘goede’ regels houden. Je wil niet weten hoe deze dame je aankijkt als je bijvoorbeeld zomaar voor de lol iets vernield. Zeker weten dat je zeer onbehaaglijke gevoelens krijgt.

    Warrior Iadied

    Foto: De Wachter aan de Zuidkant.

    Reageer (0)

    Tags: Grafwegen, Ketelwald, Beuken
    15-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Leprechaun en een Oproep
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    25 mei 2015, Eerste Pinksterdag, ga ik in de Heilig Landstichting naar de mis in de Cenakelkerk. Verrast ontmoet ik daar Beschermer-Met-Aandacht van de Landschapsgroep. Ik ben blij hem te treffen want ik heb echt behoefte om te praten en vertellen.

    Na de mis wandelen we over het Begraafpark en bekijken het relief van Aartsengel Michael tegen de achterwand van de Gedachteniskapel voor dokter Daniël van Vugt, tevens een kapelletje voor verzetsstrijders uit Nijmegen. Daarna nemen we een kijkje bij het graf van Piet Gerrits, de kunstenaar die zoveel monumenten voor het Begraafpark heeft ontworpen en vormgegeven. Zijn graf bevindt zich achter het Heilig Graf dat ten westen van de Calvarieberg ligt. Praten lucht op, tsjah, een van de dingen die ik Beschermer-met-Aandacht vertel is dat ik eigenlijk niet eens weet wat Elementwezens en Deva’s zijn.


    ’s Avonds begin ik in het boek van Teri Helliwell ‘Een zomer met het kleine volkje’ en wat staat daar tot mijn verrassing in? "Elementwezens als gnomen, kwelgeesten, dwergen, feeën, elfen en leprechauns behoren tot een ras, zoals mensen behoren tot het menselijke ras.” Het boek gaat over het contact van Teri met een Ierse Kabouter: de Leprechaun. 


    Hm, in het Duits wordt gesproken van Elementarwesen. Bedoeld worden meer basale, meer elementaire wezens. In de jaren twintig of dertig van de vorige eeuw is het woord vertaald als Elementwezens. Tja, een beetje een vreemde vertaling; het zijn wezens van meer geestelijke aard; eerder behorend tot de fijnstoffelijke dan de grofstoffelijke wereld. Ik zou zeggen Wezens in de Fijnstoffelijke Wereld... Fijnstoffelijke Wezens. 


    Al lezend in het boek realiseer ik me dat de Man met het Lelijke Gezicht geen Geestsoldaat was... Hij is een Elementwezen. Ik heb Hem ook niet Omhoog zien gaan! Ik werd afgeleid door de Soldaten die in een Sliert omhoog gingen. Eigenlijk ging Hij Nogal Schielijk met de Zilverblauwe Liefdesbubbel in de Loopgraaf Terug. En zijn Grote Scheve Gezicht had een Normale Kleur... en Hij droeg Kleding in Blauw en Bruin. Hij was geen Grijze Geest, geen Dode Soldaat.

    Weer later realiseer ik me dat dit Elementwezen, deze Leprechaun, met de Blauwzilveren Liefdesbubbel de Omgeving van de Beuken heeft laten sprankelen. Ja, het was net of daar een Enorm Uitgedijde Grote Bubbel in de Vorm van een Enorme Rugbybal hing.


    Zo eenvoudig is het dus. Wij mensen kunnen 'In Liefde staan' en wij hoeven enkel 'Bereid te zijn Liefde los te laten'. Meer hoeven wij niet te doen! Fijnstoffelijke Wezens als de Dode Geestsoldaten en de Leprechaun kunnen Onze Liefde dan gebruiken voor Zichzelf of voor de Omgeving. Liefde is Helende Kracht. 

    Doe het. Ook al kun je niet zien zoals ik het is eenvoudig om het in alle vertrouwen gewoon te doen. Doe het alleen of voor een groter effect met een groep. Binnen kan, buiten is zo mogelijk nog beter. Stem af op Boven, de Kosmos - de Hemel - en dan op Beneden: de Aarde. Als je de Kundalini kunt oproepen, prima. Zo niet, ook goed. Sta als het Ware in het Midden en voel dan de Liefde in je Hart... en blijf een vijf minuten staan in de Bereidheid deze Liefde los te laten voor Hen die deze Liefde kunnen gebruiken. Klaar. Verder niks. Vooral niets doen, nou ja, na afloop kun je dank zeggen dat je als mens in staat ben om Liefde te voelen. Dus... DOE HET. 


    Warrior Iadied 



    Foto: 'Grafsteen' met afbeelding van de verrezen Jezus en Maria Magdalena bij het graf van Piet Gerrits op het Begraafpark van de Heilig Landstichting. 


    Helliwel, T. (1997). Een zomer met het Kleine Volkje. Zeist: Uitgeverij Christofoor.


    Reageer (0)

    Tags:Leprechaun, Heilig Landstichting, Liefde
    14-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Goed Opletten
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Nadat de groep – met Mijn Lief – bij Merlijn heeft gezeten, ga ik met de auto met Wijze-Vrouw-Die-Leidt mee terug naar haar huis van Schone-Kleine-Vrouw waar mijn fiets staat. Dan fiets ik terug richting Merlijn. Als ik linksaf wil slaan naar Grafwegen word ik ineens weer geroepen. Het lijkt uit de kerk te komen. Ik ben al linksaf afgeslagen, maar ga terug naar deze Sint Antoniuskerk. Ben er nooit binnen geweest. Mijn Lief moet nog maar even wachten: 'Wat zou er zijn?' 


    Aan de buitenwand zie ik een plaquette met de Aartsengel Michael in gevecht met de draak. Het is een van de herdenkingsstenen voor Anthony Stefanich, van het 82ste Airborne Leger, die hier in de buurt gestorven is. 

    Binnen zie ik niet veel bijzonders, een mooi smeedijzeren hek en een verroeste ijzeren lamp aan het plafond van de Mariakapel. Dan zie ik een poster hangen: op 6 mei is er ’s avonds een bijeenkomst van de Heemkundegroep in de Heilige Landstichting over de Tweede Wereldoorlog.

    ‘O,’ denk ik, ‘is het de bedoeling dat ik daar naar toe ga. Woensdagavond, dat is al vlug, maar Mijn Lief is dan naar het koor, ik kan dan gerust gaan.’

    Buiten hangt een wat grof geboetseerd beeld van de heilige Antonius aan een hoek van het gebouw. Hij heft zijn rechterwijsvinger: ‘Goed opletten, goed luisteren.’

    Ik lach en stap weer op de fiets. 


    Later realiseer ik me dat de Treurige Gevoelens van het Begin niet van mij waren, maar van de Gedode Soldaten.

    Hm, toen het me in het bos overviel heb ik de volgende zinnetjes niet toegepast:


    Is het van mij laat het bestaan.

    Is het niet van mij laat het weggaan.


    Tja, misschien maar goed dat ik het me daar en toen niet realiseerde...

    En die Boze Soldaten... zijn die in een hinderlaag gelopen? En vervolgens niet gevangen genomen maar gedood? Ik denk het.


    Woensdagavond 6 mei leer ik in ’t Zaaltje in de Heilig Landstichting het nodige over de oorlog in Breedeweg. Nzondag 17 september 1944, de dag van de luchtlandingen bij Groesbeek, verloor 82d Army manschappen bij een tegenaanval van de Duitsers.

    Tss, waarschijnlijk zijn de soldaten van het 82ste leger bij een terugtrekbeweging van de Duitsers in de loopgraven van het Ketelwald omsingeld en zijn ze daarop niet krijgsgevangen gemaakt, maar in de ontstane wanhoop, chaos en paniek gewoon doodgeschoten. 


    Warrior Iadied 


    Frans Geertsen, 5 De Tweede Wereldoorlog.

    In: Barendsen, J., Boshouwers-Biessels, C., Bouwer, K., van der Brug-van der Plassche, T., Geertsen, F., Janssen, D. en de Nijs, P. (2000). Van Heilig Woud tot Heilig Land - De geschiedenis van Heilig Landstichting en omgeving. Utrecht: Stichting Matrijs

    Reageer (0)

    Tags: Breedeweg, Sint Antoniuskerk
    13-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Beukenfamilie
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Terwijl we wandelen op de verharde weg het bos uit is het of Ik geroepen word. Links van de verharde weg zie ik een pad dat weer het bos ingaat. Ik stap die kant op en ben wat verrast dat de groep me zonder iets te zeggen volgt. Ondertussen praat ik met Knappe-Man-Die-Hoort kort over de Grijze Geesten, de Boze Soldaten.

    Wat verbaasd realiseert hij zich dat de meditatie inderdaad op die manier ook vrede kan brengen, kan transformeren en dat het dus daarom was dat hij gisteren voorstelde naar het Reichswald te gaan. Ik lach want gisteren wilde hij inderdaad naar het Reichswald, maar hij en ik wilden naar de kant van Frasselt om ermee geconfronteerd te worden dat de groep al voor Grafwegen en Boscafé Merlijn had gekozen.


    Opeens zie ik rechts van het pad een groep geweldige beuken staan: ‘Wat een cadeau!’

    Het barst er van de energie, eerlijk.. de jonge blaadjes aan de beuken maken het hele Reichswald overal sprookjesachtig. 

    “Kijk, zeg ik, bij die beuk kun je leren over je Kwaliteiten, en die vormt een Lift die naar de Bovenwereld gaat, en die, met die Draak, is helend; heelt je Chakra’s.”

    Ze doen aan taakdifferentiatie deze beukenfamilie. Er is er Een die ondersteunt bij Werkproblemen / -Taken, een Ander die ondersteunt in de Opvoeding. Rechts achteraan staat een hele Strenge, waar Die zich precies mee bezighoudt? Onwaarheden, Leugens?


    Wijze-Vrouw-Die-Leidt huppelt naar het midden, bij een heel jonge boom net achter ‘De Lift’. Bijna geschrokken komt ze terug: “O, je wordt helemaal omhoog getild.” 

    Ik moet erom lachen: “Je gaat niet zomaar dood.’’

    De meesten rennen naar de Helende Draakbeuk: Wat een plezier.

    Als ik er even later naar toe ga, hoor Ik: “En ben Je nu genoeg omhelst?” Verrast en wat Verbouwereerd schiet Ik in de Lach. Ik voel dat deze Draakbeuk ook wel omhelst wil worden, en dan.. omhels ik dankbaar de beuk in het echt. 


    Warrior Iadied


    Op de foto: Links de driebeuk voor Opvoedingsvraagstukken, ongeveer in het midden de Helende Draakbeuk, rechts vooraan de beukengroep De Lift.

    Reageer (0)

    Tags: Grafwegen, Reichswald
    12-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vertrekkende Geestsoldaten
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De groep blijft staan bij de liksteen voor de herten en iemand stelt voor te gaan chanten. De groep gaat akkoord; chanten is ook een Helende Handeling. Pure-Vrouw zegt: “Laten we de Toon van dit Gebied nemen.”


    De groep start en ik sluit mijn ogen en... Ik merk dat Ik helemaal niet kan meezingen. Ik kan de Lage Toon die hoort bij het Gemurmer van de Grijze Geesten niet pakken. Wat verward zie Ik voor Ons Meerdere Groepen Grijze Geestsoldaten staan. 

    Dan zie Ik plots Iets Bijzonders. Doen de Leden van de Landschapsgroep dit met Hun Gezang of is dit Hulp van Boven? Naast Ons, op het Vlakke Terrein tussen de Jachthutten, wordt een Vierkant Fundament gecreëerd, wel Dertig Centimeter hoog en meer dan Vier bij Vier Meter. De Grijze Geestsoldaten kijken er Nieuwsgierig naar. 

    Op het Grijze Fundament daalt plots een Brede Geelgouden Energiestraal onder een Hoek van zo’n Zestig Graden neer. En dan kan Ik wel meezingen. Met Mijn Klanken weef Ik om de Energiestraal een Spiralende Trap. Voor de Grijze Geestsoldaten is het Gemakkelijker om langs die Trap Omhoog te gaan. Gemakkelijker dan vanaf de Grond.

    Als Ze op de Trap stappen worden Ze Schitterend Doorzichtig Licht. Velen zie Ik omhoog gaan.


    Zonder na te praten wandelt de Landschapsgroep verder... uit het gebied van de herten: ‘Hee, weg bij de Harteplek!’

    Wijze-Vrouw-Die-Leidt wijst mij de gezonde groene versie van de verdorde gele plant.

    Wat verderop is er een parkeerplaats in het bos. Aan de kant ligt een prachtige geelgouden zwerfkei van kwartsiet: ‘Het Gouden Kalf’ genoemd.

    De groep gaat er met redelijk veel gegiebel omheen staan. Ze voelen trillingen in hun handen, hebben het over het goede humeur van de steen. Iemand zegt dat hij nog treurt over het feit dat hij niet meer in het gebied is waar hij vandaan komt. Een ander is het daar niet mee eens. 


    Met mijn handen op de steen merk ik dat er op deze Plek een Doorgang aanwezig is naar een Ander Universum. Markeert 'Het Gouden Kalf' de Ingang? Is Het Gouden Kalf een Wachter. 

    'Hm, best een nare naam; Gouden Kalf doet denken aan afgewezen heidense erediensten.' 

    Zachtjes streel ik de kleinere kwartsietsteen die naast de grote op de grond ligt. Op een ander moment zal ik eens door deze Doorgang reizen; zien waar Het naartoe leidt. 

    Opnieuw geen uitwisseling van ervaringen, we wandelen verder. Even later keren we; Wijze-Vrouw-Die-Leidt krijgt last van haar knieën...  het is tijd om naar Boscafé Merlijn te gaan.


    Warrior Iadied

    Reageer (0)

    Tags: Ketelwald, kwartsietzwerfsteen
    11-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Boze Soldaten
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Even verder wijst Knappe-Man-Die-Hoort ons op de loopgraven. Tsjonge, niet eerder gezien, diepe kronkels lopen door het bos. Pure-Vrouw stelt voor om door de loopgraven te gaan om te ervaren wat de soldaten ervaren hebben. Maar er is geen animo voor, we wandelen verder en niemand lijkt enig idee te hebben waar we precies zijn. Dan zien we aan onze linkerhand twee jagershutten en een geploegde open vlakte. Er staat een paal met een rode liksteen bij het einde van een loopgraaf. Men filosofeert dat de steen hier is om herten / reeën te schieten. Aangezien de jachthut een glasraam heeft, betwijfel ik dat: “Misschien is het tellen.” Volgens Wijze-Vrouw-Die-Leidt is er vergif gespoten op deze open geploegde vlakte want bepaalde planten liggen er verdroogd en vreemd geel bij. 

    Er wordt voorgesteld dezelfde meditatie als gisteren, zaterdag, te doen: Verbinden, en enkel openstellen in liefde, zodat de deva van het gebied gebruik kan maken van onze liefde om daarmee de door bloedvergieten verstoorde elementaire wezens te helen. Ik ga met mijn rug naar de loopgraaf toe staan.

    Knappe-Man-Die-Hoort leidt: Onmiddellijk zijn daar weer de Twee Gouden Bewegende Lemniscaten, Een boven Mijn Hoofd, de Tweede onder Mijn Bekkenbodem. Een Brede Gouden Flonkerende Energiestroom gaat er weer verticaal doorheen. Om Mij heen hoor ik Gemurmer. Er lopen Grijze Geesten over de Open Vlakte, Ze komen uit de Loopgraven. Ze zijn blij met deze Open Vlakte in het Bos, maar, o wat zijn Ze boos op Zichzelf. Ze komen op het Licht af dat onze Groep neerzet. De Soldaten verwijten Zichzelf dat ze ‘in de Val’ zijn gelopen: “... en dat voor zulke Ervaren Soldaten.” 
    Een zegt: “Ben ik daarvoor helemaal uit Normandie komen lopen!” 
    Een ander: “We could have known this.” 
    Het lijkt of Ze iets overtreden hebben of te zelfstandig gehandeld en zich gestraft voelen door de Hen Overkomen Dood. Ik hoor Woorden als ‘Raus’ en ‘Trenches’, en dan de zin: "We could have known it."
    Knappe-Man-Die-Hoort zegt: "Liefde ervaren..."
    In de Groep ontstaat ter Hoogte van de Hartchakra's een Zilverwitte Cirkel die zich uitbreidt tot een Zilverwitte Lichtelijk Bolle Schijf. De Grijze Geestsoldaten nemen Ons Verbaasd Oplettend op: het Gemurmer wordt Sterker.

    Als Ik Liefde centreer in Mijn Hartchakra komt daar een Grote Zilverblauwe Bubbel uit omhoog. Tsjah, het was enkel de Bedoeling open te staan in Liefde en niks te doen. 
    Ik hoor dat de Grijze Geesten Hier nog zijn omdat Ze niet naar de Hemel, het Licht, durven te gaan. Ze zijn bang dat Ze daar Niet Welkom zijn. Ik ben het oneens en zeg: “Jullie verwijten Jezelf Je Voortijdige Dood, maar Jullie hebben genoeg geleden door Hier te blijven. En geloof Me Jullie zijn van Harte Welkom in Het Licht." 
    Wat Onhandig sta Ik met de Zilverblauwe Bubbel in Mijn Handen. Een van de Grijze Mannen komt op Mij toe en pakt de Zilverblauwe Bubbel aan. Opeens valt Het Grijze van Hem af, Hij wordt bijna Doorzichtig: Glanzende Regenboogkleuren – als van Olie op Water – zorgen ervoor dat Ik Hem nog kan zien.  
    “Ga,” zeg Ik, ”ga Naar Boven.”
    Hij gaat... en terwijl de Bubbels met Regelmaat uit mijn Hart omhoog komen, pakken ook Anderen de Bubbels aan. Achter Mij komt een Kleine Soldaat met een Vreemd Scheef Lelijk en toch Vriendelijk Gezicht uit de Loopgraaf omhoog. Hij heeft Korte Benen en Zijn Gezicht is nogal Groot, Plat en heeft Bobbels.  
    ‘Vreemd,’ denk ik, ‘hoe kan Hij Soldaat geworden zijn... door de Keuring gekomen zijn?'
    Ook Hij pakt een Liefdesbubbel aan.  
    Hé, als Een Soldaat een Bubbel vastheeft en Anderen raken Hem aan dan worden ook Zij Doorzichtig. Meerderen gaan er tegelijk van de Vlakte in een Sliert omhoog. 

    Dan is de meditatie blijkbaar ten einde. De Zilverblauwe Bubbel had de vorm van een rugbybal. Best wel groot, wel twintig centimeter breed. Er wordt niet inhoudelijk nagepraat want de groep wordt afgeleid: Schone-Kleine-Vrouw ziet verderop op het bospad herten lopen... ik zie er twee. Wat een mooi cadeau.

    Warrior Iadied

    Reageer (0)

    Tags:Grafwegen, Ketelwald, Soldaten
    10-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Neerslachtig in het Ketelwald
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Zondag 3 mei 2015 treffen leden van de Landschapsgroep elkaar en samen gaan we naar Grafwegen om daar in het Ketelwald te gaan wandelen en mediteren. Bij Boscafé Merlijn gaan we het bos in en gaan dan rechtsaf; richting Restaurant De Diepen.

    Na korte tijd staan we stil bij een boom die heel laag bij de grond een tak heeft die vervolgens recht omhoog gaan. We bekijken de boom... best liefdevol! Dan lopen we verder.

    Even later word ik overvallen door bijzonder treurige gevoelens; helemaal neerslachtig. Ik zou het liefst van iedereen weglopen, wil eigenlijk helemaal niet meer in de groep aanwezig zijn, en met niemand praten. Wat verloren loop ik bijna zuchtend mee: 'O, wat zou ik nu graag omhelsd worden, dat iemand tegen me zei dat hij/zij me liefhad."


    Warrior Iadied


    Reageer (0)

    Tags:Grafwegen, Ketelwald
    08-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Liefde - de Ware Essentie
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Sinds lange tijd terug op WEDERWAARDIGHEDEN.
    In de
     Fijnstoffelijke Wereld, in de Middenwereld, heb Ik Twee Boomwezens – Twee Kabouters - beloofd om te vertellen over Mijn Ervaringen in het Reichswald bij Grafwegen. 

    De vraag was waar vertellen? WEDERWAARDIGHEDEN lijkt me de geschikte plek. De belofte heb ik gedaan op donderdag 4 juni 2015 maar om er een wat logischer geheel van te maken, ga ik iets verder terug in de tijd.


    Zaterdag 2 mei 2015 ben ik met de Landschapsgroep in het dorpje Breedeweg. Wijze-Vrouw-die-leidt heeft de tekst in het Duits van de meditatie voor de periode 20 september 2014 tot 20 oktober 2014 van Marko Pogaçnik meegenomen: “Een meditatie om mogelijk samen te doen...”

    Het doel van de meditatie is een ziek patroon te veranderen. En wel het patroon dat zorgt dat mensen steeds opnieuw in conflicten en oorlogen terechtkomen. Verder ook dat het bloedvergieten dat met deze conflicten en oorlogen samenhangt teruggedrongen wordt.


    Wijze-Vrouw-Die-Leidt praat in onze bijeenkomsten vaker over de vrijheid die een mens in deze wereld heeft en ontwikkelen kan. Voor zover ik haar goed begrijp gaat het over de vrijheid van handelen en meer specifiek over de vrijheid een ander mens onvoorwaardelijk lief te hebben. 

    Oh ja, het lijkt erop dat mensen Wezens zijn die in Interactie met Hemel en Aarde hier op Aarde BEWUST Liefde kunnen manifesteren. Liefdesenergie die als een soort Balsem andere Fijnstoffelijke Wezens ten Goede kan komen.


    Terug naar de meditatie. Het is de bedoeling dat Je Je verbindt met Je Ware Essentie en met de Essentie van het Leven en Alle Wezens om je heen zoals Bergen, Rivieren, Dieren, Planten en Fijnstoffelijke Wezens. Vervolgens dien Je de Liefdevolle Ruimte in en om de Fijnstoffelijke Wereld hoog te houden. Als Je dat doet dan kunnen Fijnstoffelijke Wezens - Deva’s - die de Juiste Code van elk Fijnstoffelijk Wezen kennen, deze Laatsten benaderen om Hen - met Onze Liefde - naar Hun Ware Essentie terug te voeren.


    In de groep wordt in het gesprek over de meditatie gesteld dat wij niet iets specifieks met onze liefde moeten willen bewerkstelligen. Immers: “Laat de Deva’s hun werk doen... “

    Blijkbaar hoeven wij enkel in Liefde te staan en te zijn.


    Het weer op deze derde mei is goed dus besluit de groep naar buiten te gaan. Wat een mooie omgeving, we hebben een prachtig zicht op een weide vol sleutelbloemen. Het effect van de meditatie is waarschijnlijk sterker als we de meditatie samen in een kring doen dan ieder voor zich. Zo gedaan. 


    Sterke-Man-Met-Ruimte leidt de meditatie en begint.

    Ik verbind me met Boven en Onder en laat mijn Kundalinikracht stromen. Boven mijn Kruinchakra en idem onder mijn Stuitchakra zie Ik een Gouden Lemniscaat bewegen. Een sprankelende Gouden Energiestroom vormt een Verbinding. Net of die Stroom vol Donkere Gouden Sterretjes zit. 

    Als Sterke-Man-Met-Ruimte het heeft over het Ervaren van Liefde, zie Ik ter hoogte van het Hartchakra in de Groep een Gevulde Cirkel van Zuiver Wit Licht ontstaan.

    Als Sterke-Man-Met-Ruimte het heeft over de Uitbreiding van onze Liefde naar de Omgeving... probeer Ik de door Mij Gevoelde Liefde te verbreden en vergroten naar de Omgeving en dan... ben Ik weg: Ik zit als Twee-Eenheid Maria-Sophia-met-Christus op een Mount, en vrijwel direct daarna zie Ik enkel een Houten Zetel op deze Mount staan.

    Sterke-Man-Met-Ruimte eindigt de meditatie.


    Wat verbaasd blik ik in de stilte van mijn directe omgeving; behalve de stem van Sterke-Man-Met-Ruimte heb ik even geen geluiden waargenomen, het is net of de tijd even heeft stilgestaan. 

    Hm, doe je eigen ding tijdens deze meditatie. Volg enkel de procedure en ga af op je eigen ervaringen. Enkel aansluitend bij het eigen ontwikkelingsniveau kun je groeien. Probeer mijn ervaringen te zien als zijnde van mij. Pas in de veelheid van ervaringen komt de waarheid boven. 


    De Mount die ik heb waargenomen is een door mensen opgeworpen heuvel, zoals er zovele in Zuid-Engeland staan. De door mij ervaren Twee-Eenheid heeft waarschijnlijk te maken met het daadwerkelijk ervaren van de Krachten van Boven en Beneden in een Mensenhart.

    Zouden er in een ver verleden gemeenschappen geweest zijn die houten zetels / stoelen op deze mounts plaatsten omdat ze om de komst van de Godin, van Moeder Aarde, verzochten? Ik denk het en waarschijnlijk vierden ze de vruchtbaarheid van het leven op Aarde, de interactie van het Hemelse met het Aardse, op deze mounts. 


    In de nabespreking meldt Knappe-Man-Die-Hoort dat hij tijdens de meditatie een noodkreet uit het nabije Reichswald heeft gehoord. De Landschapsgroep besluit daarop om de volgende dag, zondag 4 mei 2015, naar het Reichswald bij Grafwegen te gaan. Tja, zie WEDERWAARDIGHEDEN voor het vervolg.


    Warrior Iadied 




    Reageer (0)

    Tags: Liefde, Grafwegen, Reichswald
    05-01-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Chimpansee
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    1 september 2013 ben ik weer in het Goffertpark, met Lieve Vrouw: Aap bekijken!

    Verbaasd kijken we rondom: Tientallen stammen in het bos hebben kringen van rode verf gekregen. Sommigen hebben een vette blauwe stip. De roodgemerkten gaan gekapt worden, realiseren we ons, de blauwen mogen juist niet gekapt worden.

    Sommigen met een rode kring zijn duidelijk dood of ziek, maar er zijn er ook die eigenlijk niet gekapt mogen worden, bijvoorbeeld dikke bomen in de buurt van de Koningsboom.

    Ondertussen is er, in december 2013, in 'De Gelderlander' aandacht geweest voor de voorgenomen kap. Kost maar 50 000 Euro.
    Zelf heb ik de afgelopen maanden af en toe nagedacht: 'Is het nodig dat ik actie onderneem?'
    Tot nu toe niet gedaan. Wat zal ik zeggen: oud, moe, hopeloos; de mens maakt de wereld kapot of heeft dat al gedaan, en toch: een berichtje hier. 

    Waarom een Aap? Waarom een Chimpansee?
    Krachtdier Aap waarschuwt mensen voor gevaar. Chimpansee is intelligent, begrijpt de complexiteit van een gemeenschap, voelt aan wat het evenwicht is tussen mededogen en agressie. 
    Een specifieke les van Chimpansee heeft betrekking op het feit dat de mens zichzelf zo vaak als superieur beschouwt ten opzichte van andere levende wezens: de mens als meester van de fysieke wereld.
    Wanneer gaan we met zijn allen de unieke giften van elk wezen op deze aarde waarderen?
    Wanneer gaan we onszelf beschouwen als een deel van de gehele natuurlijke wereld? 
    In harmonie met het totaal?

    O ja, als je gaat, wil je dan de bomen bedanken voor alles wat ze ons gegeven hebben? Voor hun schoonheid, voor het illustreren van de seizoenen, voor hun schaduw, voor de behuizing van insecten, voor de rustplekken voor de vogels, voor de zuurstof voor de mensen, voor...

    Overigens heb ik de bomen met de rode kringen gewaarschuwd dat ze hun Geest terugtrekken en gaan huizen in de bomen met een blauwe stip als de kap een aanvang neemt. Volgens mij waren Ze daar blij mee; Velen wisten niet wat er aanstaande was; begrepen het niet.

    Warrior Iadied



    Reageer (0)

    Tags:Koningsboom, Aap, Chimpansee
    04-01-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Koningsboom met Aap
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Soms heb ik gewoon tijd voor mezelf nodig: verwarring liet me stoppen.
    Vandaag, zaterdag 4 januari 2014, ben ik weer hier: op WEDERWAARDIGHEDEN: 'Bestaat WEDERWAARDIGHEDEN nog?'
    Tot mijn verrassing is er, na bijna een jaar, nog een lezerspubliek. Mijn Lief vindt dat ik WEDERWAARDIGHEDEN opnieuw meer leven mag inblazen. Misschien, wie weet, in elk geval vandaag en morgen. Soms ga ik heel langzaam.

    Terug in de tijd: 17 Augustus 2013 fiets ik met Mijn Lief door het Goffertpark. Zoals gewoonlijk stop ik bij de Koningsboom, waarover ik al meer verteld heb. 
    De boom blijkt wonderbaarlijk creatief geweest te zijn: haar stam heeft een Aap geproduceerd. Waarom een Aap

    Wil je de Aap zelf bekijken? De Koningsboom staat naast de kruising achter het openluchttheater. Als je min of meer in het verlengde van de Hazenkampseweg langs het grote gazon van het Goffertpark fietst, almaar rechtdoor, kom je direct na de kruising achter het openluchttheater links de Koningsboom tegen: Aap staart je aan. 

    Ga kijken, ga beslist kijken!

    Warrior Iadied



    Reageer (0)

    Tags:Koningsboom, Aap
    28-03-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nijmegen - Bij de Witte Godin

    Op zondag 17 februari 2013 gaat de Landschapsgroep naar de Korenmarkt in Nijmegen. Op de agenda staat contact maken met de Witte Godin aldaar.

    De Korenmarkt behoort tot de Verticale Zuil Etherisch Licht in het centrum van Nijmegen.


    We verzamelen ons op de Grote Markt en wandelen naar het terras voor de Commanderie van Sint Jan, boven de Korenmarkt.

    Een van de vrouwen, Schone Zwarte Parel zal ik haar noemen, vertelt dat de Witte 

    Godin een Etherisch Wezen is dat Kosmische Informatie in de Vorm van een Klankenspel doorgeeft aan alle Elementwezens die de de Manifeste Schepping, inclusief de Mens, behoeden, verzorgen en vormgeven.

    Al snel wordt besloten dat de groep zich over het gebied gaat verspreiden om eigen ervaringen op te doen. 


    In 2011/2012 is de Korenmarkt op de schop gegaan. Op de glooiende heuvel ligt nu een open park. Bovenaan het witte zuiltje van de Witte Godin en de resten van de middeleeuwse St.-Janskapel. Een brede trap met plateaus en marmeren treden vleit zich naar beneden en op het onderste plateau kan een fontein spetteren.

    Bij de kapelruďne zijn enkele grafkelders afgedekt met glasplaten. Jammer genoeg is er ook al sprake van graffiti. 

    Ik kan me levendig voorstellen dat de buurt een open parkje wilde en geen bos; bomen zijn natuurlijk prachtig, maar een bosje zou gespuis of drank- en drugsverslaafden kunnen aantrekken en dat zag de buurt niet zitten.


    Al dwalend met enkele anderen tref ik een bijzondere plek onderaan de heuvel, en wel na de eerste drie marmeren treden op het eerste plateau boven het plateau van de fontein. Met de rug naar de kapelruďne helemaal links vooraan op de keitjes. 

    Staand op deze plek wordt mijn Lichaamsenergie sterk omhoog doorstroomd, het voelt alsof mijn Hart wijd geopend wordt.

    Als ik er anderen op wijs hebben ze op deze plek Gelijksoortige Ervaringen.


    Wat later verzamelt de groep zich weer op het terrasplein voor de Commanderie van Sint Jan. Enkelen hebben waargenomen dat de boom, in het verhoogde perk aldaar, energie kan gebruiken en de groep besluit rond de boom te gaan staan en ieder voor zich op de Boom af te stemmen en Energie te geven door in eigen klanken te zingen. Ik sta met mijn rug naar de Sint Stevenskerk. Een van de aanwezigen drumt. 


    Het is verrukkelijk om te doen, het voelt alsof via de klanken van mijn stem de Kracht uit mijn Hart niet enkel de Boom steunt maar het Gehele Heelal doorgaat. Al afstemmend, blijk ik vrij hoog in de Lucht te staan. 

    Dan zie ik een Eiland onder, linksachter, me.

    Uit het Zuidoosten komen Golven aan, Bruisende Golven, ze slaan tegen een Eiland aan.

    'Kijk ik naar een Eiland? Is dit El Hierro, een van de Canarische Eilanden?'

    De Zee lijkt te koken; de Golven zijn Grote Bubbels.


    Na korte tijd stopt de groep met 'zingen' en vervolgens gaan de anderen nog naar een van de leden om te ervaren hoe de merkaba in haar tuin 'werkt'. Ik heb een afspraak met Mijn Lief in het centrum.

    Warrior Iadied

    Reageer (0)

    Tags:Nijmegen, Korenmarkt, Witte Godin
    17-03-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Heelsum - Begeleiden bij de Overgang


    Een goede vriend nodigt me uit om 26 maart in Tiel naar een concert van ProCanTi, het koor waarin hij zingt, te komen luisteren. Op de betreffende avond blijk ik al een afspraak te hebben staan.

    Als ik hem dit 16 maart meld, vertelt hij dat het koor op zondag 17 maart 2013 optreedt in... het kerkje in Heelsum. Verrast sta ik aan de telefoon: 'Het kerkje op de heuvel! Daar zou ik toch nog een keer naartoe gaan. Dit is geen toeval.'


    Zo wandel ik de vandaag rond de romantisch gelegen Hervormde Kerk aan de Koninginnelaan in Heelsum. Over de Kerkweg heen dendert de leylijn over het brede pad langs de kerk. Dwars erop lopen, van Zuid naar Noord, een aantal evenwijdige lijnen. 

    Verder naar het Oosten gaat de leylijn door de voordeur en hal van een wit huis met nummer 22.
    'Hm, het is enkel een hal, er zitten geen andere kamers op de leylijn.


    Mijn Lief en ik struinen door de omgeving. De snelweg ruist en er staan veel huizen te koop. Op het kerkhof aanbeland, besluit ik te proberen contact te maken met de beuk die het dichtst bij de kerk staat. De andere beloof ik nog een keer terug te komen. De energie tussen beide beuken is heel hoog. Ze liggen samen op een 'dwarse' leylijn die door het oude (katholieke) oostelijk gelegen koor van het kerkje loopt.

    Hm, links van me loopt evenwijdig aan de lijn die beide bomen verbindt een leylijn over een pad dat gericht is op een raampje in de toren van de kerk.


    Maar goed, ik besluit tussen beide grote bomen in te staan, op een meter of drie van de boom het dichtst bij de kerk en kijk richting het Noorden (richting de kerk), en sluit mijn ogen: Ik groet de Boom: "Goedemiddag."

    Ik hoor niks, maar voor me zie ik een Weg die eindigt bij een Wit Gebouw dat omgeven is door Groene Struiken en Bomen. 

    Ik kijk en kijk en kijk en besef dat ik in de Middenwereld ben aanbeland, ben gebleven.

    'Wat is dit voor een Gebouw? Voor de Hoofddeur lijkt een soort Portiek te zijn. Een Portiek met een Boog.'

    Het Gebouw is omgeven door Groene Struiken en Bomen. Er lopen Mensen op de Weg naar het Gebouw: van en naar me toe. Sommigen worden ondersteund. Ze lopen moeilijk.

    Een Vrouw in Uniform loopt op me toe.

    'Een Non? Ze heeft wel een Witte Kap op haar Hoofd.'

    Haar Japon is grijsblauw.

    'Hm, misschien een Verpleegkundige of...'

    Ik groet de Vrouw: "Goedemiddag."

    "Goedemiddag."

    "Wat is dat voor een Gebouw?"

    "De Zieken zijn daar."

    "De Zieken... "

    Dan realiseer ik me dat het 1945 moet zijn; ik ben teruggegaan in de Tijd.

    "Kan ik iets betekenen? Kan ik iets doen?"

    "Ja, bid voor de Zieken", zegt de Verpleegster.

    "Bidden, waar is dat goed voor?" 

    "Als je bidt, vraag dan om Kracht voor de Zieken. Kracht om beter te worden of Kracht om over te gaan."

    Ik knik, ik besef dat bidden voor de Zieken het Effect heeft van Energie sturen. Ze kunnen extra Energie gebruiken in het Proces van gezond worden of sterven.

    De Vrouw is doorgelopen, en opeens denk ik weer aan de Boom.

    "Waarom sta je hier? Wat doe je?"

    "Ik sta hier om te begeleiden bij de Overgang."

    Ik besef dat de Boom zijn Energie gebruikt om Overledenen te ondersteunen op hun Weg naar het Hiernamaals: "O, wat goed, dank U wel."

    "Graag gedaan," antwoordt de Boom.


    Als ik mijn ogen open, is de omgeving gehuld in een zacht bleekblauw licht: heel mooi en rustig. Het zonnetje schijnt en de kerkdeur staat open. Mijn Lief en ik gaan naar binnen. 

    Even later zingt het koor ProCanTi uit Tiel 'Olivet to Calvary' van John Henry Maunder.

    Het is gewoon genieten, en heel mooi om op Passiezondag het lijdensverhaal van Jezus zo schitterend 'verteld' te krijgen.

    Warrior Iadied


    Reageer (0)

    Tags:Heelsum, Kerkje op de Heuvel
    18-02-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.HET VERHAAL VAN DE STEEN - Reis van Roger

    Op dinsdag 6 juni 2000 is het dan eindelijk zover: ik drum en Roger gaat reizen. Vooraf heb ik hem verzocht om, zo mogelijk, de komende nacht zijn dromen bij te houden. Misschien dat de opgeroepen energetische toestand, de trance, 's nachts doorwerkt. Ik spreek met hem af dat de reisintentie luidt: "Steen wat heb je me te vertellen?"
    Ontspannen vleit Roger zich op zijn meditatiematje neer. Hij neemt de Steen in zijn linkerhand. Gespannen wacht ik op de afloop: 'Zou het lukken?'
    Een enkele keer valt Roger tot verbijstering van anderen tijdens het drummen in slaap, dan heeft hij weinig te verhalen! Gelukkig gebeurt dat deze avond niet. Gezien de geheimhouding kunnen we zijn ervaringen niet openlijk op de avond zelf doornemen, maar als we elkaar op het werk weer zien, valt er het nodige te bespreken.
    Tja, Roger heeft bitter weinig zin zijn reisverhaal op papier te zetten, maar op mijn verzoek ontvang ik enkele dagen later toch een e-mail:


    1) reis: Ik lag op mijn rug met de steen op mijn open linkerhand. Heel vlug schoot ik de ruimte in met prachtig galactisch landschap. Op zeker ogenblik komt een meteoor van een tiental kubiekmeter voorbij; hij zag er grijs-zwart uit. Onmiddellijk lag ik er middenin. Ik dacht niet te kunnen bewegen. Dit bleek toch te gaan; hij was dus hol en van binnenuit heel doorzichtig. Aanvankelijk lag ik op mijn rug, maar na korte tijd weer op mijn buik, met de steen in mijn linkerhand. Vanuit de steen ontstond een spiraal die naar boven open stond. Daar ging ik in zitten.
    Dat was het. Ik had er geen bijzonder gevoel bij en evenmin een verklaring van de betekenis.

    2) droom van die nacht : Heftig en veel gedroomd. Zonder dat ik me concrete scčnes herinner weet ik wel dat het een en al sexdromen waren. Toen ik wakker werd begreep ik dat de spiraal waarin ik zat wat met kracht, kundalini, te maken heeft. Een scčne herinner ik me nog duidelijk. Met Louve was ik op wandel in Nijmegen, en op zeker ogenblik slaat zij een straatje in.
    Heel jalours ga ik kijken of er iemand is naar wie ze toegaat. In een gesprek met Thea enkele dagen later werd me deze laatste scčne als droom wel duidelijk: terwijl ik onvoorwaardelijk mijn kracht kan uitdelen, gun ik dit niet aan Louve (nl dat ook zij onvoorwaardelijk haar kracht kan uitdelen).

    Warrior Iadied


    Reageer (0)

    Tags: Het Verhaal van de Steen, Roger, Reis
    17-02-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.HET VERHAAL VAN DE STEEN - Mijn Eerste Reis

    Om kort te gaan: prompt gaat deze groep studenten op de vrije zaterdagmiddag, op 27 januari 1996, op bezoek bij zijn vrouw Louve. Zij zal ons, op verzoek van Roger (was het wel een echt verzoek?), vertellen over Indiaanse gewoonten en gebruiken. En dus staan we, voordat ik goed en wel besef wat er gebeurt (er is geen ontkomen aan) met ons allen in hun achtertuin.
    Als ik Louve een handje help om de enorme tipi die daar staat wat op te ruimen voordat alle studenten er naar binnen gaan, pak ik tot haar ergernis een versierde adelaarsveer, een krachtvoorwerp, op. Weet ik veel! Als we even later met zijn allen op rendiervellen rond het houtvuur zitten, is de sfeer snel weer goed.
    Louve vertelt geanimeerd over de spirituele wereld van de Noord-Amerikaanse Indianen en nadat zij haar eigen krachtdieren om toestemming heeft gevraagd, besluit zij voor ons te drummen zodat wij ons eigen krachtdier kunnen leren kennen.
    Haar instructies volgend spring ik (in mijn verbeelding) het vuur in en totaal overdonderd zit ik op 'mijn' rendiervel terneer als zij het eindsignaal slaat: ik-Adelaar.
    Roger-Poema is een bijzonder mens. Hij lijkt een onschuldige, inspirerende vriend en dat is hij ook, maar voor mij is het oppassen geblazen; telkens weet hij mij weer stevig aan het werk te zetten.
    Warrior Iadied

    Reageer (0)

    Tags: Het Verhaal van de Steen, Roger
    Gastenboek
  • gastenboek
  • Even weer wat bij gelezen -
  • reactie
  • Groeten
  • Prettig weekeinde

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    E-mail mij

    Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.nl - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jou eigen blog!