Moed

Pak met optimisme 

moeilijkheden aan 

Kom laat je niet kisten,

 laat je nooit verslaan

Lang heer en luize!;

commentaar op.

Lente 

Een vogeltje, een vogeltje. 

Hoort wat het meldt, 

Wat het in zijn

 lieflijke liedren vertelt! 

Het roept: 'komt kindren, 

komt lammetjes, eruit!

Het spel lokt het kind,

 't lam 't grazige kruid. 

En alles wat leeft 

en het luchtruim doorzweeft,

 Dat juicht nu de lente

 haar bloemenkleed weeft,

 Wat vinnen heeft zwemt

 en wie benen heeft springt,

 Wat vleugels heeft vliegt 

en wie zingen kan zingt.' 

Ik wens je vreugde en geluk 

vrienden in overvloed 

een hart dat blij is

 en steeds zingt 

dan is het leven goed

Uit wat je doet blijkt wie je bent

Om woorden kind,geeft men geen cent.

hew ik 't niet zoid, 

dat hew ik je toch zoid;

Dat heb ik toch gezegd?

Nog meer lente,geniet ervan.

Zo leerden wij lezen op school.

Wat is de Lente toch mooi.

Als er stormen woeden op de levenszee, 

Weet dan een ding zeker; 

God vaart met je mee 

Wat er ook gebeure, 

Hij geeft kracht naar kruis.

 Brengt je levensscheepje veilig bij Hem thuis.

Je liege dat je groen en géél ziene; 

Daar geloof ik geen barst van.

I need music when I smile, 

I need music when I cry. 

I need music when I live,

 and music when I die.

Geen wijzer abt of hij was monnik;

Wie leiding wil geven,moet eerst zelf gediend hebben

Ik zat laatst in mijn auto

 Toen ik dubbel zag 

Twee identieke hondjes 

Ik schoot zo in de lach

 

 Kleine witte hondjes 

Met een rode halsband 

Rijdend in een rode auto

 Op vijf meter afstand

Helaas bij het stoplicht

 Scheiden onze wegen 

Een hele tijd daarna 

Heb ik nog dubbelgelegen

Wat doôd is, doôd leite; 

Afzien van reanimeren.

' t gaat mònster!; 

Het gaat super!

Tussen dut en dat is ôk nag wat!; 

Bekijk het niet zo zwart wit.

Iemand het achterhek injagen;

 Jan werd benadeeld.

Op de drempel in mijn kamer, 

zat een dikke kikker, 

groen en groot. 

Ik zat doodstil, bevreesd.

 Hij keek me aan met grote bolle ogen. 

Één sprong en hij zat op mijn schoot.

 Waarom zou hij dat doen?

 

Ik zou hem heus geen kusje geven. 

En wat moest hij waarachtig, 

Als betoverde prins..... 

Met een vrouw van bijna tachtig?

 Daar kwam mijn buurvrouw aangesloft,

 Ze ziet de kikker, 

en geeft hem met haar voet een schop.

 “Weg met jou, vies ding.”

 Zoiets kwam in mij geheel niet op!

 Ik kijk hem na, 

met grote sprongen wipt hij vrolijk verder.

 En leerde mij een wijze les:

 Hij moest hier helemaal niet zijn. 

Hij was aan het verkeerde adres.