De intentie voor deze dag is: Vanuit het hart met Moeder Aarde te verbinden om de pijn van Moeder Aarde te helen en Kracht en Voltooiing van de 'Nieuwe Jij' te creëren.
Een hart voelt ook weemoed Dat is niet altijd goed. Een situatie geeft soms pijn Echter niet van ongelukkig zijn.
Een ziekte, een vreselijke strijd Die geen seconde van je zijde wijkt. Gegevens zeggen je kunt dit niet winnen! Telkens verleg je grensen, verzet de zinnen.
Samen leer je accepteren Dat je het tij niet kunt keren. Vrienden vertrekken na een tijd Dan komt de eenzaamheid.
Vanuit een issolement Wil je graag weg uit de tent. Dan is de pc een mooi idee Je krijgt online vrienden, zij leven met je mee......
Het leven heeft zo zijn kwaliteiten " als je jong bent en snel " haal je die kwaliteiten wel.
Bij het ouder worden gaan kwaliteiten verloren " mening zal in zijn issolement scoren. Komt er een dag dat je ziek wordt ' blijkt er toch veel te zijn wat schort.
Levens kwantiteiten komen tevoorschijn " de mens is echt niet meer blij. De welzijnsstaat houd mensen in leven " zonder ze een eigen beslissing te laten nemen.
Gevolgen van chemo en medicijnen " laten mensen later lijden ! De artsen moeten mensen eerst informatie geven " over de kwaliteit en kwantiteiten van het leven...
De mooiste bloei 'is liefde ' tussen twee mensen. De letters die men in een boom kiefte ' lieten niets te wensen .
De bloei 'kent ook verdorring ' de intresse gaat eraf. Mening die er in mee ging' liefde verdween in het graf.
Men is in staat tot haten ' niets van de liefde heel laten. De mooiste bloei is een wankel bootje ' als je er niets voor doet ' help je hem naar zijn grootje.
Genoeg gepraat, genoeg gezwegen Genoeg gelachen en gehuild Genoeg gewonnen en verloren Gelukkig zijn is ingeruild
Twee bedden om alleen te slapen Twee meter verder jouw gezicht Ons huis was eens om in te schuilen ’t Is nu een baken zonder licht
Refrein: Aan het einde van de regenboog Daar zal geluk te vinden zijn voor ons samen En ze zeggen het is verder dan je denkt De weg zal moeilijk zijn daarheen De wegen naar gelukkig zijn Die zijn nu eenmaal niet bedekt met rozen Maar als je ooit die kant opgaat Dan loop je toch nooit meer alleen
We zijn een beetje moe gestreden Genoeg gedaan, genoeg gewacht We blijven zitten met een kater Die niet door woorden wordt verzacht
Een wonder zal niet meer gebeuren De regenboog is veel te lang Heb jij de kracht nog om te lopen Of maakt die lange reis jou bang
Refrein Aan het einde van de regenboog Daar zal geluk te vinden zijn voor ons samen En ze zeggen het is verder dan je denkt De weg zal moeilijk zijn daarheen De wegen naar gelukkig zijn Die zijn nu eenmaal niet bedekt met rozen Maar als je ooit die kant opgaat Dan loop je toch nooit meer alleen
De wegen naar gelukkig zijn Die zijn nu eenmaal niet bedekt met rozen Maar als je ooit die kant opgaat Dan loop je toch nooit meer alleen
Maar als je ooit die kant opgaat Dan loop je toch nooit meer alleen Maar als je ooit die kant opgaat Dan loop je toch nooit meer alleen