Ik was even aan het 'skypen' met mijn Griekse neef Pecunios Hilarios. Hij liet mij via zijn computer zijn schitterende huis op Kreta zien, en vervolgens toonde hij mij een catalogus van de nieuwe Mercedessen.
"Ik wilde je even heel erg bedanken voor die Mercedes die we gaan kopen. Ook namens mijn vrouw Luia en mijn kinderen Naxarbeidos en Bedligos.''
"Hoezo bedanken? Wat bedoel je?" vroeg ik.
Pecunios vertelde: "In ons heerlijke Griekenland wonen negen miljoen Grieken. Ons lieve Europa leent ons 110 miljard. Dat is dus 12.000 euro per Griek. Dus ons gezin krijgt zo'n 48.000 euro! Van jullie! Dank jullie wel. En dan te bedenken dat ik, op mijn 53ste, gepensioneerd ambtenaar ben."
Omdat ik niets terug zei en hij misschien mijn verbaasde gezicht zag, zei hij: "Ik moet ook eerlijk zeggen dat ik er niets van snap, neef."
"Wat snap je niet?'' vroeg ik. "Nou, een maand geleden zag ik via internet op de Nederlandse televisie twintig staatscommissies en een minister en een ministerpresident die zeiden dat Nederland absoluut 26 miljard moest bezuinigen. Dat was om de staatsschuld terug te dringen. Er werd zelfs gezegd dat alle ontwikkelingshulp gestaakt moest worden. Jullie betalen ongeveer vijf miljard aan ontwikkelingshulp. En nu betalen jullie ons ook zo'n vijf miljard. Hi hi hi."
Neef Pecunios begon onbedaarlijk te lachen. "En wij dachten nog dat we niks zouden krijgen, want jullie hebben IJsland ook al twee miljard gegeven." Hij keek weer eens recht in zijn scherm en vroeg: "Wat is er neef, waarom word je zo rood?"
"Niks," zei ik, "ik ben alleen blij dat jullie je moeten houden aan het IMF."
Hij begon weer te lachen. "Het IMF... ach ja, ik zag jullie Kamerdebat. Zijn jullie vergeten dat jullie vorig jaar ook al tien miljard aan het IMF hebben gegeven? Dat geld krijgen wij nu ook."
"Luister eens, Pecunios. Ik zou mijn mond maar houden, want anders gaan wij terug naar de gulden!"
"Ja," zei Pecunios, "dat zou verreweg het beste zijn voor jullie, maar ja dat doen jullie niet.
Zeg, welke Mercedes vind jij het mooist?"
de wegen des levens...
