Dinsdag 31 december 2019
Falco en de eindejaar's schaamte deel 1 / 2
|
Beste allemaal,
Het was me het jaartje wel!
|
|
Het begon met sneeuw in januari. En ijzel. Niks geen klimaatopwarming. |
 |
Ik heb nog in een hoekje gekeken. Misschien lag Greta er toen al, maar ik heb niks gezien. |
 |
Kaytie is nog boven gaan kijken. I want her to panic. Maar nee, Greta zat ook daar nog niet. |
 |
In februari deed ik mee aan een slipjacht. Onder mijn toeziend oog joegen de ruiters achter de
bloedhonden aan. Boeiende gewaarwording om met zijn allen achter de geur van een
slipje aan te gaan.
Nu word ik hevig geteisterd door
slip-schaamte.
|
 |
In maart moest ik gaan stemmen. Op wie je toen ook had gestemd, ze hebben allemaal last gekregen van geheugenverlies. Van alles wat ze verkeerd doen, staat ze helemaal niets meer bij. Die momenten ken ik ook. Mijn bazin noemt me dan heel denigrerend Markje. |
 |
In maart heb ik mijn brokkenvoer extra moeten controleren op sporen van vleesvervangers. Ik zou vlees-schaamte moeten hebben. Je wilt een wolf toch niet aan de zwavelzwam en vegaburgers zetten. Ach, doe niet zo vervelend! Ik moet er een poepie van laten! |
 |
Het was ook nog Lammetjesdag. Daar viel de vlees-schaamte echter goed in de smaak. |
 |
In april sloeg de bio-diversiteit toe. Dat kwam hard aan. Greta was nergens te bekennen. Waar was ze toen ik haar nodig had. |
 |
In mei waren we druk op zoek naar schorremorrie. |
 |
Al ben ik dat soms ook. Niets fijner dan een bal van Costa af te jatten en proberen stuk te knauwen. Daarna heb ik wel last van Terugbezorg-schaamte. |
 |
In juni raasde er een storm over het land. Overal bladschade. Klimaatverandering. Zegt men. |
 |
Leverde mij wel een ontlaadpaal op. Automatisch word ik er heen gestuurd door mijn Tesla-blaas. |
 |
In juli waren er allemaal jonge kanaries in de voliére. Niet wetende welk onheil ze later in het jaar zou overkomen zaten ze lekker puppy-dik te wezen. |
 |
In juli was er ook in de wei even sprake van klimaatschade. Greta kon niet komen kijken. Ze weigert te vliegen. Per zeilboot is ook geen doen via het grondwater. |
 |
In augustus was het heel heet. De bakken water kwamen uit de kraan. Ik jankte de hele dag hier op het chateau water, water, water. |
 |
In september durfde ik zo lang weg te kijken. Er kwam geen eind aan die boom in de Apenheul. Ik werd er emotioneel van. Geen Greta in de top. Die zat daar wel bij de Verenigde Naties. |
 |
Het was leuk om iemand te ontmoeten, die net als ik, op een theepot leek. |
 |
In oktober sloeg het noodlot toe. Weg kanaries. Weg tortels van 20 jaar oud, weg kwarteltjes. De kaalslag op de Lemelerberg hakte in op de leefomgeving van de dieren en joeg ze naar ons toe. How dare you. De jeugd der kanaries ontnomen. De dromen van de wezel voorbij. |
Geschreven door Falco de Tamaskan om 00:00
Reageer op dit bericht
