Falco

Dinsdag 10 augustus 2021

Riffer per 10 augustus 2021

Blog Riffer per 10 augustus 2021 https://blog.seniorennet.nl/riffer/

Geschreven door Falco de Tamaskan om 18:39 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 12 juli 2021

Falco is niet meer deel 1 / 3

Voor mijn maatje Falco,

Ik leerde je kennen, toen je drie en een halve week oud was.

Jij koos voor mij en ik voor jou.

We waren gelijk een gelukkig stel.

Je straalde al met vijf weken uit, dat je een Alpha-reu was: een echte heerser.

Niemand kon om je heen.

Op 17 maart 2016 kwam je bij mij.

Costa vond je bar interessant.

Kaytie moest aan je wennen. Met je staartje omhoog gaf je al aan, dat jij de baas was.

Ook de pony’s seinde je in, dat grootte er niet toe doet.

Je eerste boswandeling (nou ja, wandeling) gebeurde onder het toeziend oog van Costa.

Bij een eerste bezoek aan een dierenzaak gaf je luid te kennen, dat je blaf beter was dan die van die rare nephonden.

Het kraambezoek heb je meteen goed laten merken, dat je ergens voor stond en
en passant onthoofdde je hun pluche-eend.

Met playmate Costa heb je je kostelijk vermaakt en haar getoond, dat je hogerop wilde.

In het dorp maakte je Koosje heel gelukkig door met haar te tafelen.

Bij de hondenclub in Raalte zat je je eerste vergadering bij.

Overal waar je kwam veroverde je harten.

Zelfs in tuincentra, al keek men er wel van (boven) op.

De prullenbakkenleeghaaltherapie op kantoor werkte goed. Na een paar prullenbakken leeg te hebben geroofd, heb je nooit meer een papiertje aangeraakt.

Slapen op de bank met Kaytie was het summum van genot.

Wat werd je mooi.

En ondeugend, vooral in de tijgersluipgang.

Geschreven door Falco de Tamaskan om 18:22 Reageer op dit bericht

Maandag 12 juli 2021

Falco is niet meer deel 2 / 3

De keuken was favoriet en je lengte precies voldoende om te kijken, wat er op het menu stond.

Het openluchtzwembad moest macho uitgeprobeerd worden.

Gieters kregen van jou een extra gaatje.

Je groeide goed je oren in, al waren die even niet bij te houden.

Je snuit was net niet lang genoeg om de slagroompot helemaal leeg te halen.

Een bezoek aan de dierentuin vond je fantastisch, vooral die schapenboutjes.

In een paar maanden tijd was je al bijna net zo groot als Costa.

En had je volstrekt maling aan wat anderen van je dachten, als je er weer eens ongegeneerd bij lag.

Genieten, dan kon je als geen ander.

Je was en bleef bijzonder onbevangen.

Imposant en nog maar een half jaar oud.

Je was mijn kerel. (Al zat je er soms vreemd bij)

Wijs en attent.

Van Costa leerde je waken, blaffen en verdachte personen detecteren. Geen wolveneigenschap. De poorten durfde niemand te benaderen, als jij er achter stond. Als je echter eenmaal binnen was en ik vond het goed, dan vond jij dat ook. Je begroetingen waren wel des wolfs. Dat ging nogal hardpotig.

De tuin was je domein (en planten pletten je hobby).

In huis plette je Costa.

Als fotomodel kon je geen kritiek dulden.

Je eerste ervaring met sneeuw bracht de poolhond in je boven.

Geschreven door Falco de Tamaskan om 18:20 Reageer op dit bericht

Maandag 12 juli 2021

Falco is niet meer deel 3 / 3

Je vierde er zelfs je eerste verjaardag.

Toen je vriendinnen loops werden en voor jou een pakje aan moesten, gedroeg je je nobel.

Je wist precies, wanneer ze op hun lekkerst waren en dan ontstond er hevige passie.

Deurkrukken werden met gemak naar beneden gedrukt, het verfwerk wat luchtiger gemaakt,

Ontsnappingspogingen ondernomen.

Zelfs inbraakpogingen.

In je eigen bubbel had je veel vreugde. Zoals bij het bomenrooien.

En bij het hooien.

En in de bladeren.

En op de Lemelerberg kon je je ook af en toe uitleven.

Er gingen vele seizoenen voorbij en jij nam een steeds Prominenter plaats in.

Je hield de krant goed bij om je journaals te kunnen maken.

Over de inhoud was er wel eens overleg.

Vooral toen je samen met Costa een bunzing had gedood.

Of Kaytie censuur wilde.

Het werd eind 2020.

Je was nog net geen 5 jaar oud, toen je je eerste toeval kreeg.

Mijn ontzetting was groot.

Ik had dertig jaar geleden een jonge hond gehad met epilepsie en wist er vrij veel van.

Het ontzettende drama van toen, met dierenartsen en pillen kwam aan mij voorbij.

Je was kerngezond, bijzonder krachtig, nooit ook maar één dag ziek geweest.

Een waardige hond en dat moest je blijven.

En dan overkomt je dit, als mokerslag bij heldere hemel. Mijn lieve Falco.

De toevallen kwamen eerst om de twee, drie weken, daarna om de week, toen na een week drie keer op een dag, na nog een week twee keer op een dag...

De twee laatste toevallen hebben veel energie gekost en vooral hoofdbrekens.

Je angst zie ik nog, als jij je, mijn zelfverzekerde Falco, op me stortte om bescherming te zoeken tegen dat vreselijke gevoel in je kop.

Je verzette je tegen de krampen, die je onvermijdelijk gingen vellen en je gaf een oerkreet, die door merg en been ging. Leegde je anaalklieren.

Je kop stuiterde heftig tegen alles aan, waar je een uitweg dacht te vinden en je je verwondde, voordat je neerviel met krachtige trekkingen van kop, lijf en poten.

Je lag daarna even in je kwijl en urine, voordat je wankelend opstond en vervolgens stuurloos tegen alles aan kwakte. En ik kon je niet helpen, alleen maar rustig toespreken.

Wie ben je dan als baas, als je toestaat, dat je zelfverzekerde, trouwe vriend, verandert, angst heeft en pijn en je weet, dat dit alleen maar erger kan worden en nooit meer over gaat.

Verleng mijn leven, maar verleng mijn lijden niet is altijd mijn lijfspreuk naar dieren toe geweest.

Falco en ik hebben een heel mooi leven samen gehad. Veel tekort. Het verdriet is groot en niet alleen bij mij.

Falco is op 11 juli jl. met behulp en na veel overleg met een bijzonder bekwame dierenarts heel liefdevol, zonder pijn te hebben gevoeld, ingeslapen.

Hij heeft een heel mooi plekje gekregen, bij ons, in zijn eigen domein en in ons hart.

Geschreven door Falco de Tamaskan om 18:20 2 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 11 juni 2021

Falco en de schijn.....heiligheid

Beste allemaal,

We hebben drie nieuwe kippen, een witte, bruine en een zwarte, allemaal van bastaard Twentsehoenafstamming: Sneeuwwitje, Bruinjoekeltje en Sylvanaatje.

Die laatste naam kan eventueel problemen op gaan leveren, we wachten wel af.

De Jumbo is inmiddels ook op zijn schreden teruggekeerd. Als ik naar de nieuwe kippen kijk gaan ze van links naar rechts. En als ik ga rennen, dan gaan ze nog sneller heen en weer. Mijn bazin noemt mij honds Snollebolleke.

Alles beter dan teringhond. Die naam vind je op rechts en dan moet je ook nog gelovig zijn. Zouden ze bij de CDA niet weten, dat een geheim van één, God alleen weet?

Ik vertel ook niet alles aan Kaytie. Een geheim van twee wordt immers licht gemeen.

En als ik het ook nog aan Costa vertel, dan weet iedereen het. Die geeft namelijk alles prijs voor een bal.

Een politiekgeheim is net als een snotje in je neus. Zit het erin, dan is het niet vies, haal je het er uit, dan is het tamelijk smerig.

Gelukkig gaat elke morgenvroeg de zon weer op.

Daar kan ik intens van genieten. Zo vroeg in de ochtend is alles nog fris en ook veelbelovend.

Het is de kunst om de hele dag de rottigheid buiten de deur te houden. Kaytie neemt hierin het voortouw en ik vul aan, waar nodig.

De buitenwereld ziet er hier aan de overkant nog redelijk uit. Geen lammergierdodende windmolens, milieuverontreinigende biomassahoutcentrales, ontvlambare electrische auto’s of oogverblindende zonnepanelen. Hoe lang nog. Ze hebben hier ook monsterlijk gekapt.

Ze hebben al collega’s van mij ingezet om Japanse duizendknoop op te sporen. Straks neemt iedereen een speurhond om nog een boom te vinden.

Eergisteren vloog hier een oranje ballon over. Ik denk niet met toestemming van de K(oninklijke)N(urkse)V(erbod)B(ond)..

Ik heb ze niet toegejuicht, want ik heb nog geen cape.

Ik zou ook graag een ballonnetje oplaten. Met alle niveau-verlagers van de politiek erin. Zonder landingsrechten en vrije doorgang in de EU.

En zo’n reis kost maar een prikkie.

Dat compenseert een beetje de overbedeling van de heilige Sywert en geeft ons de oranjegraal weer terug.

Poot van Falco

Geschreven door Falco de Tamaskan om 16:33 Reageer op dit bericht

Zaterdag 22 mei 2021

Falco en het slagveld

Beste allemaal,

Het was deze week een slagveld.

Er kwam een soort gierzwaluw het erf oprijden die tussen de bomen neerdaalde.

Op zich niet vreemd, er landt hier de laatste tijd wel meer een gierzwaluw.

Op zijn kop bevond zich een mens. Ik denk, dat het Wopke was.

Wie anders zou er zo’n troep van kunnen maken.

Ladingen vol kostbaar hout werden, denk ik, naar Frankrijk afgevoerd. Naar een andere vogel. Ik hoorde iets van KasLadeMee.

Ik heb die vreemde vogel weten te stoppen, toen zijn kop omlaag was.

Ik heb gezocht naar Wopke, maar die was hoogstwaarschijnlijk de mondkapjes, die nog over waren, gaan tellen.

Wopke komt dus niet terug.

Tussen de buien door zag ik ineens een vervanger. Die had een burn-out gehad en mocht weer voorzichtig aan het werk.

Tegenwoordig schijnt er popcorn uit buien te vallen. Niks gezien, alleen maar stammen.

En onrustige pony’s. Die dachten door de herrie, dat ze in de Gaza-strook waren beland.

Daar gooien ze met iets anders dan hout. Het geloof daar klooft volksstammen.

Hier was een grote eik gekloofd. Hij dreigde op de stal te vallen en moest dus sterven.

Songfestivals schijnen nooit te sterven.

Joris, onze pauw, zat elke avond bovenop de eik zijn paringslied te schreeuwen.

Hij was net Jeangu Macrooy. Ook zo kleurrijk. Of-ie van broccoli hield, dat weet ik niet.

Op alarmerende berichten vanuit België zijn Kaytie en ik, als Nicky de Jagers, genderneutraal, behoedzaam op de composthoop onder de eik af gegaan.

Een goed opgeleide militair zou zich daar, al dan niet door Nicky vakkundig opgemaakt, kunnen bevinden. Militairen schijnen zich extreem goed te kunnen verstoppen, ook denk ik in een popcornbui. Virologen raad ik daarom aan af en toe omhoog te kijken.

Kaytie opperde te gaan graven. Geen zin, zei ik, je hebt het hele terrein al open gelegd. Door het steeds maar weer storten van nieuwe aarde om de gaten te vullen zitten we, in negen jaar tijd, al minstens een meter hoger.

Toen wou ze ook nog gaan zoeken naar die twee gevluchtenen uit Broek op Waterland.

Helaas viste ze achter het net. Waar ze misschien net onder zaten.

Kaag en Rutte lagen onderwijl constant verscholen in overleg midden in de Hofvijver. Ze wilden vast niet geïnterviewd worden door de BBC.

Kan namelijk scheidingen geven.

Al met al waren er deze week dus veel mensen zoek.

Ik blijf dus opletten.

Poot van Falco

Geschreven door Falco de Tamaskan om 22:22 Reageer op dit bericht

Zondag 9 mei 2021

Falco en de vrijheid

Beste allemaal,

Het was me wel een weekje.

Ik heb een toespraak gehoord over vrijheid.

Toevallig lag ik voor de TV.

Ik begreep, dat ik blij moet zijn, dat ik een Tamaskan mag zijn.

Anders was ik misschien helemaal een Duitse herder, als enig erkend ras, geweest.

Ik heb mijn bot vandaag goed bewaakt.Tenslotte is mijn vriendin een halve Duitse herder. .

Dan moet je af en toe wel even over je schouder kijken.

Ik ben mijn vacht al aan het kwijtraken en daar moet het maar bij blijven.

Ik houd Costa zoveel mogelijk op afstand. Al was ze sneeuwwitje, dan nog zou ik haar geen likje geven.

Je likt je zo een proces in. Bovendien geloof ik niet in sprookjes.

Daar ben ik te stoer voor. Als ik een beer in Roemenië was dan zou een prins mij misschien wel willen afschieten.

Als Costa te water raakt wil ik haar nog wel redden, daar ben ik heus niet te beroerd voor. Een misstap is gauw gemaakt.

Een bomenexpert heeft hier deze week naar de bomen gekeken. Deze boom heb ik maar Astrazeneca genoemd. Geen prikkie meer waard.

Die moet gewoon om. We hebben maar geen nieuwe besteld.

Deze dikke eik is in twee-en geklieft, net als het CDA. Dreigt ook om te vallen. Pieter Omtzigt is waarschijnlijk door het gat gekropen. De stabiliteit is er nu uit.

Van al deze bomen gaan de uitstekende takken eraf. Ze geven teveel tegenmacht. Over een paar weken wordt het hier dus een grote bende.

Soms wordt het mij allemaal een beetje teveel.

Wanneer mag ik weer mee naar een evenement, een hondenshow bijvoorbeeld.

Mooie prinsesjes en een koningin bekijken. Daar wil ik best even een pensstaafje voor in mijn neus.

Misschien valt er nog wat te matchfixen. De mooiste van de show even rottig laten lopen in ruil voor een behoorlijke zak hondenvoer.

Costa is daar niet geschikt voor. Veel te rechtlijnig. Ze stond vanmiddag te snuiven naar benzineluchten. Waren er niet. Evacuatie was niet nodig.

Het ruikt hier alleen maar naar bloemen. Jammer dat wat heden bloeit,

morgen weer afvalt.

Het prille groen is vol in opkomst.

Naast alles, wat hier is doodgegaan, komt weer wat nieuws.

Ik geniet er intens van. Geloof ik misschien toch nog in sprookjes..

Poot van Falco

Geschreven door Falco de Tamaskan om 22:21 Reageer op dit bericht

Zondag 25 april 2021

Falco en de bubbel

Beste allemaal,

Ik lig hier in mijn bubbel te sensibiliseren.

Dat komt zo.

Ik heb de afgelopen jaren twaalf buxusbollen regelmatig water gegeven.

Dat is de kleur niet ten goede gekomen. Vrouwtje daardoor pisnijdig.

De bollen zijn nu gesloopt. Ik vind het effect zeer ruimtelijk.

Ben benieuwd hoe het opgevuld gaat worden.

De formatie is hier in volle gang.

Je zou er overspannen van kunnen raken.

Ik heb gevraagd om openheid. Je wilt toch weten waar je aan toe bent.

De bazin is nu in haar eentje. Notulen zijn er dus niet. .

Dan ga je dus verkeerd herinneren, als je iets gevraagd wordt.

Ik heb Kaytie verzocht om alles tot in de bodem uit te zoeken.

Zij is een echte verkenner. Het voordeel van een terrier is, dat ze zich volledig vastbijt.

Afgelopen week was Kaytie voor het eerst ook eens uit balans. Ze had een dierenarts aan haar kont laten zitten. Haar achterste stond namelijk net zo onder druk, als een onderzeeër op 850 meter diepte.

Haar beide geurtorpedo’s zijn van de ballast ontdaan. Had ze zelf maar harder moeten knijpen. Je moet als verkenner nooit verslappen.

Ik zit hier in een mooie bubbel.

Heel wat mooier dan de bubbel, waar de hele wereld nu op zit.

Af en toe landen hier eenden in de vijver. Dat mag eigenlijk niet, want met twee tegelijk is dat nog niet toegestaan.

Gelukkig kwamen de zwaluwen ook niet met z’n allen op één dag.

Toen er ook nog een fazant naar binnen wilde lopen heb ik dat moeten blokkeren.

Vervangen van twaalf buxusbollen en dan ook nog een boete oplopen voor de opvang is niet te verteren.

Volgende week is het koningsdag. Gaat door, want een Grieks griepje is voorkomen.

Daarna ga ik in ieder geval weer lekker genieten op mijn terras.

Dan hoeft Hooi-To-Go ook niet meer.

Mijn bank is al klaar gezet.

Poot van Falco

Geschreven door Falco de Tamaskan om 16:54 Reageer op dit bericht

Zondag 28 maart 2021

Falco en de tegenslagen

Beste allemaal,

Mijn baasje is dood.
Hij is naar de hemel.

Vanochtend heb ik gekeken. Ik zag hem niet. Het gat was toch breed genoeg om er doorheen te kunnen vliegen.

Kennelijk had hij geen mondkapje op of zat Petrus in een lock-down.

Misschien moet hij nog even wachten op een test.

Ik probeerde nog vrolijk te zijn. Mijn kluif smaakte niet erg. Dat komt ook, omdat er met mij af en toe iets raars gebeurt.

Ik heb al zes keer heel toevallig een toeval gehad. Dan ben ik vijf minuten ook niet meer van deze wereld. Ik ben zo gezegd genetisch verkeerd gemanipuleerd.

Het voordeel is, dat ik dan even niets meer echt zie.

Geen boom, geen narcis.

Of dat erg is, weet ik eigenlijk niet. De hele wereld lijkt wel verkrampt en dat duurt al langer dan een paar minuten.

Bovendien kun je met slecht zicht nog altijd de kamer in. Als Falco Ontzicht kan ik de plek krijgen van Pieter Omtzigt.

Kan die een andere functie krijgen.

Ik schijn heel zorgvuldig te zijn gefokt. Toch is er kennelijk iets mis gegaan.

Wat dat betreft doe ik kennelijk niet onder voor een mopshond.

Eigenlijk alles, waar mensen zich intensief mee bemoeien, gaat hopeloos mis.

Er wordt wat af geprutst. Nu zouden we weer allemaal aan het gas kunnen.

Ook zit er een connectie tussen een blokkade in het afvegen van je achterste en het dwars neer leggen van een container-schip.

Kerkgangers worden agressief, terwijl ze als makke lammetjes in een kerk behoren te zitten.

Op de Kaag hoor je te zeilen, maar ondanks de stevige wind, zeilt Kaag deze week niet mee.

De tijd wordt vooruit gezet om vooral het immuunsysteem te belasten. Geeft meer handen aan het bed en die hebben we niet.

Nederland is hartstikke mooi, maar zit vol met Vakkies.

Die moeten zo nodig met vakantie. en missen dan weer de hagelslag.

Ik hou gewoon van Holland. De koeien van de buurman geven zoveel melk, dat we slagroom op de bomen hebben.

Vakkies zien dat niet.

Costa ziet mij af en toe dus ook niet.

Ze moet er de laatste weken aan wennen, dat ik soms vreemd doe.

Zij wendt zich dan met enige afschuw van mij af.

Een stevige borrel water houdt haar op de poot.

Zij ziet er de laatste tijd door de tegenslagen hier op de Berghoeve wat afwezig uit. Ik vraag mij wel eens af of ze er nog wel een bal aan vindt.

Ze heeft een beetje het gedrag van een speler in het Nederlands elftal.

Kaytie houdt gelukkig nog wel van me. Dat staat buiten kijf. Zij is mijn eeuwige verkenner. Ze speurt voortdurend of er nog wat valt te formeren. Kunnen we het beleid nog iets beter op elkaar afstemmen.

Ze kan alleen geen notities maken, alles zit in haar kop. Ook is haar oksel te klein voor een A-4tje.

Behalve een plas regen komt hier dus niets op straat te liggen.

Wij hebben hier hopen bladeren. Die houden alles eronder. Je moet diep graven om te zien wat er daar gebeurt, maar je kunt beter niet alles weten.

Wij gooien de stront alleen over de eigen akkers.

Baasje, het ga je goed. Hier wordt het ook wel weer zomer.

Poot van Falco

Geschreven door Falco de Tamaskan om 17:16 Reageer op dit bericht

Zondag 14 februari 2021

Falco en de sneeuwjacht

Beste allemaal,

Al een tijd lang heb ik niets van me kunnen laten horen vanwege winterse perikelen.

Eerst was er die storm. De zooi, die ik moest opruimen, was nagenoeg net zo erg als die na de Covid-rellen.

Hele bomen lagen hier om.

En het leger kwam ons ook niet te hulp.

Zelfs de banken waren omgewaaid. Dat was niet erg. Ze geven hier ook te weinig rendement, we hebben toch geen tijd om er op te zitten.

Toen viel er sneeuw. Dat werd door grote hoop grote hype.

Voor mij als parttime-poolhond was dit eindelijk gewoon.

Viruswaan was plotsklaps ingeruild voor witte wereld. Dat was wel iets om even bij stil te staan.

Met Costa is stilstaan geen optie. Ik wilde een goed gesprek met haar aan de deur over hoe te rellen in de sneeuw.

Helaas gaf ze niet thuis. Ze speelt vaak liever met rubber dan met mij.

Met Kaytie heb ik een spannend leven. Samen bekijken we te ondernemen acties.

Ik heb op haar een erfdienstbaarheid gevestigd. Zij graaft enorme openingen voor mij in de houtwal en muizen daarmee uit.

Ze vliegen door haar geefnooitop geploeter zo mijn bek in. Haar witte staart is nog net zichtbaar.

Ik let heel goed op die lolmeter. Gaat ie zeer snel heen en weer, dan zit er wat aan te komen.

Zo’n uit het hol gesmeten muisje is leuk om mee te spelen. Na sneeuwtransport per bek liet ik ze los. Erg overzichtelijk zo in die sneeuwvlakte.

Muisje ging gelijk doodliggen, maar dat was ze helemaal niet. Dat noemen ze bedrog. Misschien had ze wel muizenopvangtoeslag aangevraagd.

En dan heel voorzichtig van me weglopen. Ik heb haar laten gaan. Stel je voor, dat ze anders met die kleine pootjes de avondklok niet haalt.

Of Kaytie tegen komt. Die liep heel stiekem met muisje twee klemvast in haar bek naar huis, staart en poten passen er nooit helemaal in.

Morgen komt de dooi. Ik zie nog geen nieuwe hype.

Maar al graven ze, als varianten, onder het hek door een gat, ze komen er bij niet meer in. Tijd om alles weer normaal te laten zijn.

Poot van Falco

Geschreven door Falco de Tamaskan om 17:53 Reageer op dit bericht

Meer van Falco