Falco

Woensdag 8 juli 2020

Falco en de nieuwe wereld deel 1 / 2

Beste allemaal,

Er zijn grote veranderingen gaande, ook hier op mijn grondgebied.

Mijn bazin had negen eieren voor haar geld gekozen en onder een paar broedse kippen gelegd.

Dat zijn kippen, die een heel erge kinderwens hebben en dagenlang boven op elkaar bivakkeren als levende theemutsen om de boel er onder goed warm te houden.

Twee keer per dag worden ze geheel stijf uit hun leghok gesleurd om niet om te komen van de honger en de dorst en om blijvende spierverkrampingen tegen te gaan. Ze vergeten zelfs te poepen en dat kun je heel goed ruiken, als ze het buitengaats dan eindelijk een keer doen.

Je hebt dan echt meer dan drie filters in je mondkapje nodig om aan die aerosolen te ontkomen.

Vier weken lang hebben die kippen gedacht, dat ze op hun eigen eieren zaten. Dat was pure misleiding. Ze zaten namelijk op een roedeltje van allochtone afkomst.

Het was dus even schrikken voor de niet-biologische, uitverkoren moeder. Er liepen wel heel vreemde streepjes over haar kuikens.

Ze heeft het echter heel goed opgepakt. De wens om te zorgen was groter dan haar oog. Al wat klein is, is leuk.

Nu lig ik dagelijks te waken over haar vier tijgertjes..

En ren ik me rot om de zaak van alle kanten in de gaten te houden. Je weet namelijk maar nooit of justitie een melding over het ontvoeren van parelhoenders op EncroChat (ik heb het niet zo op katten) en onze takkenschaar over het hoofd heeft gezien.

Bij onraad zal ik direct mijn Wa-Fi inschakelen. Je moet er toch niet aan denken, dat er één hoentje in een tandartsstoel belandt.

Ik hoop ook niet, dat de adoptie-moeder een fiscale kip is. Het zou toch rot zijn, als ze straks onderscheid maakt, omdat de kids er anders uit gaan zien.

Parelhoenders hebben nu eenmaal de reputatie, dat ze flink tekeer kunnen gaan.

De wangen van een parelhoender zijn ook nog eens verblinderder dan de facings van een jonge Roelvink en met zo’n punt op je kop moet een moederkip toch wel heel erg van je houden.

Toen ik dat tegen Costa zei, keek ze heel beschimmeld. Ze dacht waarschijnlijk, dat ze haar moeder ook met haar uiterlijk teleurgesteld had.

Ze wilde al excuses gaan maken. Ik heb haar geadviseerd, dat niet te doen, ook als is dat modern. Je moet geen excuses maken voor iets, waar je niets aan kon doen.

Ze moet gewoon een voorbeeld nemen aan Kaytie. Die zit nergens mee. Ze loenst nogal. Daar moet haar moeder eigenlijk excuses voor maken. (Foute grap)

Maar Kaytie noem ik dan ook vaak Derksen. Ze kauwt onverstoorbaar lekker door. De nieuwe wereld om haar heen heeft geen vat op haar. Ze spuit echt geen Botox, al wordt ze ouder. Dat hoeft ook eigenlijk niet, want ze vreet zoveel, dat alles goed op spanning blijft.

Al met al maak ik me wel zorgen over de eiwitmaatregel. Straks moeten alle kippen weg en krijg ik geen eitje meer geserveerd.

Alles verandert namelijk. De bazin mag niet meer zeggen, dat ze vroeger zwart op wit zo lekker vond, jongeren gaan niet meer naar Costa (vindt ze trouwens helemaal niet erg), veiligheidswetten maken de boel onveiliger en alles protesteert tegen alles.