Zondag 17 maart 2024
..
Zaterdag 16 maart 2024
Scholing

de lagere "Rehoboth" school

Het "hoofd" v/d school woonde in de woning boven de school.
Vrijdag 15 maart 2024
de eerste klas van de lagere school

Ik denk dat heel veel ouderen in Nederland zich het leesplankje nog goed kunnen herinneren, en hoe zij in de eerste klas v/d lagere school de woordjes moesten opdreunen.

aap, noot, mies, wim, zus, jet, teun, vuur, gijs,
lam, kees, bok, wei-de, does, hok, duif, schã-pen
Het leesplankje is van de Groningse illustrator Cornelis Jetses (1873-1955) , hij tekende een groot aantal plaatjes voor de educatieve boekjes van uitgeverij Wolters.
Zowel het leesplankje als de schoolboekjes over de twee kinderen Ot en buurmeisje Sien, zijn figuren van Hindericus Scheepstra (1859-1913) die in het Drentse Roden was geboren en als leraar Nederlands en Pedagogiek verbonden was aan de Rijkskweekschool in Groningen..
Donderdag 14 maart 2024
schoolklas

..

Ik zat in de klas bij juf Roelfsema
Zij zorgde voor de koffie van de andere leraren en soms mochten we haar helpen dan was je trots !
Maar ze kon ook erg streng zijn, als je niet netjes genoeg schreef dan kreeg je een tik met haar "toverstokje" over je vingers.

Zij zorgde voor de koffie van de andere leraren
Maar ze kon ook erg streng zijn, als je niet netjes genoeg schreef
Mijn zus zat bij meneer Broekema in de klas; mijn moeder die een keer op school kwam om met deze onderwijzer te praten, vroeg naar meneer "Boksem", ze had geen idee dat dit een bijnaam was, want als wij thuis over school vertelden werd hij altijd zo genoemd..
Maandag 11 maart 2024
Westerhaven

Groningen was vroeger bekend om zijn suikerfabrieken.
De vrachtwagens reden afgeladen vol met suikerbieten
en ook werden de bieten met schepen vervoerd
Het Hoendiep, waar wij woonden, mondde bijna uit in de Westerhaven
waar de schepen afgeladen vol lagen
Toen we iets ouder waren moesten we voor onze Moe wel eens even een boodschap doen. Zo ook die dag, dat ik een brood moest halen.
Ik had er echt geen fiducie in en wilde graag met mijn vriendinnetje spelen
Sikkeneurig liep ik langs het water van de Westerhaven, en hoe het gebeurde, ik heb het me nooit kunnen herinneren, maar opeens kwam ik tot het besef dat ik in het water lag.
Ik was tussen de wal en de afgemeerde boten gevallen; gelukkig droomde de schipper niet en hij heeft mij uit het water gevist en
"dwarsdeurnat", op zien "pakkiedroager" naar huis gebracht.

de Westerhaven met de afgemeerde boten.
Zondag 10 maart 2024
Sint Maarten
Zaterdag 9 maart 2024
de Verhuizing


Het was in de zeer strenge winter van 1963 dat we verhuisden naar een andere wijk in de stad Groningen.
Ik vond het wel jammer dat we uit ons oude huis a/h Hoendiep weggingen
want 'k heb leuke herinneringen aan het wonen langs het kanaal en hoewel de omgeving totaal is veranderd, kan ik het niet laten om daar nog eens wat rond
te wandelen, als ik zo maar eens in Groningen kom.
De verhuizing had heel wat "voeten in aarde" maar mijn ouders waren heel blij met de, voor ons, nieuwe woning temeer daar mijn moeder reuma patiënte was en moeite had met traplopen.
Maar hoe kregen we alle spullen naar het andere huis; goede raad was duur en omdat wij geen auto hadden wou een goede kennis ons wel helpen.
Ik zelf was dertien jaar en een magere spriet mijn zus was wat steviger gebouwd; het idee rees dat ik over mijn eigen kleding nog wel wat kleding van mijn zus of moeder zou kunnen dragen en omdat moeders wil wet was gebeurde het zo.
Gelukkig was het een zeer koude winter zodat ik wel wat warmte kon gebruiken.
Mijn vader en moeder, die uiteindelijk afhankelijk werd van een rolstoel en in 1991 overleed, hebben altijd genoten
van de gelijkvloerse hoekwoning

van de gelijkvloerse hoekwoning
Vrijdag 8 maart 2024
vijver


en het parkje met de prachtige vijver v/d deur waar mijn ouders
Vrijdag 1 maart 2024
mijn werkkring

Na mijn schooltijd kwam ik te werken bij de "Administratie en Registratie" v/d Hervormde Kerk a/d Oosterweg.
Het was een zeer fijne werkomgeving met plm. acht tienermeisjes.
Zo werd er 's morgens en tussen de middag gezamenlijk koffiegedronken en gegeten.
In een bepaald jaargetijde was het "kerkbelastingtijd" , dat was voor ons een zeer drukke periode en moest er overgewerkt worden. Er werd patat gehaald en de radio stond aan.
De Administratie en Registratie werd overgeheveld naar Den Haag en wij moesten opzoek naar ander werk.
Zo kwam ik te werken op de verzekeringsafdeling v/h oudste makelaarskantoor van Groningen t.w. la Gro - Ebens.
Het was geen ongezellige werkomgeving maar de directie had wel ouderwetse opvattingen en zo waren de directie en het personeel als het ware twee gescheiden groepen
Meneer la Gro was al een x aantal jaren overleden en de toenmalige directie bestond uit de heer Jac. Ebens, zijn twee (tweeling) zonen Abel en Jos en de procuratiehouder de heer S.K.Smit.
Verder werkten er o.a. de sympathieke boekhouder Evert Klei, die dezelfde leeftijd had als Abel en Jos Ebens en drie tiener meisjes, waaronder ikzelf.
De drie heren Ebens en Smit dienden aangesproken te worden met meneer, alleen de boekhouder, vond dat niet belangrijk en of je nu Evert zei of meneer Klei, het was hem om het even, hij was ook de enige die in het wel en wee van de drie tieners geïnteresseerd was.
Zo mocht er tijdens werktijd niets gegeten worden maar aangezien ik nog weleens naar de Nationale Nederlanden of Delta Lloyd a/d Grote Markt moest , was ik meteen in de gelegenheid om b.v. een "Nieuwe haring" voor enkele liefhebbers mee te nemen, die in het keukentje achter het kantoor ongezien kon worden verorberd. Maar o wee, als één van de heren Ebens hier "lucht van kreeg", dan kreeg ik een waarschuwing dat dit absoluut niet de bedoeling was.
Op een gegeven moment moest er versterking komen voor de boekhouding, de keuze viel op een getrouwde mevrouw die drie morgens i/d week zou komen werken.
De getrouwde mevrouw stelde zich voor als "Ineke" en vroeg aan de heren v/d directie
hoe mag ik u noemen ? Nou...., zei één van de heren wij zijn gewend om met meneer aangesproken te worden; ohhh, zei "Ineke" dan ben ik voor u mevrouw de Jong. (hahaha)
Aan de andere kant ging het er toch wel sociaal aan toe.
Mijn moeder, die zwaar gehandicapt was door Reuma moest met enige regelmaat voor controle e.d. naar het ziekenhuis en ik kreeg een vrije middag om mijn moeder te begeleiden.
Het bijzondere is, dat mijn grootvader in 1912 een levensverzekering afsloot bij la Gro voor zijn dochtertje / mijn moeder (zie onderstaand polisblad en let op het telephoon no. 18)

plm. 56 jaar later kwam ik te werken bij hetzelfde kantoor.
Donderdag 23 november 2023
.
Donderdag 23 november 2023
Heb respect; niet kopiëren
Onderstaande gegevens komen uit een privé collectie;
er zijn mensen die bepaalde items opslaan voor eigen gebruik
RESPECTEER het eigendom van een ander
er zijn mensen die bepaalde items opslaan voor eigen gebruik
RESPECTEER het eigendom van een ander
Woensdag 22 november 2023
.

