Er omheen gedraaid.

Hoewel Nederland, met het als maar verder uitbreiden van wandelpaden, steeds mooier wordt, trof ik in Duitsland een wandelverkeersbord aan, die wij in Nederland nog niet kennen. Een heuse parkeerplaats voor Nordic Walkers. Zouden wij op onze oosterburen achterlopen? In dat geval raakt de fietsendrager en daarmee de trekhaak van de meeste auto’s overbodig. Met de auto en fietsen er op uit, om ergens in het land een fietstocht te maken raakt uit de mode.

Nederland trekt er op uit, met de wandelschoenen op de hoedenplank en de Nordic Walking Pools (de wandelstokken) op de achterbank , op weg naar een prachtige Nordic Walking tocht. Naast de georganiseerde tochten, komen er dan ook steeds meer wandelpaden bij, die speciaal voor Nordic Walking zijn aangelegd. Met natuurlijk daarbij de bijbehorende parkeerplaats voor zo’n stokkentocht.

Zou het? Ik heb zo mijn twijfels. Het zou heel goed kunnen dat in Duitsland Nordic Walking veel populairder is dan hier. Wij Hollanders wandelen liever zonder die sterk uitvergrote breinaalden.

Eerlijk gezegd heb ik een aantal jaren geleden ook een Nordic Walking Clinic gevolgd, van maar liefst zes lessen. Hiertoe was ik gekomen om aansluiting te vinden bij gelijkgestemde wandelaars, om gezamenlijk tochten te maken. Zo ver is het nooit gekomen en na een paar stokkentochten heb ik m’n wandelbreiwerkje in een hoek weggezet.

Ik was inmiddels op een ander wandelspoor gekomen. Wekelijks raadpleeg ik nu de wandelkalender.nl op internet om ergens in het land een georganiseerde tocht te lopen. Moet je ook doen jôh! Wie weet treffen we elkaar dan nog eens ergens in het land.

-o-o-o-

n.b. Lees meer over mijn motivatie van weleer in mijn kroondomein:
www.kroondomein.com/kroonjuweeltjes/tochdoen.htm

Zal het dan toch zo zijn dat Geert Wilders op termijn gelijk heeft?! Nou ja, als het gaat om een dubbel paspoort dan. In dat geval ben ik eigenlijk wel om en dat heeft niets met welke vorm van discriminatie te maken. Deze corrigerende gedachte is bij mij opgekomen, nadat in het nieuws kwam, dat de kersverse staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, Marlies Veldhuijzen van Zanten-Hyllner, zowel het Nederlands als Zweedse paspoort bezit.

Dus, mevrouw Veldhuijzen van Zanten-Hyllner, door in Zweden te zijn geboren is dat niets meer dan uw moederland. U woont, werk, leeft en geniet in Nederland, wat een Nederlandse van u heeft gemaakt. Met één paspoort, het Nederlands paspoort.

Eén persoon met één reisdocument. Laten ze daar in Brussel maar eens wat aan doen.

De wielrenner uit het gezin (blog van 14 oktober) was ik niet, hoewel ik het wel eventjes ben geweest. Maar omdat ik wist het maximale te hebben bereikt, het altijd verstandig is om op het hoogtepunt van je carrière te stoppen, ben ik op 13 jarige leeftijd met een kampioenstitel op zak met wielrennen gestopt.

Jaren nadien ben ik wel gaan tourfietsen. Hiervoor zelfs binnen de wielervereniging een aparte tourafdeling opgericht. Grappig genoeg is dit in ledental nu ver weg het grootste onderdeel van die vereniging.

Mijn vader drong er destijds wel op aan dat ik niet op “zomaar” een tourfiets moest stappen. Die moest ik speciaal laten bouwen, door een beroemde framebouwer in de Amsterdamse Jordaan. Ver voordat ons eerste tourseizoen van start ging, liet ik samen met mijn vrouw, door Wim Bustraan ons het kader aanmeten. Op zich al een hele bijzondere gebeurtenis. Onze armen en benen werden opgemeten, waarna wij op een fiets model moesten zitten. Bustraan liep als een Rembrandt om ons heen, alsof wij geschilderd moesten worden.

Negen maanden nadien konden wij onze RIH afhalen. Heel duidelijk was te zien dat onze frames met de hand waren gemaakt. Want, ondanks dat mijn vrouw in lengte 5 cm. korter is, was haar frame door haar langere benen hoger. Jaren hebben we, in clubverband, met veel plezier de mooiste toertochten gemaakt. Door onze verhuizing naar Noord-Holland kwam hier een einde aan.

Dat is nu 23 jaar geleden. En nog steeds hangen de twee RIH’s bij ons in de schuur. Tòen was onze RIH ons veel te lief om te verkopen, nu zal voor een “ouderwetse racefiets” met achterhaalde derailleur en toeclips aan de pedalen er geen belangstelling meer voor bestaan.

Los daar van, heel Hollands weten wij er eigenlijk nog steeds geen afstand van te doen. Maar je weet het nooit. Gewoon marktplaats.nl in de gaten houden.

-o-o-o-

n.b.: Lees de wieleranekdote "Houwme" in mijn kroondomein: www.kroondomein.com/anekdotes.htm

Toch doet het mij wel goed, dat wij eindelijk af zijn van dat opgeheven vingertje van Jan Peter Balkenende. Het bleek namelijk van hem slechts een gebaar te zijn, want veel heeft hij van zijn ‘normen en waarden’ niet weten te maken. Nee, geef mij dan toch maar dat vingertje van Rutte, wat door heel rechts Nederland kan worden afgelikt.

Nu Rutte niet alleen meer over rechts Nederland gaat (wordt daar overigens het oosten van het land mee bedoeld?), geldt het voor héél Nederland. Dus: “kom op landgenoten, lik je vingers er bij af!” Ook als je denkt dat het nergens naar smaakt, er geen groenen vingers zijn en Wilders een veel te grote vinger in de pap heeft. “Niet lullen, maar likken!”

Laten we onze nieuwe premier toch maar die kans gunnen. Er is altijd nog een oppositie die niets “te Wilders” door de vingers zal zien en onze premier waarnodig direct op de vingers zal tikken. Heel eerlijk moet ik zeggen dat Mark Rutte, tijdens zijn persconferentie, wel heel klare taal sprak. Wat toch wel een verademing is.

Het contact met de pers en daardoor ook met ons, heeft Mark behoorlijk in de vingers. Zo vind ik het heel knap hoe hij de NOS, omwille van zijn charmeoffensief, voor zijn karretje heeft weten te spannen. De NOS, nota bene onderdeel van de publieksomroep, waar zijn regering behoorlijk in gaat snijden. Het valt toch wel te bidden dat de NOS zich hiervoor uitbundig heeft laten betalen?! Voor die 90 minuten “vingers aflikken met kabinet Rutte” brengen zij toch wel een commercieel tarief in rekening, bijvoorbeeld voor een vriendenprijsje van een half miljoen euro. Oké, dit natte vingertarief kan ook worden omgezet in tien vingers (is: handen) af van de publieke omroep.

Is er niet tot zo’n soort deal gekomen, heeft de NOS zich danig in de vingers gesneden.

Het is altijd dankbaar om reacties te krijgen op je blog, ook al komen die via e-mail binnen. Vandaar dat ik met plezier in ga op de vraag wat mijn vaders motorenzaak met de wielersport had te maken. Als wielerfan, met een zoon die fietste, heeft mijn vader een aantal dikkebandenwedstrijden georganiseerd, zoals de Ronde van de Delftselaan en Ronde van de Gooilaan. Toen hij eenmaal, via RRC Sparta, in de wielersport was terecht gekomen, werd hij ’s-winters geconfronteerd met een krakkemikkige, stalen hometrainer die het steeds begaf. Hij heeft toen een compleet nieuw stel wedstrijdhometrainers gebouwd. Toen, heel revolutionair met plastic rollen.

Zijn vinding was een doorslaand succes. Veel wielerverenigingen schaften voor zo’n € 455,= (een rooitje oud geld; een heel bedrag voor een vereniging.) de hometrainers aan. Maar ook de Holland Amerika Lijn kocht ze voor passagiersschepen. Vaak werden ze ook aan Hilversum verhuurd, waar zij als extra attractie bij spelprogramma’s werden ingezet. Er werd ook een handzaam, inschuifbaar type ontwikkeld, als thuishometrainer voor de wielrenner. ‘Thuis, home’, ja dat is dubbelop, maar lijkt mij niet fout te rekenen, omdat de hometrainer te groot was om thuis te gebruiken. Maar ik dwaal af.

De kleine hometrainer ging voor een meijertje (€ 45,=) als warme broodjes over de toonbank. Tijdens wielerzesdaagsen stonden deze rollenbanken langs de baan, waarop de baanrenners zich los konden rijden. Kortom, De Bob Kroon hometrainer had z’n weg naar de wielersport gevonden. Voor mijn vader dus op naar de Quote 500.

Mooi niet, ondanks dat er behoorlijk veel geld mee viel te verdienen. Blijkt ook wel, want een fietsenmaker uit Wassenaar heeft zich met (toen) ‘een namaak’ wèl een bungalow in gewerkt. Mijn vader had zijn tijd tegen. Doordat er steeds minder motoren werden verkocht liep zijn omzet in de zomermaanden drastisch terug, waardoor er onvoldoende financiële middelen beschikbaar waren om ’s-winters de productie van hometrainers groots aan te pakken. Uit financiële nood heeft hij toen voor een habbekrats zijn idee verkocht. Om uiteindelijk de vuile wasjes te gaan draaien, zoals beschreven in “Uitlaat” van 11 oktober.

n.b.: Lees in mijn kroondomein, hoe
ook ik mijn Quote 500 notering misliep:
www.kroondomein.com/kroonjuweeltjes/congresbon.htm

Maar ook een verhaal wat door
TNT Post heel realistisch lijkt te worden:
www.kroondomein.com/kroonjuweeltjes/hergebruikbejaarden.htm

Mijn gezeik had ik eigenlijk voor mij willen houden, ware het niet dat ik mij realiseerde dat ik daarmee de doelstelling van mijn blog geweld aandoe. Immers, zoals in de kop van mijn blog staat te lezen: “Met geknetter in mijn hoofd komen er velerlei gedachten bij mij los, waarvan ik er dagelijks één wil prijsgeven.”

Nou, daar is ie dan:

Vandaag is mijn heftige antibioticakuur afgelopen, met de conclusie dat het geen kloten* heeft geholpen. Een tering ervaring, die mij menigmaal eerder is overkomen. Kennelijk ben ik zo vreselijk eigenwijs, dat zelfs mijn lichaam niet naar medicijnen “wil luisteren.”

* Vergeef mij mijn taalgebruik, maar reken maar dat het beëindigen van een mislukte medicinale kuur zwaar kut is.

“Omdat hij niet kan klikken,
 kan de oudere man niet
 met een muis overweg."

n.b. Lees meer aforisme in mijn kroondomein:
www.kroondomein.com/gein.htm

Hoewel de uitkeringsperiode drie jaar blijft, is het beleid van de aankomende regering er op gericht werkelozen sneller (opnieuw) aan het werk te krijgen. Omscholing is daar één van de middelen voor. Dat vind ik niet alleen een goed idee, maar heb dat ooit van heel dichtbij meegemaakt.

Mijn vader, zoals ik eerder heb neergeschreven een op en top motorman, kon halverwege de jaren zestig geen droogbrood meer verdienen in zijn motorenzaak. Er werd massaal voor de auto gekozen. Voor hem werd het tijd om iets anders te gaan doen. De zaak werd gesloten om, na een gigantische verbouwing, opnieuw te worden geopend als wassalon. In die tijd een nieuw fenomeen in Nederland.

Omdat mijn vader ruim 25 jaar met motoren in een pure mannenwereld heeft geleefd, moest eigenlijk ook ´zijn brein´ worden verbouwd, waar toentertijd niet de mogelijkheden toe waren. Hij had het zelf maar te doen en dat is hem, ogenschijnlijk, heel goed gelukt. Ik ben er van overtuigd dat zijn Haagse gevoel voor humor daar een heel belangrijk instrument voor was. Sowieso heeft het heel wat anekdotes voortgebracht.

Heel illustratief voor gebeurtenissen rond zijn ´omscholen in de praktijk´ is wel het volgende verhaal:

Mijn vader, techneut als hij was, was in de salon bezig met technisch onderhoud van de wasmachines, terwijl een aantal vrouwen hun wasje aan het draaien waren. Eén van die dames, toen in actie direct naast de machine die door mijn vader onderhanden werd genomen, meende uitleg te moeten geven aan datgene waar ze mee bezig was. “Ik smeer altijd even de kruisjes aan,” hing zij letterlijk de vuile was bij mijn vader buiten.

Oké, met reparaties aan motoren, was hij goed bekend met een vuile uitlaat, maar met mannen onder elkaar werd daar heel anders over gesproken.

ga naar:
www.kroondomein.com/kroonjuweeltjes/ontspoordeconducteur.html

Door nieuwe wetgeving, waar maar liefst vijf jaar voorbereidingstijd voor nodig was, kan binnenkort na een kalenderjaar een jaarcontract per maand worden opgezegd. Met natuurlijk de nodige uitzonderingen. Zoals voor dagbladen. Daarvoor geldt een opzegtermijn van drie maanden, omdat de uitgever met inkopen van papier met opzeggingen rekening moet kunnen houden. Wat een onzin, alsof per abonnee een kilootje papier minder wordt ingekocht(?!) Het is toch ook niet zo dat je drie maanden na aanmelding pas de krant in de bus mag verwachten, omdat eerst meer papier moet worden ingekocht….

Nog gekker is het met opzeggen van het ANWB lidmaatschap. Zij profiteren van de uitzondering voor verenigingen en moet je 11 maanden langer dan gewenst lid blijven van zo’n club.

Een consumentenorganisatie nota bene.

-o-o-o- 

Het schijnt zo te zijn dat, als je iemand niet mag, de kans groot is dat dit wederzijds is. Mocht je met die gedachte problemen hebben, zorg dan gewoon dat je iedereen aardig vindt. Maar ja, dat is veel makkelijker gezegd dan gedaan en mij niet in alle gevallen gegeven.

Ik heb wel eens de neiging, bij het ontmoeten van een vage kennis die ik absoluut niet mag, om op hem af te stappen met de vraag: “Waarom vind jij mij een lul?”

-o-o-o-

n.b.: Vergelijkbaar verhaal lees je in mijn kroondomein:
www.kroondomein.com/kroonjuweeltjes/wiewie.htm

Vandaag beroep ook ik mij op mijn zwijgrecht.

Vandaar dat mijn overbuurhonden, in het kader
van dierendag, dit plaatje mogen invullen.

-o-o-o-

n.b. Hondenverhaaltjes lees je in mijn kroondomein:
http://www.kroondomein.com/blafzelfvp.htm

“Haal ter stond die boterham uit je mond! Moet ik het nog een keer zeggen? Ja, ik moet het nog een keer zeggen: Haal ter stond die boterham uit je mond. Ohh, je hebt geen boterham in je mond. Maar, laat het niet weer gebeuren.” Aan dit stukje conference van Seth Gaaikema moest ik denken, toen ik het antwoord las op mijn klacht bij de NS. (Blog 19.9.jl)

Dat hun antwoord 14 dagen wegbleef, heeft er mee te maken dat zij tussentijds daarover ten onrechte mijn vrouw aanschreven en meenden geen verdere informatie over mij te hebben, zodat ik daarover opnieuw mijn info zond. Kennelijk begrepen zij ook mijn klacht niet, had ik mis-schien streep-jes tus-sen de let-ter-gre-pen moe-ten zet-ten. Gemakshalve gingen zij er dan maar van uit, dat ik was vergeten uit te checken. In mijn antwoord heb ik nog eens kinderlijk eenvoudig uitgelegd, waar het echt om ging. Aan hun gevoelsleven mankeerde niets, want zij gaven wel te kennen dat het ‘heel vervelend voor mij is geweest’  en of zij van mij toestemming kregen, via hun PC, in mijn reisgegevens te kijken. (?!)  Want nee, dat doen ze niet zomaar (?!), omdat het privacygevoelige reisgegevens zijn.”

Ja dag!, zo vroom zullen zij ècht niet zijn. Geen enkele info, zoals een wachtwoord, hebben zij van mij nodig om mijn reisgegevens in te zien. Denk je dan echt dat zij eerst toestemming vragen?!

Gisteren kwam dan eindelijk het verlossende woord van NS, van meneer S.St. (toch maar een derde letter bij de initialen gebruikt, om niet verweten te kunnen worden, dat ik die meneer van de Klantenservice een bepaald stempel wil opdrukken.) Alvorens mijn verontwaardiging verder te uiten, toch maar eerst even een gezelschapsspelletje, met onderstaande reisgegevens. (De gegevens over 17.9. hebben te maken met mijn check of mijn OV-chipkaart goed werkt, nadat ik voor de 3^e keer al een mailtje van de NS kreeg, dat mijn kaart nog geactiveerd moest worden. Een heel ander verhaal, wat misschien ook nog eens wordt gebloggeerd).

Hoe laat nam ik zaterdag 18.9. de trein? En waar naar toe? Hoe laat was ik daar? En hoeveel is er toen voor die reis berekend? Waar vandaan vertrok ik diezelfde dag en om hoe laat? Om een beetje te helpen: ik had die dag van (Amster)Dam tot (Zaan)Dam gelopen. Kwam ik aan, daar waar ik die ochtend om 8:54:29 ook was vertrokken? En wat heeft die terugreis, van een ander vertrekpunt, mij gekost?

Juist ja. Ik kwam tot dezelfde conclusie: De NS heeft de heenreis veel te veel (€ 10,= ipv € 3, 90) afgeboekt. Logisch dat ik die € 6,10 terug wil hebben!

En wat schrijft die meneer S.St.: “De € 10,= is van uw OV chipkaart afgeschreven, doordat de uit-check niet goed is gegaan. Uit coulance hebben wij dit voor u aangepast en het te veel betaalde op uw rekening gestort.”

Wat zegt u daar meneer NS? Uitchecken niet goed gegaan? Uit coulance???

Vandaar:
“Haal ter stond die boterham uit je mond. Ohh, je hebt geen boterham in je mond. Maar, laat het niet weer gebeuren.”

Maar goed, ondanks dat ik de Duitser ‘ontmoft’ heb, kan ik het niet nalaten hen in menig kroonjuweeltje in mijn kroondomein.com,  licht te beschimpen. Met mijn verhaal  “Het lieveheersbeestje en de Tien Geboden” als mogelijk dieptepunt.

Het lijkt er op dat ik daarvoor inmiddels moet boeten. De eerste drie keer schonk ik niet zoveel aandacht aan een lawine aan SPAM, van tenminste 600 junkmailtjes per keer. Mijn virusscanner had ze uiteindelijk onder “ongewenste e-mail” weggezet. Maar vanavond, na weer een Duitse aanval van ruim 600 ongewenste mails, realiseerde ik mij dan toch dat het hier een digitale afrekening moet zijn. “De nulletjes en eentjes” komen van rechts,” waar ik in dit geval het oosten mee bedoel.

Misschien kan ik volstaan met datgene waarmee zij ook vinden dat het kón volstaan. Uiteraard met de nadruk op kón. (Pff, laat ik niet weer onbedoeld iets over mij afroepen.) Dus bij deze:  “Ich habe es nicht gewüsst!” Ik had niet willen kwetsen en wil zeker de huidige generatie Duitsers 40-45 niet kwalijk nemen. Wel wil ik, in welke vorm dan ook, altijd de competitie met Duitsers blijven aangaan. Dat lijkt me leuk en kan een ander juk van de Duitse  schouders halen. Want Duitsers schijnen wèl gevoel voor humor te hebben.

-o-o-o-

n.b.: www.kroondomein.com/kroonjuweeltjes/lieverheersbeestje.htm
Maar lees ook de anekdote: “Mijn bijdrage van 80 DM aan de oorlogsslachtoffers.” www.kroondomein.com/anekdotes.htm