TRIEST !

Na een warme benauwde dag gisteren, scheen vanmorgen opnieuw de zon, de temperatuur was heerlijk en wij besloten na de koffie lekker een eindje te gaan fietsen, ( ik op de scootmobiel ) maar dat mag de pret niet kreuken.

De mensen halen bij het woord fietsen uit mijn mond, hun wenkbrauwen op, en ik zie ze denken, jij kunt toch helemaal niet op de fiets, maar ja ik vindt het gewoon prettiger, in plaats van te zeggen scootmobielen, en tenslotte fietst mijn man gezellig (als de mogelijk heit ) het toe laat naast mij !

De  natuur is nu ZO mooi ! Alles prachtig groen, en in de omgeving van eikenbomen liggen al heel veel eikeltjes.

Ik moet na deze ( fietstocht ) opeens aan mijn blogvriend van seniornet denken, ik kreeg gisteren het trieste bericht van hem, dat zijn vrouw is overleden, na een ongeneeslijke ziekte ( pas 62 jaar )

Dan vraag ik mij af, waarom vinden ze toch nog steeds niets uit voor deze ROTZIEKTE ? (goed ) er zijn tegenwoordig veel mensen die er van genezen, maar ook HEEL VEEL mensen, die er aan overlijden!

Heel erg TRIEST, een ander woord heb ik er niet voor!

Onbegrijpelijk dat het zondag 11-9-2011 alweer tien jaar geleden is van de aanslag op de twintowers!

Hoeveel mensen zouden er het afgelopen jaar, zomaar eens nog aangedacht hebben?

Ja, nu de datum de 11-9-2011 weer aankomt, wordt er in de media,s veel aandacht aanbesteed, zodat het beeld weer heel duidelijk op je netvlies staat, maar dat het alweer tien jaar geleden is, kan je haast niet begrijpen.

Maar hebben de mensen er iets van geleerd? Als je al die dingen die in de afgelopen tien jaar zijn gebeurt, achter elkaar op een film zou laten zien, dan vraag je jezelf af of het leven nog wel ZO leefbaar is hier op aard?

Vervolg op onze koffie ronde bij Intratuin!

Na ons lekker bakkie koffie, besloten wij nog even verder rond te struinen, zo kwamen wij in een behoorlijke grote afdeling vol met spullen die flink waren afgeprijsd, echt iets nodig hadden wij niet, maar al snel viel mijn oog op een tweezitbankje van een soort aluminium, lichtelijk gebogen tot net niet een halve maan, aan beiden uiteinde waren twee stoeltjes met armleuningen en in het midden was een glasplaatje waarop je, je kopje koffie kon plaatsen.

Ik was er gelijk verliefd op, maar manlief zei…..er staat nu toch dat witte bankje, is dat niet goed meer? ( ja dat was het wel ) maar dat kunstofding staat daar al jaren, leuk hoor met een mooie plant erop, want wij zitten er nooit op!Maar een mens wil als de prijs zodanig is afgeprijsd opeens wel eens iets anders, maar waar blijf je dan met dat witte ( toch nog wel goede ) bankje?

Wij hebben het nieuwe bankje gekocht ( ik blij ) en het andere bankje met een stuk karton voor de ingang van ons huisje gezet,met de tekst VOOR DE LIEFHEBBER ! Ik hoopte dat iemand anders er nog plezier van zou hebben, maar na Eén dag stond het er nog steeds, manlief gaf niet zo snel de moed op en zette het de tweede dag weer buiten, en zei vol overtuiging, dat kan iemand nog wel gebruiken, ik keek hem twijfelend aan, maar wat bleek, na mijn gang n.d. keuken om thee te zetten, keek ik naar buiten en…..U raadt het al het bankje was weg! Toch naar een liefhebber!

Gisteren na lange tijd weer eens gezellig wezen kijken bij intra tuin!Niet dat ik iets specifiek nodig had, maar ach je weet het nooit.

Na eerst na ongeveer de helft van het bedrijf te hebben bekeken, vroeg ik aan mijn man of hij inmiddels geen trek in koffie had gekregen? Dus wij twee, met gezwinde spoed naar de koffieshop voor een lekker bakkie, maar O je……daar lagen heerlijke appelflappen ( van die ECHTE ) met een schijf lekkere appel erin (MMMM) ik kan dan geen NEE zeggen hè, terwijl ik die avond er voor nog luidkeels vertelden dat ik niet meer ZOVEEL zou snoepen, SLAP He?, maar ik was gelukkig niet allen zwak, ook mijn man zwichtte uiteindelijk, zodat wij bij Intra tuin gezellig van een koffie uurtje hebben genoten.

Eigenlijk hoef je niet eens VER weg om een VAKANTIE gevoel te krijgen!

Lekker aan het luieren in de middagzon, een prachtige blauwe lucht met helder witte wolken en vage sluierwolken.

De vogels kwetteren er lustig op los en benutten de drinkbak ook voor een spetterend waterfestijn.

Als mijn blik opeens een zeemeeuw ontwaart, die heerlijk zweeft, en de omgeving onder zich bekijkt, en intussen steeds verderweg zeeft( waarheen ) dat weet ik niet !

Wat ik wel weet, na dit te hebben gezien, is dat ik ook eens zou willen zweven, tussen WITTE wolken en in de BLAUWE lucht, om de wereld is van BOVENAF te bekijken.

Het was vandaag weer eens een ECHTE zomerdag, met vijf en twintig graden!

Heb er dan ook volop van genoten! Met mij nog meerdere buren die ik hoorden in de ons omringende tuinen!

Waarom kan het in dit land nu maar zelden een paar weken achter elkaar van dit weer zijn?

Na deze HEERLIJKE dag, even het journaal van zes uur gekeken, met als gevolg …………..dat het fijne gevoel van vandaag, snel tachtig graden is omgeslagen naar het negatieve! Tien minuten niet anders dan HONGER….MOORD en VECHTEN gezien.

Ik vraag me bij deze beelden af waarvoor al die mensen VECHTEN en MOORDEN, misschien voor VREDE?

Weten zij wel wat VREDE betekend?

Het is zaterdag, zo,n regenachtige zaterdag! Je denkt wat zal ik eens gaan doen? Er komt niet veel uit je handen, en voor je het weet zit je zomaar stilletjes wat te mijmeren!

Over toen je jong was en of het nu regende of niet dat maakten niets uit, je had altijd honderd en Eén ding te doen, de tijd ging te snel, je kwam altijd tijd tekort!

Nu duurt zo,n regendag soms twee keer vierentwintig uur, en heb je tijd voor WEL honderd en Eén ding, maar het komt er gewoon niet van!

Wat is het toch eenvoudig om een ander een beetje blij te maken!

Een stel goede bekenden van ons, hebben jaren lang keihard gewerkt, om het na de pensionering financieel mogelijk te maken, om de wereld is gaan te verkennen.

Als de tijd daar is, en er opvolgers komen waarvan je denkt, alles aan over te kunnen laten, is het keihard als blijkt dat die persoon NIET is te vertrouwen, en jou op een verschrikkelijke manier een intens GEMENE  loer gedraaid heeft ,en je financieel  helemaal ten gronde  heeft gericht!

Zulke mensen bestaan, en zulke dingen gebeuren! Deze dingen wens je niemand toe ( zelfs je ergste vijand niet )

Als er dan na anderhalf jaar vechten, eindelijk een klein spoortje licht aan de horizon verschijnt, en zei op een heel sobere wijze nieuwe huisvesting, en een heel andere leefstijl dan gedacht een NIEUWE start durven maken, is het natuurlijk een kleine moeite om die dappere mensen alle GOEDS te wensen en een fleurig BLOEM-METJE te sturen.

Maar zelfs door hun BLIJDSCHAP daarmee! Springen de tranen je in de ogen, en je denkt wat moeten zij DIEP gegaan zijn!

Het is weer vakantietijd op ons pleintje!

Zeker  vijf gezinnen zijn blij gestemd  naar Frankrijk-Italie”-e  of naar andere landen vertrokken.

Wij de thuis blijvers, houden toch extra die huizen ( zover ) wij kunnen, in de gaten, want je weet het maar nooit! En……….Ja hoor, ongezien hebben inbrekers kans gezien hun slag te slaan, dat voelt niet fijn, deze mensen zijn pas zaterdag jl. met hun vier kinderen naar Frankrijk gereden, en worden nu door de politie gebeld met de mededeling ….Er is ingebroken in U huis!

Ik moet eerlijk zeggen dat bij sommige woningen, het er duimen dik boven op ligt, dat de bewoners voor langere tijd met vakantie zijn, alle rolgordijnen naar beneden, geen buitenlampjes aan, en nergens een lichtpuntje in huis te bekennen, tja, dat wordt de inbrekers wel heel makkelijk gemaakt hun slag te slaan! En wij…de thuisblijvers, kunnen nog zo goed opletten, maar s,nachts slapen wij! Inbrekers gaan dan pas op pad, en slaan hun slag! Met het gevolg dat de ingelichte vakantie gangers,  de rest v.d. vakantie, toch niet geheel ontspannen hun doorbrengen!

Het is weer vakantie tijd, onze kleindochter is voor een aantal dagen naar curaçao vertrokken samen met een vriendin.

In gedachten gaan mijn gedachten naar mijn jeugd terug, en ik weet nog dat toen ik 13 jaar was, ik achterop de brommer van mijn Vader voor het eerst een week naar Epe met vakantie ging!

 Toen wij pas getrouwd waren, en wij twee kinderen hadden,gingen  wij mijn ouders op- zoeken voor een dagje ( met een gehuurde auto )en DOLBLIJ waren, toen mij Vader ons uitnodigde om ook een weekje te blijven en…..zei hij erbij de kosten zijn voor mijn!

De jaren daarop probeerde wij altijd een keer per jaar een weekje ergens op de Veluwe een huisje te huren, de kinderen halen daar over nog wel eens herinnerringen op ( toch leuk te horen ) dat zij daar altijd dolle pret hadden.

In Curaçao ben IK nooit geweest en zal er in mijn leven ook wel nooit komen, best wel jammer, maar ACH….Een mens kan niet alles hebben.