aller beste wensen 2012 !

ZO; hier ben ik dan weer eens !

Na een tijd van vervelende dingen o.a. ziekte en overlijden,s

 kan je er wel eens helemaal de brui aan geven, tot dat het weer een beetje tot rust komt en het een beetje gaat kriebelen, je wilt wel, en weet eigenlijk niet hoe weer te gaan beginnen!

Het zijn van die trieste dingen die de achterliggende tijd voor gevallen zijn! Ik kijk dan ook hoopvol uit naar het jaar 2012 ! En dan weer met frisse moed er tegen aan! dan gespaard blijven voor zoveel verdrietige dingen !

Een zomerdag kan niet mooier zijn dan deze warme zondag,na de koffie een lekker stuk, ( samen met mijn man ) wezen toeren, manlief op de fiets en ik met de scootmobiel.Eerst zijn we n.d. stad gereden, naar een inloop dag v.d. Fincentiusvereneging ( dit was een soort rommelmarkt )daar ikzelf rommel genoeg heb thuis, wilde ik er toch even een kijkje nemen, want de opbrengst is voor een heel goed doel!En natuurlijk weer wat gekocht, twee schattige houten fotolijstjes en een geëmailleerde melkkan met deksel (leuk met een plant er in ) mijn man zei niks, maar ik zag aan zijn gezicht, dat hij dacht pfffffff waar moet ze dit nu weer neerzetten !

Daarna even lekker de mooie natuur in, wij hebben een hartstikke mooie plas met veel groen en dat is heerlijk om daar even op je gemak te rijden en te genieten van het schitterende uitzicht !

Thuis aangekomen, stonden er twee HARLEY,s v.d. deur en zaten onze dochter en schoonzoon heerlijk op het nieuwe bankje te wachten op Pa en Ma, want zeiden zij ver weg gaan ze toch nooit! Nu ze boften want wij waren samen mooi, twee uurtjes eruit geweest!En hadden verbrande gezichten v.d. zon!

Wat raar, dat een mens bij het wisselen v.d. seizoenen zomaar ineens met weemoed aan vroeger terug zitte te denken.

Zomaar door een bepaalt beeld of geluid, je weer terug brengt in het verleden, zo zag ik gisteren een meisje en een jongen, innig verstrengelt met elkaar door het park lopen, en opeens klonk er een schaterlach gevolgd door een innige kus!

Onwillekeurig moest ik terug denken aan de tijd dat ik een vijftienjarig meisje was, hevig verliefd en gelukkig, met het gevoel dat dit het hele verdere leven voort zou duren, zonder zorgen!  Een en al feest!

Die LIEFDE bestaat nu haast 50 jaar, maar ons geluk werd soms zwaar op de proef gesteld, door ZORGEN-VERDRIET en ZIEKTE!

Maar ondanks dit alles, is niets zo STERK, als ware LIEFDE!

Na een warme benauwde dag gisteren, scheen vanmorgen opnieuw de zon, de temperatuur was heerlijk en wij besloten na de koffie lekker een eindje te gaan fietsen, ( ik op de scootmobiel ) maar dat mag de pret niet kreuken.

De mensen halen bij het woord fietsen uit mijn mond, hun wenkbrauwen op, en ik zie ze denken, jij kunt toch helemaal niet op de fiets, maar ja ik vindt het gewoon prettiger, in plaats van te zeggen scootmobielen, en tenslotte fietst mijn man gezellig (als de mogelijk heit ) het toe laat naast mij !

De  natuur is nu ZO mooi ! Alles prachtig groen, en in de omgeving van eikenbomen liggen al heel veel eikeltjes.

Ik moet na deze ( fietstocht ) opeens aan mijn blogvriend van seniornet denken, ik kreeg gisteren het trieste bericht van hem, dat zijn vrouw is overleden, na een ongeneeslijke ziekte ( pas 62 jaar )

Dan vraag ik mij af, waarom vinden ze toch nog steeds niets uit voor deze ROTZIEKTE ? (goed ) er zijn tegenwoordig veel mensen die er van genezen, maar ook HEEL VEEL mensen, die er aan overlijden!

Heel erg TRIEST, een ander woord heb ik er niet voor!

Onbegrijpelijk dat het zondag 11-9-2011 alweer tien jaar geleden is van de aanslag op de twintowers!

Hoeveel mensen zouden er het afgelopen jaar, zomaar eens nog aangedacht hebben?

Ja, nu de datum de 11-9-2011 weer aankomt, wordt er in de media,s veel aandacht aanbesteed, zodat het beeld weer heel duidelijk op je netvlies staat, maar dat het alweer tien jaar geleden is, kan je haast niet begrijpen.

Maar hebben de mensen er iets van geleerd? Als je al die dingen die in de afgelopen tien jaar zijn gebeurt, achter elkaar op een film zou laten zien, dan vraag je jezelf af of het leven nog wel ZO leefbaar is hier op aard?

Vervolg op onze koffie ronde bij Intratuin!

Na ons lekker bakkie koffie, besloten wij nog even verder rond te struinen, zo kwamen wij in een behoorlijke grote afdeling vol met spullen die flink waren afgeprijsd, echt iets nodig hadden wij niet, maar al snel viel mijn oog op een tweezitbankje van een soort aluminium, lichtelijk gebogen tot net niet een halve maan, aan beiden uiteinde waren twee stoeltjes met armleuningen en in het midden was een glasplaatje waarop je, je kopje koffie kon plaatsen.

Ik was er gelijk verliefd op, maar manlief zei…..er staat nu toch dat witte bankje, is dat niet goed meer? ( ja dat was het wel ) maar dat kunstofding staat daar al jaren, leuk hoor met een mooie plant erop, want wij zitten er nooit op!Maar een mens wil als de prijs zodanig is afgeprijsd opeens wel eens iets anders, maar waar blijf je dan met dat witte ( toch nog wel goede ) bankje?

Wij hebben het nieuwe bankje gekocht ( ik blij ) en het andere bankje met een stuk karton voor de ingang van ons huisje gezet,met de tekst VOOR DE LIEFHEBBER ! Ik hoopte dat iemand anders er nog plezier van zou hebben, maar na Eén dag stond het er nog steeds, manlief gaf niet zo snel de moed op en zette het de tweede dag weer buiten, en zei vol overtuiging, dat kan iemand nog wel gebruiken, ik keek hem twijfelend aan, maar wat bleek, na mijn gang n.d. keuken om thee te zetten, keek ik naar buiten en…..U raadt het al het bankje was weg! Toch naar een liefhebber!

Gisteren na lange tijd weer eens gezellig wezen kijken bij intra tuin!Niet dat ik iets specifiek nodig had, maar ach je weet het nooit.

Na eerst na ongeveer de helft van het bedrijf te hebben bekeken, vroeg ik aan mijn man of hij inmiddels geen trek in koffie had gekregen? Dus wij twee, met gezwinde spoed naar de koffieshop voor een lekker bakkie, maar O je……daar lagen heerlijke appelflappen ( van die ECHTE ) met een schijf lekkere appel erin (MMMM) ik kan dan geen NEE zeggen hè, terwijl ik die avond er voor nog luidkeels vertelden dat ik niet meer ZOVEEL zou snoepen, SLAP He?, maar ik was gelukkig niet allen zwak, ook mijn man zwichtte uiteindelijk, zodat wij bij Intra tuin gezellig van een koffie uurtje hebben genoten.

Eigenlijk hoef je niet eens VER weg om een VAKANTIE gevoel te krijgen!

Lekker aan het luieren in de middagzon, een prachtige blauwe lucht met helder witte wolken en vage sluierwolken.

De vogels kwetteren er lustig op los en benutten de drinkbak ook voor een spetterend waterfestijn.

Als mijn blik opeens een zeemeeuw ontwaart, die heerlijk zweeft, en de omgeving onder zich bekijkt, en intussen steeds verderweg zeeft( waarheen ) dat weet ik niet !

Wat ik wel weet, na dit te hebben gezien, is dat ik ook eens zou willen zweven, tussen WITTE wolken en in de BLAUWE lucht, om de wereld is van BOVENAF te bekijken.

Het was vandaag weer eens een ECHTE zomerdag, met vijf en twintig graden!

Heb er dan ook volop van genoten! Met mij nog meerdere buren die ik hoorden in de ons omringende tuinen!

Waarom kan het in dit land nu maar zelden een paar weken achter elkaar van dit weer zijn?

Na deze HEERLIJKE dag, even het journaal van zes uur gekeken, met als gevolg …………..dat het fijne gevoel van vandaag, snel tachtig graden is omgeslagen naar het negatieve! Tien minuten niet anders dan HONGER….MOORD en VECHTEN gezien.

Ik vraag me bij deze beelden af waarvoor al die mensen VECHTEN en MOORDEN, misschien voor VREDE?

Weten zij wel wat VREDE betekend?