VERDRIET!!!!!!
vanmorgen onze oudbuurvrouw (vriendin) wezen cremeren, zij was aan een ziekte overleden, die je NIET kan overwinnen, zo triest!!!
ik leerde haar twintig jaar geleden kennen als een heel krachtige en behulpzame persoonlijkheid! ik werd ziek...en zij heeft in die tijd heel veel voor ons betekent en gedaan...was altijd vrolijk en zei altijd LACHENT ik....ik wordt 100, en dat straalde zij ook uit! ik ben nooit helemaal de oude geworden, maar toen de rollen werden omgedraait en zij met KANKER te maken kreeg, hebben wij haar zoveel wij kunden gesteunt en getroost, zij knapte weer op en ging helaas verhuizen, en i.h. begin MIS je elkaar heel er, maar dit slijt en per telefoon bleven we toch op de hoogte van elkaar,s WEL en WEE, dan de een het ziekenhuis in ...en dan de ander weer, maar steeds kwamen we er toch na veel moeite en verdriet weer uit, tot verledenweek ineens .....een rouwkaart met de post en je weet welke naam er in kan staan (maar geloven) wil je het niet!!!toch is het waar, en verdrietig komen alle GOEDE en MOOIE momenten weer op je netvlies.
vanmorgen is het de allerlaatste keer geweest dat wij AFSCHEID van elkaar VOOR ALTIJD hebben genomen! en haar man-dochter en kkleindochter (waarop zij ZO TROTS) was heel veel sterkte voor de toekomst hebben gewenst!!ik kan alleen maar een ding denken.....GENIET van ELKE GOEDE DAG SAMEN, want voor je het weet is het ZOMAAR voorbij!
Maartje 3-4-2010






