Berichten van 28 februari 2011 tot 6 maart 2011

windstil

sta precies in het centrum
tussen vier windstreken
als was de aarde ledig
en stil

als een tuin vol mogelijkheden en beloften
waar eerlijkheid bloeit in alle kleuren
die van dag tot dag uur na uur veranderen
met de sterke buigzaamheid van riet
een tuin waar zacht in wordt gelachen
om de schoonheid die men ziet

op verre afstand woest de zee
die plotseling kabbelt als een beek
iets wat bij mensen o zo moeilijk leek
wat is de menselijke natuur
liefdevol,haatdragend,vrolijk of zuur
en nog zo veel andere woorden
die me soms te min waren
vaak echt bekoorden

jacques magendans

op weg zijn
langs een spoor
dat later bekend wordt
langs de zijlijnen van de stap
gezien door de ogen en
vastgelegd in herinnering

een innerlijke stem zegt me
hier was ik al eerder
die boom herken ik aan de tekening
van tronk en stam

als een film die ontwikkeld wordt
waarvan je de afloop hebt onthouden
de zon staat nu daar
in het westen is geen nieuws
in het oosten wijzen tekens
veranderingen aan die ongelijk verdeeld zijn
zelfs bij het licht van de maan

vervolg de weg
ver weg van het gevoel
de middelen schijnen aanwezig te ontsnappen
aan het gewoel dat ik machteloos verwerp
schiet op
schiet met scherpe woorden
geladen met mededogen
zoals de kogel door de kerk

ik werk al eeuwenlang
met begrippen die be-ogen
dat alles anders kan dan ooit gedacht
en smacht naar  uitkomst van verlies
van macht en winstbejag

de tocht is lang de stappen worden zichtbaar
in de verte wordt het licht in jaren
hoe breng je mensen tot bedaren
zo veracht
ver-on-achtzaam niets op lange duur
streef uur na uur op aarde
naar wat je in je allereerste uur ontwaarde

jacques magendans* spoorzoeken *

woorden
woorden doorkruisen de lucht als bliksemschichten
het oor raakt verstopt door decibellen en
het tempo verstopt de trommelvliezen
de trommelaars breken en lans voor verstaanbaarheid
gaan over op brushes en een wals

begrip komt boven als na een duik in de diepzee
druppels worden afgeschud en begrepen
het klinkt als een warm bad in een golfslagbad
klanken worden omgezet liedvorm
de scherpe kanten worden weggeveegd
met stoffer en blikken van verstandhouding

een violist speelt  en raakt de juiste snaar
op weg naar de finale woord
ik hoor
je

jacques.m.

 
1914-1918 herdenking.

vandaag mijn vleugels uitgeslagen naar de VPRO om de opzet van de herdenking van het begin van de eerste wereldoorlog vorm te geven door middel van composities van nederlandse componisten en
jazz-componisten,de brief gestuurd naar vera vingerhoeds,vpro redactie en gevraagd aandacht te besteden aan dit gegeven.jammer genoeg zitten we midden in een bezuinigingstijd,maar wie weet is her volgend jaar al rooskleuriger.het is mogelijk dat ook andere kunstdiciplines( wat een rare uitdruk-
king) kunnen inhaken,misschien wel wereldwijd , zoals dans,beeldende kunst,videokunst en theater,b.v.mochten er personen of organisaties willen inspringen reageer dan s,v,p.u kunt mij ook bereiken op jacques.kunst@hotmail.com

dit is het even voor vandaag en ga ik schilderen op mijn computer,
fijne dag en groeten.

kijk daar eens,waarom? er gebeurt iets,heb je dat niet gezien? ik zag het al uit de verte.
nou,dat is knap,dat heb je goed gezien,wat zag je nu eigenlijk? een groep dansers in de wolken
en tegelijk vloog er een vogel voorbij,wat zag jij? ik...ik keek op mijn horloge en zag de tijd.
kun je de tijd dan zien,wat van kleur heeft de tijd?de tijd heeft geen kleur,die is doorzichtig.
wat saai toch.kunnen we nog een kwartiertje kijken? ja,dat is goed,ik bel even dat we wat later komen.

*soms vind ik het heerlijk om zomaar wat te schrijven en te kijken wat er gebeurt*

heden kijkdag,

een dag zonder woorden
een dag vol kleur
dag