Naar de inhoud

Max en Bente's weblog

Belevenissen,verhalen en foto's van Kiki,mijn Drentsche Patrijshond
akke.beakke.be
Photobucket Met meer wetenswaardigheden over algemene hondse zaken.

Categorie: Gezondheid

Van het een in het ander

Dat vallen we hier op het moment.Wat Bente betreft dan.
Nu is het weer diarrhee die haar plaagt........eerst heeft ze daar Tormentavena voor gekregen maar aangezien dat potje tegen de uiterste houdbaarheidsdatum aan liep is dat in de vuilnisbak beland en vervangen door een nieuwe verpakking Okugest.En nu maar hopen dat dat zijn werk gaat doen!

Wordt vervolgd.
Groetjes van Max.
Geschreven door Marian om 21:12

Het lijkt beter te gaan

Gelukkig lijkt het vandaag weer wat beter te gaan met Bente;ze heeft honger als een paard maar krijgt kleine porties te eten onder het motto "langzaam aan,dan breekt het lijntje niet".
En jammergenoeg zit ik (Max) ook even in dat stramien omdat ik gisteren haar penslapje bij mijn eigen eten heb opgegeten.
Ik zou wel meer lusten maar dan word ik volgens ons vrouwtje veel te dik en  krijg ik meer last van mijn arthtrosepoot en dat is ook weer niet de bedoeling.
We hebben vandaag wel een losloopwandelingetje gemaakt maar dat was vanwege Bente van een kleiner soort.De camera was er ook al niet bij maar een fotootje uit het huisarchief doet het volgens mij ook wel.

Groetjes,

Max.
Geschreven door Marian om 19:13

Tollerclub organiseert lezing over auto-immuunziekten en genetische achtergrond.

Lezing Auto-immuunziekten en genetische achtergrond

 


De Nova Scotia Duck Tolling Retriever Club Nederland organiseert op
vrijdagavond 19 november 2010 een lezing:
 
“Auto-immuunziekten en genetische achtergrond”.

Sprekers zijn de Zweedse onderzoekers
 
Helene Hansson-Hamlin* en Maria Wilbe**.

De lezing is gebaseerd op de resultaten van het internationaal onderzoeksproject naar de invloed van genen, verminderde genetische diversiteit binnen rashonden populaties op het immuunsysteem en het ontwikkelen van auto-immuun gerelateerde ziekte.
De Nova Scotia Duck Tolling Retriever heeft model gestaan voor dit onderzoek, maar de onderzoekers gaan ervan uit dat hun theorie over de achtergrond van auto-immuunziekten op alle hondenrassen van toepassing zijn.
 
Algemene informatie:
 
Datum:           vrijdagavond 19 november 2010
Aanvangstijd:  zaal open 19:30, begin lezing 20:00 uur
Eindtijd:          uiterlijk 22.30 uur.
Locatie:           Hotel Haarlem-Zuid
                      Toekanweg 2, 2035 LC Haarlem
                      http://www.hotelhaarlemzuid.nl 
Maximum capaciteit: 150 personen op volgorde van betaling.

De lezing staat open voor leden en niet leden, de lezing zal in het Engels zijn.

Aanmelden:
Stuur een e-mail naar inschrijven@tollertales.nl , onder vermelding van, ‘lezing Auto-immuunziekten’ uw naam en aantal personen.
De uiterste aanmelddatum is 31 oktober 2010.
Lezing vindt plaats onder voorbehoud van voldoende aanmeldingen.
 
Gelieve de betaling te voldoen gelijktijdig met het uw aanmelding d.m.v. overboeking naar
ING rekening 80.80.569 t.n.v. Nova Scotia Duck Tolling Retriever Club Nederland
(geen afkorting gebruiken) o.v.v. lezing 19 november 2010.
 
Leden betalen € 10,00, niet leden € 15,00.
 
 
 
* Dept of Clinical Sciences, Swedish University of Agricultural Sciences, Sweden
** Dept of Animal Breeding and Genetics, Swedish University of Agricultural Sciences, Sweden
 

Bron:
http://tollertales.nl/adv2.htm

trans.gif

global-19x6.jpg

trans.gif

Geschreven door Marian om 22:18

Naar de dokter

Tsja,en toen moest Bente vanavond met spoed naar de dierenarts.......waarschijnlijk heeft ze vanmiddag in het bos iets gegeten dat erg lekker was en heeft ze zodoende haar maag vol gepropt.
Ze was er zo beroerd van dat ze met spoed naar de dokter moest die een buikfoto heeft gemaakt waar vervolgens een erg volle maag op te zien was.
Enfin,na een injektie en medicijnen voor morgen mee gekregen te hebben ben ik weer huiswaarts gekeerd met haar en hoophoophoop nu maar dat ze morgen weer de oude is!
Geschreven door Marian om 20:59

Waarschuwing voor Metrazol

Onderstaand verhaal staat op een  forum en heb ik met toestemming van de schrijfster gekopieerd en geplakt.
==========================

Ik schrijf dit topic om mensen te waarschuwen voor bovenstaande antibiotica. Metrazol wordt regelmatig door dierenartsen voorgeschreven, meestal voor honden die giardia hebben, of langdurig al met darmklachten lopen. Als eerste wil ik zeggen, daar helpt de antibiotica goed tegen. Maarrrrrrr en dit is een hele grote maar!! het kan ook letterlijk levensgevaarlijk zijn!!
Helaas doen Nederlandse dierenartsen hier nogal laks over, maar als je googled op bv Amerikaanse sites dan schrik je wat dit middel kan veroorzaken en helaas ook erg vaak veroorzaakt. Volgens de Nederlandse DA's komt het nl zeer zelden voor dat een hond er neurologische klachten van krijgt bij kortdurig gebruik, kan eigenlijk niet wordt er gezegd. DIT KLOPT NIET!!

Hieronder het verhaal over Lila.

Zoals jullie weten heeft Lila helaas nierfalen. ook heeft ze vaak diarree, wat veel voorkomt bij nierfalen. Eind mei heeft de DSA Lila metrazol voorgeschreven voor 2 weken. De diarree was weg. Toen is Lila ong 1,5 week gestopt met de metrazol. Daarna, vanaf half juni moest ze van de internist weer beginnen met metrazol. Dit werd eind juni verlengt door de internist met nog minimaal 2 weken. Ik heb meteen gevraagd of er bijwerkingen waren en zoja, wat ik kon verwachten. Nee dat was te verwaarlozen, metrazol was erg veilig.
Thuis gekomen zat er een bijsluiter in de pot en die heb ik uiteraard doorgelezen, ook daar stonden geen echte contra indicaties op. Dus ik ging er vanuit dat dit idd een veilig middel was.
Vanaf half juni toen ik Lila dit weer ben gaan geven (6 tabletten van 250 mg op een dag verdeelt over 3 keer voor een hond van 26 kilo) viel het mij op dat als ze ging liggen een soort spastische bewegingen maakte, dit begon net voordat ze in slaap viel en werd erger hoe langer en hoe dieper ze sliep. Al mijn honden hebben dat wel eens in hun slaap, dus ik keek daar niet echt van op. Verder was Lila erg vrolijk en ging het ondanks haar nierfalen gewoon goed met haar. Wel begon het ons ook op te vallen dat ze vreemder begon te lopen, niet zozeer dronken lopen, maar gewoon niet echt stabiel. Maar ja, Lila is een hond met nierfalen, dus wij dachten dat het met het eiwitverlies te maken had en dat ze hierdoor spierverlies had en daardoor niet zo stabiel meer liep.
Tot 2 dagen geleden. Ineens begon ze enorm te zwalken, kon niet meer rechtuit lopen en ik moest haar echt begeleiden om rechtdoor te lopen en niet steeds van het pad af te gaan. We hebben haar toen op bed gelegd en ze is toen meteen gaan slapen. De volgende ochtend wilde ze plassen in de tuin. Ze liep erg moeilijk, zakt door haar poten om te plassen, valt voorover, maakt een paar koprollen en landt tegen een stenen muur. Ze begon te spartelen mt haar poten, haar hele lichaam verkrampte en haar ogen schoten alle kanten op. ik heb haar snel opgetilt en naar binnen gebracht. Hier werd ze iets rustiger, al bleef ze erg hijgen en haar ogen bleven onrustig.
Een paar uur erna moest ze weer plassen. Dus tuig om en met ondersteuning van mij naar de tuin gestrompeld. Hier kreeg ze acuut weer een aanval. En vanaf dat moment heeft ze die dag bijna elke 5 minuten een aanval gehad. Ze had compleet geen controle meer over haar spieren, gooide haar hoofd in de lucht, verkrampte, begon met haar ogen te rollen etc etc.
De dierenarts is bij haar geweest en zag de pot metrazol en zei meteen, ze is vergiftigd met metrazol!! Lila heeft toen prednison injecties gehad (en dat met haar slechte nieren!!), omdat ze geen kans meer had anders.
Die nacht is ze redelijk doorgekomen, mede doordat ze wat versuft was door de prednison. Na heel veel googlen, bellen met dierenartsen en specialisten is er eindelijk toegegeven dat dit dus de effecten kunnen zijn van metrazol gebruik. Het hoeft dus niet eens in een hoge dosering en langdurig gegeven te worden. De aanvallen die Lila had zijn epilepsie aanvallen geweest.
Het is nu maar de vraag hoe ze hier uit gaat komen. Er is niets tegen te doen, alleen stoppen met de metrazol. Het herstel kan 2 tot 4 weken duren en dan heb je nog een kans dat ze er rest verschijnselen aan overhoudt en wat dat is, dat weet niemand.

Het is godverdomme niet te geloven, lila overleeft ehrlichia, hartworm, nierfalen en nou raak ik haar bijna kwijt aan een fout van een internist! Want als die eerlijk antwoord gegeven had, of gewoon ZELF verteld had wat voor bijwerkingen metrazol kan geven, dan was ik gestopt op het moment dat ze begon te schokken in haar slaap.
Wij zijn woest en gaan een klacht indienen hierover. Niet dat Lila hiermee geholpen is helaas, maar hopelijk wel andere honden!

De reden dat ik mijn verhaal hier neer zet is dat ik mensen wil waarschuwen voor dit middel. Het wordt er vaak niet bijverteld en het staat niet in de bijsluiter die je meekrijgt (als je een pot krijgt, anders weet ik het niet).

Ik weet wel dat mocht een van de honden in de toekomst medicijnen voor geschreven krijgen, ik dit eerst ga nakijken op internet, ik vertrouw nu echt geen DA meer, als je zelfs al niet kan vertrouwen op een specialist....
ik zal maar niet zeggen wat het antwoord was vd specialist, want het was iedereens schuld, maar niet die van haar....
Geschreven door Marian om 14:16

Botulisme

Ondanks dat honden niet erg gevoelig zijn voor botulisme kunnen ze het toch oplopen.Ter info hieromtrent zet ik hier een stuk neer dat ik ook weer van een andere website gehaald heb,te weten: www.wgs.nl
========

Botulisme

Laatste wijziging: 17 juli 2008

Iedereen heeft wel eens gehoord van botulisme. Botulisme kan ontstaan in oppervlaktewater tijdens aanhoudend warm weer. Met name watervogels en vissen kunnen er ziek van worden en aan sterven. Maar wat is botulisme nu precies, hoe gevaarlijk is het voor de mens en wat moet u doen of juist niet doen als u een ziek of dood dier vindt?

Wat is botulisme?
Botulisme is een vorm van voedselvergiftiging, veroorzaakt door het gif van de bacterie Clostridium botulinum. De botulismebacterie komt overal in het milieu in kleine hoeveelheden voor. De bacterie maakt de gifstof, genaamd botuline, aan tijdens de groei. Bij dieren die botuline hebben opgenomen wordt het contact tussen zenuwen en spieren geblokkeerd, waardoor verlamming van de spieren optreedt. Dit kan uiteindelijk de dood tot gevolg hebben. Botuline is één van de meest sterke gifstoffen die in de natuur bekend zijn.

Er komen zeven verschillende typen botulisme voor: A t/m G, waarvan type C het meest voorkomt.

De ideale omstandigheden voor botulisme zijn een watertemperatuur tussen de 20 en de 25 ºC en een eiwitrijke, zuurstofloze/zuurstofarme omgeving. Deze omgeving vinden de bacteriën in kadavers. Ondiepe, stilstaande wateren zijn voor de bacterie ideale broedplaatsen, omdat hierin makkelijk hoge temperaturen worden bereikt.

Vooral in kadavers, bijvoorbeeld van eerder door botulisme getroffen dieren, kan de bacterie zich razendsnel ontwikkelen. Diepere of stromende wateren worden – ook in de zomer – niet zo snel warm. Het risico is hier dus minder aanwezig.

De botulismebacterie is bijzonder lastig te bestrijden. Bij minder ideale omstandigheden, bijvoorbeeld in de winter, leeft de bacterie voort in de vorm van sporen. Deze sporen zijn niet te bestrijden.

Hoe vindt besmetting plaats?
Botulisme is een vorm van voedselvergiftiging. Dat betekent dat besmetting normaal gesproken plaatsvindt via de mond, bek of snavel. Watervogels en vissen kunnen botulisme oplopen tijdens het zoeken naar en eten van voedsel. Hierbij kunnen zij besmette weefseldeeltjes en maden, die afkomstig zijn van in ontbinding verkerende kadavers, binnenkrijgen. Deze weefseldeeltjes en maden, die hoge concentraties gif bevatten, bevinden zich in en op het water of zijn naar de bodem gezonken. Het oppervlaktewater zelf is niet giftig. De dieren gaan dood door het gif en vormen weer een nieuwe besmettingsbron. Zo kan zich botulisme verspreiden.

Ook herkauwers en paarden kunnen besmette weefseldeeltjes en maden binnenkrijgen door het drinken van water waarin kadavers liggen.

Er is ook besmetting mogelijk via een wond(je) in de huid (wondbotulisme).

Verschillende typen botulisme
Botulisme komt voor in verschillende typen, die worden aangeduid met de letters A tot met G, waarvan type C het meest voorkomt. De typen B en E komen weinig voor. De typen A en D zijn zeer zeldzaam.

(Water)vogels zijn zeer gevoelig voor type C. Visetende vogels, bijvoorbeeld futen en meeuwen, zijn ook gevoelig voor type E. Vissen zijn gevoelig voor de typen B, C en E. Herkauwers en paarden zijn gevoelig voor de typen C en D. De meeste roofdieren, zoals honden en katten, zijn ongevoelig voor alle toxinetypen.

De mens is zeer gevoelig voor de typen A, B, E en F. Het voor vogels zeer gevaarlijke type C is voor de mens onschadelijk. Maar in vogelkadavers die te lang in het water blijven liggen, kunnen zich typen vormen die wel schadelijk zijn voor de mens. Daarom is een snelle verwijdering van deze kadavers ook van belang voor de volksgezondheid.

Ziekteverschijnselen bij dieren
Besmetting met botulisme heeft verlamming tot gevolg. Getroffen watervogels zijn traag, kunnen niet of maar kleine stukjes vliegen en kunnen moeilijk lopen. Vaak vluchten ze het water op en verschuilen zich dan in rietkragen. Ze zwemmen met gestrekte hals en laten de kop in het water hangen, omdat de nekspieren verslapt zijn. De vogels liggen diep in het water en hebben afhangende vleugels. Ze kunnen geen geluid meer voortbrengen. De vogels kunnen doodgaan, doordat ze hun kop niet meer boven water kunnen houden en verdrinken of doordat hun ademhalingsspieren verlamd raken, zodat ze bewusteloos raken en stikken. Dode vogels hebben vaak gestrekte poten, een enigszins gedraaide kop, afhangende vleugels en slijm in de snavel.

Getroffen vissen zijn niet actief; ze zijn bijvoorbeeld moeilijk met een hengel te vangen. Dode vis komt meestal pas na een paar dagen aan de oppervlakte drijven. Ook als botulisme niet de doodsoorzaak was, kan zo'n vis toch een bron van besmetting vormen.

Gezonde honden zijn nauwelijks gevoelig voor botulisme. Alleen als een hond een (lichte) maagbeschadiging heeft, bestaat er kans op besmetting. Een hond die besmet is met botulisme loopt met een korte, stijve stap, wil niet eten of drinken en vertoont verlammingsverschijnselen.

Herkauwers en paarden die zijn besmet zijn te herkennen aan een stijve gang en coördinatiestoornissen van de spieren. Ze kauwen traag, kunnen moeilijk slikken en produceren veel speeksel. Ook bij deze dieren kunnen verlammingsverschijnselen optreden.

Ziekteverschijnselen bij mensen
Botulisme bij mensen is zeer zeldzaam. Mensen kunnen besmet raken door het eten van besmet voedsel. De eerste ziekteverschijnselen treden zo'n 12 tot 36 uur na besmetting op. In eerste instantie kunnen de volgende symptomen die duiden op besmetting optreden: misselijkheid, overgeven, moeheid, duizeligheid, droge mond en buikklachten. Daarna dubbel of wazig zien, slecht verdragen van licht, moeite met spreken en slappe arm- en beenspieren. Er treedt overigens geen koorts op.

Waarschuw een huisarts, als u deze symptomen waarneemt. Het genezingsproces bij mensen duurt erg lang.

Voorkomen en bestrijden van botulisme
Zoals u eerder heeft kunnen lezen is de botulismebacterie niet te bestrijden. Botulisme is, hoe vervelend ook, bij (warme) zomers gaan horen. Wel kunnen we zoveel mogelijk proberen botulisme binnen de perken te houden. Door bijvoorbeeld zo veel en zo snel mogelijk dode en zieke dieren te verwijderen en dode dieren te vernietigen. Door te zorgen dat het vee geen besmet water drinkt. Door te zorgen dat er geen kadaverresten zitten in (pluimvee)mest dat uitgereden wordt over land waar vee graast. Door pluimveehokken vrij van vliegen te houden. Maar óók door in het voorjaar en de zomer geen watervogels in stadswateren te voeren. Zo voorkomt u namelijk grote concentraties vogels en dus de kans op verspreiding van botulisme.

Verwijderen van dode en zieke dieren
Om verspreiding van botulisme tegen te gaan, moeten dode en zieke dieren zo snel mogelijk uit het water worden verwijderd. Deze taak ligt bij de onderhoudsplichtige instantie van het water waarin u de dieren aantreft.

En ook op http://www.whgdierenartsen.nl/Bibliotheek/tabid/69/ItemID/288/Default.aspx?Word=BOTULISME+BIJ+DE+HOND staat meer informatie.
Geschreven door Marian om 00:00

Leuke ontmoeting

Al heel lang komen we in het bos een meneer tegen met zijn hond Jorre.
Jorre is een Friese Stabij volgens de meneer maar volgens mij is het een Stabijna.Maar goed,doet er niet toe.
Vorig jaar heeft Jorre 2 x een flinke aanval van het vestibulair syndroom gehad of in elk iets dergelijks.
Honden kunnen daar goed overheen komen ,maar toen ik hem voor het laatst sprak had hij net de avond ervoor de 2e tik gehad en de baas zag het eigenlijk niet meer zo zitten met hem.
Kort daarvoor was zijn vrouw plotseling overleden,dus de tik die Jorre kreeg kwam hard aan.
Tegelijk diende zich het probleem aan dat Jorre de trap niet meer op kon terwijl hij altijd op de slaapkamer sliep.
Enfin,ik heb hem moed ingesproken en hem verteld dat hij Jorre 's avonds veel steun zou kunnen geven door hem met behulp van een tuig de trap op zou kunnen helpen.
Daarna heb ik hem niet meer gezien en ik dacht eigenlijk dat Jorre dood was.
Maar niks dus!Jorre is er heel goed bovenop gekomen (op een ietwat scheve kop en af en toe onzeker lopen na) en wordt elke avond met een zelf gefabriceerd tuig de trap op geholpen!
Meneer dankte me nog hartelijk voor de tip en ziet het weer helemaal zitten met hem!
Geschreven door Marian om 16:28

Onderzoek naar oorzaak bloederige diarrhee bij pups en jonge honden tot 1 jaar.

De Raad van Beheer vraagt onze hulp bij een onderzoek naar bloederige diarrhee enz bij pups en honden tot 1 jaar.
Het zou hierbij gaan om een mutatie van het canine coronavirus.

http://www.raadvanbeheer.nl/nieuws/nieuwsbericht/news/oproep-onderzoek-pupeigenaren/newsback/25/hash/19de18af36/

http://www.uu.nl/SiteCollectionDocuments/DGK/DII/Virologie/oproep%20CCoV%20onderzoek.pdf
Geschreven door Marian om 18:48

Meer van Max en Bente's weblog

↑ Terug naar de berichten