Geen bananen maar een appel
Voor Kiki is zo langzamerhand de tijd aangebroken dat ze af en toe banaantjes in haar oren krijgt,lijkt het wel.
Vanmiddag een wandelingetje gedaan waarbij de bazin het rustig aan kon doen en Kiki toch goed aan haar trekken kon komen en dat is goed gelukt!Wat soms niet zo goed lukte was luisteren.L.u.i.s.t.e.r.e.n.
Zo spel je dat,maar Kiki wist ineens niet meer wat het was want er was iets dat klaarblijkelijk veel en veel aantrekkelijker was dan een roepende bazin:een appel!
Na een paar keer roepen was de bazin het zat en ging maar eens kijken waarom ze niet kwam cq haar op te halen.En bij aankomst bleek wat er was:er had blijkbaar een appel gelegen en die lag mevrouw heerlijk te verorberen!
Na een beetje gefoeter van de bazin waarbij ze aangelijnd dreigde te worden liep ze een klein rondje,pakte tóch nog even dat fiemeltje appel dat dreigde te blijven liggen en liep vervolgens als een zonnetje met de bazin mee.
Honden....af en toe zou je ze,maar als je dan dat lieve snoetje ziet ben je alweer verkocht.Toch?
Marian.
