En alwéér is een heel grote hondenvriendin uit onze vriendenkring voorgoed ingeslapen.

Senta kwam zo rond 1995 samen met haar bazin in ons leven toen ze nog maar net bij Hanneke was gekomen uit een opvangsituatie in Duitsland waar ze vastgebonden aan een paal of zo was gevonden,en is er nooit meer uit weg gegaan;samen hebben ze het park hier,Zijpendaal en de hei onveilig gemaakt en hebben ze heel wat konijntjes de stuipen op het lijf gejaagd!

Gevangen hebben ze er nooit een,maar wat hadden ze een lol samen!

Hun poten hebben ze bijna letterlijk versleten met lopen,zwemmen en nog meer lopen;ze zijn eigenlijk samen opgegroeid.

 

Max:

“Lieve Senta,

Als ik vroeger met mijn bazin het park in kwam lopen keek ik eerst of jij er was en of er wat te ravotten viel!De zandbak die er toen nog was (en nooit door kinderen gebruikt werd) was ideaal om te proberen of we naar Australie konden komen of om elkaar een extra jas aan zand te bezorgen en vijvers waren er om in te zwemmen.

Maar dat moest je wel eerst leren want in eerste instantie vond je het volgens mij niet zo leuk.Totdat je door had hoe leuk het was en je onze Zwemkampioene Senta werd!

Helaas heeft een lelijke misstap met daarna een verkeerde diagnose van de dierenarts je heel lang heel veel narigheid bezorgd en kwam daar nog weer later Degeneratieve Myelopathie om de hoek kijken zodat je achterhand langzamerhand verlamd raakte.

Vandaag heeft Hanneke moeten besluiten je te laten gaan en wat zal ze je verschrikkelijk missen,meisje.

Ook wij,mijn bazin en ik,zullen je vreselijk missen als we bij Hanneke komen lieve Senta. Dag lieve,grote vriendin.

Dagdag,”

 

 

Max en Marian.

Op 1 februari j.l. stond hier op het blog een berichtje over Violetta,een hondje uit Rhodos waar mijn bazin bijna voor gesmolten was.

Daar staat ze dan.
Op het dressoir.
In een asbus.

Vandaag is Bente weer thuis gekomen en het is onwezenlijk om haar daar in die bus op het dressoir te hebben staan.En toch voelt het goed en hoort het zo.
Binnen afzienbare tijd gaan we haar samen met grote vriend Falko op Rozendaal verstrooien zodat we hen altijd even kunnen groeten als we langs lopen.
Dag lieve Bente.

De tranen.
Op dit moment wordt Bente gecremeerd.Tot later,lief meiske.

Tsja,ook vandaag is het weer een rare dag;gisteren kregen we het bericht dat Bente opgehaald is door de mensen van SHCN en dat ze vandaag gecremeerd gaat worden.
Wat een onwerkelijk idee:Bente die gecremeerd wordt.Maar ja,het is nu eenmaal zo en we moeten het er maar mee doen.
Zodra ze weer thuis is-en dat zal binnen 10 werkdagen zijn-maken we een afspraak met Manuela zodat ze samen met Falko verstrooid kan worden op het door haar ook zo geliefde Rozendaalse veld.

Door inlogproblemen kon ik gisteren niet op het blog inloggen waarvoor excuses.
Het was sowieso een rotdag want gisteren is mijn lieve,lieve Bente ingeslapen.Ze bleef hoesten en na diverse behandelingen zijn we gisteren naar de Wagenrenk geweest waar na het maken van foto's enz een kwaadaardige tumor geconstateerd werd.Ze had heel veel vocht in haar borstkas en haar langer laten leven was geen optie.
Dat mag en kun je geen dier aandoen,dus heb ik meteen besloten dat onze wegen hier zouden scheiden.Dat was het laatste dat ik voor haar kon doen en ik heb het met vreselijk veel pijn in mijn hart gedaan.
Bente wordt binnenkort gecremeerd en samen met haar grote vriend neef Falko uitgestrooid op het Rozendaalse veld waar we zo veel en vaak gewandeld hebben.
We missen haar nu al heel erg en ze zal altijd een plekje in ons hart blijven houden.
Dag lieve,lieve Bente.Dagdag.

Marian en Max.