

Kleurenbladeren
Geel
Is nog
lang niet alles
Maar al best wel veel
Rood
Eindig bladerleven
De
daling naar de dood
Ze zweven rond mijn hoofd
Wiegend op de lucht
Een
enkel blad gelooft
In de zwakke windenzucht
In een weg weer terug naar
boven
Een andere boom misschien
Maar snel stopt het geloven
Als ze de
bodem zien
Stampend door de plassen
Roodwitte paddestoel
Tijd voor
warme jassen
Beginnend herfstgevoel
Dieren die verdwijnen
Maar er toch
nog zijn
Het bladerdak moet kwijnen
Verliezen dat doet pijn
Wachtend op
de storm
Het einde definitief
Kaal straks is de norm
Deze herfst is nog
te lief
Bladeren vragen hoog
Wanneer valt het doek
Het bos een
regenboog
Een dwarrelend kleurenboek
Bruin
Niet alleen de stam
Maar
vol tot aan de kruin
En groen?
Dat is nog even wachten
Dat mag de lente
doen...














