Donderdag 29 maart 2012

TERUG IN HARIDWAR

You yourself, as much as anybody
in the entire universe deserve your
love and affection
-Buddha-

Was voor een week naar een dorp, Bagyli, op de top van een van de uitlopers van de Himalaya. Het dorp bevindt zich enkele kilometers van de chinese grens.
Het was er fantastisch. Ik wilde er langer blijven. Lekker rustig en sereen. Geen getoeter, geen vervuiling. Maar ook geen winkels en dokters, en alleen maar klimmen of afdalen. Geen echte wegen, maar wegen gemaakt door de mensen van de dorpen. Wat een ervaring. Wij, 4 yoga dames en ik, verbleven bij de familie van twee dames. Deze vier zijn cousin sisters, hetgeen betekent dat ze dochters zijn van broers. Deze clan woont in het dorp waar wij naar toe zijn gegaan. Ze praten geen hindi maar garwhali. Ondertussen praat ik ook een aardig woordje garwhali. Het lijkt in het geheel niet op hindi.
Ik ben uitgenodigd om daar voor een maand naar toe te gaan. Ik denk dat ik tijdens een volgende vakantie daadwerkelijk voor enige tijd naar het dorp ga.

Ondertussen is het hier behoorlijk heet. 35 graden en meer. Ik ga dan ook alleen 's ochtends en s' avonds echt op pad. Anders begeeft mijn hart het.
Volgende week hebben de studenten van de yoga opleiding een eendaagse toer. Ik ga dan ook mee. Ik ben benieuwd waar we naar toe gaan.

Nog 2,5 week en dan zit dit avontuur erop. Achteraf gezien is het heel snel gegaan. De eerste weken waren erg lang, maar daarna vloog de tijd om.
Maar het is goed om weer naar huis te gaan en de draad van mijn leven weer op te pakken. Deze tijd heb ik als een verrijking ervaren. Ik ben erg blij dat ik deze stap heb gezet.
Ik kom zeker terug. Ik heb de vier dames van yoga beloofd dat ik aanwezig zal zijn op hun bruiloft.
Verwacht wordt dat Santoshi de eerste zal zijn die gaat trouwen. Haar huwelijk is een "love marriage" en geen "arranged marriage". Daarna zal Aparna trouwen wat wel een arranged marriage wordt.
Kalpana en Anuradha willen nog 2 of 3 jaar wachten alvorens zij gaan trouwen.
Ook voor hen is mijn vriendschap met hen een hele ervaring. Nog nooit hebben zij zo intensief contact gehad met een buitenlander. Ze weten werkelijk waar niets van de wereld buiten India. Ze weten nog niet eens wat India allemaal te bieden heeft. Hun wereld is erg klein. Hetgeen ik begrijpelijk vind.

Groetjes en tot de volgende keer

Geschreven door philly om 00:00 Reageer op dit bericht

5 reacties op dit bericht

sjdhfjsdf22 januari 2015 om 08:21

zzz

Omdat achter elke Replica Horloges Breitling horloge, hij de ervaring van de luchtvaart zorgt voor het merk op het Imitatie Horloges moment heeft. Na meer dan een halve eeuw van vlieguren, de Transocean collectie iwc replica dus gezien wordt om het land een nieuwe versie uitgerust met een 38 mm met dunne schuine vatting en slanke hoorns stalen geval, die perfect past de meeste polsen. Mannen of vrouwen. De wijzerplaat zeer sober en effectieve is ingericht index appliques en B eerste in goud, dat ooit het Breitling logo was.

glenda10 april 2012 om 21:25

groet

Hoi Phyllis. Zo te lezen gaat het heel goed met je. Bly te lezen allemaal. Kyk ernaar uit om je te zien en te horen. Love u en groetjes.

Maggy Ferrier10 april 2012 om 12:45

protest

Hi Phylli,

Ik had beloofd je af en toe bij te praten wat er zoal gebeurd in Nederland en de wereld.
Wel Vandaag 10 april wordt er in Suriname een stille tocht georganiseerd vanwege de aangenomen amnestiewet. Allerlei organisaties, vakbonden en kerkgenootschappen hebben zich hierbij aangesloten. Men vindt dat deze wet de democratie van Suriname ondermijnt. Vooral vanwege de manier waarop deze wet tot stand heeft kunnen komen. Op hetzelfde moment dat deze stille tocht gaat plaatsvinden in Suriname, hebben in Amsterdam Curacou en Amerika zich ook mensen verzamelt die dan ook op deze plaatsen een stille tocht houden. In Nederland is de tocht om 19.00 uur gepland .
Hoe is het verder met jou? Geniet je nog een beetje. Wel een leuk vooruitzicht om je dadelijk weer in Delft terug te zien.
Okee Phylli hou je goed en tot ziens/schrijfs/spreeks
Odi Odi
Mag

lilian babel4 april 2012 om 12:29

wat gaat de tijd

Hoi vriendin, wat gaat de tijd hé. Maar ik ben blij, want we hebben je gemist en rachel vraagt elke keer naar je. Ik lees dat je heel erg aan het genieten bent. Geniet nog van je twee laatste weken en kom dan uitgerust terug.
Weet ja al hoe laat je op schiphol aankomt, misschien dat we je komen ophalen, als het na twee uur s'middags is. Ik moet s'ochtend werken.
Groetjes en veel liefs lilian en kids

Maggy Ferrier3 april 2012 om 13:54

numesteh

Hee Phylli, dat was even leuk onze chat vandaag. maar volgens mij werd je weer van het net gegooid ?
Wat heb je eigenlijk ongelooflijk veel meegemaakt. Ben benieuwd naar al je foto's en gedetailleerde verhalen als je weer terug bent.
Geniet er nog maar lekker van het is hier nu 14 graden en morgen weer wat koeler :(
hou je goed en tot schrijfs!!
brasa
Mag

Reageer op dit bericht

Maandag 19 maart 2012

GEWONE WEEK :-)

Deze week is een "normale" week, in die zin dat ik niets bijzonders heb gedaan. Het is met de dag warmer. Vandaag is het zo heet dat je niet weet waar je het moet zoeken.
Ik zou niet in de zomer hier willen zijn. Dan kan je volgens mij niet eens ademen vanwege de hete lucht.
Vandaag hebben we een hele zware yoga training gekregen. Dit vanwege de op handen zijnde examens voor de senior studenten.
In juni moeten ze afstuderen. Ik was helemaal kapot want ik wil met alles meedoen. Ik merk elke dag weerhoe goed het mij doet. Eigenlijk zou ik hier voor zes maanden moeten zijn. Als ik jonger was zou ik deze opleiding zeker hebben gevolgd. Het is een vrij brede opleiding.

Het is de bedoeling dat we eindelijk dit komend weekend naar het dorp van de 4 studentens gaan. We zouden afgelopen weekend zijn geweest maar twee van de meisjes zijn ziek geworden. Een ligt nog steeds met koorts in bed, maar ze gaat desondanks mee. Tenslotte gaat ze naar huis en kan dan door haar moeder worden verwend.

Gisteren zijn we gaan shoppen in Rishikesh. Ik heb wat mooie spullen gekocht voor Emma en Ismintha. Ook wat souvenirs gemaakt van stenen uit Ganga. Wat een mooie spullen. Echt handwerk.
Het barst van de toeristen in Rishikesh.
Ik heb een afspraak gemaakt met een van de leraren van de opleiding om naar de verblijfplaats van The Beatles te gaan. Ook gaan we dan naar het restaurant in Rishikesh waar alleen maar Beatles muziek wordt gedraaid. Het schijnt het favoriete restaurant van The Beatles te zijn geweest. Wat er van waar is natuurlijk!
Deze leraar woont in Rishikesh en geeft elke ochtend yoga les aan toeristen en aan buitenlandse yoga studenten die voor een paar maanden naar India komen voor hun opleiding.
Ik heb een nederlandse ontmoet die de opleiding in Nederland doet en nu voor 2 maanden in Rishikesh verblijft voor het volgen van lessen.
.

Geschreven door philly om 12:46 13 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 13 maart 2012

VERHUISD :-)

Your work is to discover your world and then
with all your heart give yourself to it.
-Buddha-

Ik ben verhuisd. Wat een gezellige boel in het studentenhuis.
Wel wat anders dan de ashram. In de ashram had ik een "echt" bed maar hier is
het kamperen geblazen. Ook de vloer slapen dus.
Ik at al zittend op de vloer en nu slaap ik dus ook op de vloer. Weliswaar op een
aantal dunne matrassen. Eigenlijk mag ik de naam matras hier niet voor gebruiken.

Ook het toilet is niet het europese toilet maar een hurk toilet. Desondanks is het enorm
gezellig. In de ashram ging het licht om 21:00 uur uit. Hier is het gezellig tot we besluiten
naar bed te gaan. De studenten zijn enorm lief voor me. Ze nemen mij enorm in bescherming.
Iedereen hier in Haridwar weet dat ik door de studenten word beschermd. Dus laat een ieder
mij met rust. Wel zo prettig moet ik zeggen!

Ik eet dus vanaf vandaag met de studenten mee. Ze koken zelf. Erg pittig, en toch eten ze er groene
chilipepers bij. Alsof ze in een lekkere aarbei happen. Bij alles eten ze chili. Of het nu om fruit gaat of
om een ijsje. Overal moet chili op.
Ze beginnen de dag met pittig eten. Ik bedank daar voor. Hoewel ik er steeds beter tegen kan.

Ik kook dus niet meer mee in de ashram. Wel is mij aangeboden om nog elke dag in de ashram te komen eten. Maar het is gezelliger om met de meiden te eten. Ze heten, Anuradha (of te wel Anu), Aparna (of te wel Apu), Santoshi (of te wel Santu), Kalpana (of te wel Kapu) en Seema.
De eerste vier meiden zijn volle nichten van elkaar. Hun vaders zijn broers en ze komen allen uit hetzelfde dorp. Ergen in de Himalaya.
Seema komt ook uit dorp.
Anu haar vader woont sinds een paar jaar in Delhi. Ook hebben Apu en Santu beiden broers en/of zussen in Delhi.
Ik ga in Delhi bij Anu thuis logeren. Ze vinden dat veiliger voor me.
Ik moet bekennen dat ik het ook wel prettig vind om met ze op te trekken. Hierdoor zie ik veel meer van de omgeving. En niet alleen de toeristische plekjes.
Vandaag heeft een van de manlijke studenten getrakteerd want zijn broer is vader geworden van een dochter. Er wordt dan op zoetigheid getrakteerd. Hij was apetrots dat zijn broer nu naast een zoon ook een dochter erbij heeft.

Groetjes en tot de volgende keer.

Geschreven door philly om 13:16 13 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 12 maart 2012

MORGEN VERHUIZING

Ik ben weer opgeknapt. Gelukkig maar!
Morgen verhuis ik uit de ashram. Ik kan daar maar 1 maand verblijven.
Ik heb een kamer gehuurd in het studentenhuis van de dames van yoga.
De huur voor een maand kost geen drol. Namelijk Rupees 1.200,00.
Een euro is gelijk aan Rupees 66,00.

Op 12 april ga ik met 3 van de yoga dames naar Delhi en verblijf bij een van de dames
in huis. We gaan dan met ons allen naar Agra om de Taj Mahal te bezichtingen.

Ik heb niet zo veel meegemaakt vanwege mijn ziekzijn. Ik heb het van de dokter erg rustig
aan moeten doen. Ook de yoga meiden hebben erop toegezien dat ik het rustig aan doe.
Ik ben vandaag weer begonnen met yoga. Ik heb meteen gemerkt dat ik een paar dagen
geen les heb gehad.

Ik ben gisteren naar Dehradun geweest. Dehradun is de hoofdstad van deze provincie.
Wat een drukte. Er was markt en dan bedoel ik ook echt markt. Het was echt "shop till you drop".
Dat hebben de yoga dames dan ook gedaan. Ik heb zes salwar kameez gekocht. Althans de stof.
Vandaag heb ik het naar de kleermaker gebracht. Donderdag kan ik een van de zes al ophalen.

Vrijdagmorgen vroeg vertrek ik met de dames naar hun dorp hoog in de bergen. Het belooft een
heftige trip te worden. Mij is aangeraden op pillen tegen reisziekte in te nemen vanwege de klim.
Ook is mij aangeraden alleen maar vooruit te kijken en niet in de diepte vanwege de ravijnen.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik er een beetje tegenop zie. Maar ik wil deze kans ook weer niet
voorbij laten gaan. Het dorp ligt ergens in de Himalaya.

Groetjes en tot de volgende keer.

Geschreven door philly om 14:08 8 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 9 maart 2012

PELGRIMSTOCHT GENAAMD MANI KOOT YATRA ;-(

Ik ben twee dagen op een trekking geweest. Dit heet Yatra en vind jaarlijks plaats. Twee dagen voor Holi. Eerst naar Laxman Jula geweest. Een rit van 45 minuten met een "auto". Wij noemen dat de tjoektjoek. Vanaf Laxman Jula gelopen naar het startpunt, t.w. Pandav Cave. Vanaf dat moment was het klimmen geblazen. Over de bergtoppen. Ik wist niet wat mij overkwam.
De groep bestond uit circa 500 mensen, waarvan het meerendeel Indiers waren. Oude vrouwen en mannen en allen liepen ze op slippers in vol ornaat. Dus in sari's.
Ik had geen loopschoenen bij mij en liep dus op mijn waterschoenen.
In de groep liepen ook muzikanten die twee dagen lang onafgebroken muziek hebben gemaakt.
Het waren drie drummers en twee doedelzakspelers.
Ook liep er een man met een mand op zijn hoofd met daarin bloemen en houtenslippers. De houtenslippers zouden symbool zijn voor de god Shiva. De klim was erg zwaar en afmattend. Het was de bedoeling om naar een ashram te lopen en daar met z'n allen de nacht door te brengen om de volgende dag door te lopen naar de tempel waar deze tocht voor bedoeld is. Deze tempel bevindt zich boven op een van de toppen van de uitlopers van de Himalaya. Wat een uitzicht vanaf dat punt. Pas hier heeft de man met de mand op zijn hoofd de mand neergezet en zijn offer aan Shiva gebracht.
Toen begon de terugtocht vanaf de tempel naar Rishi Kesh. Ik had verwacht dat deze tocht iets makkelijker zou gaan aangezien wij nu door het dal zouden lopen. Niet dus!
Het pad door het dal is niets anders dan de droge riverbedding. Ik liep dus over keien en moest proberen om niet mijn enkel te breken. Geen schaduw en vooral geen water.
Iedereen strief zowat van de dorst. Na enige tijd kregen we water. Na afloop bleek dat ik dus water uit de ganges heb gedronken. Ik moet er niet meer aan denken.
Ik ben dan ook ziek geworden. Braken en diaree. Ik heb drie dagen ziek gelegen en moest tenslotte naar een dokter.
Dankzij de dokter ben ik weer op de been en kan ik dit navertellen.
Voor mij nooit meer Jatra. De natuur was fantastisch maar dat was dan ook alles voor mij.
Er zijn buitenlanders die elk jaar terugkomen voor deze tocht.
Ik had gehoopt olifanten te zien, want het dal waarin wij liepen is het olifantengebied. Geen olifanten maar wel een heleboel olifanten poep.
Het mooiste van de hele tocht vond ik het laatste deel toen wij de weer in de bewoonde wereld aankwamen. Dit was zo speciaal. We liepen met z'n allen in colonne naar Rishi Kesh. Daar werden wij met groot gejuich ontvangen.
Op de een of andere manier gaf dat een enorme kick. Misschien kwam dat ook vanwege de vermoeidheid. Want ik was afgemat en kon haast niet meer lopen. Al mijn spieren protesteerden.
Dit was wat ze noemen "once in a lifetime experience".

Morgen kan ik gelukkig weer mee doen met de yoga klas. Ik was daar te ziek voor.

Groetjes en tot de volgende keer.

Geschreven door philly om 07:37 4 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 3 maart 2012

VOLGENDE POGING :-)

The succes of love is in the loving -
it is not the result of loving
- Mother Teresa -

Het is al vijf keer gebeurd dat ik een bericht aan mijn blog wil toevoegen en dat de server er uit ligt.
Hopelijk gebeurd dat vandaag niet.

Even iets meer over de ashram en de kinderen hier in Haridwar.

Er werken vier mensen in de keuken van de ashram. Een vrouw en drie mannen. Een van de mannen is doof en stom. Er wordt keihard gewerkt door deze vier mensen. Ze werken zeven dagen in de week van vijf uur 's ochtends tot 9 uur 's avonds. Ze hebben nooit een vrije dag want de jongens en de leraren moeten 3x per dag eten.

De pannen waarin gekookt wordt zijn zo groot als een jacuzzi. Je zou er met gemak in kunnen zitten.
Elke dag wordt er voor de armen uit de omgeving gekookt. Ze komen dan met een bak voor erwtensoep en de zak of een doek voor de rijst en roti.

De arme kinderen zijn te vies om aan te kijken laatstaan om aan te raken. Ik begrijp niet waarom ze niet worden gewassen. Desnoods in de ganges, zoals zoveel anderen ook doen.
Ook hun leefomstandigheden zijn niet om over naar huis te schrijven. Ze wonen langs de wegen onder plastic en als ze geluk hebben onder een stuk zeil.
Zelf langs de snelweg van Delhi wonen mensen in hutjes of onder plastic.
Wat een vieze omgeving. Als er al wordt schoongemaakt dan wordt het vuil aan de overkant van de straat gegooid. Er wordt geen vuil opgehaald. Overal ligt er plastic.
Afgelopen zondag heb ik samen met de jongens van de ashram een deel van de ashram schoongemaakt. We hebben alle plastic opgeruimd. Er moet nog veel meer gebeuren. Werkelijk waar niets wordt schoongemaakt.

Morgen, zondag 4 maart, ga ik een trekking maken met een grote internationale groep mensen. We gaan door een gedeelte van de Himalaya en slapen in een ashram. De trip kost mij niets en overal wordt voor gezorgd. Een groot aantal van de yoga studenten gaan mee. Ik moet om vier uur 's ochtends al op pad. De reis naar het vertrekpunt ligt een uur reizen van mijn woonplaats af.
Ik ben heel benieuwd wat het wordt.

Het is best lastig om aan mijn blog te werken vanwege het feit dat de electriciteit elke dag voor uren uitvalt. Ik moet een behoorlijk stuk lopen naar de internetshop. En het wordt er vroeg donker. De straat van de internetshop is niet verlicht. Dus je begrijpt dat ik het niet te laat wil maken.

Tot de volgende keer.

Geschreven door philly om 13:52 2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 25 februari 2012

WEEKEND IN SAPT RISHI :-)

Vanochtend begon om 07:30 uur wederom een zware yoga training. Ik kan steeds beter meedoen met de studenten. Ook de houdingen gaan steeds beter.

Jammergenoeg is mijn tijd hier te kort om de volledige training te volgen. Was ik maar jonger en had ik maar meer vrije tijd. Dan was ik vast yoga leraar geworden. Wel een hele zware opleiding.

Na de yoga lessen begint voor de studenten de lessen in de ayurvedische geneeswijze. Dat is een onderdeel van de yoga opleiding.

Morgen is het zondag en ga ik weer op pad met een aantal van de studenten.

Ook kreeg ik een aanbod om voor Holi een paar dagen naar de ashram in New Delhi te gaan.

Ik weet nog niet of ik het aanbod aanneem.

De ashram van Sapt Rishi heeft ook een ashram in New Delhi.

Het is 's avonds niet meer koud. Ook is het overdag warmer dan toen ik aankwam. Toch gaan de kinderen hier nog steeds erg warm gekleed naar school. Met een warme muts op, warme truien en leggings en sokken. Als ik naar ze kijk breekt het zweet mij al uit. Ook de volwassenen lopen er erg warm gekleed bij rond.

De honden hier zijn allen op sterven na dood. Het is te triest om aan te zien. Ze hebben allemaal schurft en zijn zo mager dat je alleen maar ribben ziet. Daarentegen zien de koeien er goed uit. Maar ja dat zijn dan ook de heilige beesten van India.

Ook zijn er rond de ashram erg veel apen. En kraaien. Die maken alleen maar lawaai. 24 uur per dag. Net als de rest van de mensen hier.

Groetjes van een happy Philly

Geschreven door philly om 09:32 18 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 24 februari 2012

EEN WEEK INDIA :-)

Live as you were to die tomorrow.
Learn as if you were to live forever.
- Mahatma Gandhi-

Gisteren heb ik aan mijn blog gewerkt en net toen ik alles wilde opslaan viel de electriciteit uit. Iets wat hier heel vaak gebeurd.
Ik zal deze tekst dan ook regelmatig opslaan zodat ik dit niet voor niets heb gedaan.

Ik moet zeggen dat ik al aardig begin te wennen. En dat mede dankzij de yoga studenten. Zij proberen er alles aan te doen dat ik het naar mijn zin heb. Mijn yoga leraar is een jongeman van 23 jaar oud. Maar wat een leraar. Ik heb elke dag weer ergens anders spierpijn. Volgens de studenten is al te merken dat ik net zo hard mee doe. En dat 3 uur lang.

Ik ben maandag naar Rishikesh geweest. Maandag was een nationale vrijedag. Het was de geboortedag van Vishnu. Dat werd zeer uitbuindig gevierd. Ongeveer vergelijkbaar als koninginnendag in Nederland. In Rishikesh was er een kermis. Maar dan een kermis waarbij het attracties met mankracht draaiende werden gehouden. Er was een reuzenrad waarin een man stond te trappen zodat het rad rond kon draaien. Niet te geloven dus.
Overal waren er kraampjes met eten. Die ben ik lekker voorbij gelopen. Als je weet hoe dat wordt klaargemaakt eet je nooit meer. Het water wordt uit de ganges gehaald om te koken en af te wassen. Want op zo'n kermis is er natuurlijk geen waterpomp.
Te vies voor woorden. Ik loop overal met mijn flessen water.
Lilian en Kimerbly nog bedankt voor jullie flessen.

Dinsdag na yoga was er geen les dus ben ik met een aantal van de studenten naar de stad Haridwar geweest. Ze zijn daar gebleven nog in de avond in Har Ki Pauri de ganga aarti mee te maken.
De ganga aarti vindt elke avond weer plaats bij de ghats langs de ganga. Echter de aarti bij Har Ki Pauri is beroemd en erg populair onder de toeristen.
Een van de yoga studenten heeft gedronken uit de ganges. Ik wist niet wat ik zag. Ze zeggen dat ze dat vaker doen en dat het water helend is. Ze mogen mijn portie aan Fikkie geven.
Er zijn erg veel toeristen in dit gebied. Zowel in Rishikesh als in Haridwar.

De ashram waar ik zit ligt net buiten Haridwar, namelijk in Sapt Rishi. Het is daardoor erg rustig en er zijn weinig toeristen.
Ik word niet als een toerist gezien. Iedereen denkt hier dat ik een van hen ben. De mensen zijn dan ook verbaasd dat ik geen hindi spreek.
Het is wel erg makkelijk dat ze denken dat ik een van hen ben. Daardoor kan ik mij vrij bewegen zonder lastiggevallen te worden.

Het is hier erg stoffig en vies. Maar vies is het overal. Iedereen gooit alles maar op straat. Zelf als ze koken en het afval van bijv de uien wordt op straat gegooid. Niemand voelt zich ergens verantwoordelijk voor. Dat is erg jammer en ontzettend zonde want India is een erg mooi land. Hele mooie natuur en heel veel groen.
Jammer genoeg zijn er nog geen mango. Maar wat een groente en fruit. In deze omgeving zijn de mensen bijna allemaal vegetarier. Daardoor is er een grote verscheidenheid aan groente en fruit te krijgen.

Overal zijn er van die kleine winkeltjes. Eigenlijk zijn het meer hokjes waar van alles en nog wat te krijgen is. Het zijn ienie mini supermarktjes eigenlijk.
Gisteren ben ik naar de kleermaker geweest voor het laten maken van een salwar kameez. Maakloon is R 130,00.
Een euro is R 53,40. Dus R 130,00 is nog geen EUR 2,20. Niet te geloven dus.
Ik ben benieuwd naar het resultaat.

Ook heb ik gisteren samen met een van de yoga studenten gekookt. Ze had instant noodles gekocht en dat op een hele aparte manier klaargemaakt. Wel lekker en erg spicy. Ook daar begin ik aardig aan te wennen.
Ik zal wel nooit het water drinken. No way!

Hopelijk kan ik morgen weer aan mijn blog werken.

Groetjes en tot horens.

Philly

Geschreven door philly om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 18 februari 2012

EERSTE INDRUKKEN ;-)

Goede vlucht gehad. Bij aankomst op de luchthaven van Delhi vroeg de ambtenaar van de immigratiedienst mij :" mam how come you look like one of us but your lastname is so strange. Welcome back home."
Ik heb alleen maar gelachen en het daarbij gelaten.

Toen begon de rit van ruim 7 uur met de taxi naar Haridwar. Wat een ervaring. Niet te geloven. Een tweebaans weg wordt gebruikt alsof het een vijfbaans weg is. Desondanks gaat het vrij geordend. Iedereen maakt ruimbaan voor de ander. Ook begreep ik waarom het zeven uur moest duren. De auto ging niet harder dan 80km per uur. De afstand van Delhi naar Haridwar is 205 km.
Ondanks het tijdstip was het behoorlijk druk op de weg. Geen enkele weggebruiker had achterlichten. En de tegenliggers hadden allemaal hun grote lichten aan.

De eerste twee dagen waren er een van indrukken opdoen en verwerken van wat ik zag. Ik had het gevoel ontheemd te zijn. Hetgeen ook zo was natuurlijk. Ik vroeg mij af wat ik hier deed. Waarom had ik mijn vertrouwde omgeving achtergelaten om naar dit vreemde land te komen?

Maar nu ik een paar dagen hier ben begin ik te genieten. Wat een belevenissen. Wat een geluiden. Af en toe wordt ik daar gek van. Het is er nooit stil. Altijd is er weer een geluid. Er wordt aldoor getoeterd. Het maakt niet uit of het midden in de nacht is. Ze moeten zich laten horen.

Ik geniet van het lekkere eten in de ashram. Wat kookt de kokkin verrukkelijk. En dat voor circa 500 mensen. In de ashram wonen jongens die daar naar toe komen als ze 6 jaar oud zijn. Ze krijgen een opleiding in sanskriet en kunnen pandit worden.
Ook is er een officiele yoga opleiding. Ik doe elke morgen met de leerlingen van de yoga opleiding mee. Een hele zware training. Ik heb dan ook ontzettend veel spierpijn. Maar het resultaat zal er hopelijk wel naar zijn. Het is een aantal jaren geleden dat ik aan yoga heb gedaan. Toch is het best te doen. Behalve de astanga yoga. Dat is power yoga.

Ik kan pas vandaag weer aan mijn blog werken want de server van het inerne cafe lag eruit.

Sorry mensen dat ik jullie zolang heb moeten laten wachten alvorens iets van mij te laten horen.

Hopelijk gaat het in het vervolg beter.

Groetjes en tot gauw weer.

Philly

Geschreven door philly om 12:08 7 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 11 februari 2012

VERTREK :-)

Mijn vertrek nadert met rasse schreden. Gisteravond hebben A Fong, mijn vriendin en chinese familielid, heerlijk gegeten. Wat hadden wij weer heel wat te bespreken. We hebben 4,5 uur in het restaurant doorgebracht.

Ik laat een wit en koud Nederland achter als ik maandagmorgen vroeg vertrek.
Ook van die prachtige avondluchten. Wat een lucht. Te mooi voor woorden.
Wat voor avondluchten zal ik in Haridwar zien?
En de maan? Zal deze een sikkel zijn of meer een boogje?

Groetjes

                     Het belangrijkste is dit: dat we in staat zijn, op ieder gegeven moment, om wat we
                     zijn op te offeren voor wat we kunnen worden.

                                                    - Maharishi Mahesh Yogi -

Geschreven door philly om 20:43 8 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 10 februari 2012

LAATSTE PUNTJES OP DE i :-D

                                 Kindness in words creates confidence.
                                 Kindness in thinking creates profoudness.
                                 Kindness in giving creates love.

                                                   - Lao Tzu -

Gisteren even bij de huisarts langsgeweest voor een final checkup. Alles is okay. Kreeg van haar nog wat tips en tricks mee.
Straks langs bij het GWK zodat ik in New Delhi de taxi naar Haridwar, trip van 7 uur dus, kan betalen. Ik moet er niet aan denken dat ik die afstand lopend zou moeten afleggen. En dat niet alleen vanwege de koffers en de handbagage.
Ga ook nog even langs de schoonheidssalon voor een heerlijke behandeling.

Een fijne en rustige dag dus. Hetgeen goed is om even in "Zen" te zijn.

One word frees us of all the weight and pain in life. That word is Love.

- Sophocles -

Geschreven door philly om 10:10 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 9 februari 2012

NOG MAAR 91 UUR :-)

Medelijden heeft niets met religie te maken. Het heeft alles met menselijkheid te maken. Het is geen luxe, het is essentieel voor onze eigen vrede en geestelijke stabiliteit, het is essentieel voor de overleving van de mensheid.

- De Dalai Lama -

Over circa 91 uur vertrek ik. Wauw!!!! Niet te geloven.
Kijk er steeds meer naar uit. Weet niet wat ik moet verwachten dus heb ik mij voorgenomen geen al te hoge verwachtingen te hebben. Dan kan het alleen maar meevallen. Althans dat denk ik. Dinsdag 14 februari zal ik het weten. The moment of truth.

Mijn koffers zijn gepakt en gesloten. Het is de bedoeling dat ze pas in Haridwar weer opengaan, met andere woorden er kan niets meer bij. Ik zit echt aan mijn tax ten aanzien van de mee te nemen kilo's.
Er kunnen geen chloordoekjes en andere reinigingsspullen meer bij.
Ook heb ik een verbod gekregen van zowel AH als Kruidvat voor het kopen van de reinigingsproducten. Ik mag alleen nog maar naar binnen als ik beloof niets meer te kopen waar chloor of een ander reinigingsmiddel in zit.
Ook bij de huishoudhandschoenen is het verboden terrein voor mij.
Het zij zo dus!!!!!!!

Er kan echt niets meer bij in de koffers of handbaggage.

Geschreven door philly om 15:38 2 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 7 februari 2012

HET AFTELLEN BEGINT

Gisteren mijn visum opgehaald. Dat was de laatste hobbel. Nu begint het aftellen.
Heb van mijn vriendin Helen een hele mooie kaart gekregen met daarin een lijst met affirmaties.
Die kan ik zeker heel goed gebruiken. Bedankt Helen.

Vandaag voor een checkup naar de tandarts en donderdag naar de huisarts. Ja die dingen moeten ook gebeuren. Zekerheid en veiligheid boven alles.

Mijn wijsheid voor vandaag is:

Wie plezier heeft in het lezen van goede boeken, is in staat om de eenzaamheid te dragen, waar dan ook, en met groot gemak.

- Mahatma Gandhi

Geschreven door philly om 12:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 6 februari 2012

WIJSHEDEN :)

O:)
/:)

Learning is the beginning of wealth.
Learning is the beginning of health.
Learning is the beginning of spirituality.
Searching and learning is where the miracle process all begins.

-Jim Rohn

Geschreven door philly om 10:11 2 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 5 februari 2012

Wisdom :-D

Let us always meet each other with a smile, for the smile is the beginning of love
- Mother Teresa

Geschreven door philly om 21:10 2 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 5 februari 2012

NOG EEN WEEK :-D

Nog maar een week en dan is het zover. Lekker naar de zon.
Minder kou en lekker veel kleuren en geuren. Geweldig!
Ook kan ik dan lekker luchtig gekleed gaan ipv de warme kleding die nu nodig is.
Dit weer is leuk voor de kinderen. Ze kunnen sneeuwballen gooien en lekker gaan schaatsen, maar ik heb toch liever het zonnetje van India.
Wat is het hard gegaan sinds mijn voornemen om naar India te gaan en het daadwerkelijk vertrekken.
Het is een ieder aan te raden om tenminste een keer in zijn/haar leven een tijdje er tussenuit te gaan en lekker wat anders te gaan doen.
Voor mij geldt "liever laat dan nooit".

BE KIND WHENEVER POSSIBLE.
IT IS ALWAYS POSSIBLE
(Dalai Lama)

Geschreven door philly om 15:24 4 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 4 februari 2012

Voorbereiding :-)

Dinsdag as mijn visum ophalen en dan de dagen aftellen voor mijn vertrek naar India.
Mijn moeder van 80 jaar vindt het toch maar niets. Ze heeft gisteren nog aangegeven dat ze pas gerust is als ik weer terug ben in Europa.
Maar ook in Europa kan van alles gebeuren. Ik ga ervan uit dat er niets zal gebeuren.
Zal zeker geen kraanwater drinken en ook het eten van stalletjes zijn wat mij betreft niet aan de orde.

Geschreven door philly om 16:56 2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 4 februari 2012

Zon

Zal de sneeuw en de kou zeker niet missen. Verheug mij er nu al op dat ik naar de zon ga.
Maandag 13 februari is het dan zover. Om 11:00 uur vertrek ik naar New Delhi en van daar een autorit van 7 uur naar Haridwar. Alsof ik van Amsterdam naar Lyon in Frankrijk rijd. Wat een rit maar volgens mij moet dat mooi zijn. Wat een ervaring!

Geschreven door philly om 16:55 3 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 4 februari 2012

HALLO WERELD :-D

Dit is de start van mijn blog over mijn reis naar India en in het bijzonder over mijn verblijf in Haridwar en Rishikesh.

Geschreven door philly om 16:29 1 reactie Reageer op dit bericht

5 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van India