|

Met je oren kan je luisteren, maar je verstaat me niet. Met je ogen kan je kijken, maar je ziet me niet. Je hart is helemaal verhard, hard als steen. Je luistert slecht en doet je ogen toe. Je hebt angst dat anderen je zouden zien of horen en je zouden verstaan met hun oren. Je hebt angst om jezelf te zijn of om jezelf te geven. Je kan wel doen alsof je luistert en toch niets in je opnemen, maar er zal steeds iemand zijn die je doorheeft en je angst zal doorzien en probeert om je te helpen. Maar je moet er zelf dan wel voor open staan en die iemand bij jou naar binnen laten kijken.

| |