lonken..

Een mooi verhaal....

Toen ik in de eerste klas zat van de middelbare,

zag ik een jongen van mijn klas naar huis

lopen met al zijn boeken.

Kyle was de naam, ik vroeg me af waarom hij al

die boeken mee naar huis nam.

Ik dacht bij mezelf; ' Vast weer zo'n nerd. '

Ik had een druk weekend gepland, zaterdag avond een feest

en zondag zou ik gaan voetballen met mijn vrienden.

Ik haalde mijn schouders op en liep door.

Terwijl ik verder liep, zag ik een groepje jongens

aan komen rennen.Ze renden naar Kyle en

sloegen hem al zijn boeken uit zijn handen en

lieten hem struikelen op de vieze natte grond.

Ik zag zijn bril door de lucht vliegen,

hij lande een paar meter verder in het gras.

Hij keek op en ik zag een trieste blik in zijn ogen.

Ik had medelijden met hem en liep op hem af.

Ik hielp hem zijn boeken op te rapen en terwijl hij

zocht om zijn bril zag ik een traan over zijn wang rollen.

Toen ik de boeken weer aan

hem gaf keek ik hem aan en zei tegen hem;

' Alsof die Jongens niks beters te doen hebben '.

Hij keek me aan en zei;' Hartstikke bedankt '.

Er verscheen een glimlach op zijn gezicht.

Dit was 1 van de glimlachen die echte dankbaarheid

uitstraalden. Ik vroeg hem waar hij woonde.

Hij bleek bij mij om de hoek te wonen,

Hij vertelde me dat hij hiervoor altijd naar

een privé school ging.

Voorheen zou ik nooit met dat soort mensen omgaan.

Kyle en ik hebben de hele terugweg gepraat.

Ik tilde zijn boeken. Ik vroeg hem of hij zin

had om mee te gaan voetballen van het weekend.

Hij wilde en in het weekend leerde ik Kyle nog

beter kennen. Ik mocht hem echt,

en mijn vrienden dachten er net zo over.

Maandag; Daar was Kyle weer met zijn stapel boeken.

Ik sprak hem aan en zei dat hij nog eens gespierd

zou worden als hij elke dag die boeken mee zou nemen.

Hij moest lachen en ik nam de helft van zijn boeken over.

Vier Jaar ging er voorbij.Kyle en ik waren de beste vrienden geworden.

In het laatste Jaar begonnen we te denken aan studeren.

Kyle zou naar Groningen gaan en ik naar Delft.

Ik wist dat we altijd vrienden zouden blijven,

ook al gingen we zo ver van elkaar weg.

Kyle wilde dokter worden, ik hield het bij

Prof-voetballer, Studeren was gewoon niks voor mij.

Het eindexamen naderde, Kyle zou tijdens de

uitreiking van zijn diploma een speech houden.

Ik plaagde hem door te zeggen dat hij een nerd was,

maar ik was zo blij dat ik zelf niet op dat podium

hoefde te staan.

Op de dag van de uitreiking zag ik Kyle.

Hij zag er goed uit, zelf's die bril van hem

stond hem goed.Er waren dagen dat hij echt

geluk uitstraalde, waardoor hij soms meer

afspraakjes had dan mij.

Soms was ik gewoon jaloers op hem.

Vandaag was 1 van die dagen.

Ik kon zien dat hij zenuwachtig was voor de speech.

Ik sloeg mn arm om hem heen en wenste hem succes.

Hij keek met aan met zijn dankbare blik, lachte, en zei;

' Bedankt.'

Daar stond hij dan.Hij schraapte zijn keel en begon;

' Je eindexamen is een periode waarin je

mensen bedankt die je hebben geholpen door deze

moeilijke tijd heen te komen.Je ouders, broers, zussen,

misschien Je mentor. Maar het belangrijkste van

allemaal; Je vrienden.Ik sta hier om Jullie

te vertellen dat het hebben van een goeie vriend

het mooiste is wat Je kunt hebben.

Ik sta hier om Jullie te vertellen dat er niets

mooiers is dan iets te kunnen betekenen voor een ander '.

' Ik zal Jullie een verhaal vertellen. '

Ik keek met ongeloof naar Kyle toen hij begon te

vertellen over onze eerste ontmoeting.

Hij wilde die week zelfmoord plegen.

Hij vertelde dat hij zijn schoolkluis had leeggehaald,

zodat zijn moeder later niet al die boeken naar huis

hoefde te dragen.

Kyle keek me diep in mijn ogen aan en liet een kleine

glimlach zien, ' Gelukkig leef ik nog '.

Nadat Kyle zijn verhaal had gehouden over dat

ene moment in zijn leven

hoorde ik het publiek emotioneel zuchten.

Ik zag zijn vader en moeder diezelfde dankbare blik

zoals Kyle die had naar mij toe werpen.

Nu pas realiseerde ik me wat ik had betekent voor Kyle.

Onderschat nooit de kracht van een actie,

Met een klein gebaar kun je iemands leven veranderen.

In voor- en tegenspoed.Op de een of andere manier

zijn we altijd met elkaar verbonden!

° Je hebt nu 2 keuze's..

1 : Stuur dit verhaal door...

2 : Doe alsof het Je niet raakt

en gooi het weg..

Ik koos voor keuze 1..

Zoals je ziet..

Doe dit ook, en laat zien

Dat je om anderen geeft!

En Dat Moet Je Gewoon Waarderen.

Hallo dierenvriendjes en anderen

Bazinneke is bezig met soep te maken ,profiteer ik er van om jullie wat te vertellen,

Het is eigenlijk door die soep dat ik er aan herinnerd werd ,

De meest traumatische belevenis die ik ooit heb meegemaakt,

Dat ligt nog altijd zwaar op mijn maag ,zenne!

Maar goe ,zal bij de zaak blijven,anders kunnen jullie niet meer volgen.

Dus soep,met balletjes whoooo

Daar heeft het allemaal mee te maken <ballekes>

Op een dag ,was nog in mijnen jonge tijd ,

Ik mag meerijden met Suske & Wiske,

We stoppen aan een max van een huis ,

Dacht nog ,amai zouden we gaan verhuizen,?

Komt daar een manskerel met ne witte frak,zet mij zonder pardon op een tafel met een laken,thuis mag ik da ni,dus ik denk nog ,wa krijgen we nu ?

Krijg ik daar ineens een joekel van een naald met water vanachter ,dacht ik ,

Vlam in mijn achterste,die vent zegt tegen Wisewiske,laat hem nu maar wa lopen,

Jezus !Nu weet ik hoe ne zatlap zijn eigen voelt ,zenne,

Ik was precies ne lichtmatroos op heel zware zee,Het laatste dat ik zag was Wisewiske die aan ’t sniffen was

Maar goed,van de rest weet ik geen lap ni meer,

Toen ik wakker werd ,voelde ik me wel precies veel lichter ,

Totdat mijn oog op mijnen trots valt ,Weg ,alles weg,

Waar er eerst nog een klokkenspel hing van jan kan ni meer ,

Niks ni meer ,! Weten die mensen nu ni dat zoiets het grootste genot is van een hond !En allemaal omdat ik mijn vrouwke zo gere zag,

Had ze toch wel kunnen zeggen dat ze ni gere geknuffeld werd ,he seg!

En ik pakte haar nog altijd zo lief vast!

Of zou Suske nu echt zone jaloersen Bok zijn?

Dagen ,weken heb ik ni meer gesproken tegen hen ,maarja ,ik ben een brave hond,

Heb het ze ondertussen al vergeven,(alhoewel ….

Alleen om haar te k……doe ik nog wel eens alsof,grrrr

Pas op ,de goesting is er nog wel ,he!

Allee ,ik denk dat de soep ondertussen klaar is ,

Als ik nu de ballekes krijg zwijgen we erover!

Toedeloe ,sloppel ,want slapen is mijn hobby!

Tot de volgende!

Leven

Als iemand je heeft verlaten

Ga dan door met je leven

Probeer er over te praten

En ontvang wat ze je geven

Als je niemand nog vertrouwt

Door die ene persoon

Vergeef hem dan die fout

Hij heeft z'n verdiende loon

Laat je leven niet leiden

Door andere mensen

Het zou je kunnen scheiden

Van al je goede wensen

Vergeet niet wie je bent

En wat je hier doet

Hou van hen die je kent

En van alles wat je moet

Vergeet wat die persoon deed

Laat je leven niet leiden

Je hebt misschien veel leed

Maar je hoeft het niet te mijden

Je leven is van jou alleen

Ze nemen het je niet af

Zij gooien met een steen

Maar jij zwaait de leidersstaf...

Lenja

Van een computerjunk

In vrijwel elk huishouden staat tegenwoordig een pc. Ongemerkt zijn we afhankelijk geworden van deze alleskunner op gebied van muziek, film, tekst en vermaak. Eén dag zonder computer? Knap lastig!

De typemachine is al lang de deur uit. De diaprojector staat te verstoffen op zolder. De donkere kamer, waar menig foto van de kinderen is ontwikkeld en uitvergroot, dient tegenwoordig als berghok. De cd-speler wordt nauwelijks nog gebruikt. Dit alles dankzij de multimedia computer, die een alleskunner is en daarom na de stofzuiger en de wasmachine zo ongeveer het handigste hulpje in huis.

Dat blijkt nog eens bij de montage van de vakantiefilm. Veel beter dan het alweer ouderwetse mengpaneel met een geheugen voor `wel zeven scènes, mixt de computer de prachtigste beeldovergangen en onthoudt met speels gemak honderden korte scènes. Stukken nauwkeuriger en geen gesleep met apparatuur, titelgenerator en tv-toestel. En geen gedoe met allerlei kabeltjes of snoeren.

Totdat een storing je pijnlijk bewust maakt van je afhankelijkheid van die grijze doos met aangekoppeld beeldscherm. Halverwege de videomontage houdt de - tweede - harde schijf het voor gezien. Uitlezen lukt nog net, maar data wegschrijven gaat niet meer. Niets aan te doen. Behalve een schroevendraaier pakken, harddisk eruit halen en teruggaan naar de winkel, want de disk is nog geen jaar oud en de garantiebepalingen zijn gelukkig soepel.

De winkelier doet inderdaad niet moeilijk. Omdat het al de tweede keer is dat dit type harddisk (Seagate Barracuda) het begeeft, mag er een nieuwe harddisk van een ander merk worden uitgezocht. Zelfs eentje met meer capaciteit - 60 GB in plaats van 30 GB -, voor het luttele meerbedrag van ?
30.

Mooi. Maar nu moet het bios opstartgeheugen van de wat oudere pc worden aangepast om het geschikt te maken voor zo'n grote disk. Geen probleem. Dat wil de winkelier wel even doen. De nieuwe harddisk zet hij er ook wel even in en misschien krijgt hij nog data van de gecrashte harddisk boven water. Service die niets extra's kost en lastig werk uit handen neemt. Tegen zo'n aanbod zeg je geen nee.

Na thuis snel alle kabeltjes verwijderd te hebben gaat de pc naar de winkel. korte tijd later wordt al duidelijk hoe onthand je bent zonder computer. Die videomontage kun je wel vergeten vandaag. Maar wel mooi even de tijd om een paar brieven te schrijven die hoog nodig de deur uit moeten. Dacht je. Het loopje naar de werkkamer is vergeefs. De grote leegte staart je aan.

Dan maar je vrije dag doorbrengen met lezen. In de krant staat een aardige recensie van een stukje muziek. Eens even kijken of dat met Kazaa al te vinden is. O nee, geen pc, dus ook geen internet.

De post brengt het nieuwste nummer van een computerblad met ingesloten cd-rom vol demo's en informatie. Gauw even kijken wat er op die cd-rom staat. Vergeet het maar sukkel. Hij is weg. Was je dat nu al vergeten? Ja dus.

Dan maar even de televisie aan. ,, Meer informatie vindt u op www'', zegt de presentator. Ben benieuwd, maar kijken is er niet bij.

Op het mobieltje komt een sms binnen. ,, Heb je m'n mailtje niet gelezen?'' vraagt de zoon, die gewend is dat zijn vader altijd direct antwoordt. Even kijken wat hij geschreven heeft. O nee, da's waar ook. De computer is van huis.

Hetzelfde tijdschrift kondigt een digitale fotowedstrijd aan. Even kijken of er nog foto's op de pc staan die bij het thema van die wedstrijd passen. Diepe zucht: tijdelijk buiten gebruik.

Twee keer gaat de telefoon. Schoonvader en zus wachten beiden op antwoord op hun e-mail. Ook zij vinden het gek dat ze niets horen. Er zal toch niets aan de hand zijn? Nee hoor, met mij niet. Wel met de pc die uit logeren is.

Berusting. Een extra uitje dan maar. Wat draait er vanavond in het plaatselijke filmhuis? De filmagenda staat op een website. En wat heb je ook alweer nodig om op het internet te komen? Hellup!!!

Een dag zonder computer voelt als een junk zonder zijn dagelijkse shot. Of zijn er betere vergelijkingen? Als een ei zonder zout. Nee, te slap. Als een zee zonder water? Te dramatisch. Als een..., als...

Je rent naar de telefoon en belt de winkel: ,, Hallo, is mijn pc al klaar?''

Kom maar  onder mijn takken

verschuil je in mijn groen

net zoals de vogeltjes

ook bij mij wel doen

Zoek er maar een plaatsje

mijn arme, lieve kind

Ik ruis voor jou mijn blaadjes

met de lieve zachte wind

Droog de tranen uit je ogen

Vertel het mij maar allemaal

Er is geen boom hier die niet luistert

naar jouw verdriet en jouw verhaal

Is er even niemand anders

die zijn armen om je kan slaan

Leg je armen om mijn stam heen

en laat de tranen dan maar gaan

Hoewel ik niet kan praten

hoor ik wel wat je bedoelt

en ik denk dat voor je weggaat

je m'n troost wel hebt gevoeld

Neem een blaadje van mij mee

Droog daarna je laatste traan

En weet dat er een boom is

die voor jou zal blijven staan

Threes Verhagen-Wetting

Zij gingen altijd samen

Nooit een keer alleen

Dat kon iedereen beamen

Overal en nergens heen

Waar de een ging,ging de ander

Zij vormde een paar

Altijd met elkander

Jaar na jaar na jaar

Zij konden niet gescheiden

Door het leven gaan

Zij wilde altijd beiden

Overal gaan en staan

Zij gingen samen fietsen

Echt overal naar toe

Of gezamelijk nietsen

En waren samen moe

Ja tot het eind der dagen

Bleven zij een stel

En u hoeft het niet te vragen

Want u weet het wel

Zij kwamen inderdaad samen

Bij petrus aan de poort

En vertelde beide namen

Kalm en onverstoord

De een ging voor de ander

De andere ging voor een

Maar bleven altijd bij elkander

Het linker en het rechterbeen!!

VOORUIT GAAT HET LEVEN

Vooruit gaat het leven, van iedereen,

Vooruit willen we allemaal,
 maar soms niet alleen.

Vooruit door iemand een duwtje te geven,

Vooruit dan maar,
 zo wil ik met vrienden door het leven.

Achteruit kijken dan kom je niet vooruit

Achteruit, wordt verwarrend,
dus leef je uit.

Achteruit willen we niet meer,

Achteruit, af en toe voor herinneringen een keer.

Respect toon dat voor iedereen,

Respect dat heb je, of geef het te leen.

Respect wil ik graag voor vrienden geven,

Respect kreeg ik ook mee in het leven.

Begrip is vaak een heel groot woord,

Begrip wordt nog door vele niet verhoord,

Begrip geef dat aan vrienden door,

Begrip willen we allemaal,
 daar doen we het voor.

Sta eens stil bij de volgende dingen:

Verliefd worden op iemand

Zo hard lachen dat je spieren pijn doen.

Een warme douche

Niemand voor je aan de kassa

Een speciale blik

Een fietstochtje in een prachtige buurt

De radio aanzetten juist op het ogenblik dat ze je favoriete liedje draaien

Op bed blijven liggen, terwijl je het tikken van de regen hoort

De geur van warme handdoeken die te drogen hangen in de zon

De trui vinden die je al lang zocht, te koop voor de halve prijs

Een lekker bad vol schuim

Een goed gesprek

Strand

Een briefje van 100 euro vinden in een jas van vorige winter

Met jezelf lachen

Nachtelijke telefoontjes die uuuuuuren duren

Lachen zonder reden

Iemand hebben die je zegt dat je mooi bent

Vrienden

Per ongeluk mensen iets liefs over je horen zeggen

In het midden van de nacht wakker worden en je realiseren dat je nog een paar uurtjes mag slapen

Nieuwe vrienden maken of tijd doorbrengen met 'oude' vrienden

Iemand hebben die met je haar speelt

Een mooie droom

Een warme chocomelk

Reizen met vrienden

Pakjes maken voor Kerstmis of Sinterklaas, met koekjes en een beker warme melk

De blik tegenkomen van een knappe vreemde

Een competitieve wedstrijd winnen

Je vrije tijd doorbrengen met je beste vrienden

De glimlachen zien en de lachbuien horen van je vrienden

Hand in hand met iemand van wie je houdt

Een geschenk geven aan een vriend(in) en kijken naar de uitdrukking op zijn/haar gezicht terwijl die het pakje opent en de inhoud vindt die hij/zij wenste

Naar een zonsopgang kijken

De vier seizoenen

De vier seizoen van het leven.

Lente, zomer, herfst en winter.

Je kunt het vergelijken met een mensenleven.

In de lente word al het nieuwe leven geboren.

Alles moet zich nog ontplooien, het is nog jong

omstuimig, onwetend het nieuwe leven voorzichtig aftasten.

Men moet nog langzaam groeien en open bloeien.

Nog onwetend wat de warmte van de zon en de regen betekenen in het leven.

In de zomer ben je al iets aan grote ontschoten.

Je denkt al veel te weten in het leven.

Want je kwam in het ontplooien van de lente al het een en ander tegen.

Toch je hebt nog heel wat te leren.

Het weer zit niet altijd mee soms regen dan mist,

duisternis en ook al heel wat zonnestralen.

Je bent uitdagend, je hebt lef en zet soms veel te grote passen.

Ook liefde kom je al eens tegen en leert andere

nieuwigheden die je soms vleugels geven.

Je rent als een jonge antilope door het leven.

In de herfst betreed je al een andere fase in je leven.

Je bent al iets minder omstuimig.

Neemt al iets minder risicovolle stappen

en denkt aan een huisje tuintje boompje.

Want je wil toch een veilige thuishaven en een gezinnetje stichten.

Je doet soms voor anderen al eens water bij de wijn.

Want het leven gaf je al wat menige wijsheden.

En dit wil je toch ook graag aan je kinderen meegeven.

Vertrouwen heb je leren geven, liefde,

geborgenheid je kwam ze allen tegen.

Toch ook hier en daar al heel wat regen.

En besef je, het leven bestaat niet alleen uit zonnestralen.

Je moet knokken om het licht te blijven zien stralen.

In de winter betreed je de laatste fase in je leven.

Je hebt veel gekregen maar ook veel gegeven.

Hard gewerkt soms onbeperkt.

Huis, tuintje, boompje vergaard.

Je kinderen die reeds de zomer van hun leven hebben bereikt

en jij die van op een afstand toekijkt.

Hoe zij genieten van de warme zonnestralen.

Want deze fase ben jij reeds jaren geleden al voorbij gestreefd.

Je levenssap ontrekt zich langzaam uit je leven

en alle dagen sterf je een beetje meer.

En kijkt nog even terug over de seizoenen van je leven.

Vele herinneringen laat je samen met je kinderen opnieuw herleven.

Met de hoop dat zij ervan kunnen leren

dat ieder seizoen in het leven zijn charmes weet te geven.

En jij weet, als de winter zijn hoogtepunt in jouw leven heeft bereikt.

Jij in alle rust vanuit de hemel op hun neerkijkt.