Vrijdag!

HET SPIEGELTJE

Daar was eens lang, heel lang geleden

een manneke, werkzaam en tevreden.

Hij was niet meer zo jong van jaren

en ietwat pover in zijn haren.

Aan weelde was hij niet gewend.

Een spiegeltje had hij nooit gekend.

Eens toen hij aan het spitten was,

vond hij een aardig stukje glas.

’t Zat onder het vuil en onder het zand,

hij nam het in zijn vereelte hand

en veegde het aan zijn broekspijp af,

hij keek er in en stond paf!

“Mijn vader”, zei hij “sapperloot,

die is al zoveel jaren dood!”

“M’n vader, ach die goeie man,

hij is het en hij kijkt mij an!”

Hoofdschuddend stak hij het in zijn zak

“‘k bekijk het thuis op mijn gemak.”

Maar telkens keek hij er weer naar,

het was toch ook zo wonderbaar

en hij begon te overleggen,

wat daar zijn vrouw wel van zou zeggen.

Ze was zo bazig, zijn Catrien,

ze kon hem uitlachen misschien.

Omdat hij daar zo bang voor was,

verborg hij het onder zijn matras!

Maar telkens ging hij daar weer heen,

“mijn vader”, zei hij dan tevreên.

Dat wekte argwaan bij zijn vrouw,

‘die ’t fijne er van weten wou.

En toen hij weer de deur uit was

toen zocht…..en vond ze het stukje glas.

“Wat is dat voor een zotternij!?

Wat moet hij daarmee!?” peinsde zij.

Daar moet iets niet in orde zijn,

ze wantrouwde haar goeie Hein.

Ze draaide het om en om en keek….

en raakte toen totaal van streek.

“Daar heb je ’t nou, ik dacht het wel,

er is een andere vrouw in ’t spel!

Mijn man, hij heeft geen hart in het lijf

HOE HOUDT HIJ VAN ZO’N LELIJK WIJF!”

 het zijn de kleine dingen

 
een briefje of een krabbel

bij ’t openslaan van een boek

een foto die me aanstaart

terwijl ik nét iets anders zoek

een herinnering of een droom

zelfs midden op de dag

als ik eigenlijk op dat moment

helemaal niet dromen mag

het zijn de kleine dingen

die mijn hart even warmt

juist dat moment voelt dan

alsof jij me even omarmt

(ééntje uit de oude doos,
Suske & Wiske in Fantasialand
bij de cow-boys)

Huilen is gezond

 Leg nu die krant maar even neer,

echt lezen doe je toch niet meer.

Huil nu maar even.

 
Ja tegen iemands lichaam aan,

zou dat natuurlijk beter gaan.

Maar huil toch even.

Dat jij de enige niet bent,

dat is een troost die jij al kent.

Dus huil nu maar even.

Een ander troosten voor verdriet,

dat kan nog niet, dat kan nog niet.

Dus huil maar even.

Altijd maar flink zijn is niet goed,

als je niet weet hoe je verder moet.

Huil dan toch even.

Straks met nog tranen langs je kin,

denk je ineens : ik heb weer zin,

om door te leven.

Ine Lambregts

     't Zijn droeve tijden als de oorlog loeit,

Als mensen men slacht lijk dieren;

Als mensenbloed bij beken vloeit,

Als vrede en liefde liggen geboeid;

Als haat  en kwaad,

Als nood en dood,

Grijnzen en vloeken en tieren.

Waar is nu toch mijn arme man?

' k verga van angst !ik sterf er van!

Ach! wat verschil bij 't voor'ge jaar!

We zaten hier zo blij te ga^ar

Bij 't wiegske van ons jongste kind.

En nu ,zo ver door sneeuw en wind

en vorst..en dan!...Och God! Och God!

Heb meelij met mijn bitter lot!

Ju! roept het jongentje ,paardeken ,ju!

He,moeder,waar is vader nu?

Als vader komt, dan krijg ik een paard,

Een levend paard en een blinkend zwaard,

Een helm met pluim en een grote banier;

Dan gaan we rijden verre van hier;

Dan maken wij oorlog en nog,en meer....

Zeg ,moeder ,wanneer komt vader weer?

Hoor,zegt het dochterke,moeder-lief,

'k heb vader geschreven een schonen brief:

En dat wij bidden op beide knieen

voor hem...en hem zo gaarne zien;

En dat gij toch zo droeve zijt;

En dat ik ook dan dikwijls krijt;

En dat ons broerke vlijtig leert;

En...of hij toch niet wederkeert.

De moeder aanhoort 't eenvoudige schrift,

En keert zich om in koortsige drift,

En grijpt uit de wieg 't onnozele wicht,

En houdt het naar de hemel gericht,

En roept en snikt:O Heer, O Heer!

Geef ons den gade en de vader weer!

Terwijl de moeder aan 't bidden was;

Terwijl het meisje haar briefje las;

Terewijl het jongentje reed en liep,

Terwijl het wicht in zijn wiegske sliep,

Daar verre, in't vreemde verwoeste land,

Verlaten, langs een eenzamen kant,

Met doorboorde borst

en hijgende van dorst,

En de nagels geprent in 't vervrozene veld,

Daar lag de vader,de dappere held

EENZAAMHEID

Iedereen weet wat het is,

eenzaam zijn

En iedereen weet hoe het voelt,

hoeveel pijn....

Je kan je eenzaam voelen,

als je alleen bent,

of juist tussen veel mensen,

waarvan je niemand kent

Je kan je eenzaam voelen,

als je niet begrepen wordt,

of als je weet;

het leven is nog maar kort

Je kan je eenzaam voelen,

als je in een vreemd land bent,

waar alles zo anders is,

dan je was gewend

Je kan je eenzaam voelen,

als je wordt gediscrimineerd,

of door je naaste omgeving,

niet wordt geaccepteerd

Je kan je eenzaam voelen,

als je iemand verliest,

iemand die je dierbaar was

Pas in die eenzame uren,

besef je hoe gelukkig je toen was....

WAT IS POLITIEK?

Eindelijk een zinnige uitleg!

Een zoon vraagt aan zijn vader: "Pap, wat is eigenlijk politiek?"

Vader zegt: "Jongen, dat is heel eenvoudig. Kijk, ik breng het geld in huis, dus ben ik

het KAPITALISME; Je moeder beheerd het geld, dus die is de REGERING; Opa ziet

erop toe dat alles hier ordelijk verloopt. Hij is de OVERHEID; Het dienstmeisje is de

ARBEIDSKLASSE. Wij hebben allen maar 1 doel voor ogen, namelijk jouw welzijn.

Daarom ben jij het VOLK. Je kleine broertje die nog in de luiers loopt is de

TOEKOMST." De zoon denkt na en vraagt of hij er een nachtje over mag slapen. 's

Nachts wordt hij wakker omdat zijn kleine broertje in zijn luier heeft gekakt en vreselijk

heeft geschreeuwd. Omdat hij niet weet wat hij moet doen gaat hij naar de

slaapkamer van zijn ouders. Daar ligt alleen zijn moe er en die slaapt zo vast dat hij

haar niet wakker krijgt. Daarom gaat hij naar de kamer van de dienstmeid, waar hij

ziet dat zijn vader bij haar in bed ligt en dat ze vreemde dingen aan het doen zijn. Hij

ziet dat opa onopvallend door het raam toekijkt. Ze zijn allemaal zo druk bezig dat

niemand merkt dat hij voor het bed staat. Daarom besluit de jongen weer te gaan

slapen. De volgende ochtend vraagt de vader aan zijn zoon of hij met eigen

woorden kan uitleggen wat politiek is. "Ja", zegt de zoon, "het KAPITALISME misbruikt

de ARBEIDSKLASSE terwijl de OVERHEID toekijkt en de REGERING slaapt. Het VOLK

wordt volkomen genegeerd en de TOEKOMST ligt in de STRONT!"

De 10 geboden van de tijd.

Neem de tijd om te denken,
het is de bron van de kracht.

Neem de tijd om te lezen,
het is het fundament van de wijsheid.

Neem de tijd om te spelen,
het is het geheim om jong te blijven.

Neem de tijd om stil te staan,
het is de gelegenheid tot inkeer.

Neem de tijd om bewust te zijn,
het is de gelegenheid andere te helpen.

Neem de tijd om liefde te geven, ontvangen,
het is het grootse geschenk wat er bestaat.

Neem de tijd om te lachen,
het is de muziek van je hart.

Neem de tijd om vriendelijk te zijn,
het is de weg naar het geluk.

Neem de tijd om jezelf te blijven,
het is een grote kracht, als je die bezit.

Barbara

When tomorrow starts without me,

And I'm not there to see,

If the sun should rise and find your eyes

All filled with tears for me;

I wish so much you wouldn't cry

The way you did today,

While thinking of the many things,

We didn't get to say.

I know how much you love me,

As much as I love you,

And each time that you think of me,

I know you'll miss me too;

But when tomorrow starts without me,

Please try to understand,

That an angel came and called my name,

And took me by the hand,

And said my place was ready,

In heaven far above,

And that I'd have to leave behind

All those I dearly love.

But as I turned to walk away,

A tear fell from my eye

For all my life, I'd always thought,

I didn't want to die.

I had so much to live for,

So much left yet to do,

It almost seemed impossible

That I was leaving you.

I thought of all the yesterdays,

The good ones and the bad,

I thought of all the love we shared,

And all the fun we had.

If I could relive yesterday,

Just even for a while,

I'd say good-bye and kiss you

And maybe see you smile.

But then I fully realized,

That this could never be,

For emptiness and memories,

Would take the place of me.

And when I thought of worldly things,

I might miss come tomorrow,

I thought of you, and when I did,

My heart was filled with sorrow.

But when I walked through heaven's gates,

I felt so much at home.

When God looked down and smiled at me,

From His great golden throne,

He said, "This is eternity,

And all I've promised you.

Today your life on earth is past,

But here life starts anew.

I promise no tomorrow,

But today will always last,

And since each day's the same way

There's no longing for the past.

You have been so faithful,

So trusting and so true.

Though there were times you did some things

You knew you shouldn't do.

But you have been forgiven

And now at last you're free.

So won't you come and take my hand

And share my life with me?"

So when tomorrow starts without me,

Don't think we're far apart,

For every time you think of me,

I'm right here, in your heart.