Donderdag 17 november 2011
Een Uitdaging!
Gaat dit werken? Zal ik tevreden zijn? Het kan! Het heelal en de wereld zijn zo mooi, zo intrigerend. Delen met anderen: ben benieuwd. Bezoeker, van harte welkom.
Warrior Iadied
Gaat dit werken? Zal ik tevreden zijn? Het kan! Het heelal en de wereld zijn zo mooi, zo intrigerend. Delen met anderen: ben benieuwd. Bezoeker, van harte welkom.
Warrior Iadied
Donderdag 17 november 2011
Koningsboom & Lieve Vrouw
In een Nijmeegse boekhandel tref ik een boekje aan over geomantie. Interessant! Het is vrijdag 14 oktober 2011, het dunne boekje wordt vrijwel onmiddellijk gelezen.
Er staat een foto in van de Koningsboom, een grote beukenboom. Een plattegrond van het Goffertpark met de exacte locatie is ook gegeven.
Nu heb ik al meer dan tien jaar geleden gehoord van deze roemrijke boom, maar gezocht/bezocht heb ik de boom niet. 's Nachts nodigt de boom mij in een droom uit: zo levensecht, zo overduidelijk, dat ik onmiddellijk besluit op zaterdag 15 oktober 2011 naar de Koningsboom toe te gaan.
Die middag aanschouw ik de Koningsboom in levende lijve en eveneens Lieve Vrouw, die met haar handen op de stam, contact zoekt met de boom. Met de boom wil ik al nader kennismaken, met Lieve Vrouw spreek ik af dat we contact met elkaar zullen opnemen.
Als je de Koningsboom bekijkt, zie je dat ze een 'Oor' heeft, dat wil zeggen: de twee linker hoofdtakken zijn met elkaar vergroeid. Met dat Oor kan de Koningsboom goed horen! Ietwat rechtsonder dit Oor zit een vergroeiing die 'Kroon' wordt genoemd. Misschien dat daar de naam Koningsboom vandaan komt, ik weet het niet. In de tak links van het Oor is een Opspringend-Hert-met Gewei te herkennen. Mooi he, hoe de natuur ons kan verrassen.
Ik hou van krachtdier Hert. Een ontmoeting met het Hert (het Hart?) vertelt over nieuwe avonturen en nieuwe paden; leidt de mens terug naar de oerwijsheid van oude gebruiken en nodigt uit om vriendelijk, zacht, aardig en liefdevol te zijn voor jezelf en anderen.
Het gewei staat symbool voor verhoogde waarneming, ook in andere dimensies, zowel als het gaat om zien als horen. Hmm, dat belooft veel goeds voor de komende tijd.
Zo, dit is de eerste, 'voorzichtige' ontmoeting.
Warrior Iadied
Nelemans, H., 2010. De Kracht(plaatsen) van Nijmegen, Geomantie in het Rijk van Nijmegen. Nijmegen: Geateam.
Donderdag 17 november 2011
Koningsboom & Hert
Van de Koningsboom een uitvergroting, want naar mijn idee is het 'Hert' anders nauwelijks te zien.
Warrior Iadied
Vrijdag 18 november 2011
De Alf van de Koningsboom
Lieve Vrouw en ik komen onze afspraak na. Op dinsdag 8 november 2011 treffen we elkaar 's middags in het Goffertpark: wandelen en kennis maken. Een beetje koud, maar wel zonneschijn. Eerst wat onwennig, maar al gauw zitten we vertrouwd op een bankje te praten. Spinnen, duiven en honden om ons heen. Natuurlijk komen we uit bij de Koningsboom.
Lieve Vrouw gaat onder de 'kroon' met haar handen tegen de boom aan staan. Voor haar blijkbaar de manier tot contact maken. Voor mij werkt dat minder; alsof ik met iemand praat en de persoon tegelijkertijd tegen zijn keel aan sta.
Begrijp je hoe het voor mij is? Net alsof een boom een persoonlijke ruimte heeft. Wel eens van gehoord? De intieme zone, de persoonlijke zone, de sociale zone en de publieke zone?
Kennismaken met een boom, met het bewustzijn van de boom doe ik van ietwat meer afstand dan direct fysiek contact. Ik heb ook het idee dat de boom mij dan beter waarnemen kan. Zeg maar dat ik beter zichtbaar ben, minder diffuus omdat onze energieën minder vermengd zijn.
Ik loop op een afstand van een meter of drie rond de boom op zoek naar het punt waar de energie 'prikkels' over mijn ruggengraat laat vliegen, en daar ga ik op de grond zitten. Het blijkt aan de andere kant van de boom, dan waar de 'kroon' zit, te zijn: in het oosten (zie de foto). Als Lieve Vrouw mijn kant opkomt, vraag ik of ze contact wil maken met het Bewustzijn van de Koningsboom. Nu lijkt Lieve Vrouw reeds direct antwoorden van de boom te krijgen, maar ze wil de 'oefening' graag doen.
Ze gaat rechts van mij zitten en ik vertel haar over de afstemming op zichzelf en de omgeving; over 'het verkleinen'; het 'de grond ingaan' en het 'via de wortels bezoeken van de plek waar de stam de grond uitkomt. Dit is namelijk de plek waar het bewustzijn van de boom 'zetelt'. Daar kan Lieve Vrouw de Koningsboom begroeten; zich voorstellen; haar vragen stellen; luisteren naar de antwoorden; bedanken; afscheid nemen, en vervolgens terug gaan naar de plek waar zij, haar lichaam, zit. Zelf ga ik de oefening ook doen, dus ook ik sluit mijn ogen.
Bomen maken over het algemeen graag kennis met mensen, maar mensen weten vaak niet of nog niet zo goed hoe dat te doen. Tja, het kost ook tijd en we leven in hectische tijden! Zie het maar als 'vrienden maken'.
Om een lang verhaal wat in te korten: Ik 'zie' het Bewustzijn van de Koningsboom als een enigszins afgeplatte, schitterende Geelgouden Bol. Omdat ik tegelijkertijd 'reis' en instrueer, lijkt het niet helemaal goed te gaan. Hoe ik ook kijk en kijk de Geelgouden Bol is verdwenen. Ik kijk in een enigszins holle, ronde, lichtbewegende Paarsblauwe Schaal met bleke, loshangende, kleine pezen aan de rand. Terwijl ik het Bewustzijn van de Koningsboom begroet en mezelf voorstel, doe ik mijn uiterste best de Geelgouden Bol weer te zien. Het lukt niet. Paniek slaat een beetje toe. Kan ik het niet meer? Kan ik geen contact meer maken met het Bewustzijn van een Boom? Het is tenslotte Jaren en Jaren geleden dat ik Contact maakte met een Boom; Jaren ben ik 'eruit' geweest. Als ik het begin op te geven en mijn Zicht terugtrek uit de Paarsblauwe Schaal 'zie' ik het Bewustzijn van de Koningsboom rechts naast de Boom staan. Oef!
Wat ik zie? Van opzij: een Geelgouden Wezen, niet zo strak omlijnd als ik normaliter een Mens zie. Zeg maar dat de Contouren beweeglijk zijn. Het Hoofd is nauwelijks zichtbaar door de grote Capuchon: de Neus steekt eruit. De Handen zijn niet zichtbaar, want verborgen in grote, wijde Mouwen. Het Wezen heeft wel iets weg van een Monnik in een Gouden Pij.
Het Wezen zegt: "O, kom eens hier jij!" Trekt me naar zich toe en omhelst me. Een diepe Snik wordt hierdoor uit me geperst. Daarna zie ik mezelf voor het Wezen staan: de Handen van het Wezen boven mijn Hoofd en uit die Handen stroomt Geelgouden Licht als een beschermende Bijenkorf over me heen. Oh, wat een Bescherming wordt er over mij heen gegoten.
Na deze overweldigende Ervaring probeer ik nog een te worden met de Boom (van Wortels tot en met Takken en Blaadjes), want dit kan bij de oefening horen, maar krijg te horen dat 'dat wel een andere Keer kan!'
Als ik mijn ogen open, is het stil om me heen. Lieve Vrouw heeft haar ogen nog gesloten. De zon is in het westen al aardig aan het zakken. Ik kijk naar de boom die op zo'n drie meter voor me staat, en dan krijg ik heel grote ogen. Want wat zie ik? Ik zie overduidelijk een gezicht op de stam.
Lieve Vrouw opent haar ogen en kijkt eveneens in het rond. Als ze oogcontact met me maakt, ben ik al druk bezig met mijn fotocamera. De instelling levert even wat problemen op. Haha, alsof de boom zou weglopen! Het schemert ondertussen al flink. Maar goed, het lukt me om enkele foto's te maken. Vanuit haar positie lukt het Lieve Vrouw niet zo goed het gezicht te zien, maar met behulp van mijn opnamen ziet ze het even later ook.
"Jezus!", klinkt het heel verbaasd naast me.
Als we terug lopen naar onze fietsen hebben we plezier, hoewel... we praten ook serieus. Lieve Vrouw ziet een duidelijk doel voor mij, en eerlijk gezegd is dat door haar genoemde doel mede de aanleiding dat ik dit blog 'Wederwaardigheden' (na jaren) toch ben begonnen.
We gaan bij Lieve Vrouw thuis theedrinken. Zij noemt het Wezen een Natuurgeest. Enkele dagen later realiseer ik mij dat het een Alf is. Wat een helende ervaring. Bij deze: "Dank, lieve Alf, ik wist niet dat ik zó verdrietig was."
Waarom verdrietig? Welke pijn negeer ik?
Een simpel antwoord: de laatste paar jaren zijn veel collega's, met wie ik tien tot achttien jaar prettig heb samengewerkt, gepensioneerd of zelfs gestorven. Ik was een jonkie in die groep.
Hmm, op werkplekken wordt er bitter weinig tijd genomen voor het verwerken van dit soort verliezen. Dat doe je er maar bij; werk gaat voor/door. Een ritueel: een feestelijk afscheid, een begrafenis of crematie en vort met de geit. Wat mij betreft mag dat anders.
Hmm, het is een zacht bewustzijn me te realiseren hoeveel ik van hen heb gehouden. Nog houd.
Tja, de mogelijkheid tot houden van leeft nog in me! En nu zijn Lieve Vrouw en de Alf van de Koningsboom in mijn leven gekomen. Op Aarde is er veel, heel veel, om van te houden. Dank daarvoor.
Warrior Iadied
Vrijdag 18 november 2011
Het Gezicht 'Jezus'
En dan hier de foto van het gezicht 'Jezus'.
Dat foto's laden gaat nog niet echt goed. Klik ik op een foto in dit blog dan wordt de ene foto wel vergroot, de andere foto niet. Hmm, komt goed. Misschien een kwestie van tijd.
Warrior Iadied
Vrijdag 18 november 2011
Uitnodiging Dekkerswald
Op donderdag 10 november zie ik bij een goede vriend (Goede Vriend) een folder liggen: Ontdek Dekkerswald.
Het is een uitnodiging voor een open dag van het Universitair Centrum voor Chronische Ziekten Dekkerswald. Er is iets met de folder dat me nieuwsgierig een tweede blik doet werpen. Is het dat tweemaal 'dek'? Is het de suggestie dat er iets onder 'Dekkerswald' zit? Net of er een dekbed weggehaald moet worden. Of is het de foto die me intrigeert? Nou moet het niet gekker worden: ik zie er een gezicht in.
Jammer, de folder staat vandaag niet meer op de website van Dekkerswald. Scannen?
Warrior Iadied
Zaterdag 19 november 2011
De Open Dag
Op zaterdag 12 november 2011 fiets ik opgewekt over de Nijmeegse Baan naar Dekkerswald in Groesbeek. Helder herfstweer! Ik heb Lieve Vrouw gevraagd of ze meeging, maar ze had andere bezigheden. De bedoeling is struinen over het terrein om te 'ontdekken'.
Ik ben goed voorbereid. Op het web gelezen over de Zusters Onder de Bogen die in 1913 het klooster betrokken. Schitterende foto's gezien: de prachtig beschilderde Kapel; de Mariagrot in het bos; het Heilig-Hartbeeld (Jezus) uit 1938; het grote sanatorium; patiënten; enz.
Toevallig trof ik de kroniek van het Neboklooster (ik heb een innige band met de Nebo) en zo leerde ik over de oorlogshandelingen in de Tweede Wereldoorlog op en rond Dekkerswald. Duitsers die aan het eind van de oorlog over de Biesseltsebaan richting Duitsland liepen; landende geallieerde parachutisten die de andere kant op wilden; gevechten. Brr.
Hopelijk vind ik de Mariagrot in het bos! Bij zo'n grot loopt namelijk vaak een vrouwelijke leylijn en op zo'n leylijn zitten dan krachtplaatsen waarop een mens pijn en verdriet kan loslaten. In de Nebokerk weet ik zo'n plek, maar deze kerk is sinds 1 december 2008 gesloten.
Hmm, ik ben een Maria-fan of beter gezegd een fan van Moeder Aarde. Voor mij zijn Maria en Moeder Aarde min of meer dezelfde; het Hemelse komt tot uiting in het Aardse. God & Godin! Laat ik het alfabet nu achterwege laten en de Dame voor laten gaan: Godin & God!
Zoals 'Rama & Sita' in het hindoeïsme samen in het hart van Aapgod Hanuman te zien zijn. Hmm, daar gaat Heer Rama voor. Wat mij betreft: tijd om te veranderen.
Moeilijk hoor, doen wat ik wil! Ik begin namelijk gewoon bij de Open Dag van het UCCZ: goed verzorgd en gezellig. Ontvangst met koffie en 'de longarts' staat er bij. Ik loop langs de stands, maar besluit al gauw naar de Kapel te gaan: lucht- en levensruimte nodig!
Warrior Iadied
http://home.kpn.nl/been0319/stories17.html
http://nl.wikepedia.org/wiki/Dekkerswald
http://uccz.nl/uccz-dekkerswald/historie/foto's/
http://www.geschiedenisgroesbeek.nl/dekkerswald.htm
Zaterdag 19 november 2011
Behoudenis der Kranken
Boven de hoofdingang van de Kapel is een prachtig mozaïek aangebracht met een afbeelding van Maria met Jezus. Een vreemd, Oudhollands aandoende, spreuk staat eronder: 'Behoudenis der Kranken". Zo dicht bij Duitsland kan ik wel begrijpen dat er Kranken in plaats van Zieken of Patiënten staat, maar 'Behoudenis'!? Willen ze de zieken in leven houden? Is het de bedoeling dat de zieken, de tuberculeuzen, niet sterven? 'Behoudenis der Kranken'!? Willen ze de zieken ziek houden? Nee dat kan de bedoeling niet zijn. Ik sta er maar vreemd naar te kijken. Hier moet ik thuis nog wat spitwerk verrichten. Maar goed 'Komt allen tot mij die vermoeid en belast zijt' vind ik een mooie, zinvolle uitnodiging.
Binnen ziet de Kapel er uitgewoond uit. Hmm, volgens mij gaat de Kapel mee in een groot renovatieplan voor Dekkerswald. Dat Zusters onder de Bogen is wel aardig van toepassing op de Kapel; twee grote bogen overwelven het altaar. Op de tweede boog is de oude schildering verdwenen. Ik kan niet ontdekken aan welke heilige de Kapel gewijd is. Is het een Mariakapel? Bij het Mariabeeld brand ik een kaarsje: op de goed afloop van 'de ontdekking'.
Als ik naar het altaar loop, blijf ik verrast staan. Wat is dit? Wordt hier in het mozaïek op de achtermuur aan Bijbelse geschiedvervalsing gedaan? Normaal staat God toch achter Jezus! Hé, dit staat me zéér aan.
In de volledig gouden uitvoering lijkt Maria wel 'in de hemel opgenomen', en dat is volgens het Nieuw Testament nog niet het geval tijdens 'Het Laatste Avondmaal'. Hmm, de Heilige Geest (symbool: de Duif) is er ook een beetje vroeg bij.
Wat zou de Latijnse tekst betekenen? "NOBIS NATUS' is volgens mij 'Ons geboren'. Maar 'DATUS'? En dan 'EX INTACTA VIRGINE'. Hmm, 'uit een hele Maagd'. Ik weet het niet. Een Maagd is voor mij iemand die nog alles te verwachten heeft, en Maria had nog een heleboel te verwachten toen Jezus geboren was. Ik pak de betekenis van Maagd niet op als: fysiek nog geen seks gehad. Haha, wie ben ik? Nou, dit ben ik.
Ik tel elf apostelen, blijkbaar is Judas al weg. Hmm, of uitgesloten! Is dit Jezus' stijl? Lijkt me niet, maar Maria op de plaats van God dat vind ik prima. Niet om God te vervangen, o nee. Ik zei het al eerder; ik vind het hoog tijd worden dat de Godin naast God wordt geplaatst. Gelijkwaardig met zijn tweeën, dat is wat evenwichtiger.
Warrior Iadied
Zaterdag 19 november 2011
Blad weg!
Als ik vind dat ik die twaalfde november 2011 genoeg heb gezien van de Kapel ga ik verder. Het Restaurant is op deze Open Dag speciaal enkele uren geopend en ik koop een broodje oude kaas. Dan loop ik verder richting het noorden.
Plotseling hoor ik: "Blad weg."
Ik kijk om me heen en zie niemand. Ik kijk nog eens schuin achter me en dan valt de tweestammige eik rechts naast de straatweg op. Verward doe ik een paar stappen terug: 'Is het de bedoeling dat ik de bladeren in de diepe voor tussen de twee stammen weghaal?'
Dan lijken er in een paar seconden duizenden gedachten door me heen te gaan. De gedachten hebben onder andere te maken met wat ik met Lieve Vrouw in het Goffertpark besproken heb: mijn socialisatie. Vaak doe ik niet wat ik wil, meestal doe ik niks. Als ik niks doe, me gedeisd houd, is het net of ik er niet ben, en dan kan ik niet aangestuurd worden om iets anders te gaan doen. Dan bemoeit zich niemand met mij. Ik heb dat met name sterk in gezelschappen. Het invalideert me bijna.
Vaak doe ik wat een ander wil. Mijn eigen behoeften en wensen schuif ik aan de kant. Daar hoeft een ander niet eens veel energie voor te gebruiken. Het is een soort ingebouwd programma. als ik doe wat de ander wil,dan word ik lief, aardig, goed gevonden, en dan krijg ik geen straf. De idee straf te kunnen krijgen, zorgt er al voor dat ik doe wat een ander wil of niks doe.
En nu? Ik wil doen wat ik doen doen! Zeker als ik een ander daar geen kwaad mee doe. En sociaal zijn, nou... even niet. Dan word ik maar onaardig gevonden.
Mijn rechterhand reikt naar de tweestammige eik, maar dan schud ik mijn lief en loop door: 'Nu even niet.'
Wat denk je, gaat me dit goed af?
Warrior Iadied
Zaterdag 19 november 2011
Dekkerswald - Moestuin
Na het akkefietje met 'Blad weg' loop ik verder en kom buiten het omheinde terrein van Dekkerswald. Links van me een oude moestuinmuur. Evenwijdig daar een vlechtheg die lang niet gevlochten is, maar tegenwoordig worden de omhoog groeiende takken blijkbaar wel geknipt. De beukenblaadjes laten in de zon een grootse variatie aan kleuren zien: geel, oranje, roestbruin, meerdere tinten groen, enz.
Het bos kent vele soorten bomen. Er staan allerlei bouwsels in, en nieuwe aanplant groeit omhoog in blauwgroen plastic omhulsel. Ik loop van links naar rechts en terug tot ik opzij van de moestuin uitkom. Daar ga ik door een ijzeren hek.
Wat een mooi, vervallen en tegelijkertijd triest gezicht. Op de moestuinmuur staan twee jagershutten. De muur is overal begroeid met wilde braam. In een hoek van de moestuin staat een oud schuurtje met materialen voor een timmerman. In de lange koude kassen groeien volwassen bomen. Groenten worden hier al lang niet meer verbouwd. Natuurlijk, in de jaren twintig, dertig, veertig en vijftig van de vorige eeuw zullen hier voor de patiënten en zusters wel gezonde groenten verbouwd zijn. Conservenblikken waren er toen nog niet zoveel. Er zal flink geweckt zijn.
Ik raak in een melancholieke stemming; hier zie ik de geschiedenis van de hedendaagse mens in de aarde vastgelegd. Hmm, de kennis van het groenten en fruit verbouwen is niet verdwenen, maar hoeveel mensen bezitten deze kennis en niet te vergeten de bijbehorende vaardigheden nog? Mijn Lief wel, maar ik niet. Toch is hier in stille tijden iets heel moois gegroeid.
Warrior Iadied