Archief

Tss, al benieuwd naar de legende van Sint Catharina?

Het web onthult meerdere legenden.

Catharina, gestorven in 307, is de zeer intelligente dochter van de gouverneur van Alexandrië. Ze is de Heer, Jezus Christus, toegedaan en heeft hem haar maagdelijkheid beloofd. 

Ha, Sancta Ontkomer komt in de buurt!

Prompt wordt Romeinse keizer Maxentius verliefd op Catharina, maar zij weigert zijn tweede echtgenote te worden, waarop Maxentius haar daartoe wil dwingen door met gruwelijke folteringen te dreigen. 

Hij stuurt veertig heidense filosofen op haar af, maar deze actie heeft niet het gewenste effect, want de filosofen bekeren zich tot het christendom.

Hij probeert haar te verpletteren met een rad waarop scherpe punten zijn gemonteerd, maar getroffen door de bliksem breekt het rad. 

Hij wil haar verbranden, maar het vuur waait uiteen en verbrandt haar beulen.

Uiteindelijk wint Maxentius: hij weet haar te onthoofden. 

Echter... uit haar halswond stroomt melk die de stad bevrijdt van de pest en haar lichaam wordt door engelen naar de Sinaïberg in Egypte gebracht waar pelgrims het in het jaar 800 in goede staat terugvinden. 

Oef, wat krijg ik de kriebels van dit einde. 

Het Sint-Catharinaklooster in het Sinaïgebergte is rond 550 na Christus gesticht, dus dat pelgrims daar in 800 haar lichaam vinden, riekt aardig naar bedrog.

Zowel voor joden als christenen en moslims is de Sinaïberg trouwens een heilige berg immers hier gaf God de stenen tafelen met de Tien geboden aan profeet Mozes.

De Sinaïberg wordt in het Hebreeuws 'Horebberg' genoemd: Berg van God. Sinaï komt waarschijnlijk van Sin, de naam die de Babyloniërs aan de Summerische maangod Nanna gaven. 

Prachtig, ik ben in heel oude tijden terechtgekomen: in de 25ste eeuw voor Christus.

Door alle gebeurtenissen die Catharina meemaakt, wordt ze een noodhelper. Als Sint Catharina wordt ze aangeroepen als beschermster tegen pest en als bewaakster van de kuisheid, soms ook als beschermster tijdens een bevalling, verder is ze de beschermheilige van filosofen, molenaars en wagenmakers.

Hm, al die mannen die op basis van hun positie en macht menen over vrouwen te kunnen beschikken of vaders die hun dochters in het kader van eigen positie en macht huwelijken willen laten sluiten... het gaat hier om hun eer en glorie, blijkbaar is daar toch iets abnormaals aan. Deze legenden zijn er niet voor niks. 

Tsjah, hoe zou het zitten met de seksuele geaardheid van de betreffende vrouwen!? Of doe ik hen met deze vraag tekort in hun zuivere gerichtheid op Jezus?

Warrior Iadied

http://nl.wikipedia.org/wiki/Catharina_van_Alexandrië

http://nl.wikipedia.org/wiki/Nanna_(god)

http://nl.wikipedia.org/wiki/Sinaïberg

http://www.lambertikerk.nl/catharina-van-alexandrie.html (=afbeelding)

Op de ochtend van 6 januari komt een goede vriendin, Vrijgevige Vrouw, op visite.

Bij de koffie discussiëren we over het door haar ingebrachte onderwerp: Wie is in staat beroemd-zijn te verdragen? 

Nelson Mandela daar zijn we het over eens; hij lijkt altijd rustig.

"Je moet er wel de persoonlijkheid voor hebben of weten op te bouwen."

Vrijgevige Vrouw zegt: "Ja, hij heeft er wel dertig jaar voor in het gevang doorgebracht."

Ik vul aan: "Alle dagen tijd om te mediteren, om te leren waar het in het leven om gaat."

Mijn Lief heeft gelezen dat Mandela in de gevangenis zoveel karakter opgebouwd zou hebben dat hij, toen hij in vrijheid werd gesteld, nog enkele dagen bleef om 'op de juiste manier' van mensen afscheid te nemen.

"Beroemd-zijn daar gaat het mij niet om. Ik wil graag de vrijheid om door de wereld te dartelen zoals ik nu doe."

O, dan heeft Vrijgevige Vrouw nog een oude camper in de aanbieding: "Er zitten wel wat mankementen aan."

Mijn Lief heeft er wel oren naar.

Blijkbaar heeft Vrijgevige Vrouw WEDERWAARDIGHEDEN gelezen, want ze begint erover dat zij wel een kaarsje zou hebben opgestoken als ze geen geld bij zich had gehad.

"En dan later het geld brengen? Nee, als ik geen geld bij me heb, doe ik zoiets niet."

Ik vertel over de mogelijke leylijn Steenbergen - Nijmegen - Doetinchem.

Vrijgevige Vrouw vraagt hoe ik van het een naar het ander ga. 

"Gewoon zoals het leven het me aanbiedt: toeval."

O, dan heeft Vrijgevige Vrouw nog wel enkele kapellen in de aanbieding. 

Haha, ze wil het toeval een handje helpen. 

Ze noemt de Kapel van Onze Lieve Vrouwe van Genooij in het noorden van Venlo en de Kapel van Onze Lieve Vrouw in 't Zand in Roermond. In haar jeugd in Noord-Limburg heeft ze deze kapellen vele malen bezocht. Samen bekijken we op het web prachtige plaatjes ervan. De tijd vliegt voorbij, als ik tijd van leven heb, wil ik ze graag 'onderzoeken'. 

Mijn Lief checkt op een landkaart de door mij getrokken (ley-)lijn en vindt dat Doetinchem er buiten valt. 

Hm, daar heeft hij een punt; leylijnen kronkelen wel een beetje, maar cruciale punten zouden toch op een lijn moeten liggen. In de toekomst trouwens een keer uitzoeken of Steenbergen - Nijmegen wel één en dezelfde leylijn is. 

Het wordt tijd dat ik een topografische kaart koop waarop Nederland in grote schaal staat weergegeven. Lijkt me leuk om op zo'n kaart te tekenen en te schrijven.

Warrior Iadied 

De leylijn op bijgevoegde foto is slechts bij benadering juist weergegeven.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Kapel_van_Onze-Lieve_Vrouwe_van_Genooi

http://nl.wikipedia.org/wiki/Kapel_in_'t_Zand

http://www.kapelvangenooy.nl/default.asp

Omdat het Kerstvakantie is, heb ik in de namiddag van 6 januari 2012 in Groesbeek afgesproken met een andere vriendin: Dappere Vrouw. 

Tss, wat is het druk op vrijdag in het centrum van het dorp: het begin van de koopavond. 

Rijdend vanuit de richting van Nijmegen zoek ik een parkeerplaatsje. Ik weet dat er een plein is: direct links na de spoorbaan.

Hmm, ik mag extra goed uitkijken: donker stormachtig weer, tegemoetkomend verkeer, overstekende mensen met boodschappentassen, een auto die uitparkeert en mij op mijn weghelft tegemoet rijdt. 

Links van de weg, op de hoek van het plein, staat een verkeersbord: verboden te parkeren (aan de linkerkant van de weg). Als ik er langs rijd, zie ik dat dit voor de markt op dinsdagochtend geldt.

Ik prijs me gelukkig een parkeerplaats te vinden. Als ik uitstap, zie ik aan de overkant van de weg langs het plein een ander verkeersbord: verkeerssituatie gewijzigd.

Onderzoekend kijk ik rond, maar ik kan niks ontdekken: geen parkeermeters, geen parkeerzuilen. Misschien stootbanden!? Misschien ergens een nieuwe eenrichtingsweg!? Helemaal lekker zit het me niet. 

Uiteindelijk wandel ik naar Dappere Vrouw die midden in het centrum woont. We kletsen gezellig bij. 

Door een nare val afgelopen zomer loopt Dappere Vrouw nog wat moeilijk, maar tegen vijven slenteren we naar een nieuw tapas-restaurant in de buurt: "De Heeren van Groesbeek".

Hm, lekker eten en reuze gezellig samen. Rond half negen sluiten we de maaltijd af en gaan nog wat boodschappen halen bij een supermarkt in de buurt; kan ik die mooi voor haar dragen.

Net na negen uur loop ik naar het plein voor de domper van de avond: een bekeuring.

'Wat heb ik in hemelsnaam fout gedaan?'

Onder een lantaarn lees ik het gele proces-verbaal: Geen Pschijf.

'€ 83,00 het is niet waar!'

Aangeslagen, boos en verdrietig rijd ik richting Nijmegen: 'Hoe een leuke avond te verpesten.'

Brr, het voelt aan alsof ik gezakt ben voor het examen 'stheniciteit bij onschuldige veroordeling'. 

Als ik langs Dekkerswald rijd, besluit ik RozenMaria op te zoeken. Wat me daar gebeurt... daarover vertel ik morgen.

Later op de avond bel ik de politie om te protesteren tegen de bekeuring, maar zij kunnen niks voor me doen. Als ik de acceptgiro krijg, staat erop vermeld waar en hoe ik een bezwaar kan indienen. Als ik commentaar ventileer op de geplaatste verkeersborden krijg ik als antwoord dat zij de borden niet plaatsen, dat ik daarvoor bij de gemeente Groesbeek moet zijn. Einde verhaal.

Warrior Iadied

Zaterdagmiddag 7 januari wandelen Mijn Lief en ik eerst naar de woning waar de oude camper staat. Vrijgevige Vrouw heeft gelijk: er mankeert wel het een en ander aan. 

Van binnen kunnen we de camper niet bekijken want de sleutels liggen erin en de reservesleutels zijn in een ander deel van het land. Ik twijfel of dit nu wel is wat ik wil.

Ben trouwens in een slecht humeur door de gebeurtenissen van gisteren, zowel van de bekeuring als van de 'Zwarte Avond' op Dekkerswald. En niet te vergeten van de manier waarop ik ermee ben omgegaan. Heb de afgelopen nacht nauwelijks geslapen. Terwijl ik wandel, realiseer ik me dat ik meer moeite mag doen: 'Gewoon rustig ademhalen'. 

Als we na de bezichtiging richting het centrum van Nijmegen wandelen, gaat het me langzaam beter.

Waar we naartoe gaan?

Naar de oude Sint Gertrudiskapel, want omdat de lijn Steenbergen - Neerlangel - St.-Stevenskerk-Nijmegen door Sint Geertruidenberg loopt, ben ik via de legenden rond Sint Gertrudis uiteindelijk bij de restanten van de oude Sint-Gertrudiskapel in Nijmegen uitgekomen.

Een echt prettige verrassing: het verlengde van de lijn St.-Jan de Doperkerk in Neerlangel naar de St.-Stevenskerk in Nijmegen komt uit in de Sint-Gertrudiskapel in Nijmegen. 

Hm, de energie moet de andere kant op lopen: van St-Gertrudis naar St-Steven.

's Ochtends heb ik me al afgevraagd wanneer de Sint-Gertrudiskapel gebouwd is.

Het web bood meteen uitkomst: In het midden van de 15e eeuw, als datum wordt 1459 genoemd, is de Sint-Gertrudiskapel op 'Het Oude Kerkhof' gebouwd. 

Honderdtwintig jaar later, in 1579, wordt de kapel alweer afgebroken omdat op die plek de stadswallen versterkt worden. 

Als de stadswallen aan het eind van de 19e eeuw geslecht worden, verschijnen muurdelen van de Sint-Gertrudiskapel in de noordoosthoek van het Kelfkensbos weer aan het daglicht. 

Warrior Iadied

http://www.huisvandenijmeegsegeschiedenis.nl/info/Gertrudiskapel,_Gertrudis_ofwel_St.Geertruide

Aangezien ik foto's heb gezien op het web zijn de restanten van de Sint-Gertrudiskapel vrij gemakkelijk te vinden. Als we langs het Museum het Valkhof richting de Belvédère wandelen, zie ik verrast dat er een grote klinkermandala in het wegdek ligt. Precies op het punt waar we rechtsaf richting het Hunnerpark gaan. 

De voetbrug naar de Belvédère torent hoog boven de bitumenweg, waarop we lopen, uit. Wandelend van de mandala naar de restanten van de Sint-Gertrudiskapel, rechts bij de voet van de brug, voel ik de energetische effecten van de leylijn over mijn ruggengraat gaan.

De steunberen en kloostermoppen van de kapelruïne zijn groot en stevig. 

'Zulke steunberen bij een kleinere kapel?' 

Ik vind het maar vreemd. 

Dan realiseer ik me dat de Sint-Gertrudiskapel eerst buiten de veilige stadswallen lag.

Aan de oostkant van de voetbrug zit een opening in het muurrestant van de kapel. Blijkbaar wordt deze 'ruimte' onder de brug, het is net een rovershol, gebruikt door hangjongeren en verslaafden. Tja, ook deze laatste groep, die afstand doet van het gewone leven, heeft een plek nodig. Wel bijzonder dat ze hier, op deze leylijn, hun plekje kiezen. Als ik het goed heb, is het een lijn waarop het gaat om loslaten. 

Hm, in Neerlangel lijkt het meer te gaan om samenwerking. Tja, op de aard van leylijnen kan ik nog eens studeren; misschien zit het wel anders in elkaar.

Grappig, op de bijgevoegde foto van de Sint Gertrudiskapel lijkt het alsof de twee steunberen aan de rechterkant samen een kruis vormen. De grote steunbeer vooraan lijkt met de muur rechts ervan een meisjeshoofd met lang haar te vormen. Een hoofd dat naar rechts kijkt, richting de Sint Steven. Er zitten nog meer beelden in de foto. Het effect is weg als de foto, door erop te klikken, wordt vergroot.

De mandala in de klinkerweg is trouwens goed te zien op de foto bij 'Van St-Gertrudis naar St-Steven'.

Tss, in het rovershol onder de brug heeft een mens een grote mop gedraaid op een van de oude kloostermoppen. 

Jammer, het restant van de muur van de Sint-Gertrudiskapel brokkelt af. 

We klimmen in de ruimte onder de brug over het zand omhoog en staan dan op de wal: hoog in / op de kapel. 

Een prachtige plataan staat midden in de cirkel die door de muren van de kapel word gevormd. Misschien kan ik een keer contact maken met het Bewustzijn van deze plataan. Een laan kastanjes is vanuit het zuiden recht op de kapel gericht: 'Wat is het hier prachtig.'

Hm, er mag contact gelegd worden met de Bel- & Herstellijn van de gemeente Nijmegen want de klinkerweg over de voetbrug is ook aan herstel toe.

Via de Marienburgkapel, het schitterende 'Nijmeegse Huis van de Geschiedenis' wandelen we richting huis. In de kapel koop ik een boekje: Pelgrimage 'Met andere ogen kijken'.

Het is een beschrijving van een 'pelgrimstocht door de binnenstad van Nijmegen', een route langs rust- en stilteplekken.

Er is veel te beleven in Nijmegen.

Weer thuis zoek ik op het web informatie over de tijd voorafgaand aan de bouw van de Sint-Gertrudiskapel. 

Aan het eind van de zevende eeuw is er op de keizerlijke palts een Sint-Gertrudiskerk gebouwd. Deze kerk is in de dertiende eeuw afgebroken. Waarschijnlijk omdat de burcht ruimte en vrij uitzicht nodig had. Het kerkhof dat bij de Sint-Gertrudiskerk behoorde, bleef bestaan onder de naam 'Oude Kerkhof'. 

Op dit kerkhof werd in het midden van de vijftiende eeuw de Sint-Gertrudiskapel gebouwd. Van 1273 tot 1591, van de wijding van de St.-Stevenskerk tot de reformatie, is er vanuit de St.-Stevenskerk een ommegang, de Maria-omdracht, georganiseerd naar het Oude Kerkhof om de doden aldaar te gedenken.

De Belvédère, de waltoren die iets noordelijker op de stadswal staat is, net als de Sint-Gertrudiskapel eveneens in het midden van de 15e eeuw, zeg maar rond 1450, gebouwd. Ik ga de stenen van die twee eens vergelijken.

Hè, ik geniet toch wel heel erg van deze queeste.

Aan het begin van de avond van deze zevende januari mail ik het College van Groesbeek om te protesteren tegen de geplaatste verkeersborden en hun parkeerbeleid. Of het helpt? Afwachten. In elk geval voel ik me na het versturen van de mail een stuk opgeruimder.

Warrior Iadied

Pelgrimage 'Met andere ogen kijken', een pelgrimstocht door de binnenstad van Nijmegen (2011). Nijmegen: Stichting Vrienden van de St. Jacobskapel

http://www.huisvandenijmeegsegeschiedenis.nl/info/Gertrudiskapel,_Gertrudis_ofwel_St.Geertruide

http://www.huisvandenijmeegsegeschiedenis.nl/info/Maria-omdracht_of_-omgang

http://www.huisvandenijmeegsegeschiedenis.nl/info/11_De_Stevenskerk

http://www.meertens.knaw.nl/bedevaart/bol/plaats/1215

Op dinsdag 10 januari 2012 vergelijk ik de bakstenen van de Belvédère met die van de Sint-Gertrudiskapel. Vaag had ik verwacht dat de Sint-Gertrudiskapel ouder zou kunnen zijn, maar ze lijken me toch wel uit dezelfde tijd. In de buurt van 1450 dus. De stenen van de Sint-Gertrudiskapel lijken ietwat grover aan de buitenkant. Velen zijn zo'n 28 cm lang, 14 cm breed en 7 cm hoog. Grote stenen dus.

Aan het pad naar de Belvédère zie ik een informatiepaneel van de Vrienden van de Valkhofvereniging staan. Hé, info over de kapel. Hier heeft ze de naam Sint-Geertrudiskapel. Op het paneel staat een tekening, van de hand van J. Hendriks, een reconstructie van de vermeende St.-Geertrudiskapel. 

Zou de binnenkant ooit leeggegraven zijn?

Oh, blijkbaar bestaat er verwarring over de naam van de kerk (niet van de kapel!) die vanaf 450 op de palts heeft gestaan. Ook op het web tref ik verschillende benamingen: de ene keer Sint Stephanus de andere keer Sint Geertrudis. 

Wie is St.-Stephanus eigenlijk?

Warrior Iadied