Archief

In de nacht van 18 op 19 januari ontvang ik weer een Beeld. Vanuit de reeds gevonden lijn Keizer Karelplein - Nebo - Dekkerswald waaiert een grijzig Vlak uit richting het Oosten. Net een Waaier die een Stukje uitgeklapt wordt.

Ik besef dat ik een lijn dien te trekken die door het huidige Orientalis gaat.

Op de kaart lijken de volgende punten verbonden te worden: het hoofdgebouw van Orientalis; de Cenakelkerk in de Heilig Landstichting; het terrein van Verpleeghuis Joachim en Anna; café Groenewoud (uit 1763); de kruising Heyendaalseweg-Archipelstraat; de achterkant van de Antonius van Paduakerk tegenover Blixem aan de Groesbeekseweg en dan het Keizer Karelplein. Of het echt zo is, zal ik nog moeten checken.

Het lijkt erop dat het Keizer Karelplein een Zon met vele Stralen is!

Warrior Iadied

Het terrein van het Verpleeghuis Joachim en Anna waar de lijn van Orientalis naar het Keizer Karelplein doorheen loopt, is mij onbekend. Joachim en Anna zijn, volgens de legende, de ouders van Maria en dus de grootouders van Jezus.

Het web onthult dat hier in 1972 een groot bejaardentehuis, Joachim en Anna, onder de slopershamer is gevallen. Het was een burchtachtig gebouw met een voorgevel van honderd meter breed en vier forse torens. Op de westhoek was een groot beeld van St Anna met Maria-als-jong-meisje ingemetseld met daaronder de gedenksteen uit 1926 van de wijding van het gebouw.

Hm, die gedenksteen moet in het huidige gebouw nog ergens ingemetseld zijn. Ik tref op het web ook nog een afbeelding van een Mariakapelletje dat, als ik het goed heb, in 2011 in de tuin is gezet. Spannend, zou de leylijn daar doorheen lopen?

Vrijdag 20 januari zie ik kans 's middags met Mijn Lief bij 'Joachim en Anna' langs te gaan. De gedenksteen is snel gevonden: bij de postvakken in een gang links van de centrale hal. De huidige kapel blijkt energetisch volkomen neutraal. 

We vragen bij de receptie naar het Mariakapelletje en worden naar de achtertuin verwezen. Daar staan we plotseling bij de restanten van het oude beeld van St.Anna-en-Maria. 

Het ontroert me, wat mooi! 

In de oosthoek van de tuin treffen we het kleine Mariakapelletje. Ik wandel met mijn wichelroeden door de tuin. Er loopt een sterke leylijn. Als ik met mijn gezicht naar het kapelletje ga staan dan gaat de lijn door de dikke boom rechts van het kapelletje, dus dichter bij de Groesbeekseweg. Dit is de leylijn die van Orientalis lijkt te komen. 

Als we weggaan, vraagt Mijn Lief aan de receptioniste of er nog iets gedaan wordt met het oude beeld in de struiken in de achtertuin. Er wordt een notitie van gemaakt, maar wat vind ik Sint Anna met Maria mooi zoals ze daar op de grond onder de bladeren liggen.

Warrior Iadied

http:/www.noviomagus.nl/Gevels/Gevelstenen/Groesbeekseweg327/Groesbeekseweg327.htm

http://www.noviomagus.nl/vrijkun41.htm

http://www.vandewaterbouw.nl/renovatie-en-verbouw/mariakapel-joachim-anna

Dinsdag 24 januari ga ik naar Doetinchem voor een tweede praktijkbezoek. Daarna neem ik de middag verder vrij om te doen wat ik de vorige keer nagelaten heb: de Straat uit en dan rechtsaf.

Hm, ik geniet en raak betrokken, maar daarover later. 

Op het web heb ik al stevig gestudeerd op Doetinchem. Nou ga ik hier niet de Canon van Doetinchem schrijven maar wel, in het kader van mijn ervaringen deze middag, enkele relevante gebeurtenissen naar voren brengen. 

Daar gaat-ie:

In 838 komt Villa Duetinghem reeds voor in een oorkonde van bisschop Albericus van Utrecht: er is sprake van een nederzetting met een kerk.

Rond 1100 wordt er een stadsmuur gebouwd omdat plunderaars de stad meermaals belagen.

In 1236 krijgt de stad stadsrechten van graaf Otto II van Gelre, wordt de stadsmuur met een meter verhoogd en worden er vier grote stadspoorten gebouwd: in het noordoosten de Hezenpoort, in het zuidoosten de Hamburgerpoort, in het zuidwesten bij de Oude IJsel de Waterpoort en in het noordwesten de Gruitpoort. Later wordt rond 'Doetinchem' een dubbele gracht gegraven en worden er zelfs voorpoorten gebouwd.

In 1527 vernietigt een grote stadsbrand het volledige stadsarchief. Ook de grote Sint Catharinakerk gaat hierbij ten onder. Bij de herbouw ontstaat de huidige vorm: een gotische hallenkerk.

In 1672 wordt het grootste deel van de stadsmuur afgebroken.

Tussen 1850 en 1900 verdwijnt het overgrote deel van de stadswal en de vier poorten. 

In 1945 lijdt de Catharinakerk grote schade door foutieve bombardementen. 

Tussen 1948 en 1963 wordt de kerk hersteld.

Voorlopig genoeg geschiedenis. Oh nee, het web biedt nog een verrassend feit.

Het wapen van Doetinchem is een goudkleurige leeuw met een dubbele staart, omgeven door drie zilverkleurige mispelbloemen, op een azuurkleurige ofwel hemelsblauwe ondergrond. Deze leeuw, de Gelderse Leeuw, behoort toe aan Otto II, graaf van Gelre en Zutphen, die Doetinchem in 1236 stadsrechten verleende. 

Tja, het is bijna de leeuw op het wapenschild van de Belvédère in Nijmegen. 

Het verschil? De leeuw in Nijmegen heeft een enkele staart. 

Hm, Nijmegen werd in 1230 door Roomskoning Willem II in onderpand gegeven aan graaf Otto II en bleef Gelders bezit omdat Willem II zijn schulden niet kon aflossen. Dus de leeuw op het wapenschild van de Belvédère is vast de Gelderse Leeuw. 

Hé, wat gebeurt er als ik de Belvédère of de Sint Geertrudiskapel met de Catharinakerk verbindt? Komt het verlengde in Nijmegen in de buurt van het Keizer Karelplein? Hoe zoek ik dit ooit uit? Topografische kaarten kopen! Het zou me niet verbazen.

Terug naar mijn middag in Doetinchem.

Na het praktijkbezoek parkeer ik mijn auto iets verderop op de parkeerplaats van de Grutpoort. Als ik uitstap, ervaar ik blij verrast vrijwel onmiddellijk de energie van een sterke leylijn. Twee grote Amerikaanse eiken lijken op de lijn te staan. De westelijke eik, die met de grote wortelvoet en het meest nabij aan de Oude IJssel, staat er volgens mij bovenop.

Ad de foto van de Amerikaanse eik: zit er rechtsonder een Aapje bij de stam?

http://nl.wikipedia.org/wiki/Doetinchem

http://nl.wikipedia.org/wiki/Doetinchem_in_de_Frans-Bataafse_tijd

http://nl.wikipedia.org/wiki/Nijmegen

http://www.bredevoort.org/wiki/index.php/Doetinchem

http://www.deutekomhistorie.nl/historie_doetinchem.html

http://www.dickmann.org/doetinchem/geschiedenis.htm

De verrassend sterke leylijn loopt richting de gebouwen die aan de stadswalkant van de Kapoeniestraat staan. Ik wandel het straatje in om het uit te lopen en dan rechtsaf te slaan, maar zover kom ik niet.

Ik word bij het eerste huisje links gegrepen door een bord van de ANWB, en maak rechtsomkeer om aan de andere kant van het pandje te gaan kijken. 

Warrior Iadied

Aan de andere kant van de huisjes van de Kapoeniestraat is het een gezellige rommel.

Staand op de hoge wal tussen de gemeentestruiken staar ik verbaasd naar tuinkabouters die in vogelkooitjes gevangen zitten. Te zien aan het groen op de muur hangen de kooitjes er al langer.

Omdat ik van dichtbij foto's wil maken van de oude stadsmuur wandel ik langs een kunstwerk op hoge iele poten, het lijkt wel iets van Dali, naar de Grutstraat. 

Langs de zijkant van het hoekpand ga ik naar beneden. De lager gelegen tuin lijkt half een bedrijfsruimte. Aan de achterkant van het pand is een balkonserre waar meerdere mensen bij elkaar zitten. De kabouters intrigeren me; 'Gevangen Aarde-Energie'. 

Bizar, welke betekenis kan ik daar aan hechten?

Even later komt een man (Fraaie) naast het huis op gelopen. Hij komt vriendelijk naar me toe. Als hij zich naar me toebuigt, ruik ik alcohol. 

Warrior Iadied

Foto's maken, vormt geen probleem. 

Fraaie wijst naar een tamelijk nieuw bordje op een zitbank: "De namen van de mensen die op dat bordje staan, zijn daar... op dit bankje gestorven. Zo worden ze niet vergeten. We vonden dat dat niet mocht."

Ik knik: "Uit het oog niet uit het hart."

Fraaie vertelt dat het hoekpand een inloophuis is: elke dag van 09.00 tot 16.00 uur geopend voor dak- en thuislozen.

"We staan hier in de oude stadsgracht, links de stadsmuur rechts de -wal."

De stadsmuur is niet overal in verband opgetrokken. Hier en daar zijn de stenen gewoon gestapeld:"Dit zijn oude stenen, misschien wel uit de twaalfde eeuw."

"Veel ouder," reageert Fraaie, "iedereen die in de stad wilde wonen, was verantwoordelijk voor een deel van de stadsmuur. Hier, om Doetinchem, zijn het allemaal venen en in de Donkere Middeleeuwen was men het bakken van stenen verleerd. Om een stadsmuur te bouwen, moesten in de omgeving stenen gezocht worden. Die werden gevonden bij bouwwerken van de Romeinen. Die wisten wel hoe stenen te bakken. Dus de stenen die je hier ziet, zijn al uit de Romeinse tijd."

Ha, wie had er ook weer vragen over de ouderdom van stenen? 

Hm, hiermee is niet gezegd dat de stenen van de St.-Geertrudiskapel in Nijmegen van Romeinse afkomst zijn. De kapel is in 1459 gebouwd en toen wist men weer hoe stenen te bakken, maar hergebruik is blijkbaar heel gewoon geweest. Dus...

De fundamenten van de afgebroken Grutpoort, stevig schuin opgetrokken, liggen deels bloot. Fraaie slaat me gade terwijl ik links en rechts foto's maak: "Wil je iets drinken? Je mag wel binnenkomen dan laat ik je het gebouw zien."

De vraag is niet aan dovemansoren gesteld, ik accepteer de uitnodiging.

Warrior Iadied

Even later sta ik in een kleurige, druk beschilderde, gang. Aan het eind links staan velerlei horizontale strepen: "Ieder heeft hier zijn eigen streep getrokken."

Fraaie gaat theewater opzetten en vertelt dat ze bezig zijn een ontmoetingsruimte te creëren. Dan showt hij de schitterende roestvrijstalen keuken: "Gezamenlijk aangeschaft. Alles is van iedereen en wordt doorgegeven."

Op een plank staan verschillende potjes: "We maken zelf appelmoes en jam, ook om te verkopen."

Rond de schuifdeuren in de woonkamer is iemand kunstzinnig bezig geweest met A-4tjes. Het is een creatief en kleurig geheel. Aan de wand hangt een flip-overvel met regels. Bovenaan staat: HUMOR, daaronder Wij vinden belangrijk! 

Het zijn boeiende regels... voor vrijheidslievende mensen.

Fraaie houdt me een theedoos voor, en de rooibosthee smaakt prima. 

We discussiëren over regels en hulpverlening. Over de allergie van sommigen voor het gareel, het in de pas lopen, en hoeveel spanning dat oproept. 

Ik vraag of ik een foto van de regels mag maken.

"Prima, geen probleem."

Hij toont me enkele kamers op de eerste etage. Aangezien er niet geslapen wordt, lijkt iedereen een soort kantoortje te hebben.

"Sommigen werken met druk- en zetwerk."

Terug in de zitkamer zijn daar vier vrouwen bezig met wol en breiwerk. 

'Vrijwilligsters?' 

Ze gaan vilten om boekomslagen te maken voor de verkoop in de ontmoetingsruimte. Over een dag of veertien moet die ruimte, in de oude winkel, gebruiksklaar zijn. 

Spontaan komt Fraaie met een boekje aanzetten: Verdwenen Stadsgezichten Doetinchem GRUTSTRAAT.

Prachtig, het boekje begint met een oude plattegrond en er zitten vele afbeeldingen van ansichtkaarten in. Terwijl ik het boekje bekijk, heeft Fraaie zich bij de groep in de balkonserre aangesloten. 

Midden tussen alle beweging en actie zit een wat oudere man (Gelovige) mij ondertussen rustig te observeren.  

Warrior Iadied

Buro Tekstueel / J.S. Horsting (juli 2008). Verdwenen Stadsgezichten Doetinchem GRUTSTRAAT. Doetinchem: Stadsmuseum.

Ik wandel door de Grutstraat richting de Catharinakerk. Midden over de straat loopt een goed voelbare leylijn recht naar de kerk toe.
Plotseling voel ik ook een leylijn naar rechts gaan. 
Het is bij de Van Capellestraat. Aan het eind zie ik een hoge open poort. Wie of wat is 'Van Capelle'?

Op de oude plattegrond in het boekje 'Verdwenen Stadsgezichten Doetinchem GRUTSTRAAT' staat aan het eind van deze straat volgens mij de RC Kerk.
Nu is er geen kerk te zien.

Ik wandel verder door de Grutstraat. De leylijn gaat door een deur het schip van de Catharinakerk binnen.

Ik wandel rond de kerk. Aan de andere kant, de zuidkant, komt de leylijn dicht bij de toren in het schip door een deur naar buiten. Jammer dat de kerk van binnen niet te bezichtigen is.

Warrior Iadied

Ad foto: de deur aan de noordkant van de Catharinakerk, waar de leylijn het schip binnengaat.