Archief

Donderdag 24 november 2011

Terug in de Tijd

Mijn Lief vraagt of ik meega naar de UIT-spanning het Stroomhuis in Neerijnen.
Op zondag 20 november 2011 luistert het Colourful City Koor uit Nijmegen daar de kunstveiling 'Bali voor Bali' op. De Lionsclub Neerijnen Rivierenland organiseert de veiling.

Terwijl het koor repeteert, bekijk ik de kunstwerken. Verfijnde teken- en schilderkunst. Sterk beïnvloed door hindoeïstische denkbeelden. De veilingopbrengst gaat naar de stichting Senang Hati (Gelukkige Harten), een stichting voor en door lichamelijk gehandicapten. Als gevolg van godsdienstige vooroordelen en angst voor zwarte magie worden lichamelijk gehandicapte mensen op Bali vaak maatschappelijk uitgesloten. De afdeling fysiotherapie van een te bouwen revalidatiecentrum zal verblijd worden met de gelden.

Verrast bekijk ik op de expositie drie schilderijen die betrekking hebben op de Ramayana.
- De droom van Ravana, de duivel, die Godin Sita wil veroveren.
- Hanuman in de tuin op Lanka, waarin Ravana Godin Sita na de ontvoering gevangen houdt.
- God Rama die Hanuman bedankt, nadat Hanuman Godin Sita heeft gered.
Of is dit de deal tussen God Rama en Hanuman dat Hanuman op zoek zal gaan naar Godin Sita?
Oude herinneringen worden levendig: eerder gemaakte Reizen hoog in het Heelal. Misschien vertel ik er nog wel een keer over. Hoe dan ook ik ga meebieden.

De veiling begint pas over een uur en het koor repeteert nog toegewijd, dus eerst een cappuccino en dan wandelen in de tegenovergelegen kasteeltuin. De dikke mist maakt er een sprookjesachtige wandeling van. Rechte paden, slingerende lanen, kolossale beuken en eiken, spookachtige wilgen. Humor: parkeren uitsluitend op begraafplaats!
De natuur hangt slingers op; kleine waterdruppeltjes hangen aan webdraden. Dit is genieten.
Warrior Iadied

Neerijnenwebslingers

Reageer op dit bericht

Vrijdag 25 november 2011

Pure Parels

De mist
slokt mensen op
hangt slingers op
versiert de wereld met parels.

Warrior Iadied

Reageer op dit bericht

Vrijdag 25 november 2011

Hanuman in Neerijnen

Hanuman in Neerijnen. Ja, geintje, en ook waar!
De veiling is al begonnen als ik het Stroomhuis binnenwandel. Nummer 54 is mijn biednummer. Gelukkig staan de schilderijen waarin ik interesse heb achteraan in de catalogus. Er wordt niet veel geboden. Recessie? Te anders? Het Colourful City Koor doet zoals gewoonlijk de rillingen over mijn rug gaan: prachtig. "Das glaubt man doch wohl selber nicht!"

Als de veilingmeester vraagt te bieden op een schilderij met Hanuman, Koningin Sita en een dienares erop houd ik mijn biednummer omhoog. Voor mij! 'Hanuman in de tuin van Ravana op Lanka' is van mij. Niemand anders biedt. De Godin redden opdat het Godenpaar weer kan 'heersen'! Een uitdagende missie.
Warrior Iadied

Neerijnen Hanuman

Reageer op dit bericht

Zaterdag 26 november 2011

Hallo Blad-weg!

Donderdag 24 november 2011 zetten Lieve Vrouw en ik onze kennismaking voort. Bij een kop thee hebben we zoveel te bepraten dat het bijna te donker is om nog te gaan wandelen. Ik wil haar echter graag Dekkerswald laten zien, dus...

Als we de onttakelde kapel bekeken en bij het Mariabeeld een kaarsje op de goede afloop opgestoken hebben, gaan we richting de moestuin. Het schemert al als we bij Blad-weg aankomen.
We bewonderen de grote eikenboom. Hij is niet twee- maar vierstammig! Een stam is afgezaagd, twee stammen staan reusachtig te zijn en de vierde heeft een rode verfcirkel: op de nominatie afgezaagd te worden. Zou het echt noodzakelijk zijn?

Ik wandel om Blad-weg heen. Het is nat en koud. Te nat om op de grond te gaan zitten. Is er iets om op te zitten? Een dode tak? Nee, dan zou ik prachtige paddestoelen kapot trekken. Als ik omhoog kijk, zie ik dat de takken van Blad-weg zo gedraaid zijn dat het is alsof hij twee grote ogen heeft. Lieve Vrouw ziet het ook.
Lieve Vrouw en ik overleggen: Nee, dit is geen doen.
"Sorry boom, vandaag is het te nat en te koud. Binnenkort kom ik met je praten; ik heb nog wat goed te maken."
Lieve Vrouw zegt: "Volgende keer als ik weer met je wegga, neem ik een dekentje mee."
Terwijl de bomen in de omgeving doodstil zijn, ruist de grote eik ineens met zijn resterende bladeren. Lieve Vrouw en ik kijken elkaar verwonderd en blij aan.

Dan zie ik dat ik 'in' Blad-weg kan stappen, en realiseer me dat Blad-weg een echte Reisboom is. Een Boom die helpt om te reizen in de Andere Werelden; om Reizen in de Bovenwereld mee te maken.
Ik zie dat de stomp een perfecte zitplaats is. Terwijl ik in Blad-weg stap en ga zitten, gaat Lieve Vrouw in de boom met haar rug tegen een van de grote stammen staan. Ondertussen is het al behoorlijk donker.
"Vraag de boom naar zijn naam," zeg ik tegen Lieve Vrouw; zij heeft nog geen weet van 'Blad-weg'.
Warrior Iadied

DekkerswaldBlad-weg

Reageer op dit bericht

Zondag 27 november 2011

Het Godenpaar

Met gesloten ogen zeg ik: "Hallo Blad-weg, hier ben ik Thea-Warrior, ik heb Lieve Vrouw meegebracht."
Ondertussen hoor ik al zijn bulderende Geluid: "Blad weg; Blad weg; hoeahoe; Blad weg."
Terwijl ik zit, voel ik de liggende Acht in mijn Bekkenbodem bewegen. Net een rond, vliegend, wapperend Tapijt.
Het Geluid dat Blad-weg maakt, heeft iets van een Windstorm: "Blad weg, hoehoeahoe."
"Sorry Blad-weg, dat ik de Bladeren niet wegveegde... waarom was het nodig dat ik de Bladeren wegveegde?"
"Hoehoeoe, anders kon je mijn Zetel niet zien!"
Klopt, de Bladeren lagen zo hoog opgetast in de Voor, in de Ruimte tussen de Stammen, dat de Stomp niet te zien was. Ik zou tot over mijn Knieën in de bladeren gezeten hebben.
Het voelt alsof de bewegende Acht in mijn Bekkenbodem mij omhoog lift.
"Ik ben hier met Lieve Vrouw."
"Hoehoe, al gezien," antwoordt Blad-weg.
"Waar wil je naar toe?"
Mijn Hemel, waar wil ik naar toe?
"Naar mijn Moeder," antwoord ik en denk aan mijn 83-jarige Moeder.
Terwijl ik Beelden van mijn Moeder in mijn Hoofd heb, voel ik dat ik 'verplaatst' word.
"Verward, in de War," hoor ik.
'Wie, denk ik, is mijn Moeder verward of ben ik in de War?'

Dan zie ik voor me een ronde Tunnel. Schitterend, de Tunnel bestaat uit gevlochten Beukentakken en Rozentakken. Ik reis en reis door de Tunnel.
'O,' besef ik, 'ik ga niet naar mijn Moeder... ik ga naar Mijn Moeder, naar Moeder Aarde, naar de Goddelijke Moeder.
En terwijl ik verder en verder ga, word ik wat verlegen.
Dan sta ik voor Haar: Moeder Aarde. Ze ziet er natuurlijk uit, een beetje morsig. Haar donkere Haar is opgestoken en zit zoals gebruikelijk in de War, er steken Takken als Versieringen doorheen.
"Zo, hallo, daar ben je."
"Ja, Moeder Aarde."
"Fijn, je had Rust nodig."
"Jaja, het is langer dan drie Jaar."
"Ja, heel goed, fijn dat je er weer bent."
Ik knik en vraag mezelf af: 'Wat te doen?'
"Ik ben met Lieve Vrouw."
Moeder Aarde knikt en raakt me vriendelijk aan, dan trekt Ze me naar Zich toe en kust me.
God de Vader zit schuin achter Haar. Hij buigt zich langs Haar heen en raakt mijn Bovenarm aan met een houten Staf. Heel vriendelijk allemaal. Ik zet een paar Stappen vooruit en dan krijg ik van hem ook een Kus. Een beetje onwennig.
"Eh, wat ga ik nu doen... op Aarde? Eh, voorzichtig zijn?"
"Neuh, neuh," mompelen Ze.
"Gewoon rustig ademhalen," zegt Moeder Aarde.
Ha, waar heb ik dat eerder gehoord!?

Als ik opzij kijk, zie ik Lieve Vrouw met een big smile staan. Een vlindertje fladdert om ons heen. Lieve Vrouw maakt een foto van mij terwijl ik nog op de zetel zit. In mijn hand de grote kaars die ik in de kapel van Dekkerswald heb gekocht. Haha, prettig gestoord! Ik stap uit Blad-weg en bedank de boom voor zijn steun.

"Hij zei dat hij Ivar heette," zegt Lieve Vrouw.
Hmm, ik ben benieuwd wat Ivar betekent.
"Mijn taak is: Gewoon rustig ademhalen."
Lieve Vrouw straalt: "Die boodschap kreeg ik ook!"
Warrior Iadied

DekkerswaldBlad-wegGodenpaar

Reageer op dit bericht

Maandag 28 november 2011

Prettig gestoord!

In het duister wandelen we buiten het Dekkerswaldterrein naar het noorden. Bijna geen hand voor ogen te zien. We giebelen en lachen omdat we af en toe bijna struikelen. Dan wandelen we langs de vlechtheg. Ze ruist kort als ik Lieve Vrouw over haar vertel. Door het ijzeren hek gaan we de moestuin in.

Putleuner is bijna niet meer te zien. Lieve Vrouw lacht: "Het is net alsof er borsten op de rand gelegd worden."
Ik kreun en zeg: "Sorry boom, mag ik je Lieve Vrouw voorstellen?"
Lieve Vrouw put zich onmiddellijk uit in het aanbieden van verontschuldigingen. Omdat het zo donker is, brengt de fotocamera uitkomst om te laten zien wat er overdag te zien is. Ik fotograaf Lieve Vrouw naast Putleuner op de rand van de put.

Lieve Vrouw is onder de indruk van alles wat ze ziet, maar tot mijn schrik krijgt ze meteen ideeën om de boel opnieuw te exploiteren. Brr, dan is deze droom die in de redelijk stille verlatenheid gegroeid is weg! Hmm, Putleuner zei het al: "Alles gaat weg, alles wordt nieuw!"

Als we naar de auto wandelen, komen we min of meer midden in de moestuin langs een vijfde vierkante waterput. Deze is me niet eerder opgevallen. Er staat water in. De boom die erbij staat, is van dezelfde soort als Putleuner. Ik weet nog niet wat voor soort bomen het zijn.

Lieve Vrouw voelt zich aangetrokken tot de solitair staande boom: "Dit is mijn boom!"
Het is net alsof de boom vreselijk haar best doet er te zijn en gezien te worden. Tussen haar grote takken lijkt een nestje te zitten, maar op een foto blijken het jonge takjes te zijn met verse groene blaadjes. De natuur is in de war. Het warme weer van de afgelopen tijd zorgt voor niet bij het seizoen passende gebeurtenissen. Of... de wereld verandert gewoon.
'Zou deze boom het loodje moeten leggen in verband met de ogenschijnlijk aan te vangen bouw midden in de moestuin? Brrr.'
Warrior Iadied

DekkerswaldLieve VrouwPutleuner

Reageer op dit bericht

Dinsdag 29 november 2011

Boself Lennard

Zou het? Zouden de bomen in de moestuin risico lopen bij de aanleg van het nieuwe Parc Dekkerswald?
Op zaterdag 26 november 2011 besluit ik 's middags opnieuw naar Dekkerswald te fietsen. Tenslotte wil ik nog een goede foto maken van 'de ogen' van Ivar Blad-weg. En de boom in de moestuin, die door Lieve Vrouw de hare genoemd wordt, wil ik ook graag bij daglicht bekijken. De lucht is dreigend donker als ik wegfiets. Het voelt een beetje waterkoud. De wind doet de bladeren aan de bomen ruisen.

Op het terrein fiets ik meteen naar rechts. Zo kom ik vlot langs Ivar Blad-weg.
"Dag Ivar Blad-weg, ik kom straks nog even bij je langs."
Het is alsof Ivar me opmerkt en het betreurt dat ik verder fiets. In de moestuin zie ik een kleine, rode tractor wegrijden. Ik fiets het terrein van Dekkerswald af en aan de achterkant om de moestuin heen. Daar zet ik mijn fiets goed op slot.

Ik ga door de ijzeren poort en wandel langs Putleuner.
"Dag Putleuner, ik wil eerst even het terrein verkennen, straks kom ik even praten."
Hmm, zouden er nog meer putten zijn?
Ik struin over het terrein. Zie verder geen putten. Dan loop ik naar de centraal staande boom. Iemand heeft een jutezak in de boom gehangen. In de ondiepe put staat water. Een kraan staat ernaast. Het blijft me verbazen dat ik niet kan bepalen wat voor boom het is. Ik zie geen vruchten. Het zijn oude, maar niet zo grote bomen. Zouden het fruitbomen zijn? Hmm, op het middenterrein wordt geen bouwput gegraven. Er ligt een berg zwart zand die blijkbaar afgegraven wordt.

Ik maak enkele foto's. Naast de put heeft de boom onder in de stam een soort scheur. Dat is een goede plek om naar het bewustzijn van de boom te gaan. Dus zet ik me op een hoek van de put en zeg: "Hallo boom, ik ben Thea Warrior en kom even met je praten. Is dat akkoord?"

Ik sluit mijn ogen en maak mezelf in gedachten klein. Ik wandel door het gras naar de spleet in de stam en ga naar binnen. Voor me gloeit een metalig bleekblauw, rond en enigszins bol, Bewustzijn.
"Hallo, is daar iemand? Ik wil graag kennismaken en een Gesprek voeren. O, laat ik me even voorstellen: Ik ben Thea Warrior."
Het is net of het Bleekblauwe Bewustzijn sputtert: 'Kookt het? Nee toch...'
Voor mijn ogen spat een Bleekblauwe Plasmabol met Pieken uit het Bewustzijn. De Bol stijgt omhoog en neemt de Vorm aan van een mannelijke Boself: "Hallo!"
Vrolijk springt de Boself in zijn bruingroene Pak en met zijn groenbruine Hoedje door de Ruimte boven het Bewustzijn. Ik zie geen Vleugels. Wat een Plezier, ik word ietwat beduusd van de Sprongen in het Rond.
"Hallo, ik wilde even kennismaken, want ik ben bezorgd of er Plek is voor deze Boom in het Parc Dekkerswald."
De Boself maakt een onbezorgde Indruk: "Wat is dat is."
"Hoe vind je het hier?"
"Het is hier prima. Ik wil hier wel blijven!"
"Wat voor Boom ben je?"
"Lin, Lin, Linil."
Ik kan het niet verstaan: 'Zegt hij Linde? Nee toch...'
"Hoe heet je?"
"Lennard."
Dan komt Lennard ineens naar beneden gezeild. Hij is net zo groot als ik en geeft me een Pakkerd op mijn Wang.
"Kan ik nog iets doen?"
"Ja," lacht Lennard, "gewoon rustig ademhalen."
'Hehe, oké.'

Ik open mijn ogen en kijk naar de boom 'Boself Lennard'. Kleine regendruppeltjes beginnen te vallen en doen het water in de put lichtjes bewegen.
"Dankjewel voor het contact."
Ik sta op en leg de jutezak over de jonge blaadjes. Hmm, misschien blijft de zak hier wel hangen. Licht en lucht kan er doorheen en mogelijk toch een beetje bescherming tegen vorst.
Als ik wegloop hoor ik achter me: "En hij heet Leon."
Duidelijk, Lennard heeft het over Putleuner: Leon Putleuner!
Hmm, volgens mij kan ik gerust zijn wat er ook gebeurt.
Warrior Iadied

DekkerswaldmoestuinLennard

Reageer op dit bericht

Woensdag 30 november 2011

Leon Putleuner

De moestuin lijkt weinig geheimen meer te hebben. In de hoek is een opslagplek met roestige poorten, bakstenen en een schuur met een instortend overhangend dak. Bij die schuur staat net zo'n boom als Boself Lennard en Leon Putleuner.
He, heten ze nu allebei 'Leeuw'? Zonder iemand te ontmoeten, wandel ik rond. Bij Putleuner aangekomen ga ik op de rand van een koude kas zitten.

Ik sluit mijn ogen en zeg: "Hallo Putleuner, hier ben ik weer Thea Warrior. Hoe gaat het met je?"
"Goed, goed, goed," galmt Putleuner.
Ik kijk en kijk en denk: 'Wat zie ik nu, gaat er een Deur open?'
"Kom binnen, kom binnen, kom binnen," zegt Putleuner.
Ik ga naar binnen. Daar zit Putleuner.
"Wat vind je van mijn geheime Kamer, Kamer, Kamer?"
Ik kijk rond in het kale Vertrek. Er staat enkel een soort Stoel. Hmm, het is meer een Blok Hout. De Stoel hangt schuin tegen de Muur en Putleuner zit erop. Ik hoor ook iets tikken. Een Klok?
"Heet je Leon?"
"Dat weet je: Leon, Leon, Leon."
"Je lijkt een, eh, jonge Boswachter."
"Ja, dat is ook wat ik doe: wachten, wachten, wachten, wachten in het Bos, Bos, Bos, Bos."
"Kan ik iets voor je doen?"
Leon Putleuner kijkt me aan: "Nou, eh, gewoon..."
"Ja, gewoon rustig ademhalen, ik weet het."

Op de koude kas open ik mijn ogen: "Dankjewel, Leon Putleuner, ik ga verder."
Ik maak nog een foto van de 'jonge boswachter'. Het lijkt erop dat ik me nergens zorgen over hoef te maken: Gewoon rustig ademhalen!
Mijn fiets staat mooi buiten de poort op mij wachten.
Warrior Iadied

DekkerswaldmoestuinLeon-Putleuner

Reageer op dit bericht

Donderdag 1 december 2011

Ivar Blad-weg

Het wordt al kouder als ik terugfiets naar Ivar Blad-weg. Mijn fiets zet ik in het rek bij het gebouw aan de andere kant van de weg. Het heet 'De Kentering' en er wordt aan gezondheidsmanagement gedaan. Interessant. Aan de overkant van de kruising staat 'Het Taborhuis' waar begeleiding wordt gegeven aan mensen met kanker.

Bij Ivar Blad-weg aangekomen, maak ik foto's van 'zijn ogen'. Het is maar een geintje, want ik voel veel respect voor de enorme eik: 'Zou die ene stam nu echt weg moeten? Hij hangt ietwat over de weg maar het mag geen naam hebben.'

Ik stap in Ivar Blad-weg en ga zitten op de Stomp: "Hallo Ivar Blad-weg, hier ben ik, Thea Warrior. Ik kom even praten."

Nauwelijks zit ik of ik voel hoe de Acht in mijn Bekkenbodem begint te bewegen. De Acht is eigenlijk om goed te gronden, maar nu is het of de Acht zich losmaakt en omhoog beweegt en mij met zich mee wil nemen.

"Nee, nee, Ivar, ik hoef niet te reizen. Ik hoef nergens naar toe."

Het helpt niet veel, eerst vlieg ik over een soort Paddenstoelen en dan vlieg ik al over Dekkerswald.

"Ivar, ik wil enkel even praten!"

"Oehoehoe, nergens naar toe?"

"Ik wil je nogmaals bedanken voor de Reis naar de Bovenwereld."

"Hoeoe."

Gelukkig ik zit weer.

"Weet je dat ze de ene Stam willen afzagen?"

"Oeh, oeh, tegen de Mens kan ik me toch niet verdedigen," antwoordt Ivar.

"Je naam lijkt een Samenstelling te zijn van Taxus (Iv) en Krijger (Her)."

"Hoeh," antwoordt Ivar Bladweg.

Hij bevindt zich hoog in de Lucht en zou mij het liefst afschieten om een Reis te maken.

"Hoeh, nergens naar toe?"

"Ik wilde enkel bedanken. Ik heet ook Krijger!"

"Goeh, kom terug als je wilt reizen, als je iemand wilt bezoeken. Hoehoe, ga nog naar de Kapel, bezoek Maria, Zij wil je nog graag zien en vergeet niet..."

"Jaha, gewoon rustig ademhalen. Dankjewel."

Ivar Blad-weg heeft zijn Aandacht alweer elders en zeilt ver en hoog door de Lucht alsof hij met de Wolken speelt.

Ik stap uit de Boom, ondertussen schemert het.

Warrior Iadied

DekkerswaldIvar-Blad-wegMariaKapel

Reageer op dit bericht

Vrijdag 2 december 2011

Dank zeggen

Na mijn bezoek aan Ivar Blad-weg ga ik naar de Kapel. Er brandt licht, dit verrast me; ik dacht dat de Kapel op veel dagen gesloten zou zijn. Ik ga er niet rechtstreeks naar toe, maar wandel eerst nog naar de afgesloten directeurswoning 'Hezelburcht'. Hiervoor zou ik de Staatsloterij moeten winnen. Hoewel... ik ben tevreden met kleiner. Terwijl ik rondwandel, vliegen duiven op uit coniferen en taxussen. In de tuin ligt een verwaarloosde vijver. Onder een hoge spar ligt een witmarmeren steen. Sprookjesachtig.

In de Kapel steek ik kaarsen op om Maria te bedanken voor alle ontdekkingen. Het is er doodstil, enkel de verwarming zoemt. Twee bidstoeltjes nodigen uit te gaan zitten. Ik gun mezelf twintig ademhalingen. Dat is zo verrukkelijk. Niet dat ik mijn ademhaling verander, nee, ik gun mezelf bewust de ademteugen zoals ze zijn. Ik gun mezelf de levensruimte en levensenergie. Nou ja, in werkelijkheid ga ik er wel rustiger van ademhalen. Haha, gewoon rustig ademhalen, dat is de bedoeling.

Daarna wandel ik rond. Op het tabernakel staat IC XC NIKA. IC XC betekent Jezus Christus. Wat zou NIKA betekenen?

Op de tweede boog boven het altaar staat Maria afgebeeld. Ze staat naast het kruis waaraan Jezus hangt. Ze houdt haar armen wijd in een machteloos gebaar, alsof Ze zeggen wil: "Kijk nou toch, wat mensen doen."

Tja, soms is het zinloos je tegen mensen te verzetten. Als mensen bang en boos zijn, is er soms geen houden meer aan. En als ze hebberig zijn!? Hmm.

Aan de zijkant van het altaar staat een kruisbeeld waarop de symbolen (Krachten/Krachtdieren) van de vier Evangelisten zijn afgebeeld:

- De Adelaar voor Johannes.

- De Stier voor Lucas.

- De Leeuw voor Marcus.

- De Mens/Engel voor Mattheus.

Aan de andere kant van het altaar staat een orgel. Ik doe een poging een lied te spelen. Hmm, ik mag nog wel wat oefenen. Misschien is het helemaal niet de bedoeling op het orgel te spelen, maar ik doe het enkel uit dankbaarheid voor alle ontdekkingen die ik hier heb mogen doen. Op een tafel ligt een schrift opengeslagen. Ik schrijf er enkele zinnen in, zo ongeveer: 'Dank, en dat er plek mag zijn voor de bomen uit de moestuin in het Parc, en de zegen voor Dekkerswald!'

De drie kaarsen branden sereen als ik de Kapel verlaat.

Het is vreemd: de hele tijd niemand tegen te komen. Even later wandelen er toch twee allochtone vrouwen en een man op de weg. Een van de vrouwen loopt zichtbaar moeilijk. Ik fiets nog naar het zuidoosten, naar de Mgr. Terwindtschool, een school voor speciaal onderwijs. Verrassende omgeving; er staan uitgezaagde houten Rien-Poortvliet-kabouters. Leuk. Tegen vijven is het donker. Heb ik toch al die uren goed weer gehad!

Warrior Iadied

DekkerswaldKapelHezelburcht

Reageer op dit bericht

Archief

Meer van WEDERWAARDIGHEDEN