Naar de inhoud

Gedicht

akke.beakke.be
Zaterdag 10 oktober 2020

Rietje

Een rietje was een beetje zat;
het had te veel gedronken.
Daar kon het echt niets aan doen,
het was er in gestonken.
Geschreven door Willem om 10:17
Maandag 7 september 2020

Vuurvlinder

Zo vlinder, je bent helemaal alleen.
Je vliegt, je zwerft en dartelt in de lucht,
alsof je iets zoekt en niet kan vinden.
Het lijkt voor mij wel een verkenningsvlucht.

En ineens ga je zitten op een bloem.
Daarin zit voor jou veel nectar, eten.
Voor mij is dit een foto-ogenblik.
Je bent vereeuwigd, je moest eens weten.
Geschreven door Willem om 16:00
Donderdag 3 september 2020

Schipper

Lekker weertje, zei de schipper,
maar ik zie geen mensen staan.
Willen zij niet overvaren?
Dan zal ik in mijn eentje gaan.

Ik roei maar naar de overkant.
in mijn uppie, heel alleen.
Als een cent hen nog te veel is,
ga ik er in mijn eentje heen.

Waar de overkant zal wezen,
weet hij wel, mijn kleine boot.
Ik hoor geen ja, ik hoor geen nee,
maar zie alleen het morgenrood.
Geschreven door Willem om 17:41
Woensdag 19 augustus 2020

Verzetsheld

                                        Voor Rob van Spaendonck
                                        en Frans van Spaendonck,
                                        broers en verzetshelden.

Een verzetsheld uit de oorlog
liep niet te koop met wat hij deed.
Dat kon niet en dat mocht hij niet,
zolang hij voor een ander streed.

Hij gaf eten, gaf te drinken
of zij nam hem op in eigen huis.
Zo streden zij op hun manier
tegen mannen met het hakenkruis.

Velen gingen heel wat verder:
zij stalen wapens en munitie.
En stichtten brand en doodden soms,
ontliepen vijand en politie.

Overvielen een gemeentehuis
en stalen er persoonsbewijzen.
Ook bonkaarten waren welkom
en vergunningen om te reizen.

Verzetshelden, we weten veel,
maar kennen niet hun angst, verdriet.
Velen betaalden met hun leven.
Voor hen een eeuwig-durend danklied.
Geschreven door Willem om 14:49
Zaterdag 15 augustus 2020

Tsarina

Een bloemenmeisje uit Den Helder
was het achternichtje van een tsaar.
En elke vrijdag kreeg zij rozen,
want zo close waren ze met elkaar.
Op haar beurt stuurde meisje foto's,
gekiekt in een lang vervlogen jeugd.
De tsaar vond haar mooi, innemend.
Die foto's deden hem telkens deugd.
Haar plaatjes waren steeds hetzelfde,
maar dat zag die Rus gelukkig niet.
Want door die vele tsarenjaren
werd zijn hoofd nog meer dan een vergiet.
Hij liet de plaatjes van zijn nichtje
rond gaan in de keizerlijke kring.
De mannen moesten bijna huilen
bij het zien van dat knappe ding.
Het meisje bracht de rode rozen
steevast naar de Krabbendamse markt.
Alles wat zij kreeg, werd daar verkocht.
Zo werd haar fortuin bijeen geharkt.
Jelena kocht toen haar paleisje
en ging daar wonen met haar tsaar.
Nog steeds gaf hij haar vrijdags rozen
als ze aten van de kaviaar.



Geschreven door Willem om 17:35
Zondag 9 augustus 2020

warme zomer

de lucht is heet
de aarde warm
en in mijn lijf
een noodalarm
zonnestralen
blijven komen
op de bloemen
planten bomen
ach zij hoeven
net als mensen
niet van zulke
hitteplenzen
een druppel nat 
zou welkom zijn
een beetje meer
wel heel erg fijn
het leven wacht
tot na de dag
tot duisternis
er wezen mag
Geschreven door Willem om 16:59
Donderdag 6 augustus 2020

pijlkruid en covid

pijlkruid in de polder
covid in het land
de laatste is zeker
een lastige klant 
Geschreven door Willem om 16:09
Dinsdag 21 juli 2020

Witte wolken van vrede

Je telt de witte wolken
en ziet de blauwe lucht.
Je kijkt verlangend naar boven,
met een diepe zucht.

Ik zou je willen helpen
en met je willen klimmen
en met een stofdoek poetsen
tot ze zullen glimmen.

Dan kom ik naar beneden
met de wolken in mijn hand.
Dan zal ik ze jou geven 
en woon dan maar in wolkenland.
Geschreven door Willem om 09:23
Vrijdag 17 juli 2020

Corona

Een kievitsbloem met mooie vlekjes
vroeg een buurtje hoe het met haar was.
Och, met die anderhalve meter
is geen kapje nodig, ook geen das.
Geschreven door Willem om 11:28

Meer van Gedicht

↑ Terug naar de berichten