Naar de inhoud

Gedicht

akke.beakke.be
Zondag 16 maart 2025

Gaperd

Hij hing de hele dag te gapen
en keek ook de mensen brutaal aan.
Strak, roerloos, vierentwintigzeven,
naar hen, die soms even bleven staan.

Zijn bolle ogen bleven kijken
De gaperd schaamde zich totaal niet.
En zijn mond bleef altijd open staan.
Het interesseerde hem geen biet.

Alsof hij dag en nacht bewaakte
de winkel achter zijn kromme rug.
In weer en wind deed hij zijn opdracht;
zei geen woord, zo eigenwijs, zo stug.

En heel soms kwam de apotheker.
Onze gaperd werd dan schoon gemaakt.
Dan kon hij weer een jaar lang gapen.
De stoepenstilte werd weer bewaakt.
Geschreven door Willem om 11:06
Dinsdag 11 maart 2025

Zilverwerk

Een dame van wel tachtig lentes
sjorde elke dag haar koffer dicht.
Zij controleerde eerst de inhoud,
had dus dagelijks een overzicht.

Ze leek wel op dat kleine meisje,
ja, die met het boek vol zilverwerk.
Maar Leonora was flink bezig
en ging daardoor niet meer naar de kerk.

Kortjakje was ook niet van gister, 
ging doodleuk op bezoek bij Noortje.
Zomaar, het was midden in de week,
ging ze achterom door een poortje.

Ze keuvelden toch zo gezellig
en ze lachten om een flauwe grap.
Tot Jakkie sprak over de koffer, 
met weinig woorden, maar wel heel rap.

Geheimvol sprak die Leonora,
liet Kortjakje al het zilver zien.
Beiden waren sprakeloos en stil.
Hun verhalen kwamen pas nadien.

Voortaan liepen zij op zondagen
naar de kerk met hun edelmetaal.
En mochten zij geen griepje hebben,
in de hand een gebedenmissaal.
Geschreven door Willem om 11:37
Vrijdag 8 maart 2024

marathon

lieve mensen zei de krekel
vandaag loop ik de marathon
kilometers in de regen
of zwetend in de zomerzon

die hardlooprace in rotterdam
ga ik winnen op mijn gemak
dan staat iedereen te juichen
en ga ik lekker uit mijn dak

krekel werd flink aangemoedigd
in de rotterdamse straten
hij liep met krekelige stappen
langs de stenen en langs gaten

iedereen begon te klappen
en juichte krekel volop toe
blij bereikte hij de eindstreep
als eerste en nog was hij niet moe

een medaille bosje rozen
de gouden eer in rotterdam
dat is krekel overkomen
in een droom die toch zo maar kwam
Geschreven door Willem om 14:27
Vrijdag 12 mei 2023

Even vrijheid

Koeien in het Gelderse,
twee en dertig welgeteld,
gingen samen aan de wandel
naar het plaatsje Varsseveld.

Onbekend met de omgeving,
liepen ze daar in de val.
Boeren, burgers en politie
brachten hen weer naar de stal.

In koeientaal bespraken ze
hun uitje van die morgen.
En tot slot werd er gefluisterd:
Doen we nog een keer, geen zorgen.

Geschreven door Willem om 16:31
Donderdag 27 april 2023

Russisch ei

Volodymyr uit Oekraiene
kwam als vluchteling naar Nederland.
Van het kabinet mocht hij hier blijven
en er ontstond al ,gauw een goede band.

Hij vond zeer snel een huisje in Terschuur  
aan de mooie Blankenhoefseweg.
En daar begon hij zijn bedrijfje,
dat ging lopen als een tierelier, zeg. 

Verscholen in de Gelderse vallei
ontwierp Volodymyr zijn Russisch ei.
Een huzarenslaatje met stukjes vlees,
eitje, groenten en augurk erbij.

Natuurlijk nog een heerlijk sausje.
Maar het recept daarvoor geeft hij niet prijs.
Nederland wist zijn adres te vinden.
Zijn Russisch ei sloeg aan, te gek, onwijs. 

Trouw aan vaderland, zijn Oekraiene,
gaat Volodymyr zijn geld daar heen.
Zo kan hij toch een beetje helpen
om leed te verzachten, naar ik meen. 

Wilt u Volodymyr bezoeken: 
aan zijn woonhuis is een uithangbord. 
Daarop is te zien een Russisch ei;
een flesje lokaal bier is vastgesjord, 
Geschreven door Willem om 16:26
Woensdag 26 april 2023

Staken

Ieder jaar in de vakantietijd
plukte ik frambozen, manden vol.
Tot ik eens flink bedonderd werd
door de boerin en dat werd de tol.

Daarom begrijp ik wel de stakers
van de winkelketen Albert Heijn.
Zij staan gewoonweg in hun recht
De werkgever moet hier eerlijk zijn.

De rijke top van keten Appie
moet feeling hebben met hun mensen.
Zij moeten personeel aanhoren
en luist'ren naar terechte wensen.

En ik met die mooie frambozen?
Na lang praten ging ze overstag.
De boerin greep naar haar buidel; 
ik kreeg mijn geld nog diezelfde dag.
Geschreven door Willem om 11:04
Woensdag 5 april 2023

Lente-thuis

Vogels tsjilpen, fluiten, zingen
soms hun allermooiste lied.
En maken weer een nestje
in bomen, struiken of in riet.

Al gauw liggen er eitjes
in het zelfgebouwde huis.
Hun jong moeten het voelen
als een diepwarm lente-thuis.

Als de jongen zijn gevlogen
naar een wereld, ver van hier,
gaan de ouders alweer bouwen
met veel ijver en plezier.
Geschreven door Willem om 10:03
Zaterdag 24 december 2022

Een kerstbal aan een takje,
een takje van een dennenboom,
zocht gezelschap van een lampje,
dat leefde van de groene stroom.
Zij bekeken alle hangers,
alle lichtjes, boven, onder.
Het mooist vonden zij zichzelf.
En toen begon het gedonder.
Er kwam heibel tussen allen
op die vredevolle dag.
Verwijten klonken luider
tot alles op de grond lag.
Iedereen kreeg toen veel spijt
van dat geruzie in de den.
Beterschap beloofden zij
en ze werden weer elkaars fan.

Geschreven door Willem om 11:21
Maandag 3 januari 2022

Muggenscheetje

Een muggenscheetje in de straat,
bleef zo maar liggen op een steen.
Het wou niet branden, wou niet knallen.
Scheetje wou gewoon nergens heen.

Ze wou niet vliegen in de lucht
of uit haar dak gaan, uit elkaar.
Ze bleef liefst liggen op de weg
en wou niet vieren 't nieuwe jaar.

De and're dag gebeurde het;
de straat werd netjes schoongemaakt.
Ons muggenscheetje werd gedumpt.
Dat had ze nog nooit meegemaakt.
Geschreven door Willem om 20:00
Maandag 2 augustus 2021

Oompje-lief

Een oom, die niet van suiker was,
was toch een echte suikeroom.
Hij liet zijn neven en zijn nichtjes
leven in hun gekoesterde droom.

Zij hadden zich al rijk gerekend
met de centen van oompje-lief.
Deze was echt niet van gisteren
en dacht: Ik ben van mezelf een dief. 

Hij bracht zijn centen naar de kroeg
en zoop zich het lamlazarus.
Zijn lichaam kon dit niet meer aan
en zijn laatste groet was aan Bacchus.
Geschreven door Willem om 10:14
Vrijdag 28 mei 2021

iris

de blauwe lis hoort bij de lente
ze straalt het leven naar ons uit
houdt van zon, van water, warmte
is een seizoensgebonden bruid

het zonlicht snuffelt aan haar blaadjes
omarmt het blauwe van de plant
laat haar zijn waarvoor ze groeide
voor de bijen, vlinders, iemand

en als de maan gekomen is
gaat de iris onder in de nacht
alles wordt dan zwart of donker
maar zij behoudt haar bloemenpracht
Geschreven door Willem om 14:31
Woensdag 2 december 2020

Sinterklaas

Jammer van het feestje,
het feest van Sinterklaas.
Het virus hield hem tegen,
en ook zijn Pieterbaas.

Randen van geloven
verwaterden voorgoed.
Maar Sint bleef toch nog komen
voor kind'ren, stout of zoet.

Niet ieder kreeg kado's,
een kwestie van geen geld.
Want als je dat niet hebt,
ben je ineens uitgeteld.

Is er geen instantie,
gemeente of het Rijk,
die kinderen kan helpen.
Want dit is zo belangrijk.

Geef die kinderen de kans
om blij te zijn met Sint,
happy met een kadootje.
Het is zomaar een hint.
Geschreven door Willem om 16:08
Maandag 7 september 2020

Vuurvlinder

Zo vlinder, je bent helemaal alleen.
Je vliegt, je zwerft en dartelt in de lucht,
alsof je iets zoekt en niet kan vinden.
Het lijkt voor mij wel een verkenningsvlucht.

En ineens ga je zitten op een bloem.
Daarin zit voor jou veel nectar, eten.
Voor mij is dit een foto-ogenblik.
Je bent vereeuwigd, je moest eens weten.
Geschreven door Willem om 16:00
Donderdag 3 september 2020

Schipper

Lekker weertje, zei de schipper,
maar ik zie geen mensen staan.
Willen zij niet overvaren?
Dan zal ik in mijn eentje gaan.

Ik roei maar naar de overkant.
in mijn uppie, heel alleen.
Als een cent hen nog te veel is,
ga ik er in mijn eentje heen.

Waar de overkant zal wezen,
weet hij wel, mijn kleine boot.
Ik hoor geen ja, ik hoor geen nee,
maar zie alleen het morgenrood.
Geschreven door Willem om 17:41
Woensdag 19 augustus 2020

Verzetsheld

                                        Voor Rob van Spaendonck
                                        en Frans van Spaendonck,
                                        broers en verzetshelden.

Een verzetsheld uit de oorlog
liep niet te koop met wat hij deed.
Dat kon niet en dat mocht hij niet,
zolang hij voor een ander streed.

Hij gaf eten, gaf te drinken
of zij nam hem op in eigen huis.
Zo streden zij op hun manier
tegen mannen met het hakenkruis.

Velen gingen heel wat verder:
zij stalen wapens en munitie.
En stichtten brand en doodden soms,
ontliepen vijand en politie.

Overvielen een gemeentehuis
en stalen er persoonsbewijzen.
Ook bonkaarten waren welkom
en vergunningen om te reizen.

Verzetshelden, we weten veel,
maar kennen niet hun angst, verdriet.
Velen betaalden met hun leven.
Voor hen een eeuwig-durend danklied.
Geschreven door Willem om 14:49
Zaterdag 15 augustus 2020

Tsarina

Een bloemenmeisje uit Den Helder
was het achternichtje van een tsaar.
En elke vrijdag kreeg zij rozen,
want zo close waren ze met elkaar.
Op haar beurt stuurde meisje foto's,
gekiekt in een lang vervlogen jeugd.
De tsaar vond haar mooi, innemend.
Die foto's deden hem telkens deugd.
Haar plaatjes waren steeds hetzelfde,
maar dat zag die Rus gelukkig niet.
Want door die vele tsarenjaren
werd zijn hoofd nog meer dan een vergiet.
Hij liet de plaatjes van zijn nichtje
rond gaan in de keizerlijke kring.
De mannen moesten bijna huilen
bij het zien van dat knappe ding.
Het meisje bracht de rode rozen
steevast naar de Krabbendamse markt.
Alles wat zij kreeg, werd daar verkocht.
Zo werd haar fortuin bijeen geharkt.
Jelena kocht toen haar paleisje
en ging daar wonen met haar tsaar.
Nog steeds gaf hij haar vrijdags rozen
als ze aten van de kaviaar.



Geschreven door Willem om 17:35
Zondag 9 augustus 2020

warme zomer

de lucht is heet
de aarde warm
en in mijn lijf
een noodalarm
zonnestralen
blijven komen
op de bloemen
planten bomen
ach zij hoeven
net als mensen
niet van zulke
hitteplenzen
een druppel nat 
zou welkom zijn
een beetje meer
wel heel erg fijn
het leven wacht
tot na de dag
tot duisternis
er wezen mag
Geschreven door Willem om 16:59
Donderdag 6 augustus 2020

pijlkruid en covid

pijlkruid in de polder
covid in het land
de laatste is zeker
een lastige klant 
Geschreven door Willem om 16:09
Dinsdag 21 juli 2020

Witte wolken van vrede

Je telt de witte wolken
en ziet de blauwe lucht.
Je kijkt verlangend naar boven,
met een diepe zucht.

Ik zou je willen helpen
en met je willen klimmen
en met een stofdoek poetsen
tot ze zullen glimmen.

Dan kom ik naar beneden
met de wolken in mijn hand.
Dan zal ik ze jou geven 
en woon dan maar in wolkenland.
Geschreven door Willem om 09:23
Vrijdag 17 juli 2020

Corona

Een kievitsbloem met mooie vlekjes
vroeg een buurtje hoe het met haar was.
Och, met die anderhalve meter
is geen kapje nodig, ook geen das.
Geschreven door Willem om 11:28
Dinsdag 14 juli 2020

Vakantie

Langzaam gaan de voetjes
naar de maand augustus toe.
Want dan is het weer vakantie
en de kinderen roepen: Poeh.
Langzaam kruipen uren
naar die allerlaatste dag.
En dan: Dag juf, dag meester,
met een vriendelijke lach.
Dan is het weer stil
in die grote lege klas.
Stiekem denk je dan nog even
hoe gezellig het toch was.
Geschreven door Willem om 16:28

Meer van Gedicht

↑ Terug naar de berichten