Naar de inhoud

Gedicht

akke.beakke.be

Lente-thuis

Vogels tsjilpen, fluiten, zingen
soms hun allermooiste lied.
En maken weer een nestje
in bomen, struiken of in riet.

Al gauw liggen er eitjes
in het zelfgebouwde huis.
Hun jong moeten het voelen
als een diepwarm lente-thuis.

Als de jongen zijn gevlogen
naar een wereld, ver van hier,
gaan de ouders alweer bouwen
met veel ijver en plezier.
Geschreven door Willem om 10:03

Een kerstbal aan een takje,
een takje van een dennenboom,
zocht gezelschap van een lampje,
dat leefde van de groene stroom.
Zij bekeken alle hangers,
alle lichtjes, boven, onder.
Het mooist vonden zij zichzelf.
En toen begon het gedonder.
Er kwam heibel tussen allen
op die vredevolle dag.
Verwijten klonken luider
tot alles op de grond lag.
Iedereen kreeg toen veel spijt
van dat geruzie in de den.
Beterschap beloofden zij
en ze werden weer elkaars fan.

Geschreven door Willem om 11:21

Muggenscheetje

Een muggenscheetje in de straat,
bleef zo maar liggen op een steen.
Het wou niet branden, wou niet knallen.
Scheetje wou gewoon nergens heen.

Ze wou niet vliegen in de lucht
of uit haar dak gaan, uit elkaar.
Ze bleef liefst liggen op de weg
en wou niet vieren 't nieuwe jaar.

De and're dag gebeurde het;
de straat werd netjes schoongemaakt.
Ons muggenscheetje werd gedumpt.
Dat had ze nog nooit meegemaakt.
Geschreven door Willem om 20:00

Oompje-lief

Een oom, die niet van suiker was,
was toch een echte suikeroom.
Hij liet zijn neven en zijn nichtjes
leven in hun gekoesterde droom.

Zij hadden zich al rijk gerekend
met de centen van oompje-lief.
Deze was echt niet van gisteren
en dacht: Ik ben van mezelf een dief. 

Hij bracht zijn centen naar de kroeg
en zoop zich het lamlazarus.
Zijn lichaam kon dit niet meer aan
en zijn laatste groet was aan Bacchus.
Geschreven door Willem om 10:14

iris

de blauwe lis hoort bij de lente
ze straalt het leven naar ons uit
houdt van zon, van water, warmte
is een seizoensgebonden bruid

het zonlicht snuffelt aan haar blaadjes
omarmt het blauwe van de plant
laat haar zijn waarvoor ze groeide
voor de bijen, vlinders, iemand

en als de maan gekomen is
gaat de iris onder in de nacht
alles wordt dan zwart of donker
maar zij behoudt haar bloemenpracht
Geschreven door Willem om 14:31

Sinterklaas

Jammer van het feestje,
het feest van Sinterklaas.
Het virus hield hem tegen,
en ook zijn Pieterbaas.

Randen van geloven
verwaterden voorgoed.
Maar Sint bleef toch nog komen
voor kind'ren, stout of zoet.

Niet ieder kreeg kado's,
een kwestie van geen geld.
Want als je dat niet hebt,
ben je ineens uitgeteld.

Is er geen instantie,
gemeente of het Rijk,
die kinderen kan helpen.
Want dit is zo belangrijk.

Geef die kinderen de kans
om blij te zijn met Sint,
happy met een kadootje.
Het is zomaar een hint.
Geschreven door Willem om 16:08

Meer van Gedicht

↑ Terug naar de berichten